sygn. III CSK 89/10 21 maja 2010 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 21 maja 2010, sygn. III CSK 89/10

Data orzeczenia 21 maja 2010
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący SSN Dariusz Zawistowski
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt III CSK 89/10
POSTANOWIENIE
Dnia 21 maja 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Dariusz Zawistowski
w sprawie z powództwa M. K.
przeciwko Spółdzielni Osób Niepełnosprawnych i Kandydatów do Spółdzielni
Mieszkaniowych "W." w K., A. S. i R. S.
o ustalenie nieważności umów,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 maja 2010 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda
od wyroku Sądu Apelacyjnego w K.
z dnia 14 października 2009 r.,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
i zasądza od powoda na rzecz pozwanych A. S. i R. S. kwotę
1800 zł (tysiąc osiemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania
kasacyjnego.
2
Uzasadnienie
Zgodnie z brzmieniem art. 3989
§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje
skargę kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:
- w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne
- istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących
poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności
w orzecznictwie sądów
- zachodzi nieważność postępowania
- skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Skarga kasacyjna powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 14
października 2009 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania
z powołaniem się na występowanie w sprawie istotnych zagadnień prawnych.
Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia
prowadzi jednak do stwierdzenia, że wskazana przez skarżącego podstawa
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzi. W ocenie skarżącego
istotne zagadnienia prawne dotyczyły zrealizowania się prawa pierwszeństwa
w wyniku przyjęcia oferty osoby, której przysługiwało prawo pierwszeństwa,
możliwości wypowiedzenia pełnomocnictwa konkretnemu pełnomocnikowi
z urzędu, skutecznego wyrażenia zgody na dokonanie czynności zgodnie z art.
206 ust. 1 pkt 3 prawa upadłościowego i naprawczego oraz możliwości uznania
dokonanej sprzedaży lokalu za czynność naruszającą zasady współżycia
społecznego. Argumentacja prawna przytoczona przez skarżącego w uzasadnieniu
wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz przedmiot
przedstawionych zagadnień nie pozwala jednak przyjąć, aby zagadnienia te mogły
być w okolicznościach rozstrzyganej sprawy uznane za istotne zagadnienie prawne
w rozumieniu art. 3989
§ 1 pkt 1 k.p.c. Wymaga w szczególności odnotowania, że
w części nie mają one charakteru zagadnień prawnych o znaczeniu ogólnym, do
których odnosi się art. 3989
§ 1 pkt 1 k.p.c. lecz stanowią w istocie jedynie
przedstawienie wątpliwości skarżącego dotyczących zasadności zastosowania
3
powołanych przez niego przepisów prawa materialnego, w konkretnych
okolicznościach, nawiązujących do stanu faktycznego sprawy.
Z tych względów orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989
§ 2 k.p.c.).
/tp/
db