sygn. I CSK 493/07 22 lutego 2008 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 22 lutego 2008, sygn. I CSK 493/07

Data orzeczenia 22 lutego 2008
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący SSN Grzegorz Misiurek
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt I CSK 493/07
POSTANOWIENIE
Dnia 22 lutego 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Grzegorz Misiurek
w sprawie z powództwa „C.(...)” Spółki z o.o. w W.
przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń „C.(...)” S.A. w W., obecnie „C.(...)” Towarzystwu
Ubezpieczeń S.A. V.(...) z siedzibą w W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 lutego 2008 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej
od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 7 marca 2007 r., sygn. akt V Ca (…),
odrzuca skargę kasacyjną i oddala wniosek pozwanej o zasądzenie na jej rzecz
kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 3982
§ 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach
o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż
pięćdziesiąt tysięcy złotych, a w sprawach gospodarczych - niższa niż siedemdziesiąt
pięć tysięcy złotych.
W rozpoznawanej sprawie powodowa spółka domagała się od pozwanego
ubezpieczyciela odszkodowania z tytułu kradzieży pojazdu objętego umową
ubezpieczenia autocasco, wykorzystywanego do prowadzenia działalności
gospodarczej. Sprawa ta ma więc niewątpliwie charakter sprawy gospodarczej (art. 4791
§ 1 k.p.c.). Takiego jej charakteru nie zmienia fakt, że rozpoznana ona została przez sąd
cywilny z pominięciem przepisów o postępowaniu odrębnym w sprawach
gospodarczych.
2
W skardze kasacyjnej powód określił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę
61.922 zł, a więc niższą od wymaganej dla dopuszczalności tego środka zaskarżenia w
sprawach gospodarczych. Skarga ta podlegał zatem odrzuceniu.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwany ubezpieczyciel nie dostrzegł tej
okoliczności, domagając się oddalenia skargi, stąd też zawarty w niej wniosek o
zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego nie zasługiwał na uwzględnienie.
Z tych też względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986
§ 3 k.p.c. orzekł, jak
w sentencji.