Wyrok z 4 maja 2017, sygn. V K 534/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 4 maja 2017 r.

Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie, V Wydział Karny w składzie:

Przewodnicząca: SSR Joanna Wolniakowska

Protokolant: Stażysta Agata Surmacz

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2017 r., 29 marca 2017 r., 4 maja 2017 r. w S.

w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej Szczecin – N. w S. A. Z.

sprawy

P. G. (1), urodzonego w dniu (...) w S., syna E. i J.

oskarżonego o to, że :

w dniu 22.02.2016 r. w S. w mieszkaniu przy ul. (...), wbrew przepisom ustawy posiadał znaczną ilość substancji psychotropowych oraz środków odurzających w postaci białego proszku stanowiącego amfetaminę o łącznej wadze netto 42, 95 grama oraz suszu roślinnego stanowiącego marihuanę o łącznej wadze netto 0,54 grama;

tj. o czyn z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

I.  uznaje oskarżonego P. G. (1) za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu, przy czym czyn ten kwalifikuje z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz. 1485 ze zm.) i za przestępstwo to, na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz. 1485 ze zm.), wymierza oskarżonemu P. G. (1) karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II.  na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej wobec oskarżonego P. G. (1) kary pozbawienia wolności zalicza okres zatrzymania oskarżonego w sprawie od dnia 22 lutego 2016 r., godz. 16.50 do dnia 24 lutego 2016 r., godz. 12.00;

III.  orzeka wobec oskarżonego P. G. (1) środek karny w postaci przepadku na rzecz Skarbu Państwa:

- na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. 05.179.1485 z późn. zm.) - pozostałej po badaniu substancji psychotropowej i środka odurzającego,

- na podstawie art. 44 § 2 kk– dwóch woreczków foliowych i pojemnika barwy biało – błękitnej;.

IV.  Na podstawie art. 230 § 2 kpk zarządza zwrot dowodów rzeczowych – dwóch wag elektronicznych oskarżonemu P. G. (1);

V.  na podstawie art. 627 kpk, art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U z 1983 r., nr 49, poz. 223 ze zm.) zasądza od oskarżonego P. G. (1) na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym 120,00 (sto dwadzieścia) złotych tytułem opłaty.

Sygn. akt V K 534/16

UZASADNIENIE

P. G. (1) w dniu 22 lutego 2016 r., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, posiadał w swoim mieszkaniu przy ul. (...) w S. substancje psychotropowe – 42,95 gram amfetaminy oraz 0,54 grama marihuany. Po wejściu do mieszkania funkcjonariuszy Policji P. G. (1) sam wskazał miejsce przechowania narkotyków, dodał, że posiada je na własny użytek

Dowód: - zeznania świadka A. W. – k. 22 – 23;

- wyjaśnienia oskarżonego P. G. (1) – k. 38 – 39, k. 54 – 56, k. 152 v. – 153;

- protokół przeszukania – k. 2 – 4;

- protokół oględzin – k. 14 – 15;

- opinia fizykochemiczne – k. 65 – 66 v., 118 – 122.

P. G. (1) ma obecnie 48 lat, zdobył wykształcenie zawodowe, z zawodu jest monterem okrętowym. P. G. (1) zatrudniony jest jako kierowcą z miesięcznym wynagrodzeniem w wysokości od 1 500 do 2 000 zł. Na utrzymaniu oskarżonego pozostaje konkubina i dziecko. Wobec wątpliwości organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze co do poczytalności oskarżonego, P. G. (1) został poddany badaniu sądowo – psychiatrycznemu. Po przeprowadzeniu badania lekarze psychiatrzy w opinii z dnia 9 marca 2016 r. (k. 92 - 95) orzekli, że oskarżony nie cierpi na chorobę psychiczną, nie jest upośledzony umysłowo. Biegli rozpoznali u oskarżonego nieprawidłową osobowość i uzależnienie od amfetaminy (co stwierdziła także specjalista terapii uzależnień); wskazali, że w czasie czynu oskarżony nie miał zniesionej, ani też ograniczonej w stopniu znacznym zdolności rozumienia znaczenia swojego czynu i pokierowania postępowaniem. P. G. (1) w przeszłości był wielokrotnie karany za przestępstwa.

Dowód: - wyjaśnienia oskarżonego P. G. (1) – k. 152;

- dane osobo poznawcze – k. 40;

- odpis wyroku – k. 80;

- opinia sądowo – psychiatryczna – k. 92 – 95;

- informacje specjalistki ds. uzależnień – k. 106 – 107;

- karta karna – k. 162 – 164.

Oskarżony P. G. (1) w toku postępowania przygotowawczego (k. 38 – 39, k. 54 - 56.) oraz na rozprawie głównej (k. 152 v. - 153) przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. Wyjaśnił w jakich okolicznościach doszło do tego, że posiadał narkotyki, w jakim celu je posiadał.

Sąd Rejonowy uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne, kiedy wskazał, że posiadał w swoim mieszkaniu narkotyki. Sąd Rejonowy uznał także za wiarygodne, w zakresie treści zarzutu, zeznania przesłuchanego w tej sprawie świadka A. W.. Świadek jest funkcjonariuszem podejmującym wobec oskarżonego czynności służbowe w dniu 22 lutego 2016 r., których przebieg został utrwalony za pomocą protokołu przeszukania i oględzin. Dlatego Sąd przyjął relację tego świadka za w pełni wiarygodną.

Brak jest podstaw do zakwestionowania wyników badań zaprezentowanych w opiniach fizykochemicznych. Opinie biegłych potwierdziły wstępne ustalenia funkcjonariuszy Policji oraz informacje przekazane przez samego oskarżonego.

