sygn. II CSK 509/08 27 lutego 2009 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 27 lutego 2009, sygn. II CSK 509/08

Data orzeczenia 27 lutego 2009
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący SSN Marian Kocon
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt II CSK 509/08
POSTANOWIENIE
Dnia 27 lutego 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Mirosław Bączyk
SSN Jan Górowski
w sprawie z wniosku "E." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
o wpis,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 27 lutego 2009 r.,
skargi kasacyjnej wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Okręgowego w P.
z dnia 8 maja 2008 r., sygn. akt [...],
oddala skargę kasacyjną.
2
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 8 maja 2008 r. oddalił apelację
wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w P. z dnia 23 stycznia 2008 r.,
którym ten Sąd oddalił wniosek o wpis do Krajowego Rejestru Sądowego spółki
komandytowej „E. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością”. U podłoża tego
rozstrzygnięcia legł pogląd, że skoro umowa spółki komandytowej powinna być
zawarta w formie aktu notarialnego, to do ważności tej czynności prawnej
potrzebna jest z mocy odpowiednio stosowanego art. 99 §1 k.c., forma aktu
notarialnego.
Skarga kasacyjna wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego –
oparta na podstawie pierwszej z art. 3983
k.p.c. – zawiera zarzut naruszenia art.
210, 240 k.s.h., i zmierza do uchylenia tego postanowienia oraz przekazania
sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 106 k.s.h. umowa spółki komandytowej powinna być zawarta
w formie aktu notarialnego. Przyjęcie formy aktu notarialnego dla umowy spółki
powoduje, że niezachowanie tej formy skutkuje bezwzględną nieważnością
dokonanej czynności prawnej. W formie aktu notarialnego pod rygorem
nieważności umowy powinni zatem złożyć oświadczenia tak komandytariusze,
jak i komplementariusze.
Na tle umowy założycielskiej spółki komandytowej pojawia się występujące
w sprawie zagadnienie dotyczące formy podejmowanej uchwały o udzieleniu
pełnomocnictwa do jej zawarcia. Rację ma Sąd Okręgowy, wbrew odmiennemu
stanowisku skarżącego, że kodeks spółek handlowych nie zawiera regulacji tej
kwestii. Oznacza to, że należy poprzez art. 2 k.s.h. sięgnąć do unormowań
zawartych w kodeksie cywilnym, w szczególności do art. 99 k.c., który znajduje tu
zastosowanie wprost, gdyż nie sprzeciwia się temu właściwość (natura) stosunku
spółki. Dodać można, że ta reguła dotyczy wszystkich wypadków, w których kodeks
spółek handlowych wymaga formy aktu notarialnego dla umowy spółki handlowej.
Z tych przyczyn orzeczono, jak w postanowieniu.