Wyrok z 24 lutego 2023, sygn. IV P 66/21

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Ś., dnia 24 lutego 2023 r.

Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Maja Snopczyńska

po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 15zzs ² ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem (...)19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu (...)

sprawy z powództwa M. B.

przeciwko (...) sp. z o.o. sp.k. w J.

o sprostowanie protokołu okoliczności i przyczyn wypadku

I.  prostuje protokół nr (...)r ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy sporządzony w dniu 22 października 2018 roku przez stronę pozwaną (...) sp. z o.o. sp.k. w J. dotyczący wypadku przy pracy któremu uległ powód M. B. w dniu(...)roku w ten sposób, że:

a)  wpisuje w punkcie 4 po zdaniu „Prace te polegały na przetransportowaniu i zamontowaniu semafora (...) w miejsce kolejnych zdań aż do zdania „Bezpośrednio stojący koło poszkodowanego I. L. nie pamięta przyczyn wypadku „ wpisuje treść:

„Około godziny (...) zjeżdżając z bocznicy, przemieszczali się za nastawnię, żeby koparka mogła przejechać rozjazd i mogła powrócić na główny tor. Poszkodowany zajął miejsce w przedniej części koparki, a w kabinie operatora kierownik robót w pewnym momencie po zatrzymaniu koparki operator rozpoczął manewr obracania ramieniem, prawdopodobnie w celu wypuszczenia z kabiny kierownika robót. Widząc zbliżające się do siedzącego na przodzie koparki poszkodowanego jej ramię, zaczął on krzyczeć wraz z I. L., ale kierowca koparki zapewne nie słysząc krzyków, zatrzymał ruch ramienia koparki dopiero po uderzeniu poszkodowanego w bok. Kabina koparki była oszklona z dobrą widocznością w każdym kierunku.

Poszkodowany został ułożony z przodu koparki – tak, że wspierał się na samych rękach i nogach przy złamaniu miednicy.

Po przyjeździe pod nastawnię, poszkodowany został ściągnięty z koparki i położony na pryzmie tłucznia obok toru. Karetka przyjechała po około 40-50 minutach od wypadku”

b) w punkcie 5 wpisuje w miejsce dotychczasowej treści:

„ – przyczyn technicznych (T) nie ustalono,

- ustalono następujące przyczyny organizacyjne (O):

a) niewłaściwa ogólna organizacja pracy,

b) nieprawidłowy podział pracy lub rozplanowanie zadań,

c) niewłaściwe polecenia przełożonych,

d) brak nadzoru

e) tolerowanie, przez osoby sprawujące nadzór, odstępstw od przepisów i zasad,

f) bezpieczeństwa i higieny pracy,

g) niewłaściwa koordynacja prac zbiorowych,

h) wykonywanie, z polecenia osób sprawujących nadzór, prac niewchodzących w zakres obowiązków pracownika

i) brak instrukcji posługiwania się czynnikiem materialnym (niezapoznanie operatora koparki z dokumentacją techniczno-ruchową oraz instrukcją bhp),

j) niedostateczne przygotowanie zawodowe pracownika,

k) brak lub niewłaściwe przeszkolenie w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy,

l) niewłaściwa organizacja stanowiska pracy,

m) użycie czynnika materialnego (koparki) podczas przebywania osób w strefie zagrożenia;

- przyczyny ludzkie (L):

niewłaściwe zachowanie operatora koparki poprzez rozpoczęcie manewru obrotu ramieniem koparki bez upewnienia się, czy w strefie zagrożenia nie znajduje się poszkodowany.”

II.  zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 240,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego;

III.  nakazuje stronie pozwanej uiścić na rzecz Skarbu Państwa Sąd Rejonowy (...) kwotę 30,00 zł tytułem opłaty od pozwu, od której powód był ustawowo zwolniony oraz kwotę 2.754,07 zł tytułem kosztów opinii biegłego pokrytych tymczasowo przez Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Powód M. B. po ostatecznym sprecyzowaniu żądania domagał się ustalenia i sprostowania protokołu Nr (...) sporządzonego przez stronę pozwaną (...) sp. z o.o. w J. w taki sposób, żeby w punkcie 4 po zdaniu „Prace te polegały na przetransportowaniu i zamontowaniu semafora E” w miejsce kolejnych zdań aż do zdania „Bezpośrednio stojący koło poszkodowanego I. L. nie pamięta przyczyn wypadku” wpisać treść:

