Postanowienie SN z 16 września 2011, sygn. IV CZ 46/11
Data orzeczenia
16 września 2011
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Krzysztof Pietrzykowski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 16 września 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Marian Kocon
SSA Agnieszka Piotrowska
w sprawie z wniosku Skarbu Państwa – Naczelnika Urzędu Skarbowego
w M.
przy uczestnictwie S. W. i A. W.
o wpis,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 16 września 2011 r.,
zażalenia wnioskodawcy
na postanowienie Sądu Okręgowego
z dnia 10 września 2010 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie.
2
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 10 września 2010 r. odrzucił, jako
niedopuszczalną, wniesioną dnia 18 sierpnia 2010 r. skargę kasacyjną Skarbu
Państwa – Naczelnika Urzędu Skarbowego w M., reprezentowanego przez
Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa, od postanowienia Sądu Okręgowego z
dnia 22 kwietnia 2010 r. w sprawie III Ca 304/10 o wpis do księgi wieczystej.
Wyjaśnił, że uczestnikom postępowania mylnie doręczono dnia 18 czerwca 2010 r.
odpis postanowienia w sprawie III Ca 304/10 wraz z uzasadnieniem w sprawie III
Ca 305/10. Wobec tego, zgodnie z zarządzeniem sędziego z dnia 2 czerwca 2010
r., wnioskodawcy (Skarbowi Państwa – Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w M.)
doręczono dnia 25 sierpnia 2010 r. uzasadnienia w sprawach III Ca 304/10 i III Ca
305/10 z wyjaśnieniem o wcześniejszej omyłce. Skarga kasacyjna, wniesiona dnia
18 sierpnia 2010 r., jest zatem – zdaniem Sądu Okręgowego – niedopuszczalna
jako przedwczesna.
Wnioskodawca, reprezentowany przez Prokuratorię Generalną Skarbu
Państwa, wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 10 września
2010 r., zarzucając naruszenie 3986
§ 2 w związku z art. 3985
§ 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Prokuratoria Generalna wniosła wprawdzie ponownie 20 października
2010 r. skargę kasacyjną od postanowienia w sprawie III Ca 304/10, a dnia
21 października 2010 r. skargę kasacyjną od postanowienia w sprawie
III Ca 305/10. Nie oznacza to jednak, że wcześniej wniesiona skarga kasacyjna
z dnia 18 sierpnia 2010 r. powinna być odrzucona jako przedwczesna. Strona nie
może bowiem doznawać ujemnych konsekwencji błędu sądu, zwłaszcza, że
art. 3985
§ 1 k.p.c. nie wprowadza rozróżnienia na doręczenie prawidłowe
i omyłkowe, a art. 3986
§ 1 k.p.c. nie przewiduje odrzucenia przez sąd drugiej
instancji skargi wniesionej po omyłkowym doręczeniu stronie uzasadnienia
wprawdzie w innej, ale niemal identycznej sprawie. W niniejszej bowiem sprawie
w ogóle trudno jest mówić o omyłkowym doręczeniu, skoro uzasadnienia
3
w sprawach III Ca 304/10 i III Ca 305/10 są niemal identyczne i różnią się
w zasadzie tylko sygnaturą sprawy. Wprawdzie Sąd Najwyższy przyjął
w postanowieniu z dnia 26 kwietnia 2001 r., II CZX 146/00 (OSNC 2001, nr 12,
poz. 180), że odrzuceniu przez sąd drugiej instancji podlega skarga kasacyjna
wniesiona przed doręczeniem stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, jednak
ze wskazanych wyżej powodów taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej
sprawie.
Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 3941
§ 3 k.p.c.
w związku z art. 39815
§ 1 k.p.c.).