Wyrok z 4 kwietnia 2024, sygn. IV P 11/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 4 kwietnia 2024r.

Sąd Rejonowy w Sanoku – IV Wydział Pracy w składzie:

Przewodniczący : sędzia Aldona Helińska-Hanus

Ławnicy: Małgorzata Niemiec, Jan Wilusz

Protokolant : sekretarz sądowy Aleksandra Pondel

po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2024r. w Sanoku

sprawy z powództwa: M. J.

przeciwko: (...) Sp. z o.o. w B.

o odszkodowanie

I.  Zasądza od pozwanego (...) Sp. z o.o. w B. na rzecz powódki M. J. kwotę 13 571,25 zł (trzynaście tysięcy pięćset siedemdziesiąt jeden złotych 25/100) tytułem odszkodowania wraz
z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 21.02.2023r. do dnia zapłaty.

II.  Oddala powództwo w pozostałym zakresie.

III.  Zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 3390,00zł (trzy tysiące trzysta dziewięćdziesiąt złotych 00/100) tytułem kosztów postępowania.

IV.  Zasądza od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego
w Sanoku kwotę 750,00 zł (siedemset pięćdziesiąt złotych 00/100) tytułem opłaty od pozwu.

V.  Nadaje wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności co do kwoty 4523,75 zł (cztery tysiące pięćset dwadzieścia trzy złote 75/100)

sędzia Aldona Helińska-Hanus

Małgorzata Niemiec Jan Wilusz

Sygn. akt IV P 11/23

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 04 kwietnia 2024 r.

W dniu 23.02.2023 r. do Sądu Rejonowego w Sanoku wpłynęło odwołanie od rozwiązania umowy o pracę złożone przez powódkę M. J., w którym to domagała się ona zasądzenia od pozwanej (...) Sp. z o.o. w B. odszkodowania w kwocie 14.648,64 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty za nieuzasadnione i naruszające przepisy prawa wypowiedzenie umowy o pracę na czas nieokreślony z dnia 31 lipca 2020 r. wręczone powódce dnia 31 stycznia 2023 r., a także nadania wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności w części nieprzekraczającej pełnego jednomiesięcznego wynagrodzenia powódki oraz zasądzenia na jej rzecz zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wspomnianego wyżej odwołania powódka wskazywała, że w dniu 4 września 2017 r. została zatrudniona na pełen etat na stanowisku Specjalisty do spraw (...) w pozwanej spółce w oparciu o umowę o pracę na okres próbny, która później została zamieniona na umowę o pracę na czas określony z dnia 30 listopada 2017 r., a następnie w dniu 31 lipca 2020 r. została z powódką zawarta umowa o pracę na czas nieokreślony. W dniu 31 stycznia 2023 r. umowę tę jej wypowiedziano, przy czym w oświadczeniu o rozwiązaniu umowy o pracę jako jego przyczynę wskazano likwidację zajmowanego przez powódkę stanowiska podyktowaną przyczynami ekonomicznymi po stronie pracodawcy.