„Około godziny(...)zjeżdżając z bocznicy, przemieszczali się za nastawnię, żeby koparka mogła przejechać rozjazd i mogła powrócić na główny tor. Poszkodowany zajął miejsce w przedniej części koparki, a w kabinie operatora kierownik robót w pewnym momencie po zatrzymaniu koparki operator rozpoczął manewr obracania ramieniem, prawdopodobnie w celu wypuszczenia z kabiny kierownika robót. Widząc zbliżające się do siedzącego na przodzie koparki poszkodowanego jej ramię, zaczął on krzyczeć wraz z I. L., ale kierowca koparki zapewne nie słysząc krzyków, zatrzymał ruch ramienia koparki dopiero po uderzeniu poszkodowanego w bok. Kabina koparki była oszklona z dobrą widocznością w każdym kierunku.

Poszkodowany został ułożony z przodu koparki – tak, że wspierał się na samych rękach i nogach przy złamaniu miednicy.

Po przyjeździe pod nastawnię, poszkodowany został ściągnięty z koparki i położony na pryzmie tłucznia obok toru. Karetka przyjechała po około 40-50 minutach od wypadku”

oraz w punkcie 5 wpisać w miejsce dotychczasowej treści:

„ – przyczyn technicznych (T) nie ustalono,

- ustalono następujące przyczyny organizacyjne (O):

a) niewłaściwa ogólna organizacja pracy,

b) nieprawidłowy podział pracy lub rozplanowanie zadań,

c) niewłaściwe polecenia przełożonych,

d) brak nadzoru

e) tolerowanie, przez osoby sprawujące nadzór, odstępstw od przepisów i zasad,

f) bezpieczeństwa i higieny pracy,

g) niewłaściwa koordynacja prac zbiorowych,

h) wykonywanie, z polecenia osób sprawujących nadzór, prac niewchodzących w zakres obowiązków pracownika

i) brak instrukcji posługiwania się czynnikiem materialnym (niezapoznanie operatora koparki z dokumentacją techniczno-ruchową oraz instrukcją bhp),

j) niedostateczne przygotowanie zawodowe pracownika,

k) brak lub niewłaściwe przeszkolenie w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy,

l) niewłaściwa organizacja stanowiska pracy,

m) użycie czynnika materialnego (koparki) podczas przebywania osób w strefie zagrożenia;

- przyczyny ludzkie (L):

niewłaściwe zachowanie operatora koparki poprzez rozpoczęcie manewru obrotu ramieniem koparki bez upewnienia się, czy w strefie zagrożenia nie znajduje się poszkodowany.”

oraz zasądzenia kosztów postępowania.

W uzasadnieniu powód podniósł, że w pozwanej spółce był zatrudniony na umowę o pracę na stanowisku pracownik budowlany. W dniu 6 września 2018 roku, w trakcie wykonywania obowiązków powód uległ wypadkowi; powód nie zgadza się z treścią protokołu wypadkowego, w szczególności z opisem przebiegu wypadku oraz wskazaniem, że przyczyną zdarzenia było min. zachowanie powoda, który przebywał w zasięgu pracy ramienia koparki, a także z ustaleniami dotyczącymi przyczyn wypadku organizacyjnymi i ludzkimi; podniósł że z protokołu należy usunąć zapisy przysługujące powodowi niewłaściwe zachowanie z uwagi na ich nie istniejący związek przyczynowo skutkowy z okolicznościami faktycznymi wypadku.

W odpowiedzi na pozew strona pozwana (...) sp. z o.o. w J. wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda na rzecz strony pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych. Uzasadniając swoje stanowisko strona pozwana podniosła, iż powód nie wykazał w żaden sposób jaki ma interes prawny w wytoczeniu przedmiotowego powództwa, a ponadto powód nie udowodnił twierdzeń zawartych w pozwie a dotyczących przebiegu wypadku.

W toku postępowania Sąd ustalił

następujący stan faktyczny:

Powód był zatrudniony u strony pozwanej, początkowo na umowę na okres próbny od 6 listopada 2017 do 31 stycznia 2018 a następnie na czas określony od 1 lutego 2018 do 31 grudnia 2018 stanowisku pracownik budowlany w pełnym wymiarze czasu pracy.

