Uzasadnienie z 5 sierpnia 2022, sygn. II K 1051/21

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 1051/21

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1

W. B.

Oskarżony W. B. został oskarżony o to, że:

7.w okresie od bliżej nie ustalonej daty grudnia 2020 roku do dnia 14 stycznia 2021 roku w prowadzonym przez siebie gospodarstwie rolnym w (...), gm. G., woj. (...)- (...), działając ze szczególnym okrucieństwem znęcał się nad posiadanymi zwierzętami, w postaci krów w ilości nie mniejszej niż 28 sztuk w ten sposób, że utrzymywał zwierzęta w niewłaściwych warunkach bytowania, w tym w stanie rażącego zaniedbania, nie zapewniając im opieki weterynaryjnej oraz odpowiedniego pokarmu i wody przez okres wykraczający poza minimalne potrzeby właściwe dla gatunku, co doprowadziło do padnięcia 2 sztuk bydła.

8.- tj. o przestępstwo z art. 35 ust. 1a Ustawy o ochronie zwierząt i art. 35 ust. 2 Ustawy o ochronie zwierząt

Oskarżony W. B. został uznany za winnego tego, że:

że w okresie od bliżej nie ustalonej daty grudnia 2020 roku do dnia 14 stycznia 2021 roku w prowadzonym przez siebie gospodarstwie rolnym w (...), gm. G., woj. (...)- (...) nie zapewnił opieki i właściwych warunków bytowania swojemu zwierzęciu gospodarskiemu w postaci krowy w ilości 1 sztuki, nie zapewnił jej pomieszczenia chroniącego przed zimnem i opadami atmosferycznymi, ani odpowiedniej karmy i dostępu do wody, a także naruszył zakaz trzymania na uwięzi w sposób stały dłużej niż 12 godzin w ciągu doby, co doprowadziło do padnięcia tego zwierzęcia,

tj. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 37 ust. 1 Ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Oskarżony W. B. jest stanu wolnego. Ma 72 lata, posiada gospodarstwo rolne w (...), gm. G., woj. (...)- (...), w którym prowadzi hodowlę krów w ilości kilkudziesięciu. Przy pracach gospodarskich okresowo oskarżony zatrudnia pracowników. W sezonie letnim bydło jest wypasane na pastwiskach i łąkach, gdzie ma stały dostęp do wody, obecnej w licznych stawach i rzece. Ma także stały dostęp do obory. W sezonie zimowym po skończeniu wypasu na wolnym powietrzu bydło jest zaganiane do obory, gdzie nie ma dostępu do wody, jednakże jest ono systematycznie 2 razy dziennie pojone wodą ze studni. Bydło oskarżonego jest karmione systematycznie, ma zapewniony stały dostęp do siana, codziennie jest wypuszczane na otwartą przestrzeń, opuszcza oborę według swoich potrzeb stosownie do metody chowu otwartego. Oskarżony prowadzi hodowlę metodą tradycyjną, zdarza się, że zwierzęta mimo podeszłego wieku nie są sprzedawane na rzeź, ale padają ze starości. Na koniec roku 2020 do ewidencji Państwowego Inspektoratu Weterynarii oskarżony zgłosił posiadanie 34 sztuk bydła.

W bliżej nieustalonym okresie jedna z krów należących do W. B. została upalowana na łące z dala od gospodarstwa, w pobliżu młodnika, przy działce W. (...) W okresie od 25 grudnia 2020 roku do dnia 14 stycznia 2021 roku zwierzę było uwiązane na łańcuchu, wystawione na działanie warunków atmosferycznych, zimna i opadów, bez karmy i dostępu do wody. Ryki cierpiącego zwierzęcia zwróciły uwagę przebywających na działce W. (...)w okresie świątecznym osób K. L. i M. L., którzy zawiadomili o tym fakcie sołtysa wsi W. K. P. (1). Sołtys skontaktowała się z oskarżonym, który natychmiast zabrał zwierzę. Krótko po tym incydencie krowa padła.

3.