W ocenie powódki wskazana przez pracodawcę przyczyna wypowiedzenia jest niejasna i nieuzasadniona. Powódka zwróciła się z prośbą o wyjaśnienie przyczyn złożenia wypowiedzenia, lecz jak twierdzi nie otrzymała żadnych konkretnych powodów podjęcia tej decyzji, ani też wyjaśnienia dlaczego spośród wszystkich pracowników w jej dziale to właśnie ona została wskazana do zwolnienia. Jedynie powódka usłyszała od dyrektora spółki, że zwolnienie było efektem decyzji Dyrektora Działu (...) pani B. M.. Powódka podnosi, iż w treści wypowiedzenia nie było żadnych informacji uzasadniających zwolnienie w wyniku redukcji etatów właśnie jej, nie dokonano porównania powódki z innymi pracownikami, a przyczyna podana jej przy wypowiedzeniu umowy o pracę ma charakter przyczyny pozornej. Powódka przytacza sytuację, gdy zastąpiła ona na prośbę spółki inną nieobecną pracownicę w okresie świątecznym, pomimo przysługującego jej w tym dniu urlopu, co jej zdaniem wskazuje na jej zaangażowanie w pracę i powinno prowadzić do pozytywnej oceny powódki przez kadrę dyrektorską. Ponadto zdaniem powódki na pozorność wskazuje także fakt, iż spółka często przyznawała podwyżki wynagrodzeń pracowników w związku z osiąganiem przez spółkę dobrych wyników finansowych. Co więcej, powódka podaje iż na jeden dzień przed wręczeniem jej wypowiedzenia, tj. 30 stycznia 2023 r. Dyrektor B. M. ogłosiła przyznanie pracownikom podwyżki wynagrodzeń o 200,00 zł netto, w tym także powódce, lecz otrzymane przez nią wynagrodzenie w lutym 2023 r. nie zostało podwyższone zgodnie z tą zapowiedzią, mimo iż nie została ona odwołana i pozostali pracownicy otrzymali ją. Także fakt, iż stale prowadzone są w pozwanej spółce nabory pracowników, świadczy o tym, że pozwana nie jest zmuszona do ograniczania wydatków na wynagrodzenia pracowników. Jak podaje powódka, w tym samym okresie w którym nastąpiło jej zwolnienie, pozwany stworzył nowe stanowiska pracy, zaś na 4 dni przed jej zwolnieniem pracodawca opublikował na stronie internetowej esanok.pl ogłoszenie o poszukiwaniu kandydatów na stanowisko biurowe Specjalisty do spraw jakości. Powódka podnosi, iż zakres kompetencji wymaganych na nowych, jak i istniejących już stanowiskach był niższy niż jej kompetencje, więc mogła z powodzeniem wykonywać pracę na innych stanowiskach. O pozorności powołanych przyczyn ekonomicznych wskazuje też zdaniem powódki wynik finansowy pozwanej spółki, która odnotowała znaczny zysk netto za rok obrotowy 2021, wynoszący 5.308.128,52 zł który został przeznaczony w całości na kapitał zapasowy Spółki uchwałą zwyczajnego zgromadzenia wspólników (...) Sp. z o.o. z dnia 14 października 2022r.

( pozew - k. 3-17, dokumenty przedłożone do pozwu – k.19-39 )

W odpowiedzi na pozew strona pozwana – (...) Sp. z o.o. w B. - wniosła o oddalenie powództwa M. J. w całości jako nieuzasadnionego oraz o zasądzenie od powódki na rzecz pozwanej kosztów postępowania i zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi tej wskazywała ona, że decyzja o zwolnieniu powódki była podyktowana tym, że sytuacja ekonomiczna spółki dawała podstawy, a nawet jak pozwana twierdzi, czyniła koniecznym, zlikwidowanie zajmowanego przez powódkę stanowiska. Pozwany podnosi, iż dokonał wcześniej analizy ekonomicznej tego stanowiska i wynikiem tej analizy było potwierdzenie słabych i stale pogarszających się wyników sprzedażowych, podyktowane kryzysem gospodarczym, a także iż wyniki tej analizy zostały powódce przedstawione przy wręczaniu jej wypowiedzenia. Ponadto pozwany podniósł, iż w Dziale (...), gdzie pracowała powódka, każde stanowisko ma inny zakres obowiązków i łączy się z innym profilem klientów, stąd brak podstaw do porównywania stanowiska powódki z pozostałymi stanowiskami w tym Dziale.

Pozwana dołączyła również do odpowiedzi na pozew zaświadczenie o wynagrodzeniu powódki za okres od 01.11.2022r. do 31.01.2023r.

( odpowiedź na pozew - k. 48-50, zaświadczenie – k.53)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powódka M. J. została zatrudniona w (...) Sp. o.o. w B. na stanowisku Specjalisty do spraw (...)w pełnym wymiarze czasu pracy, początkowo na podstawie umowy o pracę na czas próbny z dnia 4.09.2017 r., następnie na podstawie umowy o pracę z dnia 30.11.2017r. na czas określony, przedłużony aneksem do umowy z dnia 17.05.2018 r. trwający od dnia 1.12.2017 r. do dnia 31.07.2020 r. a następnie, na podstawie umowy o pracę z dnia 31.07.2020 r., na czas nieokreślony trwający od dnia 1.08.2020 r.

Powódka pracowała w biurze pozwanej spółki w B. przy ul. (...) w Dziale (...) Obowiązkami pracowników działu handlu jest utrzymanie kontaktu z partnerami biznesowymi spółki, których listy są przypisywane danemu pracownikowi przez dyrektorów zarządzających. Oprócz powódki M. J. pracującej na stanowisku Specjalisty ds. (...), w Dziale (...) pracowały jeszcze pani A. S. jako Specjalista ds. Exportu i Importu, pani J. N. jako Specjalista ds. Marketingu i Exportu oraz pani M. P. jako Specjalista ds. Kluczowych Klientów. Dyrektorem Działu (...) jest pani B. M..

