Postanowienie SN z 8 września 2010, sygn. II CZ 71/10
Data orzeczenia
8 września 2010
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Henryk Pietrzkowski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 8 września 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)
SSN Marian Kocon
w sprawie z powództwa G.(...) – Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Z.
przeciwko (…) Towarzystwu Leasingowemu – Spółce Akcyjnej
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 września 2010 r.,
zażalenia strony pozwanej
na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 4 marca 2010 r., sygn. akt I ACa (…) [I
WSC (…)],
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 marca 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę
kasacyjną pozwanej (…) Towarzystwa Leasingowego – Spółki Akcyjnej wobec
nieuiszczenia w terminie kwoty 50.000 zł tytułem połowy opłaty od skargi kasacyjnej, tj.
opłaty w części, w jakiej wniosek o całkowite zwolnienie od opłaty od skargi został
postanowieniem z dnia 26 stycznia 2010 r. oddalony.
Pozwana zaskarżyła powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie,
orzeczenie co do istoty sprawy poprzez uwzględnienie zawartego w skardze kasacyjnej
wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, a także o zbadanie zasadności
2
postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 26 stycznia 2010 r. w przedmiocie zwolnienia
od uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej ponad kwotę 50.000 zł i nadanie sprawie
dalszego biegu oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, ewentualnie o
uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie wniosku o zwolnienie od kosztów
sądowych do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Postanowienie o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych nie należy do
postanowień od których przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego (art. 3941
k.p.c. –
por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 października 2009 r., II PZ 14/09,
nie publ., z dnia 23 czerwca 2009 r., II PZ 3/09; z dnia 10 listopada 2005 r., sygn. akt V
CZ 129/05, nie publ.; wyrok TK z dnia 31 marca 2009 r., sygn. akt SK 19/08, Zbiór
Urzędowy z 2009 r., nr 3A, poz. 29). Niemniej jednak istnieje, na mocy w art. 380 k.p.c.
w związku z art. 39821
k.p.c., możliwość poddania kontroli przez Sąd Najwyższy
postanowienia w tym zakresie, o ile żalący taki wniosek zgłosi. Ocena zasadności
zażalenia sprowadza się zatem do oceny postanowienia Sądu Apelacyjnego
dotyczącego zwolnienia od kosztów sądowych. Ocena ta nie jest jednak możliwa, skoro
postanowienie o częściowym zwolnieniu skarżącej od kosztów sądowych nie zostało
uzasadnione, kwestia ta nie stała się też przedmiotem wyjaśnienia w uzasadnieniu
zaskarżonego postanowienia. Trzeba zwrócić uwagę, że w toku postępowania skarżąca
była zwalniana od kosztów sądowych w części obejmującej opłaty sądowe od kolejno
wnoszonych środków zaskarżenia. Odmowa zwolnienia od opłaty od skargi kasacyjnej
ponad kwotę 50 000 zł wymaga wyjaśnienia wszystkich okoliczności dotyczących
sytuacji finansowej pozwanej. Nie jest zaś rzeczą Sądu Najwyższego snucie domysłów,
jakie względy przemawiały w ocenie Sądu drugiej instancji za częściowym oddaleniem
wniosku, ani zastępowanie tego Sądu w wyjaśnieniu tej kwestii. Skoro zaś nie jest
możliwa ocena prawidłowości odmowy zwolnienia od opłaty sądowej od skargi
kasacyjnej, postanowienie o odrzuceniu tej skargi wobec braku opłaty podlega uchyleniu
celem wykazania, że skarżąca jest w stanie ponieść te koszty w pełnej wysokości (por.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 2005 r., III CZ 77/05, nie
publ.).
Wobec powyższego, na podstawie art. 39815
w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c., Sąd
Najwyższy orzekł jak w sentencji.