Postanowienie SN z 14 października 2009, sygn. V CZ 48/09
Data orzeczenia
14 października 2009
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący
SSN Lech Walentynowicz
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 14 października 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Krzysztof Strzelczyk
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
w sprawie ze skargi J. K. i L. K.
o wznowienie postępowania
zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w C.
z dnia 8 lutego 2005 r., w sprawie z wniosku M. J. i in. , przy uczestnictwie L. K. i J.
K.
o rozgraniczenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 14 października 2009 r.,
zażalenia skarżących J. K. i L. K. na postanowienie
Sądu Okręgowego w C.
z dnia 26 marca 2009 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
2
Postanowieniem z dnia 26 marca 2009 r. Sąd Okręgowy w C. odrzucił
skargę uczestników o wznowienie postępowania rozgraniczeniowego
zakończonego prawomocnym postanowieniem tego Sądu z dnia 8 lutego 2005 r.
Sąd stwierdził, że skarga uczestników jest spóźniona i podlega odrzuceniu wskutek
przekroczenia 3-miesięcznego terminu przewidzianego w art. 407 § 1 k.p.c. (art.
410 § 1 k.p.c.). Uczestnicy dowiedzieli się bowiem o restytucyjnych podstawach
wznowienia już w listopadzie 2007 r., natomiast wnieśli skargę dopiero w dniu 3
marca 2009 r.
Uczestnicy postępowania w zażaleniu wnieśli o uchylenie tego
postanowienia podtrzymując swoje twierdzenie, że o nowych dowodach dowiedzieli
się dopiero w grudniu 2008 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W sprawie rozgraniczeniowej zakończonej prawomocnie w dniu 8 lutego
2005 r. opinię wydał biegły geodeta. Podstawą skargi uczestników o wznowienie
tego postępowania było twierdzenie, że biegły nie uwzględnił całej dokumentacji
geodezyjnej znajdującej się w Urzędzie Miasta w C.e, gdyż jej część została
„cudownie odnaleziona” później. Sąd Okręgowy ujawnił jednak, że uczestnicy
wnieśli pierwszą skargę o wznowienie dnia 15 lutego 2008 r. powołując się na
odnalezienie części dokumentacji geodezyjnej w dniu 16 listopada 2007 r. Skarga
ta została odrzucona jako spóźniona.
Sąd Okręgowy wykazał, że uczestnicy w kolejnej skardze powołują się na
„nowe fakty” będące podstawą wznowienia w pierwszej skardze, co czyni kolejną
skargę również spóźnioną (art. 407 § 1 k.p.c.). Istniały zatem podstawy do
odrzucenia skargi (art. 410 § 1 k.p.c.).
Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 39814
k.p.c. w związku z
art. 3941
§ 3 k.p.c.).
md