Uzasadnienie z 7 kwietnia 2023, sygn. I Ns 898/20

UZASADNIENIE

Wnioskodawca P. W. wniósł o ustalenie, że w skład majątku wspólnego jego i uczestniczki postępowania M. W. wchodzą składniki takie jak samochód marki F. (...), nakłady poniesione na lokal nr (...) położony w B. przy ul. (...), ruchomości stanowiące wyposażenie mieszkania wymienione w pkt 4, narzędzia budowlane wymienione w pkt 5, samochód osobowy marki D. (...), samochód osobowy marki F. (...), prawo najmu lokalu socjalnego nr (...) położonego w B. przy ul. (...), dokonanie podziału majątku przez przyznanie na rzecz uczestniczki postępowania samochodu F. (...), nakładów na lokal, ruchomości stanowiących wyposażenie mieszkania samochodu D. Matiz ze spłatą na rzecz wnioskodawcy połowy wartości tych przedmiotów, a przyznanie na własność wnioskodawcy narzędzi budowalnych i samochodu F. (...) za spłatą na rzecz uczestniczki postępowania połowy wartości tych przedmiotów, zasądzenie od uczestniczki postępowania na rzecz wnioskodawcy kwoty odpowiadającej połowie nakładów, zasądzenie od uczestniczki postępowania na rzecz wnioskodawcy kwoty 19 915 euro z tytułu oszczędności zgromadzonych na rachunku bankowym nr (...) 0000 0001 2288 (...).

Uczestniczka postępowania w odpowiedzi na wniosek podniosła, że w skład majątku wspólnego nie wchodzą: samochód osobowy F. (...) i nakłady na lokal. Uczestniczka podniosła, że nie było składników majątku takich jak szafka słupek szary, robot kuchenny i kuchenka mikrofalowa, natomiast 2 komody, narożnik i dywan zostały zniszczone przez wnioskodawcę w czasie małżeństwa, a zestaw kina domowego wyniesiony w trakcie małżeństwa. Uczestniczka postępowania podniosła, że prawo do lokalu socjalnego wnioskodawcy wygasło w związku z orzeczeniem o jego eksmisji wyrokiem z dnia 30 października 2018 r., a kwota zgromadzona na rachunku bankowym uczestniczki w (...) Bank (...) S.A. to kwota 9 328,25 zł. Ponadto wskazała, ze kwoty wpłacone z rachunku bankowego w euro stanowiły zasiłek rodzinny, który nie wchodzi w skład majątku wspólnego i kwoty te zostały wydatkowane na życie i bieżące potrzeby rodziny, zwłaszcza w okresie, kiedy wnioskodawca przebywał w zakładzie karnym.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca P. W. i uczestniczka postępowania M. I. zawarli związek małżeński w dniu 25 grudnia 2008 r. Małżeństwo stron zostało rozwiązane przez rozwód wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 20 stycznia 2020 r, który uprawomocnił się w dniu 28 stycznia 2020 r.

Dowód: wyrok Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 20.01.2020 r. – k.377

Strony otrzymały prawo do lokalu socjalnego z zasobów Gminy B.. Strony zobowiązały się do wykonania prac remontowych we własnym zakresie i na własny koszt, z wyjątkiem instalacji. Gmina B. zawarła z wnioskodawcą umowę najmu lokalu socjalnego położonego w B. przy ul. (...) w dniu 3 czerwca 2013 r. na czas oznaczony od 1 czerwca 2013 r. do 31 maja 2014 r. W kolejnych latach umowy były ponawiane na okres roczny.

Dowód: protokół zdawczo – odbiorczy – k.24, pismo Urzędu Miasta i Gminy B. z dnia 14.05.2013 r. – k.25, umowa najmu lokalu socjalnego – k. 26, 7 – 8

Sąd Rejonowy w Kłodzku w sprawie z powództwa uczestniczki postępowania przeciwko wnioskodawcy o eksmisję wyrokiem z dnia 30 października 2018 r. nakazał wnioskodawcy P. W. opuszczenie, opróżnienie i wydanie uczestniczce postępowania, przedmiotowego lokalu mieszkalnego i orzekł o braku uprawnienia wnioskodawcy do otrzymania lokalu socjalnego.