Bezsporne a ponadto wynikające z akt osobowych ( w załączeniu)

W dniu 6 września 2018 roku powód rozpoczął pracę o 6.00 rano. Wraz z innymi pracownikami zabrali sprzęt i pojechali do M. wykonywać prace przy modernizacji sieci trakcyjnej M.-I..

Tam przez cały dzień rozwozili i montowali nowe semafory. Około godziny 15.00 zjeżdżając z bocznicy przemieszczali się za nastawnię, żeby koparka mogła przejechać rozjazd i mogła powrócić na główny tor. Powód zajął miejsce w przedniej części koparki, a w kabinie operatora kierownik robót w pewnym momencie po zatrzymaniu koparki operator rozpoczął manewr obracania ramieniem, prawdopodobnie w celu wypuszczenia z kabiny kierownika robót. Widząc zbliżające się do siedzącego na przodzie koparki powoda jej ramię, zaczął on krzyczeć wraz z I. L., ale kierowca koparki - zapewne nie słysząc krzyków - zatrzymał ruch ramienia koparki dopiero po uderzeniu poszkodowanego w bok. Kabina koparki była oszklona z dobrą widocznością w każdym kierunku.

Powód został ułożony z przodu koparki – tak, że wspierał się na samych rękach i nogach przy złamaniu miednicy. Po przyjeździe pod nastawnię, powód został ściągnięty z koparki i położony na pryzmie tłucznia obok toru. Karetka przyjechała po około 40-50 minutach od wypadku.

Zdarzenie jakie miało miejsce w dniu(...) roku, w którym poszkodowanym został powód M. B. w pełni spełnia kwalifikację prawną wypadku oraz brak podstaw prawnych aby powód przyczynił się do wypadku. Nie było to nagłe wtargnięcie powoda pod obrót masztu przemieszczającej się koparki. Powód nie naruszył obowiązujących przepisów i zasad w zakresie BHP. Obowiązkiem operatora koparki i osoby kierującej pracownikami w tym dniu było zabezpieczenie terenu ruchu koparki, sygnał ostrzegawczy nie jest zabezpieczeniem terenu przemieszczania się koparki z obrotem ramienia, sygnał dźwiękowy jest obowiązkowy i sygnalizuje rozpoczęcie manewru. Osoba kierująca pracownikami powinna dozorować bezpieczne przemieszczanie koparki, czy strefa poruszającej się koparki nikt z osób nie przebywa, tego nie uczyniła osoba kierująca odpowiedzialna za bezpieczeństwo organizacji pracy.

Czynnikiem ludzkim, który doprowadził do wypadku było niezachowanie należytej ostrożności przez operatora koparki oraz niewłaściwy nadzór nad wykonywaniem prac, zaś opisane w protokole przyczyny L jako niezachowanie bezpiecznej odległości przez powoda są niezgodne z obowiązującymi zasadami BHP operatora koparki. Brak podstaw aby stwierdzić, że poszkodowany naruszył obowiązujące przepisy i zasady BHP przyczyniając się do powstania wypadku przy pracy.

Dowód: opinia i opinie uzupełniające biegłego z zakresu BHP mgr inż. B. W. k. 87-98, 140-144, 198-201, 230-235

zeznania świadków:

J. N. e-protokół k. 48-49 płyta CD k. 50 (częściowo)

I. L. e-protokół k. 77-78 płyta k. 76 (częściowo)

D. C. (1) e-protokół k. 158-159 płyta k.160 (częściowo)

P. B. k. 261-268

zeznanie powoda M. B. e-protokół k. 213-214 płyta k. 215

22 października 2018 roku strona pozwana sporządziła protokół nr (...)r ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy. Jako przyczyny wskazano min. niezachowanie bezpiecznej odległości przez powoda, który znalazł się w zasięgu pracy ramienia koparki i niezachowanie przez powoda bezpiecznej odległości od zewnętrznego toku szyny toru, po którym poruszał się pojazd szynowo-drogowy.

Dowód: akta wypadkowe

W tak ustalonym stanie faktycznym

Sąd zważył:

Powództwo podlegało uwzględnieniu.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, opinii biegłego z zakresu BHP, zeznań powoda oraz częściowo zeznań świadków, jak również dokumenty zgromadzone w aktach sprawy. Sąd dał wiarę powyższym dowodom w takim zakresie w jakim każdy z nich stanowił podstawę dokonania ustaleń faktycznych w sprawie.