Do zakresu obowiązków powódki należała obsługa klientów w obrocie wewnątrzunijnym, w tym przyjmowanie zamówień (wyłącznie drobnych), dopasowywanie wysyłek towaru do stanów magazynowych, planowanie logistyki i wysyłki zamówienia, przygotowywanie dokumentów sprzedażowych i transportowych, obsługa reklamacji, bieżąca komunikacja z klientami; a także obsługa klienta eksportowego (anglojęzycznego), w takim samym jak wyżej zakresie obowiązków; oraz przygotowywanie plików Excel z zestawieniami danych o produktach (okazjonalnie). Językiem wykorzystywanym w codziennej pracy przez powódkę był język angielski na poziomie zaawansowanym. Pozostałe stanowiska w dziale cechowały się tożsamym zakresem obowiązków i wymagań językowych, z tym, że różnił je charakter klientów oraz fakt stosowania języka rosyjskiego przy realizacji części zamówień. Dyrektor działu odpowiadała za przydzielanie klientów do poszczególnych stanowisk

Przez cały okres zatrudnienia w pozwanej spółce powódka w prawidłowy sposób wywiązywała się ze swoich obowiązków pracowniczych i wykazywała zaangażowanie. Kilkukrotnie otrzymywała ona podwyżkę wynagrodzenia, w tym w grudniu 2022r. o 150,00 zł i w styczniu 2023r. w momencie wypowiedzenia umowy o pracę wynosiło ono 3.352,57 zł netto, a to 4.523,75 zł brutto.

W dniu 27 stycznia 2023r., na 3 dni przed wręczeniem wypowiedzenia umowy o pracę powódce, na stronie internetowej e. (...)pozwana spółka zamieściła ogłoszenia o poszukiwaniu pracowników na stanowiska Specjalista ds. jakości, pracownika produkcyjnego i grafika komputerowego w dziale marketingu, a w styczniu 2023r. zatrudniono w spółce M. B.na stanowisku Specjalisty do spraw Sprzedaży w nowo utworzonym Dziale Kontroli (...).

W dniu 31 stycznia 2023r. w przerwie około godziny 12-tej B. M. poprosiła powódkę aby przyszła do sali konferencyjnej. Była tam już J. P.. Pani M. powiedziała powódce, że musi z nią rozwiązać umowę o pracę, a na pytanie dlaczego, powódka otrzymała odpowiedź, że z przyczyn ekonomicznych. Była bardzo zaskoczona tą informacją i wcześniej w ogóle nie przypuszczała czego może dotyczyć przedmiotowa rozmowa.

Powódka podpisała wręczone jej oświadczenie pracodawcy o rozwiązaniu umowy o pracę z zachowaniem 3- miesięcznego okresu wypowiedzenia, w którym jako przyczynę rozwiązania umowy o pracę wskazano likwidację zajmowanego przez powódkę stanowiska pracy : specjalisty ds. handlu zagranicznego, co jest podyktowane przyczynami ekonomicznymi.

Powódka została też zwolniona z obowiązku świadczenia pracy.

Decyzję o wypowiedzeniu umowy o pracę powódce podjęła Dyrektor działu B. M., a zatwierdził ją prezes zarządu pozwanej spółki M. K..

( dowody: umowy o pracę zawierane pomiędzy powódką a pozwaną k. 23-26; opisy zakresu obowiązków stanowisk w Dziale (...)pozwanej spółki i umowy o pracę poszczególnych pracowników k. 86-92; zeznania powódki M. J. k. 106-107 i k.155; zeznania świadka J. N. k. 147v-148; potwierdzenia przelewów wynagrodzenia na konto powódki za miesiące 10.2022r., 11.2022r., 12.2022r. i 01.2023r, 02.2023r. k.34-38; zaświadczenie o wynagrodzeniu powódki za okres od 01.11.2022 do 31.01.2023r. k. 53; wydruki zrzutów ekranu z zamieszczonymi w Internecie ogłoszeniami o poszukiwaniu pracowników przez pozwanego k. 29-33, zeznania świadka A. S. – k.153częściowo zeznania świadka M. R. k. 79v-80, częściowo zeznania świadka B. M. k. 104-106; k.147v i k.153v-154, częściowo zeznania pozwanej J. P. – k.106-107, zeznania pozwanego M. K. k. 154v-155, akta osobowe powódki, oświadczenie pracodawcy z dnia 31.01.2023r. o rozwiązaniu umowy o pracę wraz ze zwolnieniem z obowiązku świadczenia pracy – k.27-28 )

Oceniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, Sąd uwzględnił jako wiarygodne i nie kwestionowane przez strony obiektywne dowody z dokumentów powołanych przy ustalaniu stanu faktycznego sprawy.

