Wyrok SA we Wrocławiu z 28 listopada 2012 r. w sprawie o przestępstwo przeciwko mieniu.

Teza Rozbój świadczy o penalizacji każdej kradzieży dokonanej z użyciem przemocy, w tym również kradzieży, która stwarza możliwość odpowiedzialności sprawcy rozboju za czyn stanowiący wypadek mniejszej wagi.
Data orzeczenia 28 listopada 2012
Data publikacji 18 grudnia 2012
Data uprawomocnienia 28 listopada 2012
Sąd Sąd Apelacyjny we Wrocławiu
Wydział II Wydział Karny
Przewodniczący Andrzej Kot
Tagi Przestępstwo przeciwko mieniu
Podstawa Prawna 280kk

Sygn. akt II AKa 346/12


WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 listopada 2012 r.


Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie:


Przewodniczący:


SSA Andrzej Kot


Sędziowie:


SSA Jerzy Skorupka (spr.)


SSA Wiesław Pędziwiatr


Protokolant:


Anna Turek


przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Urszuli Piwowarczyk - Strugały


po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012 r.


sprawy K. N.


oskarżonego z art. 280 § 1 k.k. i art. 275 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., art. 190 § 1 k.k., art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r. w zw. z art. 12 k.k., art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r., art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r., art. 263 § 2 k.k., art. 244 k.k.


z powodu apelacji wniesionej przez oskarżonego


od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu


z dnia 3 sierpnia 2012 r. sygn. akt III K 81/12


I.  zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego K. N. w ten sposób, że w podstawie prawnej rozstrzygnięcia o karze łącznej zawartej w pkt. X części rozstrzygającej, w miejsce art. 85 k.k. powołuje art. 91 § 2 k.k.,


II.  w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,


III.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. B. O. (1) 600 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu K. N. w postępowaniu odwoławczym oraz 138 zł tytułem zwrotu VAT,


IV.  zwalnia oskarżonego od obowiązku poniesienia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, zaliczając wydatki na rachunek Skarbu Państwa.


UZASADNIENIE


K. N. został oskarżony o to, że :


I.  w nocy z 2 na 3 maja 2011 roku, przy ulicy (...) we W., działając z góry podjętym zamiarem zaboru mienia, wspólnie i w porozumieniu, dokonali rozboju na osobie M. K., w ten sposób, że stosując przemoc fizyczną, polegającą na zadaniu pokrzywdzonemu uderzenia pięścią w twarz, na skutek którego doznał on obrażeń twarzy, wstrząśnienia mózgu oraz skręcenia kręgosłupa szyjnego, które naruszyły czynności narządów jego ciała na czas poniżej dni siedmiu, zabrali w celu przywłaszczenia telefon komórkowy marki N. (...) o wartości 350 złotych, portfel z zawartością dokumentów oraz okulary V. (...) o wartości 350 złotych, na szkodę M. K.


tj. o czyn z art. 280 § 1 kk. i art. 157 § 2 kk. w zw. z art.11 § 2 kk.


II.  w dniu 15 września 2011 roku, na skrzyżowaniu ulic (...) we W., działając wspólnie i w porozumieniu z dwoma nieustalonymi osobami, działając z góry podjętym zamiarem zaboru mienia, dokonał rozboju z użyciem niebezpiecznego narzędzia w postaci noża na osobie M. B., w ten sposób, że stosując przemoc fizyczną, polegającą na przytrzymywaniu pokrzywdzonego za ręce oraz przykładając mu do twarzy nóż i grożąc jego użyciem w celu pozbawiania go życia lub uszkodzenia ciała, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 300 złotych, telefon komórkowy marki S. (...) o wartości 150 złotych, na szkodę tegoż M. B.


tj. o czyn z art. 280 § 2 kk.


III.  w dniu 15 września 2011 roku we W., działając z góry podjętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, dwukrotnie groził M. B. pozbawieniem życia i uszkodzeniem ciała, które to groźby wzbudziły w pokrzywdzonym uzasadniona obawę ich spełnienia, czym działał na szkodę M. B.


tj. o czyn z art. 190 § 1 kk. w zw. z art. 12 kk.


IV.  w okresie od 1 lipca 2009 roku do 30 lipca 2009 roku we W., w krótkich odstępach czasu, działając wbrew przepisem ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, pięciokrotnie udzielił D. K. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 1,25 grama netto za łączną kwotę 200 złotych


tj. o czyn z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U. Nr 179, poz. 1485 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 kk.


