Wyrok z 17 maja 2016, sygn. V K 326/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 maja 2016r.

Sąd Rejonowy Szczecin- Centrum V Wydział Karny w S.

w składzie:

Przewodniczący: SSR Katarzyna Gobber

Protokolant: apl. adw. A. G. - z up. Prezesa

po rozpoznaniu dnia 17 maja 2016r.

przy udziale Prokuratora Prokuratury S.-N. – R. R.

sprawy przeciwko

A. K.

synowi S. i M. z d. N.

ur. (...) w S.

oskarżonemu o to, że:

w dniu 14 marca 2015 r. w S. na ul. (...), będąc uprzednio skazanym wyrokiem łącznym za umyślne przestępstwo podobne przez Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum (sygnatura akt V K 684/11) na karę pozbawienia wolności, w ciągu 5 lat od odbycia tej kary w okresie od dnia 2012.01.04 do dnia 2014.07.22, prowadził na drodze publicznej samochód osobowy marki B. nr rej. (...), czym nie zastosował się do zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym orzeczonego prawomocnym wyrokiem przez Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum sygnatura akt V K 684/11 na okres od dnia 2012.09.18 do dnia 2019.09.18,

tj. o czyn z art. 244 kk w zw. z art. 64 § 1 kk.

I A. K. uznaje za winnego tego, że w dniu 14 marca 2015 r. w S. na ul. (...) prowadził samochód osobowy marki B. o nr rej. (...), czym nie zastosował się do zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 6 lat orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 10.02.2011 r., sygn. akt V K 1618/10, oraz zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 lat orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin P. i Zachód w S. VI Wydział Karny z dnia 31.08.2010 r., sygn.. akt VI K 520/10, które to zakazy zostały następnie połączone wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Szczecin- Centrum w Szczecinie z dnia 21.02.2012r., sygn. akt V K 684/11 na mocy którego orzeczono łączny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 7 lat,

przy czym

czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 10 lutego 2011r., sygn. akt V K 1618/10 za przestępstwo podobne z art. 244 kk w zb. z art. 178a § 1 kk w zw. z art. 178a w zw. z art. 11 § 2 kk na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, która to kara została objęta wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 21.02.2012 r., sygn. akt V K 684/11, którym wymierzono mu kare łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą to karę odbył w okresie od 01.04.2012r. do dnia 22.07.2014r., tj. popełnienia czynu z art. 244kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za to przestępstwo, na podstawie art. 244 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 k.k., wymierza oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

II. na podstawie art. 627 kpk i art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym opłatę w wysokości 300 (trzystu) złotych.

Sygn. akt V K 326/15

UZASADNIENIE

A. K. został skazany:

- wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin- Centrum w Szczecinie z dnia 10 lutego 2011r. (sygn. akt V K 1618/10) za przestępstwo z art. 178a § 1kk w zb. z art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, za które orzeczono wobec niego m.in. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 lat. Wyrok ten uprawomocnił się 23.03.2011r.;

- wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin- Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 31 sierpnia 2010r. (sygn. akt VI K 520/10) za które orzeczono wobec niego m.in. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat. Wyrok ten uprawomocnił się 16.10.2010r.;

Powyższe zakazy zostały połączone wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Szczecin- Centrum w Szczecinie z dnia 21.02.12r. (sygn. akt V K 684/11) na mocy którego orzeczono wobec niego łączny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 7 lat.

Dowód: odpisy wyroków k.19-20, 21, 24-25 .

W dniu 14 marca 2015r. A. K. kierował samochodem osobowym marki B. o nr rej. (...). Jadąc ul. (...) w S. został zatrzymany do rutynowej kontroli drogowej przez funkcjonariuszy Policji, K. R. i J. K. . Podczas kontroli dokumentów oświadczył, że kierował pojazdem pomimo orzeczonego wobec niego zakazu prowadzenia pojazdów.

dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 37-38,91,

zeznania świadka K. R. k. 12,

notatka urzędowa k. 1.

