Postanowienie SN z 22 czerwca 2010, sygn. IV CZ 55/10
Data orzeczenia
22 czerwca 2010
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Mirosława Wysocka
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 22 czerwca 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosława Wysocka
w sprawie ze skargi pozwanych
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
Sądu Rejonowego w G., sygn. akt VIII C (...),
w sprawie z powództwa Okręgowego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej Spółki z
ograniczoną odpowiedzialnością w G.
przeciwko G. W. i J. W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej, w dniu 22 czerwca 2010 r.
na skutek zażalenia pozwanego J. W.
na postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia 15 stycznia 2010 r., sygn. akt VIII (…)
odrzuca zażalenie
Uzasadnienie
Skierowane do Sądu Rejonowego w G. pismo z dnia 10 września 2009 r.,
wniesione przez pozwanego J. W. w imieniu własnym i współpozwanej małżonki G. W.,
Sąd ten potraktował jako skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
wyroku z dnia 19 czerwca 2009 r. i postanowieniem z dnia 15 stycznia 2010 r. skargę tę
odrzucił w stosunku do G. W. ze względu na niewykonanie przez skarżącego wezwania
do uzupełnienia braku skargi przez złożenie pełnomocnictwa zawierającego
umocowanie do zastępowania pozwanej w postępowaniu tej skargi.
2
Zażalenie na to postanowienie wniósł skarżący osobiście.
Zażalenie to jest niedopuszczalne.
Stosownie do art. 871
§ 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje
zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Wyłączenie zdolności
postulacyjnej stron obejmuje wniesienie skargi o stwierdzenie niezgodności orzeczenia
z prawem, czego konsekwencją jest przewidziana w art. 4266
§ 1 k.p.c. konieczność
odrzucenia skargi wniesionej z naruszeniem art. 871
§ 1 k.p.c. Przymus adwokacko-
radcowski obejmuje również podejmowanie wszystkich innych czynności procesowych
podejmowanych przed Sądem Najwyższym, w tym wnoszenie zażaleń. Wniesione
osobiście przez skarżącego zażalenie jest zatem niedopuszczalne i podlega odrzuceniu,
na podstawie art. 3941
§ 3 w zw. z art. 39821
, 370 i 373 k.p.c.