Zarządzenie z 3 października 2024, sygn. I C 355/23

UZASADNIENIE

wyroku S ą du Rejonowego w Jastrz ę biu- Zdroju

z dnia 12 września 2024 roku

Pozwem, który wpłynął do tut. Sądu w dniu 23 marca 2023 roku Spółka (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. wniosła przeciwko stronie pozwanej Towarzystwu (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. o zapłatę kwoty 7.387,38 złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie. Powódka wniosła także o zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu w tym kosztami zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej w dniu 29 września 2022 roku zawarł z poszkodowanym P. G. umowę najmu pojazdu zastępczego. Przedmiotem najmu był samochód marki M. (...) o numerze rejestracyjnym nr (...). Strony ustaliły stawkę dobową najmu na kwotę 350 zł netto, okres najmu wyniósł 26 dni, tym samym łączna kwota wynagrodzenia za najem samochodu zastępczego wyniosła 11.193,00 zł brutto. Poszkodowany w dniu 29 września 2022r. podpisał upoważnienie do odbioru odszkodowania za wynajem pojazdu zastępczego tj. zawarł z powodem umowę cesji wierzytelności. Na mocy upoważnienia powód miał otrzymać wypłatę odszkodowania wynikającego ze szkody komunikacyjnej odpowiadającej kosztom wynajmu pojazdu zastępczego. W dniu 28 listopada 2022 r. powód wystawił fakturę VAT nr (...) przesłał ją do Towarzystwa (...), które likwidowało szkodę. Towarzystwo (...) jedynie częściowo uznało roszczenie powoda, przyznając mu w dniu 5 grudnia 2022 r. odszkodowanie w kwocie 3.220,14 zł oraz w dniu 14 marca 2023 r. kwotę 585,48 zł stanowiące łącznie odszkodowanie za 26 dni najmu pojazdu zastępczego, uwzględniając za stawkę 119,00 zł netto. Odwołanie złożone przez powoda nie zmieniło stanowiska Towarzystwa (...), w związku z tym powód skierował wezwanie do zapłaty do pozwanego. Powód podniósł, że dochodzona przez powoda w niniejszym postępowaniu dobowa stawka najmu na poziomie 350,00 zł netto za najem samochodu S. (...) jest stawką rynkową dla usługi oferowanej przez powoda. Powód zatem podniósł, że niniejszym pozwem dochodzi różnicy między wypłaconym odszkodowaniem, a poniesionymi przez poszkodowanego kosztami wynajmu pojazdu zastępczego w wysokości 7.387,38 zł.

W dniu 25 maja 2023r. pozwana wniosła odpowiedź na pozew domagając się oddalenia powództwa w całości oraz zasądzenia od powoda na rzecz pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu pozwana wskazała, iż co do zasady nie kwestionuje swojej odpowiedzialności za zaistniałe zdarzenie komunikacyjne z dnia 22 września 2022 r. o czym świadczy przyznane i wypłacone odszkodowanie z tytułu zwrotu kosztów wynajmu pojazdu zastępczego w kwocie 3.805,62 zł. Pozwana jednak w całości zakwestionowała wysokość dochodzonego roszczenia, wskazując, iż roszczenie powoda co do kwoty 7.387,38 zł pozostaje bezpodstawne. Pozwana podniosła, iż kwota wskazana przez powoda nie stanowi odszkodowania za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła, jako iż kompensacji winny podlegać jedynie koszty celowe, ekonomicznie uzasadnione oraz faktycznie poniesione koszty najmu pojazdu zastępczego. Zdaniem pozwanej poszkodowany przyczynił się do zwiększenia rozmiarów szkody. Pozwana miała bowiem poinformować poszkodowanego o możliwości bezpłatnego zorganizowania pojazdu zastępczego i weryfikacji stawki w przypadku skorzystania z oferty firmy zewnętrznej, z czego poszkodowany nie skorzystał prowadząc do wynajęcia samochodu zastępczego za stawkę rażąco wygórowaną.

W dalszym toku postępowania stanowiska stron pozostały bez zmian.

S ą d ustali ł nast ę puj ą cy stan faktyczny.

W dniu 22 września 2022 roku do doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzony został pojazd marki F. (...) nr rej (...) będący własnością P. G.. Pojazd po kolizji nie nadawał się do dalszej jazdy. Sprawca kolizji posiadał ubezpieczenie z tytułu odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdów mechanicznych w (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W..

Poszkodowany P. G. zgłosił szkodę (...) Towarzystwu (...) z siedzibą w W. w ramach usługi bezpośredniej likwidacji szkody ( (...)). Poszkodowany został poinformowany przez Towarzystwo (...) o możliwości organizacji najmu pojazdu zastępczego przez Ubezpieczyciela oraz o przyjętych zasadach i stawkach akceptowanych przez Towarzystwo (...). Poszkodowany zdecydował się na najem pojazdu zastępczego w firmie, która została mu polecona przez powoda.

Strony zawarły umowę najmu pojazdu marki M. (...) o numerze rejestracyjnym (...) w dniu 29 września 2022r. Do wydania przedmiotu najmu doszło w dniu podpisania umowy, a poszkodowany zwrócił samochód zastępczy objęty umową najmu w dniu 25 października 2022r.

Tego samego dnia między poszkodowanym a powodem doszło do zawarcia umowy cesji wierzytelności. W §1 umowy cedent oświadczył, iż w związku ze szkodą komunikacyjną z dnia 22 września 2022 roku likwidowaną przez Towarzystwo (...) poniósł szkodę związaną z utratą możliwości korzystania z samochodu marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...). Samochód ten jest niezbędny do wykonywania przez cedenta obowiązków zawodowych i rodzinnych. W §2 umowy wskazano, iż cedent na warunkach określonych w umowie przelewa na rzecz cesjonariusza swoją wierzytelność w postaci prawa do odszkodowania za korzystanie z samochodu zastępczego w okresie od dnia powstania szkody komunikacyjnej na cały okres likwidacji szkody. Wysokość wierzytelności miała określać umowa najmu samochodu zastępczego z dnia 29 września 2022 r. zawarta z cesjonariuszem.

W dniu 28 listopada 2022r. powód wystawił na rzecz strony pozwanej fakturę VAT nr (...), zgodnie z którą pozwana została zobowiązana do zapłaty kwoty 11.602,59 zł tytułem zwrotu kosztów wynajmu samochodu zastępczego

Dowód: umowa najmu samochodu z dnia 29.09.2022r. k.10, umowa cesji wierzytelności z dnia 29.09.2022r., faktura VAT nr (...)/X k. 11, informacja o możliwości zorganizowania najmu pojazdu zastępczego z dnia 04.10.2022r. k.16, zeznania świadka P. G. k.69, zeznania świadka J. R. k.81.

Decyzją z dnia 5 grudnia 2022 r. Towarzystwo (...) wypłaciło powodowi odszkodowanie w kwocie 3.220,14 zł