Postanowienie SN z 25 maja 2010, sygn. I CZ 26/10
Data orzeczenia
25 maja 2010
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący
SSN Tadeusz Wiśniewski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 25 maja 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Henryk Pietrzkowski
SSN Mirosława Wysocka
w sprawie z wniosku G.(...) Spółki z o.o. w W.
przy uczestnictwie R.(...) Spółki z o.o. w W.
o zabezpieczenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2010 r.,
zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 8 października 2009 r., sygn. akt VI ACz (…), w punkcie 2,
uchyla zaskarżone postanowienie w części dotyczącej kosztów postępowania
zażaleniowego i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Apelacyjnemu do
ponownego rozpoznania.
Uzasadnienie
Orzekając o kosztach postępowania zażaleniowego w przedmiocie udzielenia
zabezpieczenia w postanowieniu z dnia 8 grudnia 2009 r., Sąd Apelacyjny zasądził od
obowiązanego R.(...) Sp. z o.o. w W. na rzecz uprawnionego G.(...) Sp. z o.o. w W.
kwotę 5.400 zł.
W zażaleniu na to postanowienie obowiązany zarzucił naruszenie art. 745 § 1
k.p.c., nakazującego rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zabezpieczającego
dopiero w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. W związku z tym wniósł o
uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
2
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.
Sąd Apelacyjny nie uzasadnił swojego rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów
postępowania, dlatego też nie jest jasne, jakimi motywami kierował się przy zasądzaniu
kosztów postępowania zabezpieczającego. Nie bez znaczenia jest jednak zarzut
skarżącego, że zgodnie art. 745 § 1 k.p.c., o kosztach tych sąd powinien orzec dopiero
w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. Orzeczeniem takim nie jest zaś z
pewnością postanowienie o oddaleniu zażalenia na postanowienie o udzieleniu
zabezpieczenia. W przepisie tym chodzi o zakończenie postępowania co do istoty
sprawy. W tym kontekście wątpliwości budzić musi adnotacja dokonana przez sędziego
sprawozdawcę na odpisie zażalenia, iż „brak podstaw do zastosowania art. 395 § 2
k.p.c. (zapis na sąd polubowny)”. Sąd Apelacyjny w każdym razie nie wyjaśnił w
uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, dlaczego istnienie zapisu na sąd polubowny
miałoby wykluczać zastosowanie w sprawie normy art. 745 § 1 k.p.c. Zapis taki sam
przez się nie może bowiem decydować o uznaniu, że zaskarżone postanowienie jest
orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie.
Niewyjaśnienie motywów zaskarżonego postanowienia sprawia, że podlegało ono
uchyleniu celem ponownego rozpoznania przedmiotowego zagadnienia (art. 3941
§ 3 w
zw. z art. 39815
§ 1 k.p.c.).