Oceniając materiał osobowy, Sąd uwzględnił jako logiczne, konkretne i przekonywujące zeznania samej powódki, która jak wskazała bardzo dobrze wykonywała swoją pracę i była bardzo zaskoczona decyzją bezpośrednio przełożonej B. M., zwłaszcza, że jak podała dwa dni wcześniej pracownicy otrzymali podwyżkę i deklarację od pani dyrektor, że prezes nikogo nie zwolni. ( k.106 )

Podobnie jako konkretne, logiczne i spójne Sąd uwzględnił zeznania świadków zatrudnionych w dziale handlu zagranicznego: J. N. i A. S., które potwierdziły, że w razie nieobecności, w tym urlopów pracownice działu, w tym także powódka zastępowały się. Jeżeli chodzi o świadka J. N. to znamiennie zeznała, że z tego co wie to powódka została zwolniona z przyczyn ekonomicznych, ale obroty ogólnie spadały jeżeli chodzi o wszystkich klientów.

Podobnie świadek A. S. wskazała, że obroty spadały nie tylko w dziale eksportu ale i w dziale handlowym i nie wie dlaczego akurat podjęto decyzję o likwidacji etatu powódki, ponieważ nikt z nią na ten temat nie rozmawiał. ( zeznania świadka J. N. – k.148, zeznania świadka A. S. – k.153 )

Jako częściowo konkretne i spójne Sąd uznał zeznania świadków : M. R. i B. M. w zakresie w jakim świadkowie wskazali na okoliczność związaną z zatrudnieniem powódki i zakresem jej obowiązków.

Jeżeli chodzi o świadka M. R. to należy podnieść, że świadek wskazał na podobny zakres obowiązków pracowników w dziale eksportu i importu, zaznaczając jedynie, że stanowisko powódki miało inny charakter, oraz zeznał na okoliczność zatrudnienia nowej pracownicy M. B. , specjalisty do spraw sprzedaży, zatrudnionej od stycznia 2023r. w nowo powstałym dziale kontroli jakości i wsparcia sprzedaży. ( k.80 )

Świadek B. M. zeznała również, że zredukowanie stanowiska nie pomogło, natomiast zoptymalizowało koszty, a dział się pomniejszył i wykonuje tę sama pracę . ( k.105 )

Sąd jednocześnie nie dał wiary świadkom M. R. i B. M., że wypowiedzenie umowy o pracę powódce nastąpiło z przyczyn ekonomicznych albowiem znamienne są w tym zakresie zeznania strony pozwanej – prezesa zarządu M. K., który zeznał, że nie pamięta przyczyny wypowiedzenia powódce umowy o pracę, ale gdyby spółka na dzień 31 stycznia 2023r. borykała się z problemami ekonomicznymi, to musiałoby nastąpić zamknięcie działalności gospodarczej albo sprzedaż, a takiej sytuacji nie było. Pozwany zeznał również, że decyzje w tym zakresie podjęła pani M., a pozwany ją tylko zatwierdził.

Sąd uznał powyższe zeznania strony pozwanej za logiczne i spójne z dowodami z dokumentów, w tym z ogłoszeniami oferującymi pracę w pozwanej spółce i zamieszczonymi w styczniu 2023r., a tym samym za zasługujące na wiarę.

( zeznania pozwanego M. K. – k.154v-155 )

Jeżeli chodzi natomiast o zeznania pozwanej J. P. – prokurenta spółki to w ocenie Sądu niewiele wniosły one do sprawy, gdyż w/w jak podała nie podejmowała decyzji o zwolnieniu powódki, była tylko świadkiem wręczenia wypowiedzenia, ale decyzja musiała być jej zdaniem konsultowana z najważniejszą osobą w przedsiębiorstwie, tj. prezesem M. K..

Znamienne co zeznała również pozwana, że zarząd spółki nie zdecydował o zlikwidowaniu stanowiska powódki, tylko otrzymał taką informację i poparł ją.