Dowód: wyrok SR w Kłodzku z dnia 30.10.2018 r. – k.29

W dniu 14 maja 2019 r. Gmina B. zawarła umowę najmu lokalu socjalnego położonego w B. przy ul. (...) z uczestniczka postępowania na czas oznaczony od 1 czerwca 2019 r. do 31 maja 2020 r. Uprawnionymi do zamieszkania były uczestniczka postępowania i jej dwie córki.

Dowód: pismo Urzędu Miasta i Gminy B. z dnia 13.05.2019 r. – k.27, umowa najmu lokalu socjalnego – k.28

Wnioskodawca został skazany za przestępstwo znęcania się nad żoną i córkami. Sąd karny orzekł też zakaz zbliżania się na odległość nie mniejszą niż 20 m od pokrzywdzonych w okresie trzech lat.

Dowód: wyrok Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 19.09.2019 r. – k.30 - 34

W trakcie trwania związku małżeńskiego wnioskodawca pracował w Austrii. W okresie od 24 lutego 2014 r. do 31 grudnia 2014 r. dochody wnioskodawcy wyniosły brutto: 11 066,54 euro, w 2015 r. 13 314 euro, w 2016 r. 13 479,75 zł, od 1 stycznia 2017 r. do 29 września 2017 r. 9 724,98 euro. Kwotę 640 euro pracodawca wnioskodawcy przelewał na rachunek bankowy wnioskodawcy prowadzony przez (...) Bank (...) S.A. o numerze (...) 0000 0001 2288 (...). W dniu 16 marca 2018 r. uczestniczka postępowania dokonała wypłaty kwoty 13 980 euro i na rachunku pozostała kwota 26,99 euro.

Dowód: zaświadczenia o zarobkach wraz z tłumaczeniem – k.73 – 84, historia rachunku – k.9 – 15, 16

Uczestniczka postępowania w okresie od 1 stycznia 2014 r, do 28 stycznia 2020 r. pobierała świadczenia rodzinne, wychowawcze i z funduszu alimentacyjnego.

Dowód: pismo (...) w B. z dnia 26.04.2021 r. i z dnia 28.04.2021 r. – k.91, 95, karta zrealizowanych świadczeń – k.92 - 93

W chwili ustania małżeństwa wnioskodawcy i uczestniczki postępowania do ich majątku wspólnego wchodziły: meble kuchenne o wartości 500 zł, 2 szafy trzydrzwiowe o wartości 600 zł, dwie komody o wartości 400 zł, komplet mebli do przedpokoju składający się z wieszaka z lustrem, szafki na obuwie i półszafy prawej o wartości 330 zł, stół kuchenny o wartości 170 zł, 4 krzesła o wartości 320 zł, telewizor o wartości 300 zł, kuchenka gazowo – elektryczna o wartości 400 zł, lodówka o wartości 600 zł, pralka o wartości 450 zł, zlewozmywak o wartości 50 zł, bateria do umywalki o wartości 30 zł, witryna/słupek meblowy o wartości 300 zł,

wiertarka marki B. o wartości 0 zł, szlifierka oscylacyjna marki V. o wartości 0 zł, szlifierka kątowa marki W. (...) o wartości 0 zł, zestaw śrubokrętów 32 szt. o wartości 0 zł, maszyna do cięcia płytek o wartości 70 zł, kompresor 5 l o wartości 250 zł, pistolet do kompresora wraz z wężami o wartości 45 zł, wiertarko – wkrętarka marki M. o wartości 400 zł, dwa akumulatory o wartości 0 zł, spawarka 220 V o wartości 150 zł, wyrzynarka do drewna H. T. o wartości 90 zł, szlifierka stołowa na kamień o wartości 100 zł, piła ukośna do cięcia drewna o wartości 300 zł, samochód osobowy marki D. (...) nr rej. (...) o wartości 300 zł, samochód osobowy marki F. (...) nr rej. (...) o wartości 5 600 zł.

Dowód: zeznania świadka K. W. (1) – k.230 verte, zeznania świadka K. W. (2) (częściowo) – k.63 verte – 64, zeznania świadka K. D. (częściowo) – k.64 verte – 65, zeznania świadka H. D. (częściowo) – k.65, zeznania wnioskodawcy (częściowo) – k.245 – 246, zeznania uczestniczki postępowania – k.246 verte - 247, opinia biegłego sądowego ds. wyceny ruchomości, maszyn, urządzeń, sprzętu, wyposażenia J. P. z dnia 11lipca 2022 r. – k.271 - 313

W trakcie trwania małżeństwa na subkoncie uczestniczki postępowania w ZUS zaewidencjonowano środki składek w kwocie 13 207,39 zł.