W związku z tym incydentem w dniu 29 stycznia 2021 roku przeprowadzono kontrolę w gospodarstwie oskarżonego W. B. z ramienia (...) w asyście Policji, w czasie której ujawniono dwie padłe sztuki krów. Kontrolujący stwierdzili kilka niezakolczykowanych krów. Zwierzęta w większości były w dobrym stanie odżywienia, 4 krowy znajdowały się w gorszym od innych stanie odżywienia z widocznymi guzami kulszowymi i tzw. dołami głodowymi. Żadne ze zwierząt nie miało urazów ani ran. Zwierzęta przetrzymywane były w oborze, która posiadała otwory okienne, bez oświetlenia sztucznego. Krowy dorosłe trzymane były na łańcuchach zapewniających możliwość kładzenia się i wstawania, możliwość kontaktu wzrokowego z innymi zwierzętami, cielęta biegały luzem. Stwierdzono brak opieki weterynaryjnej, brak stałego dostępu uwiązanych dorosłych krów do wody. Jedno z czterech pomieszczeń, w których znajdowały się zwierzęta było zanieczyszczone obornikiem, a pozostałe trzy pomieszczenia były czyste. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami urząd Gminy w G. zdecydował o monitorowaniu gospodarstwa oskarżonego, wyrażającym się w systematycznych niezapowiedzianych kontrolach, które do czasu wyrokowania miały miejsce kilkadziesiąt razy. Aktualnie liczebność stada oskarżonego uległa zmniejszeniu, pracownicy urzędu Gminy G. nie mają zastrzeżeń do stanu zwierząt.

4.

Oskarżony W. B. jest osobą niekaraną.

1.1.wyjaśnienia oskarżonego W. B.

1.2. zeznania K. P. (2)

1.3.zeznania M. T.

1.4.zeznania S. A.

1.5.zeznania J. W.

1.6.zeznania B. R.

1.7.zeznania M. R.

1.8. zeznania T. B.

2.1.zeznania K. P. (1)

2.2. zeznania P. S.

2.3. zeznania M. L.

2.4.zeznania K. L.

2.5. dokumentacja fotograficzna

3.1.zeznania A. B.

3.2.zeznania E. S.

3.3.zeznania D. M. (1)

3.4.zeznania M. T.

3.5.zeznania P. D.

3.6. dokumentacja fotograficzna

3.7.notatki z interwencji na okoliczność jej przeprowadzenia

3.8.wyciąg z ewidencji zwierząt

3.9. protokoły oględzin miejsca

3.10. dokumentacja PIW

3.11.dokumentacja UG G.

3.12 dokumentacja (...)

4.1 dane o karalności oskarżonego

k. 230v-231

k.233v, 120v

k.244-244v, 101v-102

k.245v, 47v

k. 251v-252

k.252-252v

k.252v

k.259-259v, 45v

k.232v-233, 58v

k.233-233v, 62v

k.244v-245

k.245

k.6-7, 8

k.231-232, 38-38v

k.232-232v, 49-50

k.243v-244, 42v

k.244-244v, 101v-102

k.251v, 91v-92

k.6-7, 8, 12-19, 105

k.2

k.3-5

k.32-34, 35-36

k.75-80

k.127-150

k.151-209

k.238

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

W. B.

wykroczenie z art. 37 ust. 1 Ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Sąd uznał za niewykazane i nieudowodnione twierdzenia oskarżonego, iż nieustalone osoba specjalnie upalowała krowę z dala od jego gospodarstwa, aby uczynić mu na złość.

częściowo wyjaśnienia oskarżonego W. B.

k. 258-259

2.  OCena DOWOdów

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1-3

1-3

1-3

4

wyjaśnienia oskarżonego W. B.