W ramach wytoczonego powództwa powód domagał się sprostowania protokołu powypadkowego nr (...) w sprawie wypadku przy pracy z dnia (...)

Podstawą roszczenia powoda jest art. 189 kpc, zgodnie z którym powód może żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma w tym interes prawny. W orzecznictwie wskazano, że pracownikowi, który nie dochodzi roszczeń odszkodowawczych bądź rentowych na podstawie przepisów dotyczących świadczeń z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, ale ma interes prawny w ustaleniu, że określone zdarzenie zaistniało w okolicznościach nie pozbawiających go roszczeń z tejże ustawy - a ustalenia te decydują o jego prawach i związanych z nimi ewentualnie w przyszłości roszczeniach - przysługuje prawo wystąpienia do sądu rejonowego - sądu pracy z powództwem o ustalenie i sprostowanie protokołu powypadkowego na podstawie art. 189 kpc (tak Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 11 maja 1994 roku o sygn. II PZP 1/94). Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 14 maja 2009 r., II PK 282/08, OSNP 2011/1-2/7 zajął stanowisko, iż ustalenie wypadku przy pracy jest prawem pracownika i jednocześnie obowiązkiem pracodawcy, niezależnie od tego, czy pracownik będzie dochodził świadczeń z ustawy wypadkowej. Wypadek przy pracy nie jest zdarzeniem prawnie obojętnym dla pracodawcy i dla pracownika (art. 234 § 1 kp i nast.). Pracownik nie musi wykazywać każdorazowo i indywidualnie szczególnego interesu prawnego z art. 189 kpc dla uzyskania sprostowania protokołu powypadkowego, gdyż o istnieniu takiego interesu prawnego przesądził prawodawca.

Dopuszczalność dochodzenia przez pracownika przed sądem pracy sprostowania treści protokołu powypadkowego budziła w praktyce pewne wątpliwości. Jednak w orzecznictwie sądowym zdecydowanie wskazywano na dopuszczalność takiego żądania. W szczególności podnoszono, że brak jest podstaw do twierdzenia, że po sporządzeniu protokołu powypadkowego poszkodowany pracownik nie ma możliwości dalszej kontroli nad protokołem, gdy nie zgadza się ze stwierdzeniem, że wypadek nie jest wypadkiem przy pracy albo że zachodzą okoliczności, które mogą mieć wpływ na prawo do świadczeń przysługujących z tytułu wypadku przy pracy. Tak też wskazywał Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwały z 29 marca 2006 r. (II PZP 14/05).

Za dopuszczalnością takiego żądania wypowiadał się też Sąd Najwyższy w wyroku z 21 czerwca 2001 r. (II UKN 425/00), wskazując, że „pracownik lub członkowie jego rodziny z reguły mają interes prawny w uzyskaniu orzeczenia zastępującego protokół powypadkowy, jeżeli chcą ubiegać się o świadczenie w postępowaniu przed organem rentowym (art. 189 k.p.c.)”. A zatem należy uznać, że pracownik może skutecznie żądać przed sądem pracy, aby jego pracodawca sprostował niekorzystne dla niego zapisy protokołu powypadkowego. Przy czym pracownik nie musi wykazywać każdorazowo i indywidualnie szczególnego interesu prawnego wynikającego z art. 189 k.p.c. do uzyskania sprostowania protokołu powypadkowego, gdyż o istnieniu takiego interesu prawnego przesądził ustawodawca (wyrok SN z 14 maja 2009 r., II PK 282/08).

Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych za wypadek przy pracy uważa się zdarzenie nagłe wywołane przyczyną zewnętrzną, powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą:

1) podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych,

2) podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności na rzecz pracodawcy nawet bez polecenia,

3) w czasie pozostawania przez pracownika w dyspozycji pracodawcy w drodze między siedzibą pracodawcy, a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy.

W niniejszej sprawie bezspornym było, że zdarzenie jakiemu w dniu(...) roku uległ powód było wypadkiem przy pracy. Strona pozwana w sporządzonym protokole powypadkowym stwierdziła, że wypadek był wypadkiem przy pracy, natomiast spornym były przyczyny samego wypadku, a w szczególności czy zachowanie powoda przyczyniło się do zaistnienia wypadku.