A. K. ma 32 lat. Jest kawalerem, nie ma dzieci. Z zawodu piekarz. Pracuje jako szpachlarz w Niemczech, uzyskując dochód w wysokości 1500 euro brutto miesięcznie. Nie leczony psychiatrycznie ani odwykowo. Wielokrotnie karany za przestępstwa , w tym m.in.:

- wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin- Centrum w Szczecinie z dnia 10 lutego 2011r. (sygn. akt V K 1618/10) skazany za przestępstwo podobne z art. 178a § 1kk w zb. z art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności,

- wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin P. i Zachód w S. z dnia 31.08.10r.(sygn. akt VI K 520/10) za przestępstwo podobne z art. 178a § 1kk w zb. z art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności,

- wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin- Centrum w Szczecinie z dnia 19 października 2010r. (sygn. akt V K 1030/10) skazany za przestępstwo podobne z art. 244 kk , na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności,

które to kary zostały następnie objęte wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Szczecin- Centrum w Szczecinie z dnia 21.02.12r. (sygn. akt V K 684/11) którym wymierzono mu karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 01.04.12r. do dnia 22.07.14r.

dowód: dane ustne k. 90,

dane osobopoznawcze k. 39,40, ,

dane o karalności k. 54-55 ,

odpisy wyroków k. 19-27 ,

tłumaczenie pism k. 82,83,

informacja o pobytach w ZK k. 15-18.

A. K. , zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i na rozprawie, przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W postępowaniu przygotowawczym wyjaśnił, że w dniu zdarzenia spożywał alkohol z kuzynem, który nie chciał zostawić swojego samochodu na ulicy w obawie przed kradzieżą. W związku z tym, że kuzyn spożywał alkohol, oskarżony postanowił kierować tym pojazdem, pomimo, że miał świadomość orzeczonego wobec niego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów w ruchu lądowym. Policjantom od razu powiedział, że ma czynny zakaz prowadzenia pojazdów. Na rozprawie wyjaśnił, że w dniu zdarzenia nie spożywał alkoholu. Przejechał pojazdem odcinek ok. 3-4 km do momentu zatrzymania przez policjantów.

Dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 37-38,91.

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, jako znajdującym potwierdzenie w pozostałych dowodach, w szczególności zeznaniach świadka oraz dowodach z dokumentów.

Za wiarygodne Sąd uznał zeznania świadka K. R., jako znajdujące potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonego. Ponadto świadek wykonywał swoje czynności służbowe, nie zna oskarżonego, a zatem nie miał żadnych podstaw, aby składać w sprawie zeznania nie odpowiadające rzeczywistemu przebiegowi zdarzenia.

Za wiarygodne Sąd uznał dowody z dokumentów , jako sporządzonych przez uprawnione osoby, w przypisanej formie, a których wiarygodności żadna ze stron nie kwestionowała.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał A. K. za winnego tego, że w dniu 14 marca 2015 r. w S. na ul. (...) prowadził samochód osobowy marki B. o nr rej. (...), czym nie zastosował się do zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 6 lat orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 10.02.2011 r., sygn. akt V K 1618/10, oraz zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 lat orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin P. i Zachód w S. VI Wydział Karny z dnia 31.08.2010 r., sygn.. akt VI K 520/10, które to zakazy zostały następnie połączone wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Szczecin- Centrum w Szczecinie z dnia 21.02.2012r., sygn. akt V K 684/11 na mocy którego orzeczono łączny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 7 lat, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 10 lutego 2011r., sygn. akt V K 1618/10 za przestępstwo podobne z art. 244 kk w zb. z art. 178a § 1 kk w zw. z art. 178a w zw. z art. 11 § 2 kk na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, która to kara została objęta wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 21.02.2012 r., sygn. akt V K 684/11, którym wymierzono mu karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą to karę odbył w okresie od 01.04.2012r. do dnia 22.07.2014r., tj. popełnienia czynu z art. 244kk w zw. z art. 64 § 1 kk

Oskarżony miał świadomość orzeczonego wobec niego zakazu prowadzenia pojazdu, a mimo to zdecydował się na prowadzenie samochodu w ruchu lądowym, wypełniając tym samym znamiona przestępstwa z art. 244 kk. Przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa z art. 64 § 1 kk tj. w ciągu 5 lat od odbycia kary 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wobec niego za przestępstwo podobne z art. 244 kk.

W sprawie nie wystąpiły okoliczności wyłączające bezprawność czynu lub winę oskarżonego, a społeczna szkodliwość czynu przypisanego oskarżonemu jest wysoka zważywszy, iż nie było to pierwsze złamanie orzeczonego wobec niego zakazu prowadzenia pojazdów.

