Postanowienie SN z 30 września 2011, sygn. IV CSK 208/11
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
zasądzono świadczenie
Przedmiot
o odwołanie od decyzji Ministra Skarbu Państwa
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
prokurator
uczestnik postępowania
wnioskodawca
uczestnik
Data orzeczenia
30 września 2011
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Mirosława Wysocka
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 30 września 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosława Wysocka
w sprawie z wniosku Uniwersytetu Przyrodniczo - Humanistycznego w S.
przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Ministra Skarbu Państwa, T. Z., S. Z. i M. P.
o odwołanie od decyzji Ministra Skarbu Państwa,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 30 września 2011 r.,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Apelacyjnego
z dnia 21 października 2010 r.,
I. odrzuca skargę kasacyjną do rozpoznania;
II. zasądza od wnioskodawcy na rzecz Skarbu Państwa -
Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 120
(sto dwadzieścia) zł z tytułu zwrotu kosztów
postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
2
Postanowieniem z dnia 21 października 2010 r. Sąd Apelacyjny oddalił
apelację wnioskodawcy Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w S. od
postanowienia z dnia 10 czerwca 2010 r., którym Sąd Okręgowy po ponownym
rozpoznaniu sprawy nie uwzględnił odwołania wnioskodawcy wniesionego od
decyzji Ministra Skarbu Państwa z dnia 24 lipca 2008 r. nieuwzględniającej
sprzeciwu od decyzji tego Ministra z dnia 30 czerwca 2008 r. odmawiającej
wyrażenia zgody na rozporządzenie przez uczelnię jednym z jej składników
majątkowych, którego wartość rynkowa przekraczała 50.000 euro, wymaganej w
art. 5a ust. 1 ustawy dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień
przysługujących Skarbowi Państwa (Dz.U. Nr 106, poz. 493 ze zm.).
Od postanowienia z dnia 21 października 2010 r. wnioskodawca wywiódł
skargę kasacyjną.
W odpowiedzi na skargę uczestnik postępowania Skarb Państwa wniósł o jej
odrzucenie, a na wypadek nieuwzględnienia tego wniosku o odmowę przyjęcia
skargi do rozpoznania, w przypadku zaś nieuwzględnienia także tego wniosku
o jej oddalenie, ponadto wniósł o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności konieczne było zbadanie czy skarga kasacyjna jest
w sprawie dopuszczalna.
Zgodnie z art. 5c ust. 6 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach
wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa (Dz.U. Nr 106, poz.
493 ze zm.), do rozpoznania spraw wszczętych na skutek odwołania państwowej
osoby prawnej od rozstrzygnięcia Ministra Skarbu Państwa o nieuwzględnieniu
sprzeciwu tej osoby od decyzji tego Ministra odmawiającej wyrażenie zgody na
dokonanie czynności prawnej, o której mowa w art. 5a ust. 1 tej ustawy,
znajdują odpowiednie zastosowanie przepisy części pierwszej księgi drugiej tytułu
II działu IVa Kodeksu postępowania cywilnego, czyli przepisy postępowania
nieprocesowego dotyczące spraw z zakresu przepisów o przedsiębiorstwach
państwowych i o samorządzie załogi przedsiębiorstwa państwowego.
W postępowaniu nieprocesowym kwestię przysługiwania skargi kasacyjnej
w sposób generalny normuje art. 5191
k.p.c. Przepis ten ogranicza jej
3
dopuszczalność do pewnej kategorii spraw. Stosownie do § 1 tego artykułu, skarga
przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji postanowienia co do istoty
sprawy oraz od postanowienia w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia
postępowania kończących postępowanie w sprawie - w sprawach z zakresu prawa
osobowego, rzeczowego i spadkowego, chyba że przepis szczególny stanowi
inaczej. Ponadto skarga przysługuje w sprawach wymienionych w § 2 i 3.
W pozostałych rodzajach spraw rozpoznawanych w postępowaniu nieprocesowym
skarga kasacyjna uczestnikom nie przysługuje.
Art. 5c ust. 6 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. w sposób jednoznaczny
określa przynależność przewidzianych w nim spraw poprzez odesłanie
do konkretnych przepisów Kodeksu postępowania cywilnego (art. 6911
- 6919
k.p.c.). W ten sposób regulacja pozakodeksowa została bezpośrednio objęta
Kodeksem. W tym kontekście, zważywszy, że ustawa z dnia 8 sierpnia 1996 r.,
jak również przepisy art. 6911
- 6919
k.p.c., nie zawierają samodzielnych
unormowań dotyczących dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach w nich
określonych, jej oceny należało dokonać w oparciu o ogólne reguły przewidziane
w art. 5191
k.p.c., uwzględniając systematykę Kodeksu (por. postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 6 lutego 2003 r., IV CZ 3/03, niepubl.). Wyraźne odesłanie do
przepisów normujących postępowanie w sprawach z zakresu przepisów
o przedsiębiorstwach państwowych i o samorządzie załogi przedsiębiorstwa
państwowego działu IVa przesądza o tym, że obecnej sprawy nie można
zakwalifikować do żadnej z kategorii spraw wymienionych w art. 5191
§ 1 k.p.c.,
dla których przepisy szczegółowe zawarte są w pozostałych działach tytułu II,
ma ona bowiem względem nich charakter autonomiczny. Oznacza to, że wobec
braku w tych przepisach regulacji szczególnych przewidujących możliwość
wniesienia skargi kasacyjnej w sprawach, których przepisy te dotyczą, skarga
w nich jest niedopuszczalna (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia
9 czerwca 2009 r., II CSK 21/09, niepubl.).
Z omówionych przyczyn skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986
§ 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.
4
O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 520
§ 3 k.p.c..