zeznania świadków

dokumentacja: notatki sporządzone przez pracowników kontrolujących, protokoły oględzin, dokumentacja fotograficzna, wydruki z ewidencji

dane o niekaralności

Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego w zasadniczej części za wiarygodne, odmawiając im wiary tylko co do jego twierdzeń, iż jego osoba jest dotykana szykanami czy tez prywatną zemsta prominentnych osób lokalnej społeczności oraz co do tego, iż krowa upalowana przy młodniaku, widziana na przełomie grudnia 2020 r/ i stycznia 2021 r. została tam uwiązana jemu na złość w ramach owej „zemsty”. W pozostałej zaś części Sąd uznał wyjaśnienia te za wiarygodne, albowiem znajdują one potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. W szczególności Sąd podzielił wyjaśnienia oskarżonego co do tego, że dba on o swoje krowy, czynił to także w okresie wskazanym w zarzucie i że nie ma i nie miał nigdy zamiaru się nad nimi znęcać. Zarzuty postawione przez osoby kontrolujące gospodarstwo oskarżonego w dniu 29 stycznia 2021 r. w zasadniczej części dotyczą uchybień o charakterze administracyjnym, nie mających wpływu na ocenę sposobu zajmowania się zwierzętami przez oskarżonego (brak odpowiedniej dokumentacji krów, niewłaściwe okolczykowanie, niezgodność liczebności stada z ilością zwierząt w ewidencji, brak stałej opieki weterynaryjnej). Jedyne zarzuty odnoszące się do sposobu traktowania zwierząt podnoszone przez kontrolujących to brak stałego dostępu krów do wody i brudne okna w oborze. Jeżeli chodzi o pierwszy z zarzutów, to jak od początku twierdził W. B., a co zostało potwierdzone zeznaniami S. A. i T. B., którzy pracowali w gospodarstwie oskarżonego, w sezonie letnim krowy piją wodę ze stawów i z rzeki, zaś w sezonie zimowym są pojone dwa razy dziennie. Świadek M. T. zeznała, iż krowy oskarżonego nie są odwodnione, zatem muszą być w prawidłowy sposób pojone. Z kolei kwestię dostępu do światła w zupełnie inny sposób opisała M. T.. Świadek podała, że okna są małe i nie są zbyt czyste :jak w domu”, ale skoro krowy mogą wychodzić z obory, to mają dostęp do światła dziennego. Także wykonane fotografie nie potwierdzają tego, by oskarżony dręczył zwierzęta brakiem dostępu do światła. Zabezpieczone zdjęcia przedstawiają oborę może nie zbyt nowoczesną, ale nie zaniedbaną. Kolejny zarzut dotyczący nieuporządkowania obornika dotyczył zaledwie jednego z czterech pomieszczeń. W pozostałych trzech żadnych uchybień nie stwierdzono, obornik był wywieziony. Kontrola była niezapowiedziana, skoro tak należy uznać, ze niewywiezienie obornika było kwestią incydentalna, po prostu oskarżony nie zdążył tego zrobić. Skoro z pozostałych pomieszczeniach było czysto, to znaczy że oskarżony pilnuje porządku i właściwego utrzymania krów w tym aspekcie, a z jednorazowego uchybienia nie można robić prawidłowości. Potwierdziły to zeznania S. A. i T. B., którzy wielokrotnie wywozili obornik. Kolejny zarzut dotyczący niedożywienia krów również nie świadczy o znęcaniu się nad zwierzętami. Jak wynika z dokumentacji z kontroli jedynie 4 krowy na około 30 zwierząt znajdowały się w gorszym od innych stanie odżywienia z widocznymi guzami kulszowymi i tzw. dołami głodowymi. Pozostałe były w dobrym stanie odżywienia. Żadne ze zwierząt nie miało urazów ani ran. Skoro pozostałe zwierzęta były w dobrym stanie, to znaczy, że prawdziwe są zeznania świadków S. A. i T. B., że oskarżony odpowiednio karmił swoje stado. Problem odżywiania dotyczył zatem widocznie jedynie tych 4 sztuk, które być może były starsze czy chore. Oskarżony podkreślał, że nie stosuje się do powszechnie obowiązującej praktyki, zgodnie z którą krowa po osiągnięciu pewnego wieku jest oddawana na rzeź. W jego stadzie zdarzają się sztuki, które są bardzo stare, zbliżają się do granicy wieku właściwej dla gatunku i po prostu zdychają ze starości. Niewątpliwie w tym zakresie kontrola nie była prowadzona, a żaden dowód twierdzeniom oskarżonego nie może skutecznie zaprzeczyć. Także M. T. potwierdziła, iż zwierzęta oskarżonego są odpowiednio karmione, dokumentują to także zdjęcia. Gorszy stan tak niewielu sztuk bydła, nie świadczy o celowych działaniach oskarżonego, mogących świadczyć o przestępstwie znęcania się nad zwierzętami. Wprawdzie D. M. (2) podał, że większość zwierząt była w złym stanie, ale jego zeznaniom nie można w tym zakresie nadać waloru wiarygodności, gdyż z dokumentacji kontrolnej dokładnie wynika, ile sztuk zwierząt było w jakim stanie. Prawdziwość twierdzeń oskarżonego, że stara się dobrze dbać o swoje zwierzęta potwierdzają zeznania M. T., z których wynika, iż po udzieleniu mu pomocy przez gminę, nie było żadnych zastrzeżeń co do sposobu opieki nad bydłem.