Dowód: informacja o stanie konta ubezpieczonego w ZUS – k.348 - 349

W trakcie trwania małżeństwa składki emerytalne wnioskodawcy w (...) S.A. wyniosły 777,99 euro.

Dowód: informacja w sprawie rozporządzania (...) S.A. wraz z tłumaczeniem – k.366 i 367 - 370

W chwili ustania małżeństwa stron środki pieniężne na rachunku bankowym prowadzonym w (...) Bank (...) S.A. o nr (...) 0000 0001 2288 (...) wynosiły 11 027,48 zł.

Dowód: historia rachunku nr (...) 0000 0001 2288 (...) – k.98 - 214

W czasie małżeństwa stron wnioskodawca będący pod wpływem alkoholu niszczył ruchomości znajdujące się w mieszkaniu. Był to narożnik , dywan, szuflady w komodzie, drzwi wejściowe. Ponadto pod wpływem alkoholu wynosił narzędzia do tartaku, których nie przynosił z powrotem. W czasie małżeństwa wnioskodawca wyniósł z domu także zestaw kina domowego.

Dowód: zeznania świadka K. W. (3) – k.230 verte, zeznania uczestniczki postępowania – k.246 verte - 247

Strony nie nabyły w czasie małżeństwa zmywarki, ani mikrofalówki.

Dowód: zeznania świadka K. W. (3) – k.230 verte, zeznania uczestniczki postępowania – k.246 verte - 247

Rachunek lokaty nr (...) był prowadzony dla uczestniczki postępowania. Lokata została przez nią założona 22 lipca 2019 r. na kwotę 20 000 zł, a zlikwidowana następnego dnia, a środki przelane zostały na rachunek bankowy uczestniczki postępowania nr (...) 0000 0001 2288 (...).

Dowód: pismo (...) Bank (...) S.A. – k.239, wyciąg z rachunku lokaty – k.240 – 242, historia rachunku nr (...) 0000 0001 2288 (...) – k.169

W dniu 18 października 2019 r. ojciec uczestniczki postępowania nabył samochód marki F. (...) za cenę 10 000 zł.

Dowód: faktura nr (...) – k.217

Następnie, już po orzeczeniu o rozwiązaniu małżeństwa stron, w dniu 22 października 2020 r. J. I. podarował swojej córce – uczestniczce postępowania F. (...).

Dowód: umowa darowizny pojazdu – k.218

Uczestniczka postępowania na podstawie decyzji z dnia 23 kwietnia 2021 r. zmieniła nazwisko z W. na I..

Dowód: decyzja z dnia 23.04.2021 r. – k.97

Wnioskodawca jest obecnie bezrobotny, jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy. Zamieszkuje u partnerki w K.. Łoży alimenty na rzecz dzieci w kwocie 1 000 zł i spłaca zaległość alimentacyjną w kwocie 200 zł do komornika.

Dowód: zeznania wnioskodawcy – k.339

Uczestniczka postępowania pracuje jako salowa w (...) Centrum (...) i otrzymuje wynagrodzenie ok.2 700 – 2 800 zł. Nie posiada innego majątku. Otrzymuje alimenty na dzieci w ramach egzekucji komorniczej.

Dowód: zeznania uczestniczki postępowania – k.339

Sąd zważył, co następuje:

Wniosek o podział majątku wspólnego stron zasługiwał na uwzględnienie.

Zgodnie z regulacją art.567 § 3 k.p.c. do postępowania o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami stosuje się odpowiednio przepisy o dziale spadku, w tym regulację art. 684 k.p.c. nakładającą na sąd obowiązek ustalenia z urzędu składu i wartości majątku podlegającego podziałowi.

Niesporne było między stronami, że łączył je ustrój wspólności ustawowej oraz, że udziały w majątku wspólnym były równe (art. 43 § 1 k.r.o.). Z wyroku rozwodowego stron wynika jednoznacznie, że małżeństwo stron zostało rozwiązane z dniem 28 stycznia 2020 r.

Spór dotyczył składu i wartości majątku. W toku postępowania strony zasadniczo doszły do porozumienia do co sposobu podziału majątku wspólnego.

Sąd ustalił stan faktyczny opierając się na dowodach z dokumentów, zeznań świadków, opinii biegłego oraz przesłuchania stron.