V.  w dniu 22 lipca 2009 roku we W., działając wbrew przepisem ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielił D. L. środek odurzający w postaci heroiny w ilości 0,25 grama netto za kwotę 40 złotych


tj. o czyn z art. 59 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U. Nr 179, poz. 1485z późniejszymi zmianami)


VI.  w dniu 30 września 2009 roku we W., wbrew przepisom ustawy, posiadał środek odurzający w postaci konopi innych niż włókniste o masie netto 0,58 gramów, będących równowartością sześciu działek o łącznej wartości rynkowej 30 złotych


tj. o czyn z art. 62 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U. Nr 179, poz. 1485 z późniejszymi zmianami)


VII.  w dniu 30 września 2009 roku we W. w mieszkaniu przy ulicy (...) bez wymaganego zezwolenia posiadał jeden nabój myśliwski kaliber 12


tj. o czyn z art. 263 § 2 kk.


VIII.  w dniu 4 grudnia 2010 roku we W., wbrew orzeczonemu wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia z dnia 20 lipca 2010 roku, sygnatura akt V K 2074/07 zakazowi prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres dwóch lat tj. do dnia 28 lipca 2012 roku, kierował samochodem osobowym marki N. (...) o nr. rej. (...), kierując ww. pojazdem i poruszający się przy ulicą (...) we W.


tj. o czyn z art. 244 kk.


IX.  w dniu 1 stycznia 2011 roku we W., wbrew orzeczonemu wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia z dnia 20 lipca 2010 roku, sygnatura akt VK 2074/07 zakazowi prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres dwóch lat tj. do dnia 28 lipca 2012 roku, kierował samochodem osobowym marki N. (...) o nr. rej. (...), poruszający się ulicą (...) i ulicą (...) we W.


tj. o czyn z art. 244 kk.


Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2012 r. (sygn. akt III K 81/12):


I.  uznał oskarżonego K. N. winnym tego, że w nocy z 2 na 3 maja 2011 roku, przy ulicy (...) we W., działając z góry podjętym zamiarem zaboru mienia, wspólnie i w porozumieniu z R. H. i P. H., dokonał rozboju na osobie M. K., w ten sposób, że stosując przemoc fizyczną, polegającą na zadaniu pokrzywdzonemu uderzenia pięścią w twarz, na skutek którego doznał on obrażeń twarzy, wstrząśnienia mózgu oraz skręcenia kręgosłupa szyjnego, które naruszyły czynności narządów jego ciała na czas poniżej dni siedmiu, zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowy marki N. (...) o wartości 350 złotych, portfel z zawartością dokumentów w postaci: dowodu osobistego, prawa jazdy, legitymacji studenckiej i imiennego biletu MPK oraz okulary V. (...) o wartości 350 złotych, dwie karty płatnicze M. i karty ubezpieczeniowej (...)na szkodę M. K.. tj. czynu z art. 280 § 1 kk i art. 275 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za to na podst. art. 280 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,


II.  na podst. art. 46 § 1 kk orzekł od oskarżonego na rzecz M. K. obowiązek naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na jego rzecz kwoty 233.33 zł. (dwieście trzydzieści trzy złote i 33/100),


III.  uniewinnił oskarżonego od czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku,


IV.  uznał oskarżonego winnym tego, że w dniu 15 września 2011 roku we W., groził M. B. pozbawieniem życia i uszkodzeniem ciała, które to groźby wzbudziły w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę ich spełnienia, czym działał na szkodę M. B. tj. czynu z art. 190 § 1 kk i za to na podst. art. 190 § 1 kk wymierzył mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności,


V.  uznał oskarżonego winnym czynu opisanego w pkt IV części wstępnej wyroku tj. przestępstwa z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U. Nr 179, poz. 1485 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 kk. i za to na podst. art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia z dnia 29 lipca 2005 r. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,


VI.  uznał oskarżonego winnym czynu opisanego w pkt V części wstępnej wyroku tj. przestępstwa z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U. Nr 179, poz. 1485 z późniejszymi zmianami) i za to na podst. art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia z dnia 29 lipca 2005 r. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,


VII.  uznał oskarżonego winnym czynu opisanego w pkt VI części wstępnej wyroku tj. przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U. Nr 179, poz. 1485 z późniejszymi zmianami) i za to na podst. art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia z dnia 29 lipca 2005 r. wymierzył mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności,


VIII.  uznał oskarżonego winnym czynu opisanego w pkt VII tj. przestępstwa z art. 263 § 2 kk i za to na podst. art. 263 § 2 kk wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,


IX.  uznał oskarżonego winnym czynów opisanych w pkt VIII i IX części wstępnej wyroku tj. przestępstw z art. 244 kk i za to na podst. art. 244 kk w zw. z art. 91 § 1 kk wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,


