Postanowienie SN z 16 lipca 2008, sygn. II CZ 43/08
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Przedmiot
zwolnienie spod egzekucji rzeczy / powództwo z art. 841 k.p.c.
Typ sprawy
sprawa cywilna procesowa - powództwo przeciwegzekucyjne
Etap
pierwsza instancja - powództwo przeciwegzekucyjne
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
powód
pozwany
osoba trzecia żądająca zwolnienia spod egzekucji
Data orzeczenia
16 lipca 2008
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Dariusz Zawistowski
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 16 lipca 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Gerard Bieniek
SSN Krzysztof Strzelczyk
w sprawie z powództwa R. M.
przeciwko Skarbowi Państwa - Urzędowi Skarbowemu w P.
o zwolnienie spod egzekucji,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 lipca 2008 r.,
zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 26 lutego 2008 r., sygn.
akt I WSC (…) [I ACz (…)],
oddala zażalenie i zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 1800 zł
(tysiąc osiemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 lutego 2008 r. Sąd Apelacyjny odrzucił
skargę kasacyjną powoda od postanowienia oddalającego zażalenie na postanowienie o
odrzuceniu pozwu uznając, że skarga została wniesiona po upływie terminu określonego
w art. 3985
§ 1 k.p.c.
W zażaleniu na postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 357 § 2 k.p.c.
oraz art. 3986
§ 2 k.p.c. w zw. z art. 357 § 2 k.p.c. i wniósł o jego uchylenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zarzucane przez skarżącego naruszenie przepisów postępowania było w jego
ocenie wynikiem braku pouczenia ze strony Sądu drugiej instancji o dopuszczalności,
terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. W konsekwencji doręczenie powodowi
2
odpisu postanowienia z uzasadnieniem z dnia 21 listopada 2007 r., którym oddalono
zażalenie powoda na postanowienie o odrzuceniu pozwu, nie wywołało skutku w postaci
rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i skarga wniesiona w dniu 31
stycznia 2008 r., wbrew ocenie Sądu Apelacyjnego nie została złożona po terminie.
Odnosząc się do tej argumentacji skarżącego należy zauważyć,
że w orzecznictwie Sądu Najwyższego jest wprawdzie prezentowane stanowisko, że
brak pouczenia strony działającej bez profesjonalnego pełnomocnika o sposobie
i terminie wniesienia środka zaskarżenia powoduje, że termin wymagany do zaskarżenia
nie rozpoczyna biegu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2006 r.,
V CZ 104/06, uchwała Sądu najwyższego z dnia 3 maja 1966 r., III CO 12/65), to
jednocześnie wyrażana jest ocena, że brak takiego pouczenia może uzasadniać jedynie
wniosek o przywrócenie terminu, jeżeli strona uchybiła terminowi z powodu braku
pouczenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 września 1998 r., I CKN
375/98, 4 listopada 1998 r., I CKN 740/98).
Za drugim z prezentowanych stanowisk, w przypadku skargi kasacyjnej,
przemawia treść art. 3985
§ 1 k.p.c. Przepis ten uzależnia rozpoczęcie biegu terminu do
wniesienia skargi kasacyjnej od doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie
skarżącej. Uwzględniając powyższe Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym
zażalenie podzielił pogląd, że brak odpowiedniego pouczenia o sposobie i terminie
wniesienia skargi kasacyjnej może uzasadniać jedynie wniosek o przywrócenie terminu
do wniesienia skargi kasacyjnej.
Z tego względu zażalenie należało uznać za pozbawione uzasadnionych podstaw
i podlegało ono oddaleniu na postawie art. 3941
§ 3 i 39814
k.p.c.. i wniósł o jego uchylenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zarzucane przez skarżącego naruszenie przepisów postępowania było w jego
ocenie wynikiem braku pouczenia ze strony Sądu drugiej instancji o dopuszczalności,
terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. W konsekwencji doręczenie powodowi
2
odpisu postanowienia z uzasadnieniem z dnia 21 listopada 2007 r., którym oddalono
zażalenie powoda na postanowienie o odrzuceniu pozwu, nie wywołało skutku w postaci
rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i skarga wniesiona w dniu 31
stycznia 2008 r., wbrew ocenie Sądu Apelacyjnego nie została złożona po terminie.
Odnosząc się do tej argumentacji skarżącego należy zauważyć,
że w orzecznictwie Sądu Najwyższego jest wprawdzie prezentowane stanowisko, że
brak pouczenia strony działającej bez profesjonalnego pełnomocnika o sposobie
i terminie wniesienia środka zaskarżenia powoduje, że termin wymagany do zaskarżenia
nie rozpoczyna biegu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2006 r.,
V CZ 104/06, uchwała Sądu najwyższego z dnia 3 maja 1966 r., III CO 12/65), to
jednocześnie wyrażana jest ocena, że brak takiego pouczenia może uzasadniać jedynie
wniosek o przywrócenie terminu, jeżeli strona uchybiła terminowi z powodu braku
pouczenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 września 1998 r., I CKN
375/98, 4 listopada 1998 r., I CKN 740/98).
Za drugim z prezentowanych stanowisk, w przypadku skargi kasacyjnej,
przemawia treść art. 3985
§ 1 k.p.c. Przepis ten uzależnia rozpoczęcie biegu terminu do
wniesienia skargi kasacyjnej od doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie
skarżącej. Uwzględniając powyższe Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym
zażalenie podzielił pogląd, że brak odpowiedniego pouczenia o sposobie i terminie
wniesienia skargi kasacyjnej może uzasadniać jedynie wniosek o przywrócenie terminu
do wniesienia skargi kasacyjnej.
Z tego względu zażalenie należało uznać za pozbawione uzasadnionych podstaw
i podlegało ono oddaleniu na postawie art. 3941
§ 3 i 39814
k.p.c.