Dokonując oceny całokształtu dowodów w sprawie stwierdzić należy, że zeznania wnioskodawcy i powołanych przez niego świadków w przeważającej mierze nie zasługują na uwzględnienie, ponieważ pozostają w sprzeczności z dowodami z dokumentów i zeznaniami uczestniczki postępowania oraz świadka K. W. (1). Ze stanowiska wnioskodawcy wynika, że nie niszczył on rzeczy w czasie, gdy pozostawał pod wpływem, a świadkowie K. W. (2), K. D. i H. D. mieli potwierdzić, że w mieszkaniu zajmowanym przez strony nie było żadnych zniszczonych rzeczy. Uszło uwadze wnioskodawcy, że z zeznań zawnioskowanych przez niego świadków wynika, że „raczej” wnioskodawca nie niszczył. Jak zeznał świadek K. W. (2) w mieszkaniu stron wszystko było w wysokim standardzie. Kwestię wysokiego standardu zweryfikował opinia biegłego sądowego z zakresu wyceny J. P., który dokonał oceny stanu ruchomości i ich wartości i nie sposób przyjąć na jej podstawie, by wyposażenie lokalu należało do wysokostandardowego. Świadkowie K. W. (2), K. D. i H. D. nie bywali często w mieszkaniu przy ul. (...). Ponadto zwrócić należy uwagę, że z wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 19 września 2019 r. wynika, że w czasie wszczynanych przez wnioskodawcę awantur niszczył on sprzęty gospodarstwa domowego. Wnioskodawca nie przedstawił żadnych dowodów przeciwnych, choćby w postaci zdjęć lub dowodów zakupu kuchenki mikrofalowej, zmywarki. Zwrócić należy uwagę, że ze zdjęć zawartych w opinii biegłego przedstawiających wygląd lokalu mieszkalnego (socjalnego) nie sposób uznać, by w kuchni znajdowała się zmywarka. Świadek K. W. (1) wskazała na zniszczone ruchomości oraz narzędzia wynoszone przez wnioskodawcę do tartaku. Zeznania świadka K. W. są spójne z zeznaniami uczestniczki postępowania. Zarówno świadek, córka stron, jak i uczestniczka postępowania na co dzień przebywały w lokalu i wiedziały co dzieje się z rzeczami. Sąd nie znalazł podstaw, by te zeznania zakwestionować. Relacja wnioskodawcy co do zwiniętego dywanu pozostaje zaś w sprzeczności z racjonalnym, normalnym wykorzystaniem takiej rzeczy, która służy temu, by leżeć na podłodze, a nie zwinięta, by się nie kurzyć. Z tego względu sąd nie dał wiary tym zeznaniom. Wskazać należy, że nie wszystkie narzędzia świadek K. W. (1) umiała określić z nazwy, podobnie jak uczestniczka postępowania. W istocie, z zeznań stron i świadka K. W. (1) wynika, że spośród ruchomości, które zostały przez wnioskodawcę określone w pkt 5 wniosku jako narzędzia budowlane w chwili orzeczenia rozwodu stron były dwa akumulatory, lecz nie wiadomo co się z nimi stało. W ocenie sądu, wnioskodawca nie wykazał, by uczestniczka podjęła czynności rozporządzające tymi ruchomościami. Akumulatory nie zostały one też przez wnioskodawcę bliżej zindywidualizowane, by sąd mógłby je ocenić choćby teoretycznie. Podobnie było z wiertarką marki B., szlifierką oscylacyjną i zestawem śrubokrętów. Same twierdzenia wnioskodawcy o istnieniu takich narzędzi nie stanowi dowodu ich wartości wskazanej we wniosku i nie dowodzi, że uczestniczka postępowania nimi rozporządziła. Z tych względów dokonano określenia wartości wszystkich wymienionych przez wnioskodawcę narzędzi, z wyjątkiem akumulatorów, szlifierki oscylacyjnej i wiertarki B..