Z zeznań powoda wynika, że dla usprawnienia pracy, gdyż nie było busa i kierowcy, kierownik polecił, aby pracownicy zamiast iść obok koparki i podtrzymywać słup – siedzieli na koparce. W chwili zdarzenia powód siedział na koparce i jechali po kolejny słup, kiedy koparka przejechała rozjazd powód usłyszał dźwięk silników, jakby koparka miała skręcić i zobaczył że kabina koparki skręca w stronę powoda. Powód nie zdążył wyskoczyć i doszło do złamania miednicy. Powód zsunął się z koparki, ponieważ wszystko działo się na czynnym torze pozostałe osoby położyły powoda na przodzie koparki i przewieźli na zamknięty tor.

Z zeznań świadków wynika, że żaden z nich nie widział zdarzenia. Świadek J. N. - kierownik prac - zaprzeczył, aby wydawał polecenie żeby powód przebywał na platformie koparki, jednak z zeznań świadka wynika, że po zakończeniu pewnego etapu prac musieli zjechać koparką w stronę stacji M., poruszali się w kierunku nastawni i w pewnym monecie świadek zszedł z koparki i odsunął się na kilka metrów, bo koparka pracuje za głośno a musiał uzgodnić coś przez radiotelefon; wtedy usłyszał krzyk, pobiegł na drugą stronę koparki i zobaczył leżącego powoda; powoda włożono do koparki żeby jak najszybciej odjechać. Z zeznań świadka I. L. wynika, nie widział zdarzenia oraz że powoda po zdarzeniu położono na koparce i powoli jechali. Świadek P. P. był członkiem zespołu powypadkowego i przebieg zdarzenia znał tylko z opowiadań innych pracowników; potwierdził, że zeznania powoda były spisane w szpitalu. Świadek F. S. zeznał, że pracownicy są szkoleni, podpisują codziennie listy potwierdzające szkolenie BHP. Także świadek P. B. nie był bezpośrednim świadkiem zdarzenia, pracował na innym odcinku, jak przyjechał powód leżał na podstawie koparki; wezwał pogotowie ratunkowe; powód był przytomny ale nie odpowiadał logicznie na pytania, nie był świadkiem prób przenoszenia powoda, powód prosił o przeniesienie go bo skarżył się na ból, nie widział przewożenia powoda koparką. Natomiast operator koparki świadek D. C. (2) zeznał, że nie widział powoda jak wykonywał manewr, był przekonany że tam nikogo nie ma i że przed manewrem wykonał sygnał dźwiękowy; nie pamiętał natomiast, żeby powód był w dniu zdarzenia na platformie koparki.

W zakresie przebiegu zdarzenia sąd dał wiarę przede wszystkim zeznaniom powoda, które są spójne i logiczne; powód odnośnie rozbieżności w opisie zdarzenia pomiędzy zeznaniami, a protokołem, który powód podpisał wskazał, że w chwili podpisywania protokołu był na (...)ie, pod wpływem leków i nie był w pełni świadomy. Ponadto biegły wskazał w opinii, że uraz który wystąpił u powoda mógł spowodować jedynie gwałtowny obrót ramienia koparki i nie było to nagłe wtargnięcie powoda pod obrót masztu przemieszczającej się koparki. Analiza zeznań powoda i opinii biegłego nakazuje uznać, że w chwili zdarzenia powód przebywał na platformie koparki.

