Wyrok z 1 czerwca 2023, sygn. VIII K 263/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 1 czerwca 2023 r.

Sąd Rejonowy w Toruniu VIII Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący Sędzia Angelika Kurkiewicz

Protokolant st.sekr.sądowy Wojciech Rydzio

bez obecności prokuratora , po rozpoznaniu dnia 1 czerwca 2023 r. sprawy

K. W. (1), s. K. i B. z domu W.,

ur. (...) w T.

oskarżonego o to, że:

1.  w dniu 14 stycznia 2023 roku około godzin. 11:30 w m. S. gm. Z., pomimo wydania przez funkcjonariuszy Policji, poruszających się oznakowanym radiowozem, przy użyciu sygnałów dźwiękowych i świetlnych polecenia do zatrzymania pojazdu, nie zatrzymał kierowanego przez siebie samochodu osobowego marki S. (...) o nr rej. (...) i kontynuował jazdę przy czym czynu tego dokonał nie stosując się do orzeczonego w dniu 28 września 2022 roku przez Sąd Rejonowy w (...) sygn. akt (...)zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 (sześciu) miesięcy od dnia 19 października 2022 roku,

tj. o czyn z art. 178b k.k. i art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

2.  w dniu 15 lutego 2023 roku ok godz. 12:45 w m. S. gm. Z. na wysokości posesji nr (...), po drodze publicznej kierował samochodem marki S. (...) o nr rej. (...) nie stosując się do orzeczonego w dniu 28 września 2022 roku przez Sąd Rejonowy w (...) sygn. akt (...) zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 (sześciu) miesięcy od dnia 19 października 2022 roku,

tj. o czyn z art.. 244 kk

orzeka:

I.  uznaje oskarżonego K. W. (1) za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu pkt. 1 aktu oskarżenia tj. przestępstwa z art. 178b k.k.w zb. z art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., i za to na podstawie art. 178b k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II.  uznaje oskarżonego K. W. (1) za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu pkt. 2 aktu oskarżenia tj. przestępstwa z art 244 k.k i za to na podstawie art. 244 kk wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności

III.  na podstawie art. 85§1 kk, art. 85a kk i art. 86§1 kk łączy jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone wobec oskarżonego w punktach I i II wyroku i wymierza mu karę łączną 7 (siedem) miesięcy pozbawienia wolności ;

IV.  na podstawie art. 42 § 1a k.k. orzeka wobec oskarżonego K. W. (1) zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 (pięciu) lat;

V.  na podstawie art. 43a § 2 k.k., orzeka środek karny w postaci obowiązku świadczenia pieniężnego poprzez zapłatę kwoty 7000 zł (siedem tysięcy złotych) na rzecz (...);

VI.  zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 (stu osiemdziesięciu) zł tytułem opłaty sądowej i obciąża go wydatkami postępowania w wysokości 90 zł (dziewięćdziesiąt złotych) ;

Sygn. akt VIII K 263/23

UZASADNIENIE

Uwaga : Uzasadnienie zostało sporządzone w poprzedniej formie z powodu kłopotów technicznych z użyciem programu (...).

Sąd Rejonowy w (...) wyrokiem z dnia 28 września 2022 roku wydanym w sprawie (...) uznał K. W. (1) za winnego popełnienia wykroczenia z art. 94 § 1 kw i wymierzył mu karę grzywny. Nadto Sąd na podstawie art. 94 § 3 kw orzekł wobec K. W. (1) zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia. Zakaz obowiązuje od 19 października 2022 roku.

DOWODY: wyrok SR w (...) k 60

- zaświadczenie k. 34.

W dniu 14 stycznia 2023 roku ok. 11:30 K. W. (1) mimo orzeczonego zakazu prowadził samochód marki S. (...) o nr rej. (...) w m. S. gm. Z.. Wówczas dostrzegli go funkcjonariusze Policji, którym K. W. (1) jej znany, którzy udali się w pościg za ww. K. W. (1) pomimo wydania przez funkcjonariuszy Policji, poruszających się oznakowanym radiowozem, przy użyciu sygnałów dźwiękowych i świetlnych, polecenia do zatrzymania pojazdu, nie zatrzymał kierowanego przez siebie samochodu osobowego i kontynuował jazdę.

DOWODY: wyjaśnienia K. W. (1) k. 27-28,63,78;

- zeznania F. G. k.17-18,78;

- zeznania K. Ś. (1) k. 21-22,78.

Również w dniu 15 lutego 2023 roku ok godz. 12:45 w m. S. gm. Z. na wysokości posesji nr (...), K. W. (1) po drodze publicznej kierował samochodem marki S. (...) o nr rej. (...) mimo orzeczonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.

DOWODY: wyjaśnienia K. W. (1) k. 27-28,63,78;

- zeznania M. S. k. 57-58,78.

K. W. (2) nie był dotychczas karany sądownie za przestępstwo.

DOWÓD: dane dot. karalności k. 56.

Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i odmówił złożenia wyjaśnień w sprawie. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego, wyjaśnienia oskarżonego, który przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, nie budzą wątpliwości.

F. G. , K. Ś. (2) i M. S. są funkcjonariuszami Policji, którzy przeprowadzali interwencje wobec oskarżonego. Podkreślić należy, że stan faktyczny był w niniejszej sprawie bezsporny, dlatego Sąd uznał za zbędne szczegółowe omówienie zeznań ww. świadków, którzy zrelacjonowali przebieg przeprowadzonych kontroli drogowych. Wobec wyjaśnień oskarżonego, Sąd nie miał podstaw, by odmówić wiary spójnym zeznaniom ww. świadków.

B. L. jest matką oskarżonego. Świadek skorzystała ze swych uprawnień i odmówił złożenia zeznań.

Pozostałe dowody - odpis wyroku, zaświadczenie o naruszeniach wpisanych do ewidencji kierujących pojazdami silnikowymi oraz karta karna pozwoliły dokonać ustaleń związanych z uprzednią karalnością oskarżonego, obowiązywania wobec niego środka karnego, a także braku uprawnień do prowadzenia pojazdów.

Art. 178b kk stanowi, że kto, pomimo wydania przez osobę uprawnioną do kontroli ruchu drogowego, poruszającą się pojazdem lub znajdującą się na statku wodnym albo powietrznym, przy użyciu sygnałów dźwiękowych i świetlnych, polecenia zatrzymania pojazdu mechanicznego nie zatrzymuje niezwłocznie pojazdu i kontynuuje jazdę, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Czynność sprawcza polega na zaniechaniu niezwłocznego zatrzymania pojazdu mechanicznego i kontynuowaniu jazdy. Jest to zatem zachowanie będące połączeniem zaniechania i działania. Dla bytu przestępstwa niezbędne jest aby sprawca miał świadomość wydania polecenia zatrzymania pojazdu mechanicznego, zaniechał niezwłocznego zatrzymania pojazdu i wbrew temu poleceniu kontynuował jazdę. Polecenie zatrzymania się może być wydane wyłącznie przez osobę uprawnioną do kontroli ruchu drogowego, a jednocześnie musi być wyrażone przy użyciu sygnałów dźwiękowych i świetlnych. Przestępstwo z art. 178b kk można popełnić jedynie z winy umyślnej, z obiema postaciami zamiaru.

Znamiona przestępstwa z art. 244 kk polegają natomiast na niestosowaniu się do orzeczonego przez sąd zakazu zajmowania stanowiska, wykonywania zawodu, prowadzenia działalności, prowadzenia pojazdów, wstępu do ośrodków gier i uczestnictwa w grach hazardowych, wstępu na imprezę masową, przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, nakazu okresowego opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym, zakazu kontaktowania się z określonymi osobami, zakazu zbliżania się do określonych osób lub zakazu opuszczania określonego miejsca pobytu bez zgody sądu albo niewykonaniu zarządzenia sądu o ogłoszeniu orzeczenia w sposób w nim przewidziany. Jest to przestępstwo formalne, do którego znamion nie należy spowodowanie jakiegokolwiek skutku. Może być popełnione zarówno w formie działania, jak i zaniechania (w szczególności dotyczy to niewykonania zarządzenia sądu o ogłoszeniu orzeczenia w sposób w nim przewidziany). Podmiotem przestępstwa z art. 244 kk może być tylko osoba, wobec której orzeczono dany środek karny, a także osoba, która wiedząc o tym, że środek taki został orzeczony, nie stosuje się do tego orzeczenia (np. nie wykonując zarządzenia sądu o ogłoszeniu orzeczenia w prasie bądź w inny sposób). Jest to więc przestępstwo indywidualne. Czyn zabroniony z art. 244 kk jest występkiem umyślnym, który może być popełniony tak z zamiarem bezpośrednim, jak i ewentualnym.

Biorąc pod uwagę zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy stwierdzić należy, że oskarżony swoim zachowaniem polegającym na tym, że w dniu 14 stycznia 2023 roku nie zastosował się do polecenia zatrzymania pojazdu przez funkcjonariuszy Policji, którzy używali sygnałów świetlnych i dźwiękowych, a nadto poruszali się oznakowanym radiowozem i kontynuował jazdę, wypełnił znamiona przestępstwa z art. 178b kk. Nadto, zarówno podczas powyższego zdarzenia, jak również w dniu 15 lutego 2023 roku oskarżony prowadził pojazd nie stosując się do orzeczonego wobec niego zakazu prowadzenia pojazdów. Nie ulega wątpliwości, że K. W. (2) działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim, wiedział bowiem o orzeczonym wobec niego zakazie i okresie jego obowiązywania.