X.  na podst. art. 85 kk i art. 86 § 1 kk orzeczone wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył mu karę łączną 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,


XI.  na podst. art. 63 § 1 kk na poczet kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okresy zatrzymania w dniach: 30 września 2009 r., 4-5 grudnia 2010 r., 1-2 stycznia 2011 r. oraz 15 września 2011 r.,


XII.  na podst. art. 70 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U. Nr 179, poz. 1485 z późniejszymi zmianami) orzekł przepadek przez zniszczenie dowodów rzeczowych opisanych pod poz.: 9, 10, 12, 16, 18-19 wykazu dowodów rzeczowych nr Drz 53/12 (k. 739 akt) i przechowywanych w magazynie (...) we W. oraz dowodu opisanego pod poz. 20 wykazu dowodów rzeczowych nr Drz 60/12 (k. 739 akt) przechowywanego w magazynie (...) we W.,


XIII.  na podst. art. 230 § 2 kpk zwrócił oskarżonemu dowód rzeczowy opisany pod poz. 14 wykazu dowodów rzeczowych nr Drz 53/12 (k. 739 akt) i przechowywany w magazynie (...) we W.,


XIV.  zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. B. O. (2) kwotę 1.697,40 zł. brutto tytułem nieopłaconej obrony z urzędu udzielonej oskarżonemu,


XV.  na podst. art. 624 § 1 kpk i art. 17 ustawy o opłatach w sprawach karnych zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych w sprawie, w tym opłaty.


Powyższy wyrok w całości zaskarżył obrońca oskarżonego K. N. , orzeczeniu temu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych odnośnie zarzutów określonych w pkt.1 i 7 aktu oskarżenia.


Stawiając powyższy zarzut wniósł o uniewinnienie w/w od tych zarzutów. W uzasadnieniu apelacji skarżący podniósł, że „ zebrany materiał dowodowy absolutnie nie potwierdził winy oskarżonego odnośnie zarzutów w pkt.1 i 7 aktu oskarżenia”. Wskazał, że „ odnośnie zarzutu 1-ego brak w sprawie jest jakichkolwiek dowodów uprawdopodabniających winę oskarżonego. W tych warunkach wyrok w części zarzutu rozboju na pokrzywdzonym M. K., jak i rzekomej groźby na pokrzywdzonym P. nie może się ostać”.


Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:


Apelacja jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym.


1. Sąd Apelacyjny z urzędu stwierdził, że zaskarżone w punkcie X części rozstrzygającej dotknięte jest wadą, która wymaga korekty. W punkcie tym, Sąd Okręgowy błędnie pominął art. 91§2 k.k. jako podstawę rozstrzygnięcia o wymierzonej oskarżonemu karze łącznej.


Oskarżony został skazany łącznie za dziesięć przestępstw (opisanych w pkt.I - IX części rozstrzygającej wyroku), w tym również za ciąg przestępstw z art.91§1 k.k. opisany w pkt. IX części rozstrzygającej tego wyroku. Przestępstwa te - w tym również wchodzące w skład ciągu - tworzą realny zbieg. Wymierzone za nie kary podlegają łączeniu. Powinny być zatem objęte rozstrzygnięciem o karze łącznej. Sąd Okręgowy prawidłowo to dostrzegł, błędnie jednak pominął w podstawie rozstrzygnięcia zawartego w pkt.X części rozstrzygającej wyroku art. 91§2 k.k. Przepis ten powinien znaleźć w sprawie zastosowanie albowiem dotyczy sytuacji (takiej jak w przedmiotowej sprawie), gdy sprawca, warunkach określonych w art. 85 k.k., dopuszcza się popełnienia ciągu przestępstw oraz innego lub innych przestępstw.


Skoro zatem Sąd Okręgowy nie wskazał tego przepisu w podstawie rozstrzygnięcia, to tym samym należało uchybienie to z urzędu skorygować (art. 455 k.p.k.).


3. Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w apelacji obrońcy oskarżonego (dodajmy, że tak syntetycznie ujętych, że w zasadzie nie możliwe jest odniesienie się do nich w sposób bardziej szczegółowy) zważyć należy, że zarówno odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu w pkt. 1 aktu oskarżenia (objętego rozstrzygnięciem zawartym w pkt. I zaskarżonego wyroku), jak i czynu zarzucanego oskarżonemu w pkt. 7 aktu oskarżenia (objętego rozstrzygnięciem zawartym w pkt. VIII zaskarżonego wyroku - choć zachodzi tu pewna sprzeczność, albowiem rozstrzygnięcie to dotyczy czynu z art. 263§2 k.k., tymczasem zarzut podnoszony przez obrońcę oskarżonego odnosi się do czynu z art. 190§1 k.p.k. i to popełnionego na szkodę pokrzywdzonego < P. >, który nie występuje w ogóle w przedmiotowej sprawie), jak też odnośnie wszystkich pozostałych, przypisanych oskarżonemu przestępstw, Sąd Okręgowy poczynił prawidłowe ustalenia faktycznie na podstawie prawidłowo ocenionych dowodów. Podkreślenie wymaga, że swe rozważania przedstawił w bardzo dobrze napisanym uzasadnieniu.


Na sprawstwo oskarżonego w zakresie czynu zarzucanego mu w pkt.1 aktu oskarżenia wskazują przede wszystkim zeznania pokrzywdzonego M. K.. Świadek ten konsekwentnie i stanowczo przedstawił przebieg rozpatrywanego zdarzenia, dokładnie opisał napastników biorących udział w rozboju, wskazał na ich charakterystyczne cechy oraz elementy ubioru. Wprawdzie wskazał, że pokrzywdzony w swych zeznaniach podał, iż oskarżony posiadał na przed ramieniu tatuaż w postaci napisu (...) (co nie jest zgodne z rzeczywistością), to jednak trafnie wskazał, że stwierdzona nieścisłość nie mogła rzutować na wiarygodność jego zeznań albowiem niespodziewany i gwałtowny przebieg zdarzenia usprawiedliwia tę nieścisłość. Istotne jest, że tatuaż o wzmiankowanej przez świadka treść, posiadł inny ze sprawców napadu - P. H. (co też zostało trafnie przez Sąd Okręgowy dostrzeżone).


Uzasadnienie zaskarżonego wyroku szczegółowo wyjaśnia motywy, którymi kierował się Sąd Okręgowy rozstrzygając o sprawstwie i winie oskarżonego (zob. w szczególności str.1 oraz 8 - 13 uzasadniania wyroku S.O.). Nie chcąc w tym miejscu powielać argumentów Sądu I instancji, wystarczy jedynie poprzestać na stwierdzeniu, że Sąd Apelacyjny w pełni podziela tę argumentację i nie stwierdza żadnych uchybień, które mogłyby skutkować zmianą lub uchyleniem zakażonego wyroku w tej części.


Dotyczy również pozostałych przypisanych oskarżonemu przestępstw, w tym także czynu popełnionego na szkodę M. B. (błędnie nazwanego przez obrońcę oskarżonego < P. >). Również i w tym zakresie Sąd Okręgowy prawidłowo wskazał dowody potwierdzające sprawstwo i winę oskarżonego (zob. str.2 i 19-20 uzasadniania S.O.). Wystarczy jedynie stwierdzić, że na sprawstwo oskarżonego wskazują nie tylko zeznania pokrzywdzonego (k.95) oraz jego babki - J. M. (k.572-573), lecz również wyjaśnienia samego oskarżonego, który przyznał się do popełnienia tego czynu (k.875). Brak jest zatem podstaw do kwestionowania także i tego rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego.


Podobnie rzecz się przedstawia w odniesieniu do czynu zarzucanego oskarżonemu w pkt.7 aktu oskarżenia. Skarżący wydaje się nie dostrzegać, że oskarżony przyznał się również do popełnienia tego czynu (k.182).


Przyznał się on także do popełnienia przestępstw z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (k.182, k.288-289) (czyny objęte rozstrzygnięciami zawartymi w pkt.V-VII zaskarżonego wyroku) oraz do dwukrotnego kierowania samochodem wbrew orzeczonemu zakazowi prowadzenia pojazdów (k.304-305, k.418-421). Tak więc i na tym polu istnieją dowody potwierdzające jego sprawstwo i winę.


Nie znajdując zatem jakichkolwiek podstaw do uwzględnienia apelacji obrońcy oskarżonego - i wytykając mu jej lakoniczność - zaskarżony wyrok - poza korektą opisaną na wstępie rozważań - utrzymano w mocy.


5. O kosztach postępowania odwoławczego rozstrzygnięto na zasadzie art. 624§1 k.p.k. w zw. z art.634 k.p.k. Natomiast o zwolnieniu z opłat, orzeczono na podstawie art. 17 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U.1983.49.223 ze zm.). Z kolei o wynagrodzeniu obrońcy z urzędu na podstawie §14 ust.2 pkt.5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Dz.U. Nr 163, poz.1348 ze zm.) w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Wyszukiwarka