Postanowienie SN z 20 sierpnia 2009, sygn. II CZ 40/09
Data orzeczenia
20 sierpnia 2009
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Marian Kocon
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 20 sierpnia 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marian Kocon (przewodniczący)
SSN Wojciech Jan Katner
SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa R.P.
przeciwko [...]
o ochronę dóbr osobistych i zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 20 sierpnia 2009 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie i nie obciąża powoda kosztami
postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
2
Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2008 r. Sąd Apelacyjny odrzucił
zażalenie powoda – wniesione przez niego osobiście – na postanowienie tego
Sądu z dnia 26 listopada 2008 r. odrzucające skargę kasacyjną na skutek nie
uiszczenia należnej opłaty, ponieważ skarżący nie zachował przewidzianego w art.
871
§ 1 k.p.c. przymusu adwokacko-radcowskiego.
Na to postanowienie pełnomocnik powoda złożył zażalenie i wniósł
o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 26 listopada 2008 r.
Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powoda na skutek nie uiszczenia
należnej opłaty. Na to postanowienie wnieśli zażalenie: powód osobiście i jego
profesjonalny pełnomocnik (złożył on trzykrotnie zażalenie tej samej treści).
Postanowieniem z dnia 12 lutego 2009 r. Sąd Apelacyjny na skutek zażalenia
pełnomocnika powoda – na podstawie art. 395 § 2 k.p.c. – uchylił postanowienie z
dnia 26 listopada 2008 r.
Nie ulega wątpliwości, że wniesione osobiście przez powoda zażalenie na
postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej podlegało odrzuceniu z powodu nie
zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Zgodnie bowiem z art. 871
§ 1
k.p.c. – z wyjątkiem nie zachodzących w sprawie sytuacji uregulowanych
w paragrafie drugim przytoczonego przepisu – przed Sądem Najwyższym
obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych i dotyczy ono
także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem
Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. W tej sytuacji
zażalenie kwestionujące zasadność zaskarżonego postanowienia nie mogło
odnieść zamierzonego przez skarżącego skutku. Warto jednak zauważyć, że cel,
do którego zmierzało trafnie odrzucone wniesione osobiście przez powoda
zażalenie, a mianowicie uchylenie postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej,
został osiągnięty na skutek uwzględnienia zażalenia pełnomocnika powoda na
podstawie art. 395 § 2 k.p.c.
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji
postanowienia (art. 39814
w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c. oraz art. 102 w związku
z art. 39821
k.p.c.).
3