Postanowienie SN z 3 czerwca 2009, sygn. IV CZ 47/09
Data orzeczenia
3 czerwca 2009
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Grzegorz Misiurek
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 3 czerwca 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)
SSN Marian Kocon
SSN Barbara Myszka (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku P.P., M.P.
przy uczestnictwie M.P., S.P. i „E.” SA.
o stwierdzenie zasiedzenia,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 3 czerwca 2009 r.,
zażalenia wnioskodawcy P.P.
na postanowienie Sądu Okręgowego w S.
z dnia 17 lutego 2009 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
2
Postanowieniem z dnia 17 lutego 2009 r. Sąd Okręgowy w S. odrzucił skargę
kasacyjną wnioskodawcy P.P. od postanowienia tego Sądu z dnia 14 listopada
2008 r., stwierdzając, że skarga kasacyjna wniesiona w dniu 27 stycznia 2009 r.
przez pełnomocnika wnioskodawcy będącego adwokatem nie została opłacona.
Wnioskodawca został wprawdzie postanowieniem Sądu pierwszej instancji z dnia
29 lutego 2008 r. zwolniony od kosztów sądowych w całości, jednak – zgodnie z
uchwałą składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2008 r., III
CZP 142/07 (OSNC 2008, nr 11, poz. 122) – zwolnienie to nie obejmuje
postępowania kasacyjnego. W tej sytuacji, zgodnie z art. 1302
§ 3 w związku z art.
39821
k.p.c., skarga kasacyjna ulegała odrzuceniu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawca P.P. zarzucił, że
postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 29 lutego 2008 r. wszyscy
wnioskodawcy zostali zwolnieni od kosztów sądowych w całości oraz że powołana
przez Sąd Okręgowy uchwała Sądu Najwyższego nie została wpisana do księgi
zasad prawnych. Podniósł też, że w skardze kasacyjnej odwołał się do udzielonego
mu zwolnienia od kosztów sądowych, wobec czego Sąd Okręgowy powinien
potraktować to odwołanie jako wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w
postępowaniu kasacyjnym. W konkluzji żalący wnosił o uchylenie zaskarżonego
postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1302
§ 3 k.p.c., sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty
pismo wniesione przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego
środki odwoławcze lub środki zaskarżenia (apelację, zażalenie, skargę kasacyjną,
skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, sprzeciw
od wyroku zaocznego, zarzuty od nakazu zapłaty, skargę na orzeczenie
referendarza sądowego) podlegające opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej
obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia.
Wniesiona skarga kasacyjna podlegała opłacie w wysokości stałej określonej w art.
40 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
(Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.). Opłata ta – czego żalący nie kwestionuje –
3
nie została wniesiona mimo upływu z dniem 3 lutego 2009 r. terminu do wniesienia
skargi kasacyjnej.
W części wstępnej skargi kasacyjnej – obok wartości przedmiotu
zaskarżenia – została zamieszczona wzmianka: „wnioskodawca zwolniony
w całości od kosztów sądowych”. Istotnie, postanowieniem Sądu Rejonowego z
dnia 29 lutego 2008 r. wnioskodawcy zostali zwolnieni od kosztów sądowych w
całości. Trafnie jednak Sąd Okręgowy zauważył, że, zgodnie z uchwałą składu
siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2008 r., III CZP 142/07
(OSNC 2008, nr 11, poz. 122), zwolnienie od kosztów sądowych, przyznane przed
sądem powszechnym, nie obejmuje postępowania kasacyjnego. Uchwała ta –
wbrew odmiennym zapatrywaniom żalącego – jest zasadą prawną, skład siedmiu
sędziów Sądu Najwyższego bowiem postanowił o nadaniu jej mocy zasady prawnej
(zob. art. 61 § 6 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym, Dz.U. Nr
240, poz. 2052 ze zm.). Wykładnia dokonana w powołanej uchwale ma
zastosowanie na przyszłość od dnia jej podjęcia, zatem obowiązek jej
respektowania dotyczy skarg kasacyjnych wnoszonych po dniu 5 czerwca 2008 r.
(zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2008 r., III CZ 36/08,
nie publ. i z dnia 8 kwietnia 2009 r., V CZ 11/09, nie publ.).
Nieuzasadnione jest przekonanie żalącego, że wzmianka o zwolnieniu go od
kosztów sądowych, poczyniona na wniesionej skardze kasacyjnej, powinna być
potraktowana jako wniosek o zwolnienie od kosztów w postępowaniu kasacyjnym.
Uszło bowiem uwagi żalącego, że skarga kasacyjna została sporządzona przez
pełnomocnika będącego adwokatem, który – jako profesjonalista – obowiązany jest
prawidłowo formułować wnioski wymagające rozpoznania.
Z przytoczonych wyżej powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814
w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.