Postanowienie SN z 30 września 2008, sygn. II CZ 65/08
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Przedmiot
o zobowiązanie i ustalenie
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
posiedzenie niejawne
Data orzeczenia
30 września 2008
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Helena Ciepła
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 30 września 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Helena Ciepła (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Marian Kocon
SSN Henryk Pietrzkowski
w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości nr (...) przy ul. K.
przeciwko Gminie Miasto S.
o zobowiązanie i ustalenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 września 2008 r.,
zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 7 marca
2008 r., sygn. akt II Ca (…),
oddala zażalenie,-
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w S. postanowieniem z dnia 23 stycznia 2008 r. odrzucił skargę
kasacyjną strony powodowej z dwóch przyczyn, jako wniesioną nie przez zawodowego
pełnomocnika oraz z uwagi na nieuzupełnienie jej braku formalnego przez niepodanie w
zakreślonym terminie wartości przedmiotu zaskarżenia.
Zażalenie strony powodowej na to orzeczenie Sąd Okręgowy zaskarżonym
postanowieniem odrzucił z tej przyczyny, że nie zostało sporządzone przez
profesjonalnego czynnego zawodowo adwokata. W uzasadnieniu przytoczył, że
emerytowany adwokat, jakim jest sporządzający zażalenie K. K., mógłby występować w
imieniu własnym jako strona procesu. Tymczasem występuje w sprawie jako członek
jednoosobowego zarządu powodowej Wspólnoty Mieszkaniowej, co powoduje, że art.
871
§ 2 k.p.c., na który powołuje się w zażaleniu, nie ma w sprawie zastosowania.
2
W zażaleniu na to postanowienie strona powodowa zarzuciła naruszenie:
- art. 871
§ 2 k.p.c. przez jego błędną wykładnię polegająca na przyjęciu, że
adwokat K. K. będący organem i przedstawicielem ustawowym powódki nie ma prawa
występować przed Sądem Najwyższym,
- art. 3941
§ 1 k.p.c. przez odmowę wysłania zażalenia na odrzucenie skargi do
Sądu Najwyższego w celu dokonania prawidłowej wykładni art. 871
§ 2 k.p.c.
i rozstrzygnięcie zażalenia we własnym zakresie. W konkluzji wniosła o uchylenie
zaskarżonego postanowienia, rozpoznanie zażalenia na odrzucenie skargi kasacyjnej i
przyjęcie jej do rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Stanowisko Sądu Okręgowego o odrzuceniu zażalenia nie może być skutecznie
zwalczane, albowiem znajduje ono uzasadnienie w art. 871
§ 1 i 2 k.p.c. Zgodnie z
przepisem § 1, w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje przymus
adwokacko-radcowski, co oznacza, że strony mogą występować w tym postępowaniu
tylko reprezentowani przez adwokatów lub radców prawnych. Samodzielnie, bez udziału
profesjonalnego pełnomocnika, mogą występować osoby posiadające zdolność
postulacyjną, które wymienia art. 87 § 2 k.p.c. Wprawdzie wśród osób w nim
wymienionych nie ma emerytowanego adwokata, a tylko adwokat jako strona lub jej
organ, jednakże w orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, że zdolność
postulacyjną ma także we własnej sprawie emerytowany adwokat. Wystarczy odwołać
się do wyroku z dnia 24 listopada 1997 r. II CKN 270/97 (OSNC 1998, nr 5, poz. 82), w
którym Sąd Najwyższy stwierdził, że emerytowany radca prawny uprawniony jest do
osobistego wniesienia kasacji w sprawie, w której jest stroną. Stanowisko to należy
odnieść także do emerytowanego adwokata.
Odrzucone zażalenie zostało sporządzone przez emerytowanego, nieczynnego
zawodowo adwokata K. K., który występuje w imieniu powodowej Wspólnoty jako
członek jednoosobowego zarządu, a nie w sprawie własnej. Słusznie więc Sąd
Okręgowy stwierdził, że w sprawie nie ma zastosowania art. 87 § 2 k.p.c.
Z tych przyczyn zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw oddalono
(art. 3941
§ 3 w związku z art. 39814
k.p.c.)..
Z tych przyczyn zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw oddalono
(art. 3941
§ 3 w związku z art. 39814
k.p.c.).