Postanowienie SN z 27 lutego 2009, sygn. II CZ 3/09
Data orzeczenia
27 lutego 2009
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Marian Kocon
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 27 lutego 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marian Kocon (przewodniczący)
SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)
SSN Jan Górowski
w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej przy ulicy
K. w S.
przeciwko Syndykowi Masy Upadłości G.S.
o ustalenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 27 lutego 2009 r.,
zażalenia strony powodowej
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 13 listopada 2008 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
2
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 listopada 2008 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę
kasacyjną powoda, wniesioną od wyroku tego Sądu z dnia 12 września 2007 r. z tej
racji, że w niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia w apelacji została
określona na kwotę 6.500 zł, przy czym w toku postępowania apelacyjnego nie
doszło do rozszerzenia powództwa i dlatego wartość przedmiotu zaskarżenia
w skardze kasacyjnej nie może być wyższa niż wartość zaskarżenia w apelacji.
Odrzucenie skargi kasacyjnej nastąpiło na podstawie art. 3986
§ 2 k.p.c.
W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego skarżący wnosił o jego
uchylenie w całości i przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Zgodnie z art. 368 § 2 k.p.c. w zw. z art. 39821
k.p.c., Sąd drugiej instancji
jest istotnie uprawniony sprawdzić wskazaną przez skarżącego wartość przedmiotu
zaskarżenia w ramach badania dopuszczalności wniesionej skargi kasacyjnej.
Strona powodowa zaskarżyła wyrok Sądu Okręgowego z dnia 23 stycznia
2007 r. w całości i określiła wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 6.500 zł
(k. 150 i n.). Trafnie zatem Sąd Apelacyjny dokonał odpowiednich ustaleń w celu
sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia w związku z wniesieniem przez
stronę powodową skargi kasacyjnej i stwierdził, że w toku postępowania
apelacyjnego nie doszło do rozszerzenia powództwa. W skardze kasacyjnej
wartość przedmiotu zaskarżenia podana została już w wysokości 100.000 zł, przy
czym wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 12 września 2007 r. został zaskarżony
w całości (k. 194 i n.). Wartość zaskarżenia wskazana w skardze kasacyjnej nie
może być oczywiście wyższa niż wartość zaskarżenia podana w apelacji. Dlatego
Sąd Apelacyjny trafnie przyjął niedopuszczalność skargi kasacyjnej w danej
sprawie (art. 3986
§ 2 k.p.c.).
W uzasadnieniu wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 12 września 2007 r.
stwierdzono, że wprawdzie strona powodowa dochodziła roszczeń o ustalenie, ale
roszczenia te miały charakter majątkowy. Jednocześnie strona skarżąca oznaczyła
wartość przedmiotu zaskarżenia w apelacji na kwotę 6.500 zł i tym samym –
przyznała majątkowy charakter dochodzonych roszczeń (k. 183 akt sprawy).
3
Należy zwrócić także uwagę na to, że znaczna część złożonego do Sądu
Najwyższego zażalenia nie odnosi się jednak do merytorycznej strony
kwestionowanego postanowienia Sądu Apelacyjnego i nie mogła być brana pod
uwagę w postępowaniu zażaleniowym.
Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941
§ 3
k.p.c. w zw. z art. 39814
k.p.c. oddalił zażalenie jako nieuzasadnione.