W sprawie dopuszczono dowód z opinii biegłego z zakresu BHP na okoliczność przyczyn wypadku i przebiegu zdarzenia; na skutek zastrzeżeń strony pozwanej biegły sporządził także opinie uzupełniające. Z opinii biegłego wynika, że prace montażowe semafora przy czynnych torach, przy czynnej sieci elektrycznej trakcji z zastosowaniem koparki dwutorowej pracodawca powinien zaliczyć do prac szczególnie niebezpiecznych i dostosować te roboty do obowiązujących przepisów i zachować szczególną ostrożności i uważność przy ich przeprowadzaniu; biegły w opinii wskazał na liczne uchybienia po stronie pracodawcy przy wykonywaniu i nadzorowaniu tych prac. Biegły wskazał, że uraz który wystąpił u powoda mógł spowodować jedynie gwałtowny obrót ramienia z wieżą kabiny przedmiotowej koparki. Biegły podkreślił, że zdarzenie jakie miało miejsce w dniu 6 września 2018 roku, w którym poszkodowanym został powód M. B. w pełni spełnia kwalifikację prawną wypadku oraz brak podstaw prawnych aby powód przyczynił się do wypadku. Nie było to nagłe wtargnięcie powoda pod obrót masztu przemieszczającej się koparki. Powód nie naruszył obowiązujących przepisów i zasad w zakresie BHP. Wypadek spełnia kwalifikacje prawną zawartą w ustawie. Ponadto biegły wskazał, że czynnikiem ludzkim, który doprowadził do wypadku było niezachowanie należytej ostrożności przez operatora koparki oraz niewłaściwy nadzór nad wykonywaniem prac, zaś opisane w protokole przyczyny L jako niezachowanie bezpiecznej odległości przez powoda są niezgodne z obowiązującymi zasadami BHP operatora koparki.

W opinii uzupełniającej z 10 września 2020 roku biegły wskazał, że krótki sygnał dźwiękowy ostrzegawczy nadany przez operatora koparki nie jest zabezpieczeniem terenu w którym pracują i przebywają pracownicy. To obowiązkiem operatora koparki i osoby kierującej pracownikami w tym dniu było zabezpieczenie terenu ruchu koparki, sygnał ostrzegawczy nie jest zabezpieczeniem terenu przemieszczania się koparki z obrotem ramienia, sygnał dźwiękowy jest obowiązkowy i sygnalizuje rozpoczęcie manewru. Osoba kierująca pracownikami powinna dozorować bezpieczne przemieszczanie koparki, czy strefie poruszającej się koparki nikt z osób nie przebywa, tego nie uczyniła osoba kierująca odpowiedzialna za bezpieczeństwo organizacji pracy; poszkodowany nie naruszył w tym dniu żadnych przepisów i zasad BHP.

Biegły podkreślił w opinii uzupełniającej z 5 stycznia 2021 roku, że osoba kierująca pracownikami oraz kierowca koparki złamali przepisy dotyczące BHP, kierownik powinien dopilnować bezpiecznego manewru koparki; w kabinie koparki nie powinny znajdować się inne osoby, a powód nie mógł przewidzieć, że obracające ramię koparki uderzy go, był poza drogą zjazdu koparki. Biegły podkreślił, że analizując obowiązujące przepisy i zasady BHP oraz okoliczności wypadku przy pracy podczas manewru koparki w dniu 6 września 2018 roku jest brak podstaw prawnych aby stwierdzić, że poszkodowany naruszył obowiązujące przepisy i zasady BHP przyczyniając się do powstania wypadku przy pracy. Na skutek zastrzeżeń biegły sporządził kolejną opinię uzupełniającą z 9 marca 2021 roku w której ustosunkował się do zarzutów w szczególności co do sygnalizacji zjazdu koparki, podkreślił, że bezpośrednią przyczyną wypadku był niekontrolowany gwałtowny obrót ramienia koparki w stronę powoda, zaś przyczyna pośrednią były złamane przez pracodawcę, osobę kierująca pracownikami i operatora koparki przepisy i zasady, manewr koparki był niebezpieczny i operator powinien upewnić się że nikogo nie ma, zaś kierownik powinien dopilnować bezpiecznego manewru koparki.

Zdaniem Sądu, brak jest podstaw do negowania powyżej przedstawionego stanowiska biegłego. Tym bardziej, że wydana opinia wraz z opiniami uzupełniającymi zawierają pełne i jasne uzasadnienie. Biegły sądowy obowiązany jest orzekać zgodnie z wiedzą, posiadanymi kwalifikacjami i obowiązującymi przepisami. Dlatego, zdaniem Sądu, sporządzonej przez biegłego opinii nie można odmówić rzetelności i fachowości Opinia biegłego sądowego podlega ocenie przy zastosowaniu art. 233 § 1 k.p.c. – na podstawie właściwych dla jej przymiotów kryteriów zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażanych w niej wniosków. Dlatego też Sąd podzielił dokonane w opinii ustalenia i przyjął je za podstawę swojego orzeczenia. Mając na uwadze, że opinia i opinie uzupełniające wyczerpująco wyjaśniły okoliczności związane z przyczynami wypadku powoda pominięto dowód z opinii kolejnego biegłego z zakresu BHP (art. 235 ¹ §1 pkt 5 kpc).

