Wyrok z 29 września 2016, sygn. X C 235/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 29 września 2016 r.

Sąd Rejonowy w Toruniu X Wydział Cywilny, w składzie następującym:

Przewodniczący:	SSR Maria Żuchowska
Protokolant:	st. sekr. sądowy Elżbieta Jakubowska

po rozpoznaniu w dniu 26 września 2016 r. w Toruniu

sprawy z powództwa W. P.

przeciwko (...) Zakładowi (...) na (...) Spółka Akcyjna w W.

o zapłatę

orzeka:

I Oddala powództwo,

II zasądza od powoda W. P. na rzecz pozwanego (...) Zakładu (...) na (...) Spółka Akcyjna w W. kwotę 817 zł (osiemset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu,

III nakazuje pobrać od powoda W. P. na rzecz Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Toruniu) kwotę 11,82 zł (jedenaście złotych osiemdziesiąt dwa grosze) tytułem zwrotu wydatków tymczasowo poniesionych przez Skarb Państwa.

Sygn. akt X C 235/15

UZASADNIENIE

Powód W. P. pozwem z dnia 12 lutego 2015 r., wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) Zakładu (...) na (...) Spółka Akcyjna w W. kwoty 1800 zł wraz z ustawowymi odsetkami od tej kwoty od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty oraz kosztów procesu. W uzasadnieniu powód wskazał, że dnia 13.02.2014 r., w trakcie pełnienia obowiązków służbowych, doszło do wypadku komunikacyjnego, w następstwie którego powód doznał obrażeń pleców i szyi. Powód wskazał, że zgłosił szkodę zarówno do Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW w B. oraz do pozwanego Zakładu (...). Dodał, że Wojewódzka Komisja Lekarska stwierdziła trwały uszczerbek zdrowia w wysokości 3%, który zatwierdziła (...) Komisja Lekarska MSW w Ł., a pozwany Zakład odmówił wypłaty odszkodowania stwierdzając, że opisany wypadek nie spowodował trwałego uszczerbku na zdrowiu. Powód wskazał, że pozwany podtrzymał swoje stanowisko pomimo odwołania i pomimo wezwania do zapłaty kwoty 1800 zł świadczenie nie zostało spełnione.

W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości podnosząc, że w wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, w ramach którego lekarz działający na zlecenie pozwanego stwierdził powierzchowny uraz kręgosłupa bez uszkodzeń struktur anatomicznych i ustalił, że pozwany nie doznał trwałego uszczerbku na zdrowiu. Na tej podstawie odmówiono wypłaty odszkodowania.

W dalszych pismach procesowych i na rozprawie strony podtrzymały dotychczasowe stanowisko. Na rozprawie w dniu 16.09.2015 r. Sąd postanowił prowadzić rozprawę z pominięciem przepisów o postępowaniu uproszczonym.

Sąd ustalił, co następuje:

W. P. był ubezpieczony w (...) Zakładzie (...) na (...) S.A. w W. w ramach umowy grupowego dodatkowego ubezpieczenia pracowniczego (typ P (...)).

Okoliczność bezsporna oraz dowód:

- indywidualne potwierdzenie objęcia grupowym ubezpieczeniem- k. 11-12 akt

- OWU – k.13-16, 44-46 akt

- załącznik do OWU – k. 48-49,

W dniu 13 lutego 2014r powód, w czasie pełnienia służby uległ nieszczęśliwemu wypadkowi. W wyniku wypadku doznał obrażeń w postaci urazu pleców i szyi.

Okoliczność bezsporna oraz dowód:

- karta informacyjna z odmowy izby przyjęć – k. 17,

- zaświadczenie lekarskie – k. 18

- dokumentacja medyczna powoda – k. 57-74, 80-86,

- przesłuchanie powoda – k. 107-108,

W wyniku postepowania powypadkowego, Wojewódzka Komisja Lekarska Ministerstwa Spaw Wewnętrznych w B. orzekła, iż wypadek z dnia 13.02.2014r. pozostaje w związku ze służbą i spowodował trwały uszczerbek zdrowia w wysokości 3%. Orzeczenie zostało zatwierdzone przez Okręgową Komisję Lekarską MSW w Ł..