( zeznania pozwanej J. P. – k.106v-107 )

Oceniając materiał dowodowy sprawy i w świetle przedstawionych wyżej okoliczności, Sąd pominął przy ustalaniu stanu faktycznego dowody z dokumentów przedłożone przez stronę pozwaną k.117-146, jako nieistotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, zgodnie z treścią przepisu art. 235 ² § 1 pkt 2 k.p.c.

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie powódki od dokonanego przez pozwaną w dniu 31 stycznia 2023r. wypowiedzenia umowy o pracę okazało się być w ocenie Sądu zasadne. Podobnie za w pełni zasadne uznać należało żądanie powódki zapłaty na jej rzecz od pozwanej odszkodowania ale w kwocie wynikającej z przedłożonego przez pracodawcę zaświadczenia o wynagrodzeniu powódki.

Zgodnie z treścią art. 32 § 1 i 2 k.p. każda ze stron stosunku pracy może rozwiązać umowę o pracę za wypowiedzeniem a rozwiązanie następuje z upływem okresu wypowiedzenia.

Okres wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony jest uzależniony od okresu zatrudnienia u danego pracodawcy i wynosi 3 miesiące, jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 3 lata (art. 36 ust. 1 pkt 3 k.p.).

Stosownie do treści art. 30 § 4 k.p. w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony lub o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinna być wskazana przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy.

Stosownie zaś do treści art. 45 § 1 k.p. w razie ustalenia, iż wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy  stosownie do żądania pracownika  orzeka o bezskuteczności wypowiedzenie, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu  o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu. Wysokość odszkodowania, o którym mowa w powyższym przepisie przysługuje w wysokości wynagrodzenia za okres od 2 tygodni do 3 miesięcy, nie niższej jednak od wynagrodzenia za okres wypowiedzenie.

Strony niniejszego sporu łączyła umowa o pracę na czas nieokreślony. W oświadczeniu doręczonym powódce pracodawca wskazał przyczyny wypowiedzenia, których zasadność powódka kwestionowała.

Podstawy prawnej roszczenia powódki upatrywać należy w treści powołanego wyżej art. 45 § 1 k.p..

Przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie zmierzać miało do jednoznacznego ustalenia, czy strona pozwana dokonując wypowiedzenia umowy o pracę z zachowaniem 3 miesięcznego okresu wypowiedzenia uczyniła to w sposób prawidłowy i z uzasadnionych przyczyn.

Na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z niekwestionowanym w literaturze i judykaturze stanowiskiem, rozwiązanie stosunku pracy za wypowiedzeniem jest zwykłym sposobem rozwiązywania stosunku pracy i nie wymaga stwierdzenia zawinionych działań pracownika, a jedynie musi być uzasadnione (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 2 października 1996 r., sygn. I PRN 69/96, OSNP 1997/10/163; z dnia 30 stycznia 1976 r., sygn. I PRN 52/75, OSPiKA 1977/347; z dnia 4 kwietnia 1979 r., sygn. I PRN 32/79, Lex nr 14491). Uwarunkowane jest jednak treścią art. 30 § 4 k.p..

Wskazać trzeba, że celem regulacji art. 30 § 4 k.p. jest umożliwienie pracownikowi obrony przed wypowiedzeniem umowy o pracę, a zatem ujęcie przyczyn wypowiedzenia powinno być na tyle konkretne i precyzyjne, aby umożliwiało pracownikowi rzeczową obronę w razie ewentualnego procesu. W konsekwencji pracodawca nie wywiązuje się z obowiązku wynikającego z art. 30 § 4 k.p. wówczas, gdy albo w ogóle nie wskazuje przyczyny wypowiedzenia, albo kiedy wskazanie przyczyny jest pozorne w tym znaczeniu, że jest ona niedostatecznie jasna, konkretna, a w rezultacie niezrozumiała dla pracownika (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2012 r., sygn. akt II PK 325/11, Lex nr 1164441).

