Postanowienie SN z 15 grudnia 2010, sygn. II CZ 144/10
Data orzeczenia
15 grudnia 2010
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Henryk Pietrzkowski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 15 grudnia 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)
SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)
SSN Dariusz Zawistowski
w sprawie z odwołania Konsorcjum Firm: „I.(...)” - Spółka z ograniczoną
odpowiedzialnością w W. i „T.(...)” - Spółka Akcyjna z siedzibą w P.
od rozstrzygnięcia przez zamawiającego Sąd Apelacyjny protestu z dnia 29 grudnia
2009 r.
przy udziale zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego
Telekomunikacji (...) - Spółki Akcyjnej w W. - po stronie zamawiającego
w przedmiocie wniosku Konsorcjum Firm: „I.(...)” - Spółka z ograniczoną
odpowiedzialnością w W. i „T.(...)” - Spółka Akcyjna z siedzibą w P.
o uzupełnienie wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 26 maja 2010 r.
o orzeczenie o kosztach postępowania sądowego toczącego się na skutek
skargi Telekomunikacji (...) - Spółki Akcyjnej w W.
od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej w W. z dnia 19 marca 2010 r., sygn. akt KIO/UZP
(…)
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2010 r.,
zażalenia Konsorcjum Firm: „I.(...)” - Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. i
„T.(...)” - Spółka Akcyjna z siedzibą w P. na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł. z
dnia 22 czerwca 2010 r., sygn. akt III Ca (…),
uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Ł.
do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o
kosztach postępowania zażaleniowego.
2
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2010 r. Sąd Okręgowy w Ł. uzupełnił wyrok
tego Sądu z dnia 26 maja 2010 r., sygn. akt III ACa (…), w zakresie orzeczenia o
kosztach postępowania w ten sposób, że dotychczasowe rozstrzygnięcie oznaczył
punktem 1 i dodał punkt 2 o następującej treści: „oddala wniosek Konsorcjum firm: I.(…)
spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, T.(...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. o zwrot
kosztów postępowania sądowego toczącego się na skutek skargi”.
Z uzasadnienia postanowienia wynika, że dnia 26 maja 2010 r. wymieniony Sąd
oddalił skargę Telekomunikacji (...) SA w W., wniesioną od wyroku Krajowej Izby
Odwoławczej w W. z dnia 19 maja 2010 r., sygn. akt KIO/UZP (…). W dniu 2 czerwca
2010 r. pełnomocnik Konsorcjum złożył wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu
Okręgowego co do zwrotu kosztów postępowania sądowego. Podkreślił, że w piśmie
procesowym z dnia 19 maja 2010 r. i na rozprawie w dniu 26 mają 2010 r. wniósł o
zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy stwierdził, że w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28
września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radcy prawnego oraz ponoszenia przez
Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego
ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm., dalej: „rozporządzenie MS”)
nie określono stawek minimalnych opłaty za czynności radcy prawnego w sprawie
toczącej się na skutek skargi od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej. Przytaczając art.
198 ust. 5 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z
2010 r. Nr 113, poz. 759 ze zm., dalej: Prawo zamówień publicznych), w brzmieniu
obowiązującym do dnia 29 stycznia 2010 r., Sąd uznał, że Konsorcjum – z powodu
nieokreślenia opłaty za czynności radcy prawnego w rozporządzeniu MS – powinno
wskazać we wniosku o zwrot kosztów konkretną kwotę opłaty, podlegającą ocenie sądu
z punktu wiedzenia przesłanek wskazanych w § 2 ust. 1 rozporządzenia MS.
Tymczasem wniosek Konsorcjum nie spełnia tego wymagania. Należało go zatem
oddalić z powodu braku podstaw do oceny jego zasadności.
W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik Konsorcjum, powołując się na art.
194 ust. 2 Prawa zamówień publicznych, w brzmieniu do dnia 29 stycznia 2010 r., oraz
§ 5 i 12 rozporządzenia MS, wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie
na rzecz Konsorcjum kosztów procesu według norm przepisanych, w tym 5434 zł z
3
tytułu opłaty za czynności radcy prawnego bądź o uchylenie zaskarżonego
postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Z motywów zaskarżonego rozstrzygnięcia wynika, że Sąd przeszkody
uniemożliwiającej zasądzenie na rzecz skarżącego opłaty za czynności radcy prawnego
w postępowaniu sądowym toczącym się na skutek skargi od wyroku Krajowej Izby
Odwoławczej w W. dopatrzył się w braku określenia w rozporządzeniu MS stawek
minimalnych opłaty radcy prawnego za prowadzenie sprawy sądowej toczącą się na
skutek skargi od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej. Trafne jest ustalenie Sądu, że
rozporządzenie MS wprost nie określa tej opłaty. Nie oznacza to jednak, że zachodzi
wskazana przez Sąd przeszkoda do oceny zasadności wspomnianego wniosku o zwrot
kosztów procesu.
Uszło bowiem uwagi Sądu – co trafnie zarzucił skarżący – że w takiej sytuacji
należało rozważyć zastosowanie § 5 rozporządzenia MS. Przytoczony przepis stanowi,
że wysokość stawek minimalnych w sprawach nieokreślonych w rozporządzeniu ustala
się, przyjmując za podstawę stawkę w sprawach o najbardziej zbliżonym charakterze.
Nie można zatem odmówić racji skarżącemu, że – wbrew odmiennemu stanowisku
Sądu – istniała podstawa do oceny zasadności jego wniosku o zasądzenie według norm
przepisanych opłaty za czynności radcy prawnego w postępowaniu sądowym toczącym
się na skutek skargi od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej. W tej sytuacji nie można
odeprzeć zarzutu skarżącej, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z
naruszeniem wskazanych w zażaleniu przepisów prawa.
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji
postanowienia (art. 39815
§ 1 k.p.c. w związku z art. 3941
§ 1 k.p.c. oraz art. 108 § 2 w
związku z art. 39821
k.p.c.).