Odnośnie wskazanego jako składnik majątku samochodu marki F. (...) podnieść wypada, że wnioskodawca nie wykazał, że nabycie pojazdu przez ojca uczestniczki postępowania było czynnością pozorną. Zgodnie z treścią art.83 § 1 k.c. nieważne jest oświadczenie woli złożone drugiej stronie za jej zgodą dla pozoru. Jeżeli oświadczenie takie zostało złożone dla ukrycia innej czynności prawnej, ważność oświadczenia ocenia się według właściwości tej czynności. Z dowodów przeprowadzonych w sprawie w żaden sposób nie wynika, by z rachunku bankowego uczestniczki postępowania zostały pobrane środki pieniężne. Z historii rachunku z 2019 r. wywieść można, że w dniu 22 lipca 2019 r. uczestniczka wypłaciła kwotę 20 000 zł wpłacając ją na rachunek lokaty, a następnie 24 lipca 2019 r. nastąpiła likwidacja lokaty, co potwierdzają dowody w postaci pisma (...) Bank (...) S.A. k.239 i wyciąg z rachunku lokaty. Wprawdzie w dniu 16 października 2019 r. uczestniczka wypłaciła z rachunku kwotę 14 000 zł, lecz sąd uznał tę kwotę jako wchodzącą w skład majątku wspólnego i określił w pkt I ppkt 33 postanowienia, nie zaś jako kwotę przeznaczoną na zakup pojazdu. Odmienny tok rozumowania doprowadziłby do uznania, że do majątku wspólnego wchodzi ta kwota i samochód F. (...) nabyty w ramach czynności pozornej, a więc dwukrotnie ta sama wartość zostałaby uwzględniona w majątku wspólnym, co jest niedopuszczalne. Skoro na dzień rozwiązania małżeństwa stron na rachunku w (...) Banku (...) S.A. znajdowały się środki pieniężne w kwocie 24 627,48 zł, to od tej kwoty należało odjąć sumę kwot, które wpłynęły z jako świadczenia wychowawcze na dwoje dzieci w kwotach po 1 000 zł miesięcznie (tzw. 500+), świadczenia rodzinne oraz należności z funduszu alimentacyjnego, łącznie była to kwota 27 600 zł. Te kwoty nie wchodzą w skład majątku wspólnego w myśl przepisu art. 31 k.r.o. Zatem różnica daje wynik – 2 972,52 zł. Jednak sąd wziął pod uwagę wypłatę kwoty 14 000 zł w dniu 16 października 2019 r. uznając, że powinna wchodzić w skład majątku wspólnego, lecz należało od jej wartości odjąć – 2 972,52 zł z różnicy pochodzącej z odjęcia kwoty niewchodzącej w skład majątku wspólnego. Z tego względu na rachunku bankowym sąd uwzględnił środki pieniężne w kwocie 11 027,48 zł (14 000 zł - 2 972,52 zł). Wnioskodawca winien mieć na względzie, że uczestniczka by utrzymać siebie, dzieci oraz mieszkanie musiała dokonywać z tego rachunku określonych wypłat, a więc przy dodatkowym uwzględnieniu świadczenia wychowawczego, zasiłku rodzinnego i innych świadczeń socjalnych nie można uznać, że na chwilę ustania wspólności majątkowej małżeńskiej wchodzi do majątku kwota 24 627,48 zł.

Rację ma uczestniczka postępowania podnosząc, że kwota 14 750,26 euro przelana na rachunek 8 sierpnia 2017 r., nie wchodzi w skład majątku wspólnego, bowiem stanowiła zasiłek rodzinny przekazany celem wyrównania przez urząd skarbowy. Ze znanych tylko sobie względów wnioskodawca twierdził, że w skład majątku wspólnego wchodzi kwota 39 830,26 euro i przedstawił jako dowód w sprawie historię rachunku k.9 – 16, z której wynika jedynie kwota salda na 22 listopada 2017 r. 14 266,99 euro i następnie pobrana kwota 14 006,99 euro w dniu 16 lutego 2018 r. Kwotę tę stanowi w istocie zasiłek rodzinny 14 750,26 euro. Dowodu potwierdzającego stan rachunku na kwotę 39 830,26 euro wnioskodawca w ogóle nie przedstawił, ani nie wykazał okoliczności mających choćby pośrednio ją potwierdzać. Sąd nie dał wiary zeznaniom świadków K. W. (2), K. D. i H. D., iż wnioskodawca i uczestniczka postępowania zgromadzili oszczędności w kwocie ok.160 000 zł i mieli nawet poszukiwać domu do remontu. Świadek K. D. zeznała, że była wraz z wnioskodawcą w banku i wiedziała o kwocie 160 000 zł po przeliczeniu i miało to być w 2019 r. Jeśli tak, to świadczy o tym, ze wnioskodawca w 2019 r. miał na swoim rachunku zgromadzone takie środki, a rachunek w euro, jak wynika z k.9 – 16 prowadzony był na nazwisko wnioskodawcy, a nie uczestniczki postępowania.

