Wyrok z 3 lipca 2024, sygn. I C 1424/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 lipca 2024 roku

Sąd Rejonowy w Kielcach I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący:	sędzia Renata Rosiak-Doroz
Protokolant:	starszy sekretarz sądowy Anna Kamińska

po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2024 roku w Kielcach

na rozprawie

sprawy z powództwa (...) Sp. z o.o. w K.

przeciwko (...) S. A. w S.

o zapłatę

I.  zasądza od pozwanego (...) S. A. w S. na rzecz powoda (...) Sp. z o.o. w K. kwotę 470,10 zł (czterysta siedemdziesiąt złotych 10/100) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 6 lipca 2023 roku do dnia zapłaty;

II.  zasądza od pozwanego (...) S. A. w S. na rzecz powoda (...) Sp. z o.o. w K. kwotę 137,00 zł (sto trzydzieści siedem złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

sędzia Renata Rosiak-Doroz

Sygn. akt I C 1424/23 upr

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 16 listopada 2023 roku (...) sp. z o.o. z siedzibą w K. wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w S. kwoty 470,10 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 6 lipca 2023 roku do dnia zapłaty. Dochodzona kwota stanowiła część odszkodowania za koszt naprawy zrealizowanej przez stronę powodową, w związku ze zdarzeniem drogowym, w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazd poprzedników prawnych strony powodowej. Na kwotę dochodzoną pozwem składają się należności z tytułu różnic pomiędzy kwotami wskazanymi na przedstawionych przez powoda fakturach VAT, a kwotami przyznanymi przez pozwanego (k.2-7).

Referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w Kielcach w dniu 21 listopada 2023 roku wydał nakaz zapłaty w postepowaniu upominawczym (k.62).

W sprzęcie od nakazu zapłaty pozwany wniósł o oddalenie powództwa. Pozwany zakwestionował stawkę za roboczogodzinę naprawy pojazdu (k. 68-69).

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 2 czerwca 2023 roku doszło do kolizji w skutek, której uszkodzeniu uległ pojazd marki S. (...) należący do Miasta K.. Szkoda likwidowana była w ramach umowy ubezpieczenia autocasco potwierdzonej polisą (...) w wariancie serwisowym.

Okoliczności bezsporne potwierdzone polisą (k.17), OWU (k.18-24).

Poszkodowany zlecił naprawę pojazdu w warsztacie powódki. Następnie poszkodowany na podstawie umowy cesji wierzytelności zbył prawo do odszkodowania, z tytułu szkody powstałej na pojeździe marki S. (...) na rzecz powódki (...) sp. z o.o. z siedzibą w K..

(...) Sp. z o.o. przedstawiła kalkulację naprawy ubezpieczycielowi. Kosztorys został zweryfikowany przez STU E. Hestia. Uwzględniając zakres naprawy wskazany przez ubezpieczyciela powódka wykonała naprawę pojazdu. Następnie za naprawę powódka wystawiła fakturę opiewającą na kwotę 2 957,31 zł brutto. Pozwany dokonał weryfikacji tych kosztów do kwoty 2 487,21 zł, uznając przyjętą przez powoda stawkę 219 zł netto za roboczogodzinę prac blacharsko – lakierniczych za wygórowaną, obniżył stawkę do wysokości 170 zł.

Dowód : zlecenie naprawy (k. 25-27), kalkulacja naprawy (k. 27-30), zweryfikowana kalkulacja (k.34-41) faktura VAT (...) (k.31), decyzja pozwanego (k.33), umowa cesji wierzytelności. z załącznikami (k.57-61).

W piśmie z 29 września 2023 roku powód wezwał pozwanego do zapłaty w terminie 14 dni kwoty 470,10 zł. W odpowiedzi pozwany odmówił dopłaty odszkodowania.

Dowód: odwołanie od decyzji (k.42-43), pismo z 21.07.2021 r. (k.38).

Powód prowadzi certyfikowany serwis blacharsko-lakierniczy marki B., jest to jedyny taki warsztat pojazdów premium w województwie (...), który posiada autoryzację B. (...). Stawka naprawy dla marki B. wynosi 315 zł a stawka na inne marki w. (...) P. 219 zł netto, Na wszystkie naprawy udzielana jest 2 letnia gwarancja na części i całą powłokę lakiernicza.

Koszt roboczogodziny w serwisie powoda wynosi 228 zł netto w przypadku marki B. oraz 190 zł netto dla innych marek pojazdów. Naprawy objęte są dwuletnią gwarancją.

Dowód: certyfikat (...) (k.44), zeznania świadka K. M. (k. 87-88), informacje z warsztatów naprawczych (k. 46-55), zestawienie wyposażenia powódki (k.45).

Powyższy stan faktyczny sprawy Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów, których autentyczność nie była kwestionowana i nie budziła wątpliwości a także w oparciu o dowód osobowy z zeznań świadka K. M., które obdarzył walorem wiarygodności.

Wskazać również należy, że zgodnie z treścią art. 229 i 230 k.p.c., okoliczności bezsporne w ogóle nie wymagały wykazywania ich prawdziwości za pomocą dowodów, albowiem zostały przez strony wprost przyznane, bądź też nie zostały zaprzeczone, co zostało przez Sąd ocenione zgodnie z regułami wskazanymi w powołanych przepisach.

Sąd zważył co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 805 § 1 k.c., przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.

Niewątpliwie w przedmiotowej sprawie doszło do zdarzenia skutkującego odpowiedzialnością pozwanego w stosunku do powoda wynikającej z umowy ubezpieczenia autocasco. Strona powodowa (...) sp. z o.o. wytaczając powództwo wykazała, że dokonała naprawy pojazdu stanowiącego własność osób ubezpieczonego Miasta K. od której w drodze cesji nabyła roszczenie odszkodowawcze.