Wyjaśnić także trzeba, że w świetle powołanego wyżej przepisu dopuszczalne są różne sposoby określenia przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę. Istotne bowiem jest, aby z oświadczenia pracodawcy wynikało w sposób niebudzący wątpliwości, co jest istotą zarzutu stawianego pracownikowi i usprawiedliwiającego rozwiązanie z nim stosunku pracy; konkretyzacja przyczyny, wskazanie konkretnego zachowania pracownika (działania lub zaniechania), z którym ten zarzut łączy, może nastąpić poprzez szczegółowe określenie tego zachowania w treści oświadczenia o wypowiedzeniu lub przez sformułowanie w sposób uogólniony, jeżeli wynika ze znanych pracownikowi okoliczności wiążących się w sposób niebudzący wątpliwości z podaną przez pracodawcę przyczyną rozwiązania umowy (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 listopada 2006 r., sygn. akt I PK 112/06, Prawo Pracy 2007, nr 5, str. 270.).

Pracodawca nie może również powoływać w postępowaniu sądowym nowych, wcześniej w ogóle niewskazanych w pisemnym oświadczeniu o wypowiedzeniu umowy o pracę przyczyn, okoliczności lub uzasadnienia kwestionowanego wypowiedzenia.

Sąd dokonując oceny zasadności wypowiedzenia i jego zgodności z prawem zobligowany jest do jego kontroli w kontekście przyczyn powołanych w oświadczeniu pracodawcy o rozwiązaniu umowy o pracę (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 lutego 2000 r., sygn. I PKN 496/98, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 1999 r., sygn. I PKN 571/98,; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 listopada 1998 r., sygn. I PKN 434/98).

Strona pozwana rozwiązała z powódką umowę o pracę wskazując, jako przyczynę likwidację stanowiska pracy, co uzasadnione jest przyczynami ekonomicznymi.

Wskazać trzeba, że skuteczność wypowiedzenia zależy nie tylko od spełnienia formalnego wymagania wskazania przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie, lecz również od tego, czy przyczyna ta jest prawdziwa, rzeczywista i uzasadniona w rozumieniu art. 45 § 1 k.p..

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że powódka była zatrudniona u strony pozwanej na stanowisku specjalisty do spraw handlu zagranicznego od dnia 4 września 2017r., początkowo na podstawie umowy o pracę na okres próbny, kolejno na czas określony i z dniem 01 sierpnia 2020r. na czas nieokreślony. Powyższe fakty w ocenie Sądu świadczą o tym, iż powódka nadawała się do pracy na zajmowanym stanowisku, które to stanowisko było potrzebne i jak wynika z zeznań świadka B. M. nadal jest potrzebne albowiem została zatrudniona w 2024r. na tym stanowisku nowa pracownica K. K.. ( k.154v ). Zestawiając treść oświadczenia pozwanej z dnia 31 stycznia 2023 r. o rozwiązaniu umowy o pracę z przyczyn ekonomicznych z treścią zeznań samej strony pozwanej, zaprzeczającej aby wystąpiły przyczyny ekonomiczne na dzień wręczenia powódce wypowiedzenia umowy o pracę , należało przyjąć, że podana przez pozwaną w w/w oświadczeniu przyczyna rozwiązania umowy o pracę nie była prawdziwa.

Za powyższym stwierdzeniem przemawia również okoliczność utworzenia w czasie jak wyżej nowego działu w pozwanej spółce i zamieszczane oferty pracy.

W tym miejscu należy również podnieść, że sama powódka jak zeznała, nie wiedziała co będzie przedmiotem rozmowy w dniu 31 stycznia 2023r. z bezpośrednio przełożoną, jak również była bardzo zaskoczona rozwiązaniem umowy z przyczyn ekonomicznych , w sytuacji otrzymania przez pracowników dwa dni wcześniej podwyżki i zapewnienia, że nikt nie zostanie zwolniony.

Wobec powyższego roszczenie powódki należało uznać generalnie jako uzasadnione i w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia powódki, zgodnie z przedłożonym przez pracodawcę zaświadczeniem.

Z uwagi na powyższe Sąd orzekł o odszkodowaniu jak w punkcie I wyroku, natomiast częściowo oddalił powództwo co do kwoty 1.77,39 zł , jak w pkt II wyroku.

O kosztach procesu należnych powódce Sąd orzekł jak w punkcie III wyroku, na podstawie przepisu art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. w zw. z § 9 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.).

O kosztach należnych Skarbowi Państwa Sąd orzekł jak w punkcie IV wyroku. Na koszty te składają się nieuiszczona opłata sądowa od pozwu od ponoszenia której powódka była zwolniona z mocy ustawy.

Na podstawie przepisu art. 477 ² § 1 k.p.c. Sąd nadał wyrokowi w punkcie V rygor natychmiastowej wykonalności.

Sędzia Aldona Helińska  Hanus