Zdziwienie budzą zeznania wnioskodawcy wskazującego na plany zakupu domu lub mieszkania w sytuacji, gdy strony zamieszkiwały w lokalu socjalnym a rodzina korzystała z zasiłków socjalnych, podobnie jak zakup warsztatu. Świadek K. W. (1) wskazała, że nic nie wie o planach zakupu warsztatu przez ojca, lec podała że ojciec nadużywał alkoholu codziennie. Uczestniczka postępowania także zaprzeczyła takim planom podnosząc, że strony przecież zamieszkiwały w lokalu socjalnym i korzystały z zasiłków. Ta relacja w kontekście dowodów z dokumentów z (...) i umów lokalu socjalnego oraz wartości środków na rachunkach bankowych w ocenie sądu jest spójna i logiczna. W związku z tym uznać należy, że zeznania wnioskodawcy i zawnioskowanych przez niego świadków w tym zakresie są zupełnie niewiarygodne, podobnie jak w kwestii przekazywania wynagrodzenia od austriackiego pracodawcy w części na konto, a w części do rąk wnioskodawcy. Analiza dowodów w postaci zaświadczeń o uzyskiwanych dochodach przez wnioskodawcę i jego zeznań wskazuje, że otrzymywał od. 1 000 euro brutto. Niewątpliwie jakąś część dochodów wnioskodawca pozostawiał sobie na bieżące wydatki przebywając w Austrii, a kwota 640 euro była przelewana na rachunek w euro i z tych pieniędzy uczestniczka postępowania utrzymywała rodzinę. Wnioskodawca uważa, że suma wpływów na jego konto w euro od początku uzyskiwania dochodów wynosząca jego zdaniem 39 830,26 euro to kwota istniejąca w chwili ustania małżeństwa, ale nie wziął pod uwagę, że rodzina z jakichś środków się utrzymywała i kwota w takiej wysokości w żaden sposób nie może być ujmowana jako składnik majątku. Wnioskodawca nie wykazał też żadnym obiektywnym dowodem, że uzyskiwał również dochody w tartaku, gdy nie przebywał w Austrii. Dowody z zeznań świadków i wnioskodawcy są w tym zakresie niewystarczające. Jeśli otrzymywał z tego tytułu dochody, to jak zeznała uczestniczka postępowania, były przeznaczane na bieżące życie. Według wersji wnioskodawcy z pieniędzy, które dostawał do ręki wg wnioskodawcy 2800 – 3000 zł (po przeliczeniu) rodzina żyła i zrobiła remont całego lokalu socjalnego (ok.20 000) zł. Wnioskodawca nie bacząc na zaświadczenia o dochodach od austriackiego pracodawcy podał, że przekazywał wnioskodawczyni w gotówce 700 – 800 euro. Wówczas jego dochód netto wynosiłby 1340 lub 1440 euro (640+700 lub 800 euro), co pozostaje w sprzeczności z zaświadczeniami o uzyskanych dochodach.

Wskazać też należy na zeznania uczestniczki, która podała, iż kupiła córkom laptopy, co zwłaszcza w kontekście systemu edukacji jeszcze przed pandemią wirusa S. C. 2 było niezbędne, tym bardziej, że zasiłek przekazany z Austrii był zasiłkiem z przeznaczeniem na dzieci. Wyjazd do Z. na 3 dni i nad morze na tydzień również uznać należy za zwykłe utrzymanie rodziny, a nadto wówczas strony były małżeństwem i bez znaczenia pozostaje okoliczność, ze wnioskodawca nie brał udziału w tych wyjazdach.

W skład majątku wspólnego nie wchodzi niewątpliwie lokal socjalny. Przede wszystkim nie jest to lokal, który został oddany do korzystania na czas nieoznaczony, lecz ze względu na jego przeznaczenie – socjalne, co roku zawierana była umowa na okres roczny. Niezależnie od tego wskazać należy, że co do wnioskodawcy została orzeczona jego eksmisja z lokalu i w dacie prawomocnego rozwodu wnioskodawca nie był uprawniony do tego lokalu, co wynika jednoznacznie z pisma Urzędu Miasta i Gminy B. z dnia 13 maja 2019 r. oraz umowy najmu lokalu socjalnego z dnia 14 maja 2019 r. zawartej z uczestniczką postępowania.

