Wyrok z 29 listopada 2016, sygn. III RC 80/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 29 listopada 2016 roku

Sąd Rejonowy w Głubczycach, III Wydział Rodzinny i Nieletnich

w składzie następującym:

Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Bernadeta Ziółkowska

Protokolant: Joanna Kinal

po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2016 roku w Głubczycach

na rozprawie sprawy

z powództwa małoletniej A. G. reprezentowanej przez przedstawicielkę ustawową K. L.

przeciwko D. G.

o podwyższenie alimentów

1.  Zasądza od pozwanego D. G. na rzecz małoletniego powódki A. G. alimenty w kwocie po 900,00 zł. (dziewięćset złotych) miesięcznie, płatne z góry do dnia 15-go każdego miesiąca, do rąk przedstawicielki ustawowej małoletniego powoda K. L., począwszy od dnia 8 maja 2015 r., z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat, w miejsce alimentów ustalonych wyrokiem Sądu Rejonowego w Głubczycach z dnia 16 września 2009 r., sygn. akt III RC 52/09 w kwocie po 700,00 zł. (siedemset złotych) miesięcznie.

2.  Oddala powództwo w pozostałej części.

3.  Nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego
w G. kwotę 922,08 zł. (dziewięćset dwadzieścia dwa złote osiem groszy) tytułem nieuiszczonych w sprawie kosztów sądowych.

4.  Wyrokowi w pkt. 1 nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt III RC 80/16

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 06.05.2016 roku K. L. wniosła o podwyższenie do kwoty 900,00 złotych alimentów zasądzonych na rzecz małoletniej powódki A. G. (ur. (...)) wyrokiem Sądu Rejowego w G. z dnia 16.09.2009 roku w sprawie III RC 52/09 w kwocie po 700,00 zł miesięcznie, płatnych z góry do dnia 15-go każdego miesiąca, z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w płatności którejkolwiek rat, jak również zasądzenia zaległych odsetek od nieregularnie wysyłanych alimentów. K. L. przedłożyła wydruki z konta wskazujące na wysokość otrzymywanych alimentów oraz wydatkowane sumy na zakupy jak również kwot wypłacanych na utrzymanie rodziny. W uzupełnieniu pozwu przedstawicielka ustawowa wskazała kwoty i terminy otrzymywanych alimentów. K. L. przedłożyła informację Burmistrza Gminy B., z której wynika, ze jest najemcą mieszkania przy ul. (...) w B.. Koszty związane z jego utrzymaniem w okresie od czerwca do sierpnia 2016 roku wynoszą: czynsz w wysokości 204,56 zł miesięcznie, opłata za wywóz nieczystości stałycń 55 zł miesięcznie, opłata za energię elektryczną 109,58 zł, opłata za wodę 440,40 zł kwartalnie.

Dowód: pozew, k 1

wyciągi z konta w banku (...), k. 17-42

rozliczenie wpłaconych alimentów, k. 44-49

akta sprawy IIIRC52/09

informacja Burmistrza Gminy B., k. 81

rachunki z (...) sp. z o.o., k. 83

W odpowiedzi na pozew D. G. wniósł o oddalenie pozwu w całości podnosząc, że powódka nie wykazała jakoby zmianie uległy potrzeby małoletniej czy możliwości zarobkowe pozwanego. W jego ocenie kwota 700 zł odpowiada uzasadnionym potrzebom jedenastoletniego dziecka zamieszkującego z matką w Polsce, zwłaszcza że małżonek przedstawicielki powódki pracuje za granicą, co powinno pozwolić jej zaspokoić jej potrzeby ponad tą kwotę. Pozwany podniósł, że potrzeby małoletniego powinny być pokrywane przez obojga rodziców w równym stopniu. Pozwany wskazał, że jego roczny dochód brutto w 2014 wynosił 22 432 euro, a w 2015 roku 24 170'euro. Obecnie powód nie pracuje, nie jest też zarejestrowany jako osoba bezrobotna, a jego wiek (55 lat) nie pozwala przypuszczać, że szybko znajdzie dobrze płatną pracę. Pozwany pozostaje na utrzymaniu małżonki, jej zarobki miesięczne sięgają kwoty 1317 euro miesięcznie. Pozwany zamieszkuje w mieszkaniu znajomego, za które nie uiszcza czynszu, wykonując drobne naprawy w lokalach wynajmowanych przez znajomego. Stałe wydatki miesięczne to opłata za gaz 87 euro, prąd - 23 euro, abonament za telefon i Internet - 93,37 euro, ubezpieczenie zdrowotne 263 euro, karta komunikacyjna 79 euro, ubezpieczenie OC mieszkania -32,50 eur, ubezpieczenie pogrzebowe 33,01 euro. Po opłaceniu raty alimentacyjnej (175 euro) małżonkom pozostaje kwota ok. 500 euro. W związku z tym, że odpis pozwu został doręczony w pozwanemu w październiku 2016 roku, pozwany wniósł o nie zasądzanie alimentów z dniem złożenia pozwu. Odnośnie zaległości alimentacyjnych pozwany podniósł