Okoliczność bezsporna oraz dowód:

- Zawiadomienie o orzeczeniu Komisji Lekarskiej – k. 19,20

Obrażenia w postaci stłuczenia kręgosłupa szyjnego i piersiowego nie spowodowały ani trwałego ani długotrwałego uszczerbku na zdrowiu W. P.. Pozwane (...), po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, decyzją z dnia 27.10.2014r. odmówiło powodowi uwzględnienia jego roszczenia. Jako podstawę wskazano ustalenie lekarza orzecznika, że przebyty uraz tkanek miękkich nie spowodował trwałych, nieodwracalnych następstw w postaci nierokujących poprawy zmian troficznych, blizn, zniekształceń, ubytków tkanek; nie stwierdzono również trwałego upośledzenia funkcji uszkodzonego organu. Po złożeniu odwołania przez W. P., pozwane Towarzystwo podtrzymało swoje stanowisko, wyjaśniając przyczyny odmiennej od MSW oceny trwałego uszczerbku na zdrowiu.

Dowody:

- karta informacyjna z odmowy izby przyjęć – k. 17,

- orzeczenie lekarza (...) z dnia 25.10.2014r. – k. 47, 102-103,

- decyzja (...) z dnia 27.10.2014r. – k. 21,

- decyzja (...) z dnia 02.12.2014r. – k. 24

-akta szkody- załącznik do akt

- opinia biegłego sądowego – k. 126-129,

W dniu 20.01.2015r. powód wysłał do pozwanego ostateczne przesądowe wezwanie do zapłaty kwoty 1800 zł. Należność nie została uiszczona.

Okoliczność bezsporna oraz dowód:

-wezwanie do zapłaty – k. 26

Sąd zważył, co następuje:

Przedstawiony stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów, przesłuchanie powoda w charakterze strony oraz pisemnej opinii biegłego sądowego- lek. M. S.. Dowody z dokumentów nie wzbudziły wątpliwości Sądu, a ich wiarygodność nie była kwestionowana przez strony.

Sąd uznał za logiczne, wiarygodne i spójne wyjaśnienia powoda na okoliczność nieszczęśliwego wypadku z 2014 r., rodzaju otrzymanych odszkodowań oraz stwierdzonego uszczerbku przez Wojewódzką Komisję Lekarską MSW. Dano też wiarę twierdzeniom odnośnie aktualnie odczuwanych dolegliwości, które jednak - wobec ustaleń biegłego - zostały uznane za odczucia subiektywne. Twierdzenia w tym zakresie nie były kwestionowane przez drugą stronę .

Na podstawie art. 278 § 1 k.p.c. Sąd dopuścił na wniosek strony pozwanej dowód z opinii biegłego z zakresu ortopedii, bowiem ustalenie uszczerbku na zdrowiu, jakiego miał doznać powód, wymagało wiadomości specjalnych w tym zakresie. W opinii pisemnej, na podstawie badania lekarskiego i akt sprawy, biegły sądowy Sądu Okręgowego w Toruniu- specjalista chirurg- ortopeda lek. M. S. stwierdził, że W. P. na skutek wypadku, jaki miał miejsce 13.02.2014 r. nie doznał ani trwałego ani długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Biegły u powoda nie stwierdził ograniczeń ruchomości kręgosłupa szyjnego, nie stwierdził wzmożonego napięcia mięśni przykręgosłupowych. Stwierdził też, że ruchy maksymalne kręgosłupa szyjnego nie są bolesne, objaw szczytowy kręgosłupa jest ujemny. W ocenie biegłego dolegliwości subiektywne powoda nie znalazły odzwierciedlenia w przeprowadzonym badaniu. Biegły dodał też, że różnica w orzeczeniu Wojskowej Komisji Lekarskiej i orzeczeniu biegłego obecnie wynika prawdopodobnie z upływu czasu.