Występek z art. 244 kk, zagrożony jest karą pozbawienia wolności do lat 3. Wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze dyrektywy wskazane w art. 53 i nast. kk. Na niekorzyść oskarżonego Sąd uwzględnił jego dotychczasową karalność, obejmującą różnorodne przestępstwa, w tym również przestępstwa podobne, skutkujące przyjęciem, że działał on w warunkach powrotu do przestępstwa. Należy przy tym zauważyć, że oskarżony był dotychczas trzykrotnie karany za przestępstwa z art. 244 kk na kary pozbawienia wolności, natomiast w czasie zdarzenia naruszył łączny zakaz prowadzenia pojazdów obejmujący zakazy orzeczone dwoma wyrokami jednostkowymi. Takie zachowanie oskarżonego wskazuje na jego lekceważący stosunek do obowiązujących norm prawnych oraz orzekanych wobec niego kar i środków karnych. Na lekceważący stosunek oskarżonego do obowiązujących norm prawnych i orzeczeń Sądu wskazują również przyczyny podane przez oskarżonego, dla których podjął on decyzję o prowadzeniu pojazdu. Istotniejsze dla oskarżonego był przestawienie pojazdu w bezpieczne miejscu, mimo, że nie był to nawet jego pojazd, niż zastosowanie się do orzeczonego zakazu. Łatwość z jaką oskarżony podjął decyzję o ponownym kierowaniu pojazdu wbrew zakazom Sądu, potwierdza jego lekceważący stosunek do wydanych wyroków. Na korzyść oskarżonego uwzględnił jego wiek oraz ustabilizowaną obecnie sytuację zawodową. W świetle powyższych okoliczności zasadnym jest orzeczenie wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności, która w tym rozmiarze spełni swoje cele zarówno w zakresie prewencji indywidualnej, jak i ogólnej.

Oceniając powyższe okoliczności Sąd uznał, iż brak jest podstaw do warunkowego zawieszenia orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności. Sąd miał na uwadze zarówno wiek oskarżonego, jak i jego ustabilizowaną sytuację osobistą. Jednakże przeciwko zastosowaniu wobec oskarżonego probacji przemawia jego dotychczasowe zachowanie. Oskarżony był już trzykrotnie skazany za naruszenie zakazu prowadzenia pojazdów i to na bezwzględne kary pozbawienia wolności. Mimo, że miał świadomość wynikających z tego konsekwencji, po raz kolejny podjął decyzję o naruszeniu orzeczonego zakazu. Swoje działania podjął w warunkach powrotu do przestępstwa. Należy przy tym zauważyć, że wprawdzie ostatni raz został on skazany za przestępstwo z art. 244 kk wyrokiem z 19.10.10r. jednakże należy mieć na uwadze, że w tym okresie odbywał on kary łączne orzeczone ww. wyrokiem łącznym. W dniu 29 grudnia 2014r. został warunkowo przedterminowo zwolniony z odbywania kary pozbawienia wolności z okresem próby do dnia 29.12.16r., a zatem przedmiotowe przestępstwo popełnił w okresie tej próby, po upływie kilku miesięcy od zastosowania wobec niego warunkowego przedterminowego zwolnienia. Łatwość z jaką oskarżony podejmował decyzję o prowadzeniu pojazdu wbrew zakazowi, wielokrotność jego zachowań wskazuje na lekceważący stosunek oskarżonego do obowiązujących norm prawnych oraz wydanych wobec jego osoby orzeczeń sądowych, wymagający stanowczej reakcji. Takie zachowanie oskarżonego jednoznacznie wskazuje, iż brak jest podstaw do przyjęcia, iż wymierzenie mu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania spełni swoje cele, w szczególności w zakresie prewencji indywidualnej. Dlatego też jedynym środkiem dla osiągnięcia celów kary jest orzeczenie bezwzględnej kary pozbawienia wolności.

Orzeczenie o kosztach wydano na podstawie przepisów powołanych w wyroku nie znajdując podstaw do zwolnienia oskarżonego od ich ponoszenia, gdyż pracuje i uzyskuje dochody pozwalające mu na ich uiszczenie. Wysokość opłaty ustalono w oparciu o art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jedn.- Dz.U. z 1983r., Nr 49, poz. 223 z późn.zm.).

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w wyroku.