Sąd pominął także dowód z zeznań świadka P. R. z uwagi na fakt, że w zakreślonym terminie powód nie wskazał adresu świadka pod którym można skutecznie doręczyć wezwanie do złożenia zeznań na piśmie (art. 235 ¹ §1 pkt 6 i 4 kpc).

Mając powyższe na uwadze na mocy powołanych przepisów należało sprostować protokół nr (...)r ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy sporządzony w dniu (...) roku przez stronę pozwaną (...) sp. z o.o. sp.k. w J. dotyczący wypadku przy pracy któremu uległ powód M. B. w dniu (...)

a)  wpisać w punkcie 4 po zdaniu „Prace te polegały na przetransportowaniu i zamontowaniu semafora (...)w miejsce kolejnych zdań aż do zdania „Bezpośrednio stojący koło poszkodowanego I. L. nie pamięta przyczyn wypadku” treść:

„Około godziny(...) zjeżdżając z bocznicy, przemieszczali się za nastawnię, żeby koparka mogła przejechać rozjazd i mogła powrócić na główny tor. Poszkodowany zajął miejsce w przedniej części koparki, a w kabinie operatora kierownik robót w pewnym momencie po zatrzymaniu koparki operator rozpoczął manewr obracania ramieniem, prawdopodobnie w celu wypuszczenia z kabiny kierownika robót. Widząc zbliżające się do siedzącego na przodzie koparki poszkodowanego jej ramię, zaczął on krzyczeć wraz z I. L., ale kierowca koparki zapewne nie słysząc krzyków, zatrzymał ruch ramienia koparki dopiero po uderzeniu poszkodowanego w bok. Kabina koparki była oszklona z dobrą widocznością w każdym kierunku.

Poszkodowany został ułożony z przodu koparki – tak, że wspierał się na samych rękach i nogach przy złamaniu miednicy.

Po przyjeździe pod nastawnię, poszkodowany został ściągnięty z koparki i położony na pryzmie tłucznia obok toru. Karetka przyjechała po około 40-50 minutach od wypadku”

b) w punkcie 5 wpisać w miejsce dotychczasowej treści:

„ – przyczyn technicznych (T) nie ustalono,

- ustalono następujące przyczyny organizacyjne (O):

a) niewłaściwa ogólna organizacja pracy,

b) nieprawidłowy podział pracy lub rozplanowanie zadań,

c) niewłaściwe polecenia przełożonych,

d) brak nadzoru

e) tolerowanie, przez osoby sprawujące nadzór, odstępstw od przepisów i zasad,

f) bezpieczeństwa i higieny pracy,

g) niewłaściwa koordynacja prac zbiorowych,

h) wykonywanie, z polecenia osób sprawujących nadzór, prac niewchodzących w zakres obowiązków pracownika

i) brak instrukcji posługiwania się czynnikiem materialnym (niezapoznanie operatora koparki z dokumentacją techniczno-ruchową oraz instrukcją bhp),

j) niedostateczne przygotowanie zawodowe pracownika,

k) brak lub niewłaściwe przeszkolenie w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy,

l) niewłaściwa organizacja stanowiska pracy,

m) użycie czynnika materialnego (koparki) podczas przebywania osób w strefie zagrożenia;

- przyczyny ludzkie (L):

niewłaściwe zachowanie operatora koparki poprzez rozpoczęcie manewru obrotu ramieniem koparki bez upewnienia się, czy w strefie zagrożenia nie znajduje się poszkodowany.”

Orzeczenie o kosztach (pkt II wyroku) oparto o treść art. 98 k.p.c. w związku z §9 pkt.1 ppkt. 4 rozporządzenia ministra Sprawiedliwości z 22 X 2015r w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. 2015/1800 z późn. zm.), mając na względzie wynik procesu i wynagrodzenie pełnomocnika (240 zł).

O obowiązku zwrotu kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 113 ust. 1 w zw. z art. 96 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych mając na względzie wynik procesu, nakazując stronie pozwanej uiścić na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego (...) kwotę 30 złotych tytułem opłaty od pozwu, od której powód był ustawowo zwolniony oraz 2.754,07 zł kosztów opinii biegłego pokrytych tymczasowo przez Skarb Państwa.