sygn. V CZ 10/11 23 marca 2011 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 23 marca 2011, sygn. V CZ 10/11

Data orzeczenia 23 marca 2011
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący SSN Lech Walentynowicz
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt V CZ 10/11
POSTANOWIENIE
Dnia 23 marca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)
SSN Jan Górowski
SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa J. S.
przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w W.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 23 marca 2011 r.,
zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego Sądu
Gospodarczego w W.
z dnia 29 listopada 2010 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie, pozostawiając
rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego
orzeczeniu kończącemu postępowanie w sprawie.
2
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w W. odrzucił skargę
kasacyjną pozwanego jako niedopuszczalną ze względu na wartość przedmiotu
zaskarżenia.
Z uzasadnienia postanowienia wynika, że skarga – zdaniem Sądu – została
wniesiona w sprawie gospodarczej. Należało ja zatem uznać za niedopuszczalną,
jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 75 000 zł (art. 3982
§ 1 k.p.c.).
Oznaczona w odrzuconej skardze wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi zaś
60 000 zł.
W zażaleniu pełnomocnik pozwanego zarzucił, że sprawa nie ma charakteru
sprawy gospodarczej i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W orzecznictwie zostało wyjaśnione, że sprawa, w której ubezpieczający
przedsiębiorca dochodzi od zakładu ubezpieczeń odszkodowania w związku
z kradzieżą samochodu objętego zawartą przez strony umową ubezpieczenia
autocasco, nie jest sprawą gospodarczą (por. postanowienie Sądu Najwyższego
z dnia 9 kwietnia 2008 r., V CZ 14/08, OSNC-ZD, 2009, nr 2, poz. 40). Odrzucona
skarga kasacyjna – co wynika z akt – została wniesiona w takiej właśnie sprawie.
Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym niniejsze zażalenia podziela stanowisko
wyrażone w przytoczonym postanowieniu i jego motywy. To oznacza, że nie
zachodzi – jak trafnie podniósł skarżący – podstawa od odrzucenia skargi ze
względu na wartość przedmiotu zaskarżenia.
Nie ma przy tym znaczenia, że sprawa została rozpoznana jako sprawa
gospodarcza. Jak słusznie wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia
12 maja 2000 r., V CKN 48/00, z dnia 13 grudnia 2001 r., III CKN 655/00 i z dnia
17 grudnia 2004 r. (wszystkie niepubl.) o dopuszczalności skargi kasacyjnej ze
względu na wartość przedmiotu zaskarżenia związaną z charakterem sprawy
decyduje prawidłowa kwalifikacji sprawy, a nie stan, który powstał w wyniku
3
błędnego nadania biegu sprawie i błędnego jej rozpoznania, w trybie dla niej
niewłaściwym.
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji
postanowienia (art. 39816
w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c.).