Postanowienie SN z 16 kwietnia 2008, sygn. I CZ 9/08
Data orzeczenia
16 kwietnia 2008
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący
SSN Tadeusz Wiśniewski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 16 kwietnia 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)
SSN Hubert Wrzeszcz
w sprawie z powództwa A. T.
przeciwko M. D.
o stwierdzenie nieważności umowy,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2008 r.,
zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 4 grudnia 2007 r.,
sygn. akt IV Ca (…),
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2007 r. Sąd Okręgowy w P. odrzucił skargę
kasacyjną pozwanego M. D. Oceniając skargę uznał, że wskazany w niej zarzut
naruszenia prawa materialnego nie ma odzwierciedlenia w materiale dowodowym.
Odnosząc się do uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania z uwagi na
potrzebę wykładni przepisów, wskazał, że skarżący nie wyjaśnił, na czym polegają
związane z art. 3 ust. 7 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju
rolnego (Dz. U. Nr 64, poz. 592) poważne wątpliwości, a tym samym nie zachował
wymogu określonego w art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c. w zw. z art. 3989
§ 1 pkt 2 k.p.c.
Ponadto Sąd podkreślił, że co prawda słowniczek pojęć zawarty w art. 2 tej ustawy nie
definiuje pojęcia „gospodarstwo rodzinne”, jednakże ustawodawca precyzuje je w
dalszej części ustawy - w art. 5.
2
W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik powoda zarzucił
naruszenie prawa procesowego, a to art. 3986
§ 2 k.p.c. polegające na błędnym
uznaniu, że skarga kasacyjna nie spełnia wymogów określonych w art. 3984
§ 1 pkt 3
k.p.c. i wnosił o zmianę zaskarżonego postanowienia i przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania. Zwrócił uwagę, że w skardze kasacyjnej powołał się na brak orzecznictwa
dotyczącego interpretacji pojęcia „gospodarstwo rodzinne” i dlatego nie mógł wskazać
rozbieżności występujących w judykaturze. Zarzucił też, iż w uzasadnieniu skargi
kasacyjnej dokładnie wskazał, dlaczego istnieje potrzeba wykładni przytoczonych
przepisów. Jego zdaniem, brak definicji w słowniczku „gospodarstwa rodzinnego” i
odwoływanie się do innych zwrotów świadczy o tym, iż mamy do czynienia jedynie ze
wskazówką interpretacyjną.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest zasadne. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że nie jest
dopuszczalne ocenianie przez sąd drugiej instancji potrzeby dokonywania wykładni
przepisów przytoczonych w podstawie skargi kasacyjnej, należy to bowiem wyłącznie do
kompetencji Sądu Najwyższego. Kontrola dokonywana przez sąd drugiej instancji
sprowadza się jedynie do badania, czy skarga zawiera tzw. elementy konstrukcyjne i czy
nie jest dotknięta brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej biegu
procesowego. W uzasadnieniu skargi skarżący poświęcił osobny akapit potrzebie
wyjaśnienia przez Sąd Najwyższy wątpliwości, jakie stwarza wykładnia art. 5 ust. 1
cytowanej ustawy, co wystarcza dla uznania, że wymóg uzasadnienia wniosku o
przyjęcie skargi do rozpoznania formalnie został spełniony. Kwestia zaś, czy takie
wątpliwości rzeczywiście istnieją i czy istnieje potrzeba dokonania wykładni przepisu
przez Sąd Najwyższy podlega ocenie w ramach tzw. przedsądu.
Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39815
§ 1 w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c.