Po otrzymaniu odpisu opinii żadna ze stron nie zakwestionowała jej wniosków oraz nie wnosiła o uzupełnienie opinii w żadnym zakresie.

Sąd dał wiarę opinii biegłego, bowiem była jasna, rzeczowa, pełna, pochodziła od osoby posiadającej specjalistyczną wiedzę z zakresu medycyny, a nadto wydana została w oparciu o całokształt dostępnej dokumentacji medycznej, ale także w oparciu o badanie powoda.

W przedmiotowej sprawie bezsporny był fakt, że powód posiadał ubezpieczenie pracownicze w pozwanej spółce. Za bezsporny należy uznać również fakt, że w dniu 13 lutego 2014 r. uległ on nieszczęśliwemu wypadkowi, w wyniku którego doznał stłuczenia kręgosłupa szyjnego i piersiowego. Kwestię sporną w sprawie stanowiło to, czy doznany uraz spowodował trwały uszczerbek na zdrowiu powoda.

Sąd uznał, że roszczenie powoda jest bezzasadne i oddalił powództwo.

Zgodnie z art. 6 k.c. istnienie sporu między stronami, co do zasady obliguje jedną z nich do udowodnienia faktów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Na podstawie art. 6 oraz art.232 k.p.c. ciężar dowodu spoczywa na stronie, która z określonych faktów wywodzi skutki prawne. Jeśli zatem strona powodowa powoływała się na zaistnienie oznaczonych faktów, w tym na charakter urazów których doznała w skutek wypadku w 2014r. a co za tym idzie na wysokość przysługującego mu świadczenia, zobowiązana była to udowodnić. W ocenie Sądu powód nie wykazał zasadności swojego roszczenia. Zebrany w sprawie materiał dowodowy, w szczególności opinia biegłego sądowego, zaprzeczyła twierdzeniom powoda i w sposób rzetelny wykazała, że powód nie doznał trwałego uszczerbku na zdrowiu.

Opinia biegłego jest zgodna z orzeczeniem lekarza (...), będącym podstawą do wydania decyzji, w której ustalono, że w wyniku zdarzenia z 2014r. powód nie doznał trwałego uszczerbku na zdrowiu.

Uwzględniając powyższe rozważania, Sąd oddalił powództwo w oparciu o art. 805 § 2 pkt 2 k.c. a contrario.

O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c w zw. z art. 108 § 1 k.p.c w myśl zasady odpowiedzialności strony za wynik procesu, zasądzając od powoda na rzecz pozwanego kwotę 817 zł tytułem kosztów procesu, w tym koszty zastępstwa procesowego w wysokości 617 zł oraz zaliczka na poczet wynagrodzenia biegłego. Z uwagi na fakt, że wynagrodzenie biegłego przekroczyło koszt zaliczki, nakazano pobranie od powoda na rzecz Skarbu Państwa kwoty 11,82 zł tytułem zwrotu wydatków tymczasowo poniesionych przez Skarb Państwa. W ocenie Sądu, w sprawie nie zachodził szczególny wypadek uzasadniający nie obciążanie powoda kosztami procesu poniesionymi przez pozwanego. Powód znał stanowisko (...) już od października 2014r., kiedy lekarz orzecznik nie stwierdził u niego trwałego uszczerbku na zdrowiu. Nie ma przy tym, w ocenie Sądu, znaczenia fakt i tłumaczenie, iż Wojskowa Komisja Lekarska ustaliła u powoda uszczerbek w kwocie 3%, bowiem (...) S.A. wyjaśnił w decyzji z grudnia 2014r. przyczyny odmiennej oceny stopnia uszczerbku niż przez Komisję Wojskową. Mimo dwukrotnej decyzji odmownej i orzeczenia lekarza, powód zdecydował się na wytoczenie powództwa przeciwko pozwanemu. W związku z powyższym, nie można uznać, że powód pozostawał w usprawiedliwionym błędnym przekonaniu o zasadności dochodzonego roszczenia, co miałoby uzasadniać nieobciążanie go kosztami procesu.