Postanowienie SN z 18 grudnia 2009, sygn. IV CSK 444/09
Data orzeczenia
18 grudnia 2009
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Józef Frąckowiak
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 18 grudnia 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Józef Frąckowiak
w sprawie z powództwa A.C.
przeciwko M. Spółce Jawnej
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 18 grudnia 2009 r.,
skargi kasacyjnej powoda i skargi kasacyjnej strony pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 10 czerwca 2009 r., sygn. akt [...],
1) odrzuca skargę kasacyjną powoda i zasądza od powoda
na rzecz strony pozwanej kwotę 3600 zł (trzy tysiące
sześćset) tytułem zwrotu kosztów postępowania
kasacyjnego.
2) odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej
strony pozwanej i zasądza od strony pozwanej na rzecz
powoda kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset) tytułem
zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
2
Uzasadnienie
Określone w art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze
kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący
wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba
wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub
skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego
w art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie
i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą
mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do
rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć
rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania.
Wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 30 kwietnia 2009 r. na wniosek powoda
A.C. został uzupełniony wyrokiem tego Sądu z dnia 10 czerwca 2009 r. Powyższy
wyrok uzupełniający został zaskarżony skargą kasacyjną przez pozwaną M. Spółka
Jawna oraz przez powoda.
Pozwana we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z
dnia 10 czerwca 2009 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparła na
przesłance wskazanej w art. 3989
§ 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza
uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na
stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba
wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości oraz aby skarga
pozwanej była oczywiście uzasadniona. Wskazać należy, że nie zachodzi również
nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach
zaskarżenia - z urzędu (art. 39813
§ 1 k.p.c.).
Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej
pozwanej do rozpoznania (art. 3989
§ 2 k.p.c.). Na wniosek powoda zawarty
w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania
3
kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art.
39821
k.p.c.
Powyższy wyrok uzupełniający Sądu Apelacyjnego z dnia 10 czerwca 2009
r. zaskarżył w całości także powód.
W zaskarżonym wyroku Sąd Apelacyjny uzupełnił wyrok tegoż Sądu z dnia
30 kwietnia 2009 r. w punkcie I w ten sposób, że po słowach „jeden milion trzysta
pięćdziesiąt dwa tysiące dziewięćset dziewięć i 90/100 zł” dodał słowa:”
z ustawowymi odsetkami od kwoty 931 694,05 (dziewięćset trzydzieści jeden
tysięcy sześćset dziewięćdziesiąt cztery i 5/100) zł w stosunku rocznym od dnia
1 lutego 2004 r. do dnia zapłaty i od kwoty 421 215,86 (czterysta dwadzieścia jeden
tysięcy dwieście piętnaście i 86/100) zł od dnia 10 grudnia 2008 r. do dnia zapłaty”
oraz w pozostałej części wniosek powoda oddalił.
Powód skarżąc powyższe orzeczenie w całości, jako wartość przedmiotu
zaskarżenia wskazał kwotę 244 824,50 zł, a jednocześnie domagał się uchylenia
tego wyroku i orzeczenia co do istoty sprawy, przez zasądzenie od pozwanego na
jego rzecz kwoty 1 352 909,91 zł wraz z ustawowymi odsetkami od tej kwoty, tj.
1 352 909,91 zł od dnia 1 lutego 2004 roku do dnia zapłaty.
Zgodnie z art. 3984
§ 1 pkt 1 i 4 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać
wskazanie, czy przedmiotem zaskarżenia jest całe orzeczenie Sądu drugiej
instancji, czy jego część, a jeżeli część, to jaka oraz skorelowany z zakresem
zaskarżenia wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem
zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Skarżący musi zatem wyraźnie i jasno
wskazać czy zaskarża cały wyrok, czy tylko jakąś jego część oraz, odpowiednio do
zakresu zaskarżenia i w zgodności z nim, sformułować wniosek o uchylenie lub
uchylenie i zmianę całości lub określonej ściśle części zaskarżonego orzeczenia.
Wnioskom kasacyjnym i zakresowi zaskarżenia powinna odpowiadać wskazana
w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia.
Skarga kasacyjna powoda nie spełnia powyższych wymogów. Skarżący
z jednej strony zaskarżył wyrok uzupełniający w całości wskazując jako wartość
przedmiotu zaskarżenia kwotę 244 824,50 zł z drugiej zaś domaga się uchylenia
tego wyroku i orzeczenia co do istoty sprawy przez zasądzenie od pozwanego na
4
jego rzecz kwoty 1 352 909,91 zł wraz z ustawowymi odsetkami od tej kwoty od
dnia 1 lutego 2004 roku do dnia zapłaty. Pomiędzy zakresem zaskarżenia wyroku
a żądaniem uchylenia wyroku i orzeczenia co do istoty sprawy zachodzi, nie
mająca żadnego uzasadnienia, dysproporcja, która ponadto w razie uwzględnienia
żądania powoda prowadzić musiałaby do zasadzenia na jego rzecz drugi raz kwoty
1 352 909,91 zł, zasądzonej już wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2009 r.
W konsekwencji Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986
§ 3 k.p.c. odrzucił
skargę kasacyjną powoda jako niespełniającą wymogów formalnych z art. 3984
§ 1
pkt 1 i 3 k.p.c. i na wniosek strony pozwanej zawarty w odpowiedzi na skargę
zasądził na jej rzecz od powoda koszty postępowania kasacyjnego obejmujące
wynagrodzenie pełnomocnika za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę
kasacyjną (art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821
k.p.c.).