sygn. IV CZ 89/08 7 listopada 2008 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 7 listopada 2008, sygn. IV CZ 89/08

Data orzeczenia 7 listopada 2008
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący SSN Henryk Pietrzkowski
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt IV CZ 89/08
POSTANOWIENIE
Dnia 7 listopada 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)
SSN Krzysztof Pietrzykowski
SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa S.(…) K.(…) T.(…) S.(…) w G. w likwidacji
przeciwko Akademickiemu Centrum Klinicznemu - Szpitalowi Akademii Medycznej w G.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 listopada 2008 r.,
zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 27 sierpnia
2008 r., sygn. akt I ACa (…),
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Powód wniósł – za pośrednictwem fachowego pełnomocnika – skargę kasacyjną
od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 maja 2008 r., oddalającego jego apelację. Do
skargi pełnomocnik powoda dołączył postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 23
kwietnia 2006 r. zwalniające powoda w całości od kosztów sądowych. Nie przedłożył
natomiast dowodu uiszczenia opłaty od skargi, ani wniosku o zwolnienie od kosztów
sądowych w postępowaniu kasacyjnym.
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2008 r. odrzucił skargę
kasacyjną powoda na podstawie art. 3986
§ 2 k.p.c. w zw. z art. 1302
§ 3 k.p.c., jako
nieopłaconą. Powołując się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2008 r. (III
CZP 142/07, Biuletyn SN 2008/6/7), mającą moc zasady prawnej, wyjaśnił, że
2
zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu przed sądem powszechnym nie
obejmuje postępowania kasacyjnego.
W zażaleniu na powyższe postanowienie powód domagał się jego uchylenie.
Zarzucił naruszenie art. 3986
k.p.c. oraz art. 1302
§ 3 k.p.c. wskazując na potrzebę
wyjaśnienia, czy zmiana interpretacji przepisów, o której pełnomocnik nie wiedział, gdyż
uchwała nie została opublikowana, nie uzasadniała nałożenia na sąd obowiązku
wezwania strony do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej, wynikających z
nowej interpretacji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie może zostać uwzględnione.
Stanowcze brzmienie art. 1302
§ 3 k.p.c. wyłącza możliwość wzywania
pełnomocnika do uiszczenia opłaty należnej od wskazanych w tym przepisie pism, do
których należy także skarga kasacyjna. Nawet zatem zmiana interpretacji przepisów,
rzutująca na zakres obowiązków związanych z uiszczaniem opłat od wnoszonych pism
nie uzasadnia zastosowania trybu przewidzianego przy uzupełnianiu niezachowanych
warunków formalnych. Trudności w uzyskaniu wiedzy o przyjętej przez Sąd Najwyższy
wykładni przepisów mogą jedynie stanowić podstawę ubiegania się przez stronę o
przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego lub środka zaskarżenia
odrzuconego z powodu nieuwzględnienia tej wykładni (art. 168 § 1 k.p.c.).
Ubocznie należy zwrócić uwagę, że powód nie dopełnił nie tylko obowiązków
fiskalnych związanych z wniesieniem skargi kasacyjnej, wymaganych zgodnie z
poglądem wynikającym z uchwały z 5 czerwca 2008 r., ale także tych, które wymagane
były przy dominującym wcześniej poglądzie, że zwolnienie od kosztów sądowych
rozciąga się na postępowanie kasacyjne. Pozew w niniejszej sprawie został wniesiony
przed dniem wejścia w życie (10 marca 2007 r.) zmian do ustawy z dnia 28 lipca 2005 r.
o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm. dalej
określana jako „u.k.s.c.”), wprowadzonych ustawą z dnia 14 grudnia 2006 r. o zmianie
ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 21, poz. 123),
w tym uchylenia art. 14 ust. 2 u.k.s.c. Oznacza to, że na podstawie art. 2 powołanej
ustawy nowelizującej z dnia 14 grudnia 2006 r. do powoda stosują się dotychczasowe
przepisy, a zatem ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w brzmieniu
sprzed nowelizacji, w tym także wynikający z art. 14 ust. 2 u.k.s.c. obowiązek uiszczania
opłaty podstawowej przez stronę zwolnioną od kosztów sądowych przez sąd. Powód
opłaty tej jednak nie uiścił.
3
Z przytoczonych względów zażalenie powoda należało oddalić na podstawie
art. 39814
w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c.