Sąd dał wiarę zasadniczo zeznaniom wszystkich przesłuchanych w sprawie świadków co do przedstawianych przez nich faktów. Oceny obecne w niektórych zeznaniach, dotyczące czy to sposobu funkcjonowania lokalnej społeczności czy też osoby oskarżonego, nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia. W zakresie faktów natomiast zeznania wszystkich świadków są w pełni wiarygodne. Świadkowie opisywali okoliczności, które widzieli lub słyszeli, a w większości ich zeznania znajdują potwierdzenie w sporządzonej dokumentacji, w tym fotograficznej. Świadkowie K. L. i M. L. nie znają oskarżonego, nie mieli żadnej sugestii co do osoby sprawcy, nie pozostają z oskarżonym w konflikcie, nie mają powodów, aby go bezpodstawnie obciążać. Zeznania wszystkich świadków są też co do faktów zbieżne w szczegółach. Te wszystkie okoliczności nakazują zeznania świadków co do faktów uznac za wiarygodne.

Sąd dał wiarę wymienianym dokumentom. Zostały sporządzone przez uprawnione do tego osoby. Nie były kwestionowane w toku postępowania przez żadną ze stron.

Sąd uznał za wiarygodne dane o uprzedniej niekaralności oskarżonego.

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

częściowo wyjaśnienia oskarżonego

częściowo zeznania świadków A. B., E. S. i D. M. (1)

Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego w zasadniczej części za wiarygodne, odmawiając im wiary tylko co do jego twierdzeń, iż jego osoba jest dotykana szykanami czy też prywatną zemsta prominentnych osób lokalnej społeczności oraz co do tego, iż krowa upalowana przy młodniaku, widziana na przełomie grudnia 2020 r/ i stycznia 2021 r. została tam uwiązana jemu na złość w ramach owej „zemsty”. W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego nie są niczym innym jak wyrazem jego subiektywnych, ksobnych przekonań pozostałej nie popartych żadnymi dowodami. Faktem jest, iż należąca do niego krowa została upalowana z dala od gospodarstwa w niewiadomym czasie i tam pozostawiona przez dłuższy okres czasu, o czym świadczy wygryziona do ziemi trawa wokół niej, chudość zwierzęcia, otępiałość i przeraźliwe ryki, o czym zeznali świadkowie P. S., M. L. i K. L.. Są to osoby bezstronne, nie mające żadnego powodu, aby składać nieprawdziwe zeznania, narażając się na odpowiedzialność karną za składanie fałszywych zeznań. Poza tym zadali oni sobie wiele trudu, aby powiadomić odpowiednie służby i zainteresować ich losem zwierzęcia, poświęcając w tym celu swój prywatny czas. Z całą pewnością nie poświęciliby go, gdyby sytuacja zwierzęcia nie była dramatyczna. Z zeznań tych świadków wynika, iż krowa była apatyczna, wychudzona, uwięziona na łańcuchu, a wygryziona wokół trawa, śnieg i zimno, nakazują ustalić, że przebywała tam od dłuższego czasu. Analiza relacji oskarżonego wskazuje, że przyjął on linię obrony, polegającą na całkowitym zaprzeczeniu, aby miało dojść do jakichkolwiek uchybień w opiece nad zwierzętami, chociaż sytuacja z pozostawioną na uwięzi na zimę krową, o której oskarżony najprawdopodobniej zapomniał z uwagi na dużą ilość bydła, wskazuje na takie uchybienia. Wersja oskarżonego była jednak sprzeczna z wiarygodnymi zeznaniami zeznania P. S., M. L. i K. L., a kontrola przeprowadzona w dniu 29 stycznia 2021 r. wykazała, iż krowa ta zdechła w niedługim czasie po zabraniu jej przez oskarżonego z łąki. W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego nie budzi wątpliwości sprawstwo oskarżonego co do popełnienia przypisanego mu wykroczenia. W. B. jako właściciel krów i osoba bezpośrednio za nie odpowiedzialna winien mieć pełną wiedzę na temat tego, gdzie i w jakich warunkach jego krowy przebywają. Zwłaszcza gdy skończył się okres wypasu oskarżony winien swoje krowy po prostu policzyć, a w razie stwierdzenia braku jakiegoś zwierzęcia poszukać go. W. B. nie miał jednak żadnej kontroli nad losem hodowanych przez siebie zwierząt, jak pokazuje los tego zwierzęcia, o którym zapomniano i nie zgoniono go na zimę do obory. Niewątpliwie związek z tym ma stwierdzona przez kontrolujących w dniu 29 stycznia 2021 roku nieskrupulatnie prowadzona ewidencja zwierząt, brak kolczyków u niektórych lub kolczykowanie jednostronne. Z całą pewnością zaś związek z tym incydentem ma liczebność stada i wiek oskarżonego, któremu coraz trudniej podołać gospodarskim obowiązkom. Jak wynika z zeznań M. T. po zmniejszeniu liczebności stada i objęciu gospodarstwa oskarżonego monitorowaniem, ale i pomocą ze strony pracownicy gminy, sytuacja uległa znaczącej poprawie i w chwili obecnej w zasadzie nie ma żadnych zastrzeżeń do tego, jak oskarżony opiekuje się swoimi zwierzętami.

Sąd nie dał wiary częściowo zeznaniom świadków A. B., E. S. i D. M. (1) tj. w części dotyczącej prezentowanych przez nich ocen. Zeznania świadków dotyczące stwierdzonych podczas kontroli faktów są prawdziwe i wiarygodne, natomiast oceny wysnuwane z wniosków – w szczególności ta, iż oskarżony znęcał się nad zwierzętami – są wyrazem subiektywnego przeświadczenia świadków, które nie ma znaczenia dowodowego. Kwestia oceny zamiaru oskarżonego, czy nawet jego motywacji, należy do sfery ocen prawnokarnych, zarezerwowanej dla sądu. Świadkowie nie mają w tym zakresie ani uprawnień ani kompetencji, aby zamiar oskarżonego ustalać. W pozostałym zakresie zeznania świadków sąd uznał za wiarygodne.

