sygn. II CZ 174/10 15 grudnia 2010 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 15 grudnia 2010, sygn. II CZ 174/10

Data orzeczenia 15 grudnia 2010
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący SSN Henryk Pietrzkowski
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt II CZ 174/10
POSTANOWIENIE
Dnia 15 grudnia 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)
SSN Hubert Wrzeszcz
SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa R. C.
przeciwko S. i M. małżonkom S.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2010 r.,
zażalenia pozwanych
na postanowienie o kosztach
zawarte w pkt II wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 28 maja 2010 r., sygn. akt II Ca
(…),
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 maja 2010 r. Sąd Okręgowy w P. zmienił zaskarżony wyrok
Sądu pierwszej instancji w ten sposób, że oddalił powództwo i obciążył kosztami
procesu strony stosunkowo: powoda w 42%, a pozwanych w 58%, nadto zasądził od
pozwanych solidarnie na rzecz powoda 482 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu za
drugą instancję.
Na postanowienie w przedmiocie rozstrzygnięcia o kosztach procesu za drugą
instancję zawarte w zaskarżonym wyroku pozwani złożyli zażalenie. Żalący wnieśli o
2
zmianę wyroku w tym zakresie i orzeczenie o kosztach „w prawidłowej wysokości”,
zarzucając naruszenie art. 108 § 1 k.p.c. i 98 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd rozpoznaje zażalenie w granicach zaskarżenia. W swoim zażaleniu pozwani
powołali się jedynie na naruszenie art. 108 § 1 k.p.c. oraz art. 98 § 1 k.p.c., mimo że
Sąd Okręgowy jako podstawę rozstrzygnięcia o kosztach postępowania za obie
instancje wskazał art. 100 k.p.c. Skarżący wnieśli też o zasądzenie kosztów procesu za
drugą instancję „w prawidłowej” wysokości, nie precyzując nawet wartości przedmiotu
zaskarżenia. Tymczasem przy uwzględnieniu wysokości opłaty od apelacji oraz kosztów
zastępstwa prawnego, uzależnionych od wartości przedmiotu sporu w postępowaniu
apelacyjnym, brak jest podstaw do kwestionowania rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego
określającego wysokość kosztów procesu za drugą instancję. Zarzut naruszenia art. 108
§ 1 k.p.c. był zaś pozbawiony racji, skoro Sąd Okręgowy orzekł o kosztach procesu.
Wobec powyższego zażalenie należało uznać za pozbawione uzasadnionych
podstaw i podlegało ono oddaleniu na podstawie art. 3941
§ 3 k.p.c. w zw. z art. 39814
k.p.c.