Za przypisany oskarżonemu w pkt I wyroku czyn, Sąd wymierzył karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Wymierzoną oskarżonemu karę pozbawienia wolności uznać należy za adekwatną do stopnia jego winy i stopnia społecznej szkodliwości jego czynu. Jakkolwiek realnie dolegliwa, utrzymana w dolnej górnej granicy ustawowego zagrożenia, nie może być potraktowana jako rażąco surowa. Spełnia cele prewencji indywidualnej, skutecznie powstrzymując oskarżonego przed podobnymi zachowaniami w przyszłości, kształtuje także społeczną świadomość prawną, przeciwdziałając poczuciu bezkarności sprawców rozpowszechnionych przestępstw przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji.

Za przypisany w pkt II wyroku czyn Sąd wymierzył karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. Przestępstwo z art. 244 kk jest zagrożone karą pozbawienia wolności do 3 miesięcy do lat 5. O doborze rodzaju reakcji karnej na konkretny czyn zabroniony decyduje zaś, zgodnie z treścią art. 53 § 1 kk, stopień winy i stopień społecznej szkodliwości czynu, ale również wzgląd na cele zapobiegawcze i wychowawcze oraz potrzeby kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Stosownie do art. 53 § 2 kk uwzględnić należy w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego. Stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez K. W. (1) jest znaczny. Umyślnie lekceważąc orzeczenie Sądu i zawarty w nim zakaz prowadzenia pojazdów oskarżony godził w dobro o niekwestionowanej wartości społecznej, jakim jest wymiar sprawiedliwości i autorytet wyroku sądowego.

Znaczny jest również stopień winy oskarżonego. Postępowanie karne nie dowiodło istnienia okoliczności, które obniżając z różnych przyczyn zdolność prawidłowego postrzegania rzeczywistości i kontrolowania własnych zachowań, mogłyby znacząco, w sposób usprawiedliwiony determinować istniejącą po stronie oskarżonego wolę popełnienia przestępstwa. Trzeba pamiętać, że oskarżony w momencie popełnienia czynu miał blisko 30 lat, a tym samym dysponował odpowiednim bagażem doświadczeń życiowych, aby zdawać sobie sprawę z powagi wyroku sądowego i konsekwencji sprzeniewierzenia się nałożonemu na niego zakazowi.

W tym stanie rzeczy, Sąd wymierzył wobec oskarżonego na podstawie art. 244 kk karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, która zdaniem Sądu pozostaje adekwatna do obu przeanalizowanych powyżej czynników limitujących rozmiar reakcji karnej na przestępstwo.

Okolicznościami obciążającymi oskarżonego była jego uprzednia karalność za wykroczenie z art. 94§1 kw i fakt popełnienia dwóch przestępstw w niniejszej sprawie, co świadczy o rażąco lekceważącym stosunku do obowiązującego porządku prawnego i wydawanych wobec niego prawomocnych orzeczeń.

Sąd na podstawie art. 85 § 1 kk, art. 85a kk i art. 86 § 1 kk wymierzył oskarżonemu karę łączną 7 miesięcy pozbawienia wolności. Wymierzona oskarżonemu kara jawi się jako kara w wymiarze najbardziej racjonalnym. Oddaje ona kryminalną zawartość czynów, objętych wyrokiem wydanym w niniejszej sprawie. Czyny popełnione przez oskarżonego godziły w różne dobra chronione prawem. Jednocześnie zaznaczyć należy, że wobec wymierzonych oskarżonemu kar jednostkowych Sąd mógł wymierzyć oskarżanemu karę pozbawienia wolności w granicach od 7 miesięcy pozbawienia wolności do 10 miesięcy pozbawienia wolności. Nie ulega zatem wątpliwości, iż Sąd karę łączną w najniższym możliwym wymiarze.

W pkt IV Sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat. W przypadku skazania za czyn z art. 178b k.k. orzeczenie ww. środka karnego jest obligatoryjne. Z kolei zakaz wymieniony w art. 39 pkt 3 orzeka się w latach, od roku do lat 15. Nie można zatem uznać 5 letniego okresu uznać za nadmiernie surowy. Tym bardziej, że oskarżony nie stosował się do już wcześniej wydanego zakazu.

Na podstawie art. 43a § 2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci obowiązku świadczenia pieniężnego w kwocie 7.000 złotych na rzecz (...). W ocenie Sądu orzeczenie ww. środka karnego w wysokości wyższej niż minimalna dodatkowo wspomoże oskarżonego w refleksji nad dotychczasowym postępowaniem.

Mając na uwadze zapadłe w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie Sąd, na podstawie art. 627 kpk zasądził od oskarżonego 180 zł tytułem opłaty (art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 o opłatach w sprawach karnych -Dz. U. 83.49.223 ze zm.) i obciążył go wydatkami w kwocie 90 zł. W ocenie Sądu będzie w stanie pokryć ww. koszty bez uszczerbku dla własnych kosztów utrzymania i nie było podstaw, by zwolnić go od kosztów.