sygn. V CZ 9/11 23 marca 2011 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 23 marca 2011, sygn. V CZ 9/11

Data orzeczenia 23 marca 2011
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący SSN Lech Walentynowicz
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt V CZ 9/11
POSTANOWIENIE
Dnia 23 marca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)
SSN Jan Górowski
SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa J. K.
przeciwko J. W. i R. W.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 23 marca 2011 r.,
zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Okręgowego Sądu
Gospodarczego w C.
z dnia 7 stycznia 2011 r.,
odrzuca zażalenie.
2
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w C. oddalił wniosek
pozwanych o zwolnienie od odpłaty sądowej od skargi kasacyjnej. Opierając się na
oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym, Sąd uznał, że pozwani, którzy w
ciągu 6 miesięcy osiągnęli dochód w wysokości 1 204 861,84 zł są w stanie, mimo
obciążających ich zobowiązań, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i
rodziny zapłacić 4261 zł opłaty sądowej.
W zażaleniu pełnomocnik pozwanych zarzucił sprzeczność ustaleń
dotyczących sytuacji majątkowej pozwanych z zebranym w sprawie materiałem
i wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez zwolnienie pozwanych od
opłaty sądowej od skargi kasacyjnej w całości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest niedopuszczalne pod względem przedmiotowym.
W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że wydane przez sąd drugiej instancji
postanowienie o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych nie należy do
postanowień, od których przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego
(por. postanowienie Sądu Najwyższego: z dnia 8 października 2009 r., II PZ 14/09
i z dnia 13 stycznia 2010 r., II CZ 81/09, niepubl.). Sąd Najwyższy w niniejszym
składzie podziela ten kierunek wykładni art. 3941
k.p.c. To oznacza, że zażalenie
pozwanych należało odrzucić jako niedopuszczalne.
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji
postanowienia(art. 373 w związku z art. 3941
i art. 39821
k.p.c.).