sygn. III CO 15/07 26 października 2007 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 26 października 2007, sygn. III CO 15/07

Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy sprawa nieprocesowa
Etap skarga kasacyjna
Tryb posiedzenie niejawne
Role w sprawie
Skarb Państwa uczestnik postępowania uczestnik
Data orzeczenia 26 października 2007
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący SSN Krzysztof Strzelczyk
Sygn. akt III CO 15/07
POSTANOWIENIE
Dnia 26 października 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krzysztof Strzelczyk
w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Starosty Powiatu T.
przy uczestnictwie Towarzystwa Hoteli i Pensjonatów "B." S.A. w Z.
reprezentowanej przez kuratora "T." sp. z o.o. z siedzibą w K.
i Funduszu Wczasów Pracowniczych sp. z o.o. w Z.
o zasiedzenie nieruchomości,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 października 2007 r.,
na skutek skargi uczestnika Towarzystwa Hoteli i Pensjonatów "B." S.A. w Z.
o wznowienie postępowania
zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego
z dnia 12 kwietnia 2007 r., sygn. akt III CSK 84/07,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
2
Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2007 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do
rozpoznania skargi kasacyjnej Towarzystwa Hoteli i Pensjonatów „B.” S.A. w Z. -
uczestnika postępowania w sprawie o zasiedzenie własności nieruchomości z
wniosku Skarbu Państwa – Starosty Powiatu T. Orzeczenie to nie zawierało
uzasadnienia na piśmie.
Ta sama uczestniczka złożyła skargę o wznowienie postępowania przed Sądem
Najwyższym oraz zmianę postanowienia z dnia 12 kwietnia 2007 r. przez przyjęcie
skargi kasacyjnej do rozpoznania. W uzasadnieniu skargi powołano się na wyrok
Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 maja 2007 r. w sprawie SK 68/06,
opublikowany w Dzienniku Ustaw z dnia 15 czerwca 2007 r. stwierdzający
niezgodność art. 3989
§ 2 zd. 2 k.p.c. z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art.
2 Konstytucji RP, który zdaniem skarżącej stanowi wystarczającą podstawę
wznowienia postępowania zgodnie z art. 4011
k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wznowienie postępowania na podstawie art. 4011
k.p.c. jest dopuszczalne
tylko wtedy, gdy Trybunał orzekł o niezgodności z Konstytucją RP, ratyfikowaną
umową międzynarodową lub z ustawą takiego aktu normatywnego, na podstawie
którego zostało wydane orzeczenie. Z treści skargi o wznowienia postępowania
wynika, że uczestniczka kwestionuje odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania i zamierza w drodze wznowienia postępowania doprowadzić do
rozpoznania skargi kasacyjnej. Wskazuje na to jednoznacznie zawarty w skardze
wniosek o zmianę odmownego postanowienia Sądu Najwyższego.
Wystarczy wobec tego wskazać, że normatywną podstawą odmowy
przyjęcia skargi kasacyjnej uczestniczki był art. 3989
§ 2 zd. 1 k.p.c. a Trybunał
Konstytucyjny orzekł wyłącznie o niezgodności z przepisami konstytucyjnymi
zdania drugiego tego paragrafu, zwalniającego sąd kasacyjny od sporządzania
pisemnego uzasadnienia. W tym trybie nie został usunięty przepis, który stanowił
podstawę odmowy przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej uczestniczki.
3
Dlatego przedmiotowa skarga, jakkolwiek sformułowana w sposób
odpowiadający treści art. 4011
k.p.c., nie została oparta na ustawowej podstawie
i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie 410 § 1 k.p.c. (podobnie Sąd
Najwyższy w postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2007 r. III CO 8/07 nie publ. ).
db, który zdaniem skarżącej stanowi wystarczającą podstawę
wznowienia postępowania zgodnie z art. 4011
k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wznowienie postępowania na podstawie art. 4011
k.p.c. jest dopuszczalne
tylko wtedy, gdy Trybunał orzekł o niezgodności z Konstytucją RP, ratyfikowaną
umową międzynarodową lub z ustawą takiego aktu normatywnego, na podstawie
którego zostało wydane orzeczenie. Z treści skargi o wznowienia postępowania
wynika, że uczestniczka kwestionuje odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania i zamierza w drodze wznowienia postępowania doprowadzić do
rozpoznania skargi kasacyjnej. Wskazuje na to jednoznacznie zawarty w skardze
wniosek o zmianę odmownego postanowienia Sądu Najwyższego.
Wystarczy wobec tego wskazać, że normatywną podstawą odmowy
przyjęcia skargi kasacyjnej uczestniczki był art. 3989
§ 2 zd. 1 k.p.c. a Trybunał
Konstytucyjny orzekł wyłącznie o niezgodności z przepisami konstytucyjnymi
zdania drugiego tego paragrafu, zwalniającego sąd kasacyjny od sporządzania
pisemnego uzasadnienia. W tym trybie nie został usunięty przepis, który stanowił
podstawę odmowy przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej uczestniczki.
3
Dlatego przedmiotowa skarga, jakkolwiek sformułowana w sposób
odpowiadający treści art. 4011
k.p.c., nie została oparta na ustawowej podstawie
i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie 410 § 1 k.p.c. (podobnie Sąd
Najwyższy w postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2007 r. III CO 8/07 nie publ. ).
db