Postanowienie SN z 13 marca 2008, sygn. V CSK 551/07
Data orzeczenia
13 marca 2008
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący
Prezes SN Tadeusz Ereciński
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 13 marca 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Tadeusz Ereciński
w sprawie z powództwa A. P.
przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie X.
o ustalenie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 marca 2008 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powódki
od postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 30 lipca 2007 r., sygn. akt I ACz (…),
odrzuca skargę kasacyjną oraz zasądza od powódki na rzecz Skarbu Państwa
(Wojewoda X.) kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł z tytułu kosztów
postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 lipca 2007 r. Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie na
postanowienie Sądu Okręgowego w W.
W skardze kasacyjnej powódka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania –
art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c. i wnosiła o uchylenie postanowień Sądów obu instancji i
przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania ewentualnie o
uchylenie postanowień Sądów obu instancji i przyjęcie powództwa w całości do
rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek
o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to związane jest z
instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 3989
k.p.c., a jego spełnienie polega na
2
wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje potrzeba
wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi nieważność postępowania lub, że
skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W uzasadnieniu wniosku należy
przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie
powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (por.
uzasadnienie uchwały Połączonych Izb – Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP
72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17
października 2001 r., III CZ 98/01, OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z dnia 30 maja 2001 r., III
CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2, poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002,
nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).
Obowiązek ten nie został spełniony. Skarżąca ograniczyła się jedynie do
przedstawienia pytania, czy w sąd powszechny jest właściwy dla ustalenia składu
majątku pozostawionego poza granicami Państwa Polskiego w związku z przymusową
ewakuacją ludności polskiej w latach 1944-45. Nie wskazała natomiast przepisów, z
których zastosowaniem wiąże się przedstawione pytanie, a uzasadnienie wniosku o
przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania sprowadza się głównie do streszczenia opisu
przebiegu postępowania i czynności podejmowany w sprawie przez skarżącą.
Tymczasem, jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego na tle art. 393 §
1 pkt 1 k.p.c. przedstawienie okoliczności, uzasadniających rozpoznanie kasacji ze
względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, polega na
sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do
rozbieżnych ocen. Konieczne jest wyjaśnienie, jakie zagadnienie prawne występuje w
sprawie i dlaczego jest ono istotne, albo określenie, które przepisy wymagają wykładni
Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym poważne
wątpliwości, lub z przedstawieniem rozbieżności występujących w orzecznictwie sądów
(por. np. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i
z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Pogląd ten
pozostaje aktualny po wejściu w życie przepisów o skardze kasacyjnej. Natomiast
odwołanie się do przesłanki istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących
poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga
wskazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie
doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w
3
orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (por. np. postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.).
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 3986
§ 3 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 108 § 1
w zw. z art. 391 § 1 i art. 39820
k.p.c.