sygn. V CZ 118/10 23 marca 2011 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 23 marca 2011, sygn. V CZ 118/10

Data orzeczenia 23 marca 2011
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący SSN Lech Walentynowicz
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt V CZ 118/10
POSTANOWIENIE
Dnia 23 marca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Jan Górowski
SSN Hubert Wrzeszcz
w sprawie z powództwa A. Z.
przeciwko Skarbowi Państwa - Aresztowi Śledczemu w L. i Aresztowi Śledczemu w
K.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 23 marca 2011 r.,
zażalenia powoda na orzeczenie o kosztach, zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 14 października 2010 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
2
Wyrokiem z dnia 14 października 2010 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację
powoda, zasądzając od niego na rzecz pozwanego Skarbu Państwa kwotę 2700, zł
tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.
W zażaleniu powód zaskarżył powyższe orzeczenie o kosztach procesu.
Zaskarżył też orzeczenie o kosztach procesu zamieszczone w wyroku
pierwszoinstancyjnym Sądu Okręgowego w O. z dnia 15 czerwca 2010 r.
Powód stał na stanowisku, że - jako osoba odbywająca karę pozbawienia
wolności - nie powinna być obciążona tymi kosztami (art. 102 k.p.c.).
Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił –
jako niedopuszczalne - zażalenie w części dotyczącej kosztów postępowania
pierwszoinstancyjnego, skontrolowanych w postępowaniu apelacyjnym.
Rozpoznając zażalenie w części orzekającej o kosztach postępowania
apelacyjnego (pkt trzeci wyroku), Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Powód przegrał sprawę w postępowaniu apelacyjnym, dlatego Sąd
Apelacyjny zasądził od niego na rzecz strony wygrywającej należne koszty procesu
(art. 98 § 1 k.p.c.). Art. 102 k.p.c, na który skarżący się powołuje, jest przepisem
wyjątkowym aktualizującym się „w wypadkach szczególnie uzasadnionych”.
Te szczególne sytuacje nie są ustawowo definiowane, co oznacza, iż podlegają
one ocenie przez sąd w okolicznościach konkretnej sprawy. W tej mierze
przypisana jest sądowi duża swoboda orzecznicza, podlegająca ograniczonej
kontroli instancyjnej. Szczególnie wówczas, gdy kontroli takiej dokonuje Sąd
Najwyższy, działający przede wszystkim w interesie publicznym.
Sąd Apelacyjny wszechstronnie uzasadnił orzeczenie o kosztach,
zwracając m.in. uwagę na nieodległy koniec kary powoda. Nie było zatem podstaw
do korekty tego stanowiska. Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 39814
k.p.c. w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c.).