Zarządzenie z 18 kwietnia 2016, sygn. I C 944/15

UZASADNIENIE

Powód C. Ś. domagał się zasądzenia od (...) Banku (...) SA w K. kwoty 484,32 zł wraz z odsetkami wskazanymi w pozwie oraz zasądzenia od niej kosztów postępowania.

W uzasadnieniu powództwa wskazano, że pozwany wszczął wobec niego postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego, przy czym na skutek zażalenia powoda uchylono klauzulę wykonalności nadaną nakazowi zapłaty. Komornik Sądowy wydał postanowienie ustalające koszty postępowania na kwotę 183,15 zł, co zostało zaskarżone przez powoda skargą, która nie jest do chwili obecnej rozpoznana. Powód wskazał, iż w toku egzekucji trzykrotnie pobrano z jego renty kwotę 222,49 zł, co daje łącznie kwotę 667,47 zł, z czego pozwanemu przekazano prawdopodobnie kwotę 484,32 zł. W dniu 9 lipca 2015 roku powód wystąpił o zwrot wyegzekwowanych kwot i, wobec braku odpowiedzi ze strony pozwanego, domaga się także skapitalizowanych odsetek liczonych od kolejnych potrąceń od och dokonania do dnia 9 lipca 2015 roku oraz dalszych odsetek od kwoty 484,32 zł.

Postanowieniem z dnia 7 października 2015 roku powód został zwolniony od kosztów sądowych w całości (k. 99).

W odpowiedzi na pozew pozwany (...) Bank (...) SA we K. uznał żądanie do kwoty 442,01 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 9 czerwca 2015 roku przyznając, iż otrzymał od Komornika wpłaty w kwotach: 86, 206,01 zł i 150 zł tytułem zwrotu uiszczonej zaliczki. W pozostałym zakresie wniósł o oddalenie powództwa (k. 106 – 108).

Podczas rozprawy w dniu 9 marca 2016 roku pełnomocnik powoda oświadczył, iż ogranicza żądanie do kwot uznanych przez pozwanego, a w pozostałym zakresie cofa pozew bez zrzeczenia się roszczenia, na co strona pozwana wyraziła zgodę (k. 146).

Następujący stan faktyczny był między stronami bezsporny:

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Żywcu P. K. prowadził na wniosek pozwanego postępowanie egzekucyjne przeciwko powodowi na podstawie nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Rejonowy w Zabrzu w sprawie o sygnaturze VIII Nc 2515/13. Nakaz te utracił moc, a nadana mu klauzula wykonalności została uchylona. W toku egzekucji Komornik przekazał pozwanemu w dniu 25 marca 2015 roku kwotę 86 zł, w dniu 25 kwietnia 2015 roku kwotę 206,01 zł i w dniu 25 marca 2015 roku kwotę 150 zł.

Wezwanie do zwrotu wyegzekwowanych kwot zostało pozwanemu doręczone 8 czerwca 2015 roku.

Komornik Sądowy wydał postanowienie o ustaleniu kosztów egzekucji, które powód zaskarżył do Sądu.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 410 § 2 k.c. świadczenie jest nienależne, jeżeli ten, kto je spełnił, nie był w ogóle zobowiązany lub nie był zobowiązany względem osoby, której świadczył, albo jeżeli podstawa świadczenia odpadła lub zamierzony cel świadczenia nie został osiągnięty, albo jeżeli czynność prawna zobowiązująca do świadczenia była nieważna i nie stała się ważna po spełnieniu świadczenia. Do świadczenia nienależnego stosuje się przepisy o bezpodstawnym wzbogaceniu.

Pozwany na rozprawie w dniu 9 marca 2016 roku uznał żądanie w zakresie kwoty 442,01 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 9 czerwca 2015 roku.

Zgodnie z art. 213 § 2 k.p.c. sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. W niniejszej sprawie uznanie powództwo, w ocenie Sądu, nie jest ani sprzeczne z prawem ani zasadami współżycia społecznego, nie zmierza też do obejścia prawa. Okoliczności stanu fatycznego nie były między stronami sporne, w związku z czym Sąd nie przeprowadzał postępowania dowodowego. Pozwany czuł się zobowiązany do zapłaty na rzecz powoda uznanej kwoty wraz z odsetkami.

W pozostałym zakresie powód cofnął pozew za zgodą pozwanego, co na mocy art. 203 § 1 k.p.c. w związku z art. 355 § 1 k.p.c., skutkowało umorzeniem postępowania.

Sąd nakazał pobrać na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Katowice-Zachód w Katowicach od pozwanego kwotę 23 zł tytułem opłaty od pozwu, od uiszczenia której powód był zwolniony. Opłata ta, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. w Dz. U. z 2014 r., poz. 1025 z późn. zm.) w związku z art. 100 zd. 1 k.p.c., została częściowo pobrana od pozwanego z uwzględnieniem stopnia, w jakim pozwany przegrał proces. W stosunku do powoda na mocy art. 102 k.p.c. odstąpiono od obciążania go kosztami (częścią opłaty od pozwu) z uwagi na jego trudną sytuację materialną.

ZARZĄDZENIE

1.  Odnotować w rep. C;

2.  Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi pozwanego;

3.  K.. 14 dni lub z wpływem.

18 kwietnia 2016 roku