Składki przekazane do OFE wnioskodawcy o wartości 3 962,47 zł nie wchodzą w skład majątku wspólnego, ponieważ zostały nabyte w okresie, gdy wnioskodawca nie pozostawał w związku małżeńskim.

Sąd dokonał wyceny wchodzących w skład majątku wspólnego składników majątku ruchomego w oparciu o opinię biegłego sądowego J. P.. Zdaniem sądu opinia została sporządzona szczegółowo, wnikliwie. Żadna ze stron nie kwestionował jej ustaleń, a wskazać należy, że zarówno wnioskodawca, jak i uczestniczka postępowania brali udział w oględzinach biegłego sądowego.

Mając na względzie stanowiska stron co do podziału sąd dokonał podziału majątku wspólnego wnioskodawcy i uczestniczki postępowania w ten sposób, że przyznać wnioskodawcy w całości na własność składniki majątku wymienione w pkt I ppkt 16 – 28, 30, 32 postanowienia, zaś uczestniczce postępowania przyznał w całości na własność składniki majątku wymienione w pkt I ppkt 1 – 15, 29, 31 i 32 postanowienia. Wskazać należy, że wnioskodawca i uczestniczka postępowania co do ruchomości zgodnie wnosili o dokonanie ich podziału z wyjątkiem samochodu marki D. (...). Uczestniczka postępowania nie chciała otrzymać tego składnika majątku.

Sąd dokonał tego mając na względzie treść przepisu art.212 k.c. Skoro w skład majątku wspólnego wchodziły dwa samochody osobowe, to każda ze stron wobec braku zgodności stanowiska, otrzymała po jednym pojeździe.

Łącznie majątek wspólny wynosił 39 659,03 zł. Strony zgodnie wniosły jednak o przyznanie każdej z nich ich środków pieniężnych z tytułu składek w ZUS uczestniczce, a wnioskodawcy w (...) S.A. (sąd przeliczył 777,99 euro po 4,7162 zł wg kursu NBP z daty orzekania), to po odjęciu tych kwota od wartości majątku kwota majątku do podziału wynosi 22 852,48 zł. Mając na względzie równe udziały stron w majątku wspólnym, kwotowy udział każdego z byłych małżonków wynosi 11 426,24 zł. Skoro uczestniczka otrzymała składniki majątku w łącznej kwocie 15 777,48 zł, a wnioskodawca o łącznej wartości 7 075 zł, to uczestniczka winna dopłacić wnioskodawcy kwotę 4 351,24 zł tytułem wyrównania jego udziału w majątku wspólnym zgodnie z przepisem art.212 kc. stosowanym odpowiednio w podziale majątku. Sąd oznaczył termin płatności dopłaty na 7 dni od daty prawomocności postanowienia i zastrzegł odsetki ustawowe za opóźnienie w razie uchybienia temu terminowi płatności.

Na mocy art.624 k.p.c. sad nakazał wydanie uczestniczce postępowania przyznane wnioskodawcy ruchomości oznaczając termin ich wydania.

Sąd oddalił żądanie wnioskodawcy o zasądzenie od uczestniczki postepowania połowy wartości nakładów na lokal jako bezzasadne. Wnioskodawca nie zwrócił uwagi, że uczestniczka postepowania nie jest właścicielem lokalu przy ul. (...) w B.. Lokal ten jest lokalem socjalnym, który zgodnie z umową miał być wyremontowany we własnym zakresie i na własny koszt przez strony. Jeśli wnioskodawcy mogłoby służyć jakiekolwiek roszczenie o nakłady, to przeciwko właścicielowi lokalu, nie zaś najemcy.

Wnioskodawca podnosił, że ponosił wydatki dotyczące składek na ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych dotyczące samochodu D. (...), jednak nie zgłosił takiego żądania, a jest to żądanie dotyczące nakładów poczynionych z jego majątku osobistego na majątek wspólny. Rzeczą wnioskodawcy było sprecyzowanie w tym zakresie swego roszczenia, bowiem sąd nie jest obowiązany do rozstrzygania o nim z urzędu.

Sąd na podstawie art.113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nakazał uiścić wnioskodawcy i uczestniczce postępowania na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kłodzku kwoty po 734,26 zł, które zostały wyłożone tymczasowo ze środków budżetowych na poczet należności biegłego sądowego J. P..

07.04.2023 r.