Postanowienie SN z 28 lutego 2008, sygn. V CSK 535/07
Data orzeczenia
28 lutego 2008
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący
SSN Hubert Wrzeszcz
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 28 lutego 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Hubert Wrzeszcz
w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości W. D.
przeciwko J. D.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2008 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 29
maja 2007 r., sygn. akt I ACa (…),
odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od powoda na rzecz pozwanej 1800 zł
kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Pełnomocnik powoda, uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania, stwierdził, że rozpoznanie skargi jest niezbędnie „z uwagi na konieczność
zaakcentowania skutków, jakie prawo upadłościowe i naprawcze, jako lex specialis,
wywołuje w sferze przepisów ogólnych, w tym również dotyczących małżeńskich spraw
majątkowych”.
Zgodnie z art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o
przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Przytoczone wymaganie stanowi jeden
z elementów istotnych (konstrukcyjnych) skargi kasacyjnej, którego niedochowanie
powoduje, że skarga jest dotknięta brakiem nieusuwalnym i podlega odrzuceniu a
limine.
Wymaganie uzasadniania wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
nawiązuje do instytucji przedsądu, uregulowanej w art. 3989
k.p.c., i stanowi jej
dopełnienie. Jest to zatem nałożony na skarżącego obowiązek polegający na wykazaniu
2
argumentów przemawiających za tym, aby skarga kasacyjna została przyjęta do
rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Należy przy tym podkreślić, że spełnieniem tego
obowiązku nie jest przedstawienie dowolnych argumentów uzasadniających przyjęcie
skargi kasacyjnej do rozpoznania, istotnych tylko w ocenie samego skarżącego.
Uzasadnienie omawianego wniosku, ze względu na związek z przedsądem, musi
ściśle nawiązywać do przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
wskazanych w art. 3989
§ 1 k.p.c. To oznacza, że wnoszący skargę kasacyjną powinien
wykazać – w formie wyodrębnionego wywodu prawnego – że w sprawie występuje
istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących
poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi
nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/05 niepubl.).
Wniesiona przez powoda skarga kasacyjna nie zwiera odpowiadającego wyżej
przestawionym wymaganiom uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania. Przytoczone uzasadnienie wniosku zawiera dowolne argumenty,
nienawiązujące do wskazanych w art. 3989
§ 1 k.p.c. przesłanek przyjęcia skargi
kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący nie wykazał zatem, że w sprawie występuje istotne
zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawa budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi
nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji
postanowienia (art. 3986
§ 3 k.p.c. oraz art. 98 w związku z art. 391 i art. 39821
k.p.c.).