sygn. IV CZ 45/10 15 lipca 2010 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 15 lipca 2010, sygn. IV CZ 45/10

Data orzeczenia 15 lipca 2010
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący SSN Iwona Koper
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt IV CZ 45/10
POSTANOWIENIE
Dnia 15 lipca 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Iwona Koper (przewodniczący)
SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)
SSN Bogumiła Ustjanicz
w sprawie z powództwa T. S.
przeciwko Grupie Inwestycyjnej H.(...) SA w G.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 lipca 2010 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 29 marca 2010 r., sygn. akt I ACa (…),
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 marca 2010 r. Sąd Apelacyjny w sprawie
o sygn. akt I ACa (…) odrzucił skargę kasacyjną powoda T. S. od wyroku tegoż Sądu z
dnia 14 października 2009 r.
W uzasadnieniu powyżej opisanego postanowienia Sąd Apelacyjny wskazał, iż
skarga kasacyjna zawiera wniosek o „uchylenie zaskarżonego wyroku w części objętej
skargą kasacyjną”, bez sprecyzowania zakresu żądanego uchylenia. Z jednej strony,
podano w skardze kasacyjnej jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 86.786,41 zł,
natomiast z drugiej, wskazano, iż zaskarża się wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 14
2
października 2009 r. w części dotyczącej oddalenia apelacji w zakresie kwoty
147.685,61 zł. W konsekwencji, Sąd Apelacyjny uznał, że skarga kasacyjna nie spełnia
wymagania określonego w art. 3984
§ 1 pkt 4 k.p.c. i na podstawie art. 3986
§ 2 k.p.c.
odrzucił skargę kasacyjną.
Powód T. S. w zażaleniu na opisane powyżej postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 29 marca 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej wniósł o uchylenie
zaskarżonego postanowienia w całości. Skarżący zarzucił naruszenie art. 3988
§ 2 w
zw. z art. 3984
§ 1 pkt 4 k.p.c. poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej, mimo iż zawiera
ona określenie zakresu zaskarżenia i wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku w
części objętej zakresem zaskarżenia. Skarżący wskazał, że zaskarżył wyrok Sądu
Apelacyjnego w zakresie kwoty 147.685,61 zł i w tym zakresie wniósł o uchylenie
wyroku.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, iż zgodnie z żądaniem powoda na
jego rzecz powinna być zasądzona kwota 147.685,61 zł wraz z ustawowymi odsetkami
od dnia 25 stycznia 2008 r. Sąd pierwszej instancji zasądził na rzecz powoda kwotę
44.666,32 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 15 stycznia 2005 r. i tak
sformułowany wyrok został utrzymany w mocy przez Sąd Apelacyjny poprzez oddalenie
apelacji powoda. Wobec tego, zdaniem skarżącego różnica, obejmująca również
odsetki, w wysokości powyżej określonych kwot wynosi 86.786,41 zł. W ocenie
skarżącego, w żadnym wypadku odmienne kwotowe określenie wartości przedmiotu
zaskarżenia od zawartego w skardze kasacyjnej wniosku o uchylenie zaskarżonego
wyroku nie może być przyczyną uznania, iż skarga kasacyjna nie spełnia wymagań z
art. 3984
§ 1 pkt 4 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie należało uwzględnić jako zasadne.
Sąd Apelacyjny dokonał nieprawidłowej oceny prawnej, która doprowadziła do
stwierdzenia, że skarga kasacyjna wniesiona przez stronę powodową nie spełnia
warunku określonego w art. 3984
§ 1 pkt 4 k.p.c. Zgodnie z powołanym przepisem,
elementem konstrukcyjnym skargi kasacyjnej jest wymaganie złożenia wniosku o
uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego
uchylenia i zmiany. Skarżący powinien zatem wskazać rozstrzygnięcie, którego żąda
wraz z odpowiednim zakresem. W skardze kasacyjnej wniesionej przez pełnomocnika
powoda określono w sposób prawidłowy zakresu żądanego uchylenia wyroku Sądu
drugiej instancji. Skarżący wskazał bowiem w skardze kasacyjnej, iż zaskarża wyrok
3
Sądu Apelacyjnego w zakresie kwoty 147.685,61 zł i w tym też zakresie wnosi o
uchylenie wyroku.
W treści art. 3984
k.p.c. ustawodawca określił wymagania jakim powinna
odpowiadać skarga kasacyjna. W paragrafie 1 przepisu wskazano wymagania stawiane
skardze kasacyjnej jako nadzwyczajnemu środkowi zaskarżenia, określane w doktrynie
elementami konstrukcyjnymi skargi kasacyjnej, natomiast w paragrafie 2 - wymagania
formalne, które powinno spełniać każde pismo procesowe. Wymagania skargi
kasacyjnej ustanowione w paragrafie 1 nie mogą być uzupełnione, a skarga
niespełniająca któregokolwiek z nich podlega odrzuceniu a limine, bez wzywania do
uzupełnienia jej braków. Natomiast braki formalne skargi kasacyjnej jako pisma
procesowego mogą być uzupełnione (art. 3986
k.p.c.).
Należy podkreślić, że Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną w granicach
zaskarżenia oraz w granicach podstaw (art. 39813
§ 1 k.p.c.), wobec czego skarżący
powinien precyzyjnie określić, czy zaskarża cały wyrok sądu drugiej instancji, czy tylko
jego część oraz podać zakres żądanego uchylenia lub uchylenia i zmiany. Skarga
kasacyjna powoda spełnia powyższe wymagania, gdyż zaskarżył on wyrok Sądu drugiej
instancji w zakresie kwoty 147.685,61 zł i w tym zakresie wniósł o uchylenie
zaskarżonego wyroku. Sąd Apelacyjny prawidłowo zauważył, iż jako wartość
przedmiotu zaskarżenia podano w skardze kasacyjnej kwotę 86.786,41 zł, choć
zarazem wskazano, że zaskarża się wyrok w części dotyczącej oddalenia apelacji w
zakresie kwoty 147.685,61 zł. W takim przypadku, przewodniczący w Sądzie drugiej
instancji na podstawie art. 3986
§ 1 w zw. z art. 3984
§ 3 k.p.c. powinien wezwać
skarżącego przez pełnomocnika do sprecyzowania oznaczenia wartości przedmiotu
zaskarżenia.
Wobec powyższego, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815
§ 1 zd. 1 k.p.c. w
zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c. uwzględniając zażalenie, uchylił zaskarżone postanowienie w
całości.