Postanowienie SN z 15 grudnia 2010, sygn. II CZ 136/10
Data orzeczenia
15 grudnia 2010
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Henryk Pietrzkowski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 15 grudnia 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Hubert Wrzeszcz
SSN Dariusz Zawistowski
w sprawie z powództwa P.(…) Spółki Jawnej w S.
przeciwko „S.(...)” - Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2010 r.,
zażalenia strony pozwanej
na postanowienie o kosztach
zawarte w pkt. 2 wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 16 czerwca 2010 r., sygn. akt I ACa
(…),
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem, zawartym w punkcie drugim wyroku z dnia 16
czerwca 2010 r., Sąd Apelacyjny zasądził od pozwanej S.(...) Sp. z o.o. w P. na rzecz
powódki P.(…) Sp. j. w S. kwotę 1 800 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego w
postępowaniu apelacyjnym.
W zażaleniu pozwana podniosła zarzut naruszenia art. 4799
w zw. z art. 133 § 3
k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 99 w zw. z art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz § 2 ust. 1, §
6 pkt 5 i § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września
2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb
2
Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego
ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Podniosła, że powódka
zawarła wniosek o zasądzenie kosztów w odpowiedzi na apelację, która powinna zostać
zwrócona z uwagi na to, że została doręczona w sposób nieprawidłowy, bo
bezpośrednio stronie przeciwnej, a nie jej pełnomocnikowi. Dlatego pismo to, wraz z
zawartym w nim wnioskiem, powinno zostać uznane za niebyłe. W konkluzji wniosła o
uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie okazało się zasadne. W postępowaniu gospodarczym, w toku sprawy
strona reprezentowana przez adwokata, radcę prawnego, rzecznika patentowego lub
Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa jest obowiązana doręczać odpisy pism
procesowych z załącznikami bezpośrednio stronie przeciwnej (art. 4799
§ 1 zd. 1 k.p.c.).
Sformułowanie „bezpośrednio stronie przeciwnej” należy rozumieć jako nakaz
doręczania pism z pominięciem sądu, nie zaś jako regulację szczególną, samodzielnie
określającą zasady doręczania pism. W konsekwencji przy doręczaniu pism
procesowych z pominięciem sądu należy mieć na względzie, przewidziane w kodeksie
postępowania cywilnego, ogólne reguły obowiązujące przy doręczaniu przesyłek
adresatom. Konieczne jest zatem uwzględnienie także zasady wyrażonej w art. 132 § 1
k.p.c., zgodnie z którą w toku sprawy adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy oraz
radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa doręczają sobie nawzajem bezpośrednio
odpisy pism procesowych z załącznikami. Do pisma procesowego wniesionego do sądu
dołącza się dowód doręczenia drugiej stronie odpisu albo dowód jego wysłania
przesyłką poleconą. Pisma, do których nie dołączono dowodu doręczenia albo dowodu
wysłania przesyłką poleconą, podlegają zwrotowi bez wzywania do usunięcia tego
braku.
W rozpoznawanej sprawie powódka doręczyła odpowiedź na apelację stronie
przeciwnej, mimo że ta miała ustanowionego pełnomocnika – radcę prawnego.
Doręczenie to nie było zatem skuteczne i odpowiedź na apelację powinna zostać
zwrócona. Skoro odpowiedź na apelację nie została stronie pozwanej doręczona
skutecznie, a w związku z tym pismo to powinno zostać zwrócone, to uznać należało, że
powódka nie złożyła wniosku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w
postępowaniu apelacyjnym i nie było podstaw do ich zasądzenia (art. 109 § 1 k.p.c.).
Wobec powyższego, na podstawie art. 39815
w zw. z art.3941
§ 3 k.p.c.
Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.