iż roszczenie jest przedmiotem prowadzonej egzekucji komorniczej i ze względu na różnicę kursów walut otrzymał informację o nadpłacie kwoty 205 euro, dlatego uważa że nie zalega z zapłatą alimentów, a. zatem żądanie odsetek od zaległych alimentów jest bezzasadne. W ocenie/pozwanego różnice w otrzymywanych alimentach mogą Wynikać z różnic w przeliczaniach dokonywanych przez (...) oraz bank przedstawicielki małoletniej powódki.

Dowód: odpis pozwu z załącznikami, k. 90-114, 124-126

Sąd zważył co następuje :

• Powództwo co do zasady zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 133 § 1 kro rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba ^: że: dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Art. 135 § 1 kro stanowi natomiast, że zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Rodzice w żadnym razie nie mogą natomiast uchylać się od obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie tylko na tej podstawie, że wykonywanie obowiązku alimentacyjnego stanowiłoby dla nich nadmierny ciężar. Rodzice muszą więc podzielić się z dzieckiem nawet najmniejszymi dochodami (zob. Z. Krzemiński: Alimenty i ojcostwo. Komentarz, Oficyna 2008).

Kodeks rodzinny i opiekuńczy statuuje również zasadę równej stopy życiowej rodziców i dzieci. Świadczenia alimentacyjne rodziców względem dzieci, do czasu osiągnięcia przez nie samodzielności życiowej, nie są limitowane stanem niedostatku. Od chwili urodzenia się dziecka rodzice obowiązani są zapewnić mu utrzymanie na takiej samej stopie, na jakiej sami żyją (zob. K. Piasecki (red.): Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2006).

Zgodnie z przepisem art. 138 kro w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia dotyczącego obowiązku alimentacyjnego. Należy przy tym pamiętać, iż zarówno potrzeby uprawnionego, jak i możliwości zobowiązanego ulegają zmianie, a tym samym może ulegać zmianie wysokość alimentów, przy czym dla stwierdzenia, czy nastąpiła zmiana stosunków w rozumieniu art. 138 kro, należy brać pod uwagę, czy istniejące warunki i okoliczności - na tle sytuacji ogólnej - mają charakter trwały, dotyczą okoliczności zasadniczych, ilościowo znacznych i wyczerpują te przesłanki, które w istotny sposób wpływają na istnienie czy zakres obowiązku alimentacyjnego (uchwała składu 7 sędziów SN z dnia 23 października 1954 r., I CO 41/54, OSN 1956, nr I, poz. 3).

Przez zmianę stosunków rozumie się między innymi tak istotne zwiększenie się potrzeb uprawnionego, że alimenty w dotychczasowej wysokości stają się zbyt niskie i nieadekwatne do obecnej sytuacji, a z drugiej strony także wzrost zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.

Sąd, porównując sytuację rodzinną i majątkową stron z okresu orzekania o alimentach w dotychczasowej kwocie z sytuacją obecną, doszedł do przekonania, iż w niniejszej sprawie istotnie zaistniały okoliczności, które uzasadniają podwyższenie wysokości alimentów

łożonych przez pozwanego D. G. na rzecz małoletniej powódki do kwoty 900 złotych miesięcznie.

