Postanowienie SN z 12 lipca 2007, sygn. III CSK 160/07
Data orzeczenia
12 lipca 2007
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Iwona Koper
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 12 lipca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Iwona Koper
w sprawie z wniosku AM
przy uczestnictwie [...]
o stwierdzenie nabycia spadku po RD,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lipca 2007 r.,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni
od postanowienia Sądu Okręgowego w K.
z dnia 22 marca 2006 r., sygn. akt [...],
odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 marca 2006 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił
apelację wniesioną przez wnioskodawczynię od postanowienia Sądu Rejonowego
w O. z dnia 28 lipca 2005 r. w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku po RD.
2
Wnioskodawczyni AM zaskarżyła w całości postanowienie Sądu
Okręgowego skargą kasacyjną. Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego
przez błędną wykładnię art. 952 § 1 k.c. w związku z art. 948 k.c. Ponadto wniosła
o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz uchylenie postanowienia Sądu
Rejonowego i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3984
§ 1 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać - obok
oznaczenia orzeczenia, od którego została wniesiona (ze wskazaniem, czy jest ono
zaskarżone w całości lub części), przytoczenia jej podstaw oraz ich uzasadnienia,
wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu
żądanego uchylenia i zmiany - także wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania i jego uzasadnienie.
Wszystkie te wymagania mają charakter konstrukcyjny i powinny być
spełnione w sposób kumulatywny, w związku z czym skarga niespełniająca
któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym
w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine.
Każde wymaganie przewidziane w art. 3984
§ 1 k.p.c. ma charakter samoistny,
powinno być zatem spełnione samodzielnie, niezależnie od innych.
Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, ze
względu na związek z tzw. przedsądem, musi ściśle nawiązywać do przesłanek
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazanych w art. 3989
§ 1 k.p.c. To
oznacza, że wnoszący skargę kasacyjną powinien wykazać - w formie
wyodrębnionego wywodu prawnego - że w sprawie występuje istotne zagadnienie
prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi
nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona
(postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/05,
OSNC 2006, nr 7-8, poz. 135).
W skardze wniesionej przez wnioskodawczynię znalazł się wniosek
o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, jednak nie został on należycie
uzasadniony. Nie można uznać za wystarczające stwierdzenia, iż „prawidłowa
3
bowiem ocena oraz tłumaczenie okoliczności, treść i woli spadkodawczyni RD
zawartych w dniu 1 listopada 2002 r. w oświadczeniu wobec trzech osób pozwala
na uznanie, że oświadczenie to stanowiło testament szczególny ustny.”
Przytoczone stwierdzenie skarżącej nie spełnia wymagania przewidzianego w art.
3984
§ 1 pkt 3 k.p.c.
Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (3986
§ 3
k.p.c.).