Postanowienie SN z 19 marca 2009, sygn. III CZ 13/09
Data orzeczenia
19 marca 2009
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Mirosław Bączyk
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 19 marca 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Krzysztof Strzelczyk
SSN Hubert Wrzeszcz
w sprawie z powództwa G.M. i J.M.
przeciwko P.L., Towarzystwu Ubezpieczeń "W." S.A., i Powszechnemu Zakładowi
Ubezpieczeń S.A.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 19 marca 2009 r.,
zażalenia powodów
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 25 listopada 2008 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
2
Postanowieniem z dnia 19.III.2009 r., Sąd Apelacyjny odrzucił skargę
powodów, wniesioną od wyroku tego Sądu z dnia 17 czerwca 2008 r. z tej
przyczyny, że wniesiona ona została z naruszeniem zasady wyrażonej w art. 871
§ 1 k.p.c. Sąd ten jednocześnie stwierdził, że zgodnie z uchwałą Sądu
Najwyższego z dnia 5 czerwca 2008 r., III CZP 142/07, pełnomocnictwo procesowe
– udzielone wcześniej – nie obejmuje z mocy samego prawa umocowania do
wniesienia skargi kasacyjnej i udziału w postępowaniu kasacyjnym.
W zażaleniu na to postanowienie powodowie podnosili, że narusza ono
przepisy art. 871
§ 1 k.p.c., art. 3986
§ 2 k.p.c. i art. 130 § 1 k.p.c. W związku z tym
domagali się jego uchylenia w całości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Nie można podzielić stanowiska skarżących, że Sąd Apelacyjny – wydając
zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej – naruszył przepis art.
130 § 1 k.p.c. Należy bowiem zwrócić uwagę na to, że zgodnie z art. 130 § 5 k.p.c.,
pisma procesowe sporządzone z naruszeniem zasady wyrażonej w art. 871
k.p.c.
podlegają zwrotowi bez wzywania o usunięcie braków, chyba że ustawa stanowi
inaczej. Natomiast inny rygor naruszenia art. 871
k.p.c. przewidują ogólne przepisy
dotyczące dopuszczalności środków odwoławczych i środków zaskarżenia objętych
przymusem adwokacko – radcowskim. Skarga kasacyjna wniesiona do Sądu
Najwyższego podlega odrzuceniu na podstawie art. 3986
§ 2 k.p.c. W takiej sytuacji
nie wzywa się także pełnomocnika procesowego do wykazania umocowania
działania w imieniu strony w postępowaniu kasacyjnym.
Z treści uzasadnienia zażalenia wynika to, że skarżący nie kwestionuje
stanowiska wyrażonego w uchwale z dnia 5 czerwca 2008 r., III CZP 142/07
odnoszącej się do czasowych granic ustanowionego pełnomocnictwa procesowego
przed sądami meriti.
Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941
§ 3
k.p.c. w zw. z art. 39814
k.p.c. oddalił zażalenie jako nieuzasadnione.