Pozwany w toku postępowania likwidacyjnego nie zaprzeczał swojej odpowiedzialności i wypłacił na rzecz powoda – następcy prawnego ubezpieczonej kwotę łączną 2487,21 zł tytułem odszkodowania. Świadczenie to w ocenie powoda zostało zaniżone z uwagi na dokonaną przez pozwanego weryfikację stawki za roboczogodzinę prac blacharsko - lakierniczych do kwoty 170 zł netto, podczas na przedstawionej przez niego fakturze za naprawę wskazał stawkę 219 zł netto za roboczogodzinę pracy.

Integralną część umowy ubezpieczenia autocasco stanowiły Ogólne warunki ubezpieczenia pojazdów mechanicznym od utraty, zmieszczenia lub uszkodzenia (autocasco) dla klienta korporacyjnego (...).

Zgodnie z § 20. OWU 1. W przypadku przyjęcie w umowie ubezpieczenia wariantu serwisowego ustalenia rozmiaru s. i wypłata odszkodowania następuje po przedłożeniu faktur dokumentujący naprawę pojazdu według uprzednio uzgodnionych z E. Hestią kosztów i sposobu naprawy pojazdu przez zakład dokonujący naprawy w oparciu: o miary czasowe, średnią stawkę za roboczogodzinę adekwatną dla warsztatu naprawczego, ceny części i materiałów producenta ujętych w systemie (...).

Istota istniejącego pomiędzy stronami sporu interpretacyjnego sprowadza się do sposobu ustalenia wysokości odszkodowania. W przypadku wariantu serwisowego wypłata odszkodowania winna zatem zostać dokonana na postawie dokumentów potwierdzających naprawę – faktur. W przypadku tego wariantu zapisy OWU nie precyzują w jaki sposób ubezpieczyciel może weryfikować dokumenty potwierdzające naprawę, w szczególności brak jest zapisów wskazujących na możliwość weryfikacji stawki do średniej. Zapisy OWU wprost wskazują, że przyjęta stawka za rbg ma być adekwatną dla warsztatu naprawczego. W przypadku powoda zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie pozwala na uznanie, że stawka to wynosi 219 zł netto.

Nadto pierwotnie powód przestawił ubezpieczycielowi kosztorys naprawy, który został przez niego zweryfikowany, co oznacza, że koszt i sposób naprawy zostały z nim uzgodnione.

W tym stanie rzeczy niedopuszczalne jest w cenie sądu limitowanie przez ubezpieczyciela stawki (...) w oparciu o niewynikający z umowy sposób wyliczenia tejże stawki. Pozwany mógłby zlimitować wysokość odszkodowania w tym stawki (...), tylko jeśli wysokość tak ustalonego odszkodowania wykraczałaby poza zakres szkody majątkowej, albo z powodów wskazanych w umowie, w tym OWU.

W celu wykazania wysokości szkody powód zlecenie naprawy i fakturę VAT opiewającą na kwotę 2 957,31 zł (k.31). Wskazać należy, że powód przedstawił rachunek wystawiony przez podmiot funkcjonujący na rynku, zatem zachodzi domniemanie faktyczne (art. 231 k.p.c.), że zastosowana stawka była stawką rynkową.

Obniżenie stawki (...) do kwoty 170 zł netto w istocie doprowadziłoby do tego, poszkodowany, albo byłby pozbawiony możliwości naprawy w autoryzowanym serwisie, albo byłby zmuszony do tej naprawy dopłacać. Sąd nie znajduje, żadnego umownego uzasadnienia dla obniżenia stawki do limitu wskazanego odgórnie przez pozwanego.

To na stronie pozwanej spoczywa ciężar udowodnienia faktów uzasadniających oddalenie powództwa, a w szczególności, że koszt naprawy (przy zastosowaniu stawka (...) wskazanej przez powoda) wykracza poza zakres odpowiedzialności wynikający z umowy. Podnieść zatem należy, że rozkład ciężaru dowodu (art. 6 k.c.) oraz relewantny art. 232 k.p.c. nie może być rozumiany w ten sposób, że ciężar dowodu zawsze spoczywa na powodzie. Pozwany nie przedstawił dowodu przeciwnego. Zarzuty dotyczące między innymi limitowania kosztów ozonowania, mycia pojazdu, kosztów administracyjnych należy ocenić za bezpodstawne bowiem pozwany wydatki te nie zostały ujęte na rachunku, a nadto pozwany nie sprecyzował aby kwestionował ustalony czas naprawy.

Koszt naprawy pojazdu wyniósł łącznie 2957,31 zł, kwota ta wynika wprost z rachunku (k.31). Pozwany weryfikując stawkę rbg wypłacił odszkodowanie w kwocie łącznej 2487,21 zł. Powodowi przysługuje dopłata do odszkodowania w kwocie 470,10 zł i taką kwotę zasądzono w pkt. I wyroku.

O odsetkach zasądzonych od dnia 6 lipca 2023 roku do dnia zapłaty orzeczono zgodnie z żądaniem na podstawie art. 481 k.c. w zw. 817 k.c. w zw. 455 k.c.

O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z art. 98 § 1 ¹ , w myśl którego strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).

Powód wygrał proces w całości. W ramach kosztów postępowania poniósł wydatki w obejmują opłatę od pozwu (30 zł), koszty związane z ustanowieniem pełnomocnika (107 zł). Stosownie do ostatecznego rozstrzygnięcia przysługiwał mu od pozwanego zwrot kosztów procesu w kwocie 137 zł.

Sędzia Renata Rosiak-Doroz