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

I

W. B.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Żaden dowód przeprowadzony w sprawie nie wskazał na umyślne działanie oskarżonego, które mogłoby świadczyć o znęcaniu się nad zwierzętami, a tym bardziej ze szczególnym okrucieństwem. Postępowanie dowodowe wykazało jedynie zaniedbania co do jednej upalowanej sztuki, która widziała K. L. i M. L., ale brak jest jakiegokolwiek dowodu na to, ze W. B. w ogóle wiedział o tym, że krowa ta pozostała tam na sezon zimowy. Krowa była upalowana z dala od gospodarstwa, stado liczyło kilkadziesiąt sztuk, oskarżony twierdzi, że nie wiedział, że zwierzę tam jest, co potwierdza fakt, iż po informacji od K. P. (1) natychmiast ją zabrał. Żadne inne zwierzę z jego stada nie zostało w ten sposób upalowane, co potwierdza fakt, iż był to wypadek incydentalny, a oskarżony po prostu zapomniał o tym zwierzęciu. Nie można uznać, ze się nad nim znęcał, mimo niewątpliwych cierpień, jakie mu przysporzył. Znęcanie się jest bowiem przestępstwem umyślnym, a oskarżony nie obejmował świadomością warunków, w jakich znajdowało się zwierzę w okresie wskazanym w zarzucie. Z tego powodu Sąd nie przypisał W. B. odpowiedzialności za przestępstwo mu zarzucane. Niemniej jednak oskarżony dopuścił się czynu zabronionego w postaci wykroczenia z art. 37 ust. 1 Ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt, albowiem naruszył nakazy i zakazy określone w art. 9 i art. 12 ust.1 i 2 tejże Ustawy. Art. 9 ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt stanowi, że kto utrzymuje zwierzę domowe, ma obowiązek zapewnić mu pomieszczenie chroniące je przed zimnem, upałami i opadami atmosferycznymi, z dostępem do światła dziennego, umożliwiające swobodna zmianę pozycji ciała, odpowiednią karmę i stały dostęp do wody. Ust. 2 tegoż art. 9 stanowi, iż zabrania się trzymania zwierząt domowych na uwięzi w sposób stały dłużej niż 12 godzin w ciągu doby. Z kolei art. 12 ust. 1 stanowi, iż kto utrzymuje zwierzęta gospodarskie jest obowiązany do zapewnienia im opieki i właściwych warunków bytowania. Ust. 2 tegoż art. 12 stanowi, że warunki chowu lub hodowli zwierząt nie mogą powodować urazów i uszkodzeń ciała lub innych cierpień. Krowa należąca do W. B., upalowana przy „młodniku” została pozostawiona na uwięzi przez co najmniej kilkanaście dni, na mrozie i śniegu, bez dostępu do wody, bez karmy. Zwierzę wygryzło trawę wokół do „gołej” ziemi, tak daleko jak na to pozwalał łańcuch. Krowa cierpiąc ryczała, w końcu stała się apatyczna i zdechła. Z całą pewnością we wskazanym w zarzucie okresie oskarżony nie dopełnił obowiązków, jakie na nim ciążyły jako właścicielu zwierzęcia, co do warunków jego hodowli. Naruszył także zakaz trzymania na uwięzi dłużej niż 12 godzin na dobę. Dopuścił się wykroczenia z art. 37 ust. 1 Ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt. W. B. jako osoba odpowiedzialna za zwierzęta powinien był je policzyć przed sezonem zimowym, co w prosty sposób zapobiegłoby cierpieniu tego zwierzęcia.

☐

3.2.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3.  Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4.  Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5.  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

W. B.

I

II

I

I

Sąd wymierzył oskarżonemu karę 1000 zł. Wymierzona kara jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego i stopnia jego winy. Jako okoliczność łagodzącą Sąd uznał podeszły wiek oskarżonego i jego niekaralność. Jako okoliczność obciążającą cierpienie, jakiego przysporzył zwierzęciu.

Na podstawie art. 37 ust. 4 wymienionej Ustawy orzeka nawiązkę w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych na rzecz Towarzystwa (...) w O.. Nawiązka wzmocni wychowawcze oddziaływanie kary, a nadto uświadomi oskarżonemu jego karygodne zaniedbania w opiece nad zwierzęciem. Uczyni zadość społecznemu odczuciu sprawieldiowści.

5.  1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

7.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III

O kosztach procesu sąd orzekł na podstawie art. 624 § 1 k.p.k., zwalniając oskarżonego od kosztów sądowych, z uwagi na to, iż w zasadniczej części został on uwolniony od zarzutu.

6.  1Podpis