Sąd Rejonowy uznał za wiarygodną i poczynił na jej podstawie ustalenia faktyczne opinię sądowo – psychiatryczną dotyczące stanu zdrowia psychicznego oskarżonego w czasie czynu i w trakcie postępowania karnego. Wnioski zostały przedstawione w sposób jasny. Ponadto, opinia została sporządzona przez biegłych o odpowiednich specjalnościach, w odniesieniu do przedmiotu badań, a żadna ze stron nie kwestionowała prawidłowości wniosków w niej zawartych.

Sąd Rejonowy uznał za wiarygodne wszystkie dowody w postaci dokumentów, zgromadzone w aktach sprawy. Rzetelność zaliczonych w poczet dowodów dokumentów wymienionych w poparciu stanu faktycznego, sporządzonych przez odpowiednie, uprawnione podmioty nie były w toku postępowania podważane przez żadną ze stron. Także przez Sąd Rejonowy zostały przyjęte bez zastrzeżeń.

Przeprowadzone na rozprawie dowody, zgromadzone już na etapie postępowania przygotowawczego, stanowią dostateczną podstawę do stwierdzenia, że oskarżony P. G. (1) swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa posiadania, niegodnego z prawem, substancji psychotropowej i środka odurzającego.

Sąd Rejonowy przyjął ostatecznie, inaczej aniżeli wskazano to w treści zarzutu, kwalifikację prawną czynu typu podstawowego. Pojęcie „znacznej ilości” wskazane w treści art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, nie zostało zdefiniowane w ustawie z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. W ocenie Sądu Rejonowego ilość „znaczna” oznacza to samo co „duża”. W przekonaniu Sądu Rejonowego, mają na uwadze to w jakich ilościach narkotyki są zatrzymywane przez organy ścigania, ta odnaleziona w mieszkaniu oskarżonego, nie należy do znacznych. Ponadto nie można zapominać o tym, że ustawodawca przywiduje także pojęcie nieznacznej ilości środków odurzających i substancji psychotropowych. Zdaniem Sądu pole typu podstawowego badanego czynu zabronionego jest zdecydowanie większe aniżeli typu uprzywilejowanego i kwalifikowanego. Dlatego nie można zawężać go poprzez dokonywanie interpretacji, że ok. 42 gramy amfetaminy to ilość znaczna.

Dodatkowo w niniejszej sprawie nie występują żadne okoliczności wyłączające winę. Oskarżony miał bowiem w chwili czynu w pełni zachowaną zdolność do rozpoznania znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem.

Sąd Rejonowy wymierzając oskarżonemu karę za przypisane mu przestępstwo kierował się dyrektywami wymiaru kary wskazanymi w art. 53 kk i następne. Stopień społecznej szkodliwości przestępstwa popełnionego przez oskarżonego jest dość znaczny. Oskarżony mając niewątpliwie świadomość bezprawności swojego zachowania zdecydował się na nie i posiadał dość znaczną ilość amfetaminy. Z tych powodów Sąd Rejonowy uznał, że w świetle zagrożenia przewidzianego w treści art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, orzeczenie kary w wymiarze wskazanym w punkcie pierwszym wyroku nie stanowi orzeczenia surowego i nie przekracza stopnia winy oskarżonego. Taka reakcja prawnokarna spełni swoje cele także w zakresie prewencji generalnej, kształtując świadomość prawną społeczeństwa.

Z uwagi na uprzednią karalność oskarżonego na karę pozbawienia wolności, Sąd nie miał możliwości jej warunkowego zawieszenia (art. 69 § 1 kk). Za orzeczeniem kary o charakterze izolacyjnym w niniejszej sprawie przemawia także dotychczasowy sposób życia oskarżonego i brak poszanowania dla norm prawnych. Powyższe przemawia za stwierdzeniem, że u oskarżonego brak jest pozytywnej prognozy kryminologicznej. W ocenie sądu jedynie kara pozbawienia wolności, choć krótkoterminowa, spełni swoje cele w zakresie prewencji indywidualnej i ogólnej.

W punkcie drugim wyroku, Sąd zaliczył oskarżonemu P. G. (1) na poczet kary pozbawienia wolności okres zatrzymania oskarżonego w sprawie, gdyż obligował go do tego art. 63 § 1 kk.

W punkcie trzecim wyroku orzekł wobec oskarżonego P. G. (1) środek karny w postaci przepadku na rzecz Skarbu Państwa pozostałego po badaniu środka odurzającego i substancji psychotropowej, stosując w tym zakresie art. 70 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz opakowań środka odurzającego (podstawą prawną tego rozstrzygnięcia był art. 44 § 2 kk.).

Pozostałe dowody rzeczowe – dwie wagi elektroniczne – zostały zwrócone oskarżonemu, jako zbędne w dalszym toku postępowania karnego.

W ostatnim punkcie wyroku, Sąd Rejonowy zasądził, na podstawie art. 627 k.p.k., art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r., nr 49, poz. 223 ze zm.), od oskarżonego P. G. (1) na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe oraz wymierzył mu opłatę od skazania – zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania. P. G. (2) jest osobą zdolną do pracy, uzyskuje dochód z pracy, co powoduje, że nie zachodzą szczególne przesłanki wymienione w art. 624 § 1 kpk przemawiające na zwolnieniem oskarżonego z obowiązku poniesienia kosztów postępowania karnego.

SSR Joanna Wolniakowska

Zarządzenia:

1.  odnotować w kontrolce uzasadnień;

2.  odpis uzasadnienia wraz z odpisem wyroku doręczyć PR S. – N. w S..

SSR Joanna Wolniakowska