Przede wszystkim zauważyć należy, iż od ustalenia alimentów na rzecz małoletniej w dotychczasowej kwocie, która wynosiła 700 złotych miesięcznie, minęły już przeszło 7 lata. Upływ jednak tak długiego czasu i zmieniona sytuacja życiowa małoletniej powódki stanowią uzasadnienie dla zwiększenia zakresu jej uzasadnionych potrzeb. A. G. jest uczennicą szkoły podstawowej, a zatem jej potrzeby zasadniczo różnią się od potrzeb wieku dziecięcego. Do zakresu jej usprawiedliwionych potrzeb dochodzą bowiem, poza kosztami utrzymania, wyżywienia czy też ubrania, koszty związane z nauką, kulturą, rozwijaniem zdolności. Ponadto w powyższym okresie zasadniczo zmieniła się wartość nabywcza pieniądza, związana z inflacją, której wielkość tym okresie szacuje się na 12 procent. Powyższe okoliczności uzasadniają zatem zwiększenie udziału rodziców w finansowaniu potrzeb dziecka, w tym wzrost wysokości świadczeń alimentacyjnych pozwanego.

Świadczenie alimentacyjne może być wypełniania poprzez świadczenie pieniężne lub przez codzienną opiekę, nadzór oraz troskę o zdrowie i wychowanie małoletniej. Matka małoletniej K. L. wypełnia to zobowiązanie właśnie poprzez codzienną opiekę nad małoletnią. Sąd miał również na względzie, iż od 2009 roku pozwany nie utrzymuje kontaktów ze swoja córką, nie odwiedza jej, w związku z czym nie ponosi dodatkowych kosztów z tym związanych, jak również nie przesyła jej prezentów na urodziny, święta, czy też w ramach drobnych sum, tzw. kieszonkowego.

Pozwany podniósł, iż K. L. zamieszkuje z innym mężczyzną, a zatem z dochodów przez niego uzyskiwanych może zaspakajać potrzeby małoletniej, co zdaniem sądu jest bezpodstawnym argumentem, gdyż obowiązek alimentacyjny ciąży na ojcu dziecka.

Pozwany podniósł, że obecnie nie pracuje i nie jest zarejestrowany jako osoba
bezrobotna, podejmuje jednakże prace dorywcze - remontowe, w zamian i za: co może
korzystać z bezpłatnego mieszkania przyjaciela. Powyższa sytuacja pozwanego ^! uzasadnia
twierdzenie, że pozwany podejmuje działania, które uniemożliwiają mu korzystanie z form
pomocy społecznej oraz jego aktywizację zawodową, która w państwach Unii Europejskiej,
jest szeroko rozbudowana w zakresie wsparcia osób powyżej 55 roku życia. Sąd
podwyższając wysokość alimentów o kwotę 200 zł, miał także na uwadze to, iż przy średnim
kursie 4,45 zł, kwota ta wyniesie ok. 45 euro, co równoważne jest stawkom zapięć godzin
pracy w Holandii.

Zdaniem Sądu zarówno zmieniona sytuacja życiowa małoletniej jaki możliwości zarobkowe pozwanego uzasadniają częściowe uwzględnienie roszczenia ^: L podwyższenie wysokości alimentów na rzecz A. G. do kwoty 900 złotych miesięcznie.

Uwzględniając powyższe, zdaniem Sądu alimenty w podwyższonej wysokości wraz ze środkami pozostającymi w zakresie możliwości zarobkowych matki małoletniej, stanowić będą uzupełnienie środków potrzebnych powódce do zaspokojenia jej potrzeb.

Orzeczenie o kosztach sądowych uzasadnia przepis art. 113 w zw. z.!art'. ^;13 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i art. 22 k.p.c., a w przedmiocie nadania wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności - przepis art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c. Rozstrzygnięcie w pkt 4 wyroku znajduje uzasadnienie w przepisie art. 98§1 k.p.c.

Reasumując powyższe rozważania orzeczono jak w sentencji.