Postanowienie SN z 24 lipca 2007, sygn. IV CSK 207/07
Data orzeczenia
24 lipca 2007
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Mirosława Wysocka
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 24 lipca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosława Wysocka
w sprawie z powództwa EW i MW
przeciwko W. SA
o odszkodowanie i zadośćuczynienie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 24 lipca 2007 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powódki EW
od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 20 grudnia 2006 r., sygn. akt [...],
odrzuca skargę kasacyjną.
2
Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 20 grudnia 2006
r. powódka EW powołała jako okoliczności uzasadniające przyjęcie skargi do
rozpoznania występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego
dotyczącego „charakteru zobowiązania do zapłaty zadośćuczynienia po wezwaniu
osoby zobowiązanej lub zakładu ubezpieczeń do spełnienia świadczenia, co
również wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów” oraz to, że zarzucane
naruszenia prawa materialnego i postępowania „są na tyle istotne, że powodują
oczywistą zasadność skargi kasacyjnej”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej
ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne (art. 3989
§ 1 pkt
1 k.p.c.) polega na sformułowaniu tego zagadnienia, ze wskazaniem przepisów, na
tle których ono występuje oraz wskazaniu argumentów prawnych mogących
prowadzić do różnych ocen, a także argumentów przekonujących o istotności
zagadnienia. Natomiast powołanie się na przesłankę określoną w art. 3989
§ 1 pkt
2 k.p.c. wymaga określenia, jakie przepisy wymagają wykładni, z przedstawieniem,
na czym polegają poważne wątpliwości, które one wywołują, lub rozbieżności
występujących w orzecznictwie sądów. Konfrontacja treści wniosku skarżącej z tymi
wymaganiami prowadzi do jednoznacznej konkluzji, że w skardze brak jest
uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania przewidzianego w art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c.
Stwierdzenie to odnosi się także do powołania się na oczywistą zasadność skargi
(art. 3989
§ 1 pkt 4 k.p.c.), gdyż nie może być uznane za uzasadnienie tej
przesłanki wyrażenie przez stronę skarżącą przekonania o tym, że zarzuty
skierowane przeciwko zaskarżonemu orzeczeniu są „na tyle istotne”, że czynią
skargę oczywiście uzasadnioną.
Brak w skardze kasacyjnej odpowiadającego ustawowym wymaganiom
uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania jest brakiem nieusuwalnym,
powodującym odrzucenie skargi wprost (por. postanowienie Sądu Najwyższego
3
z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006/4/75). Uzasadniało to odrzucenie
skargi powódki, o czym Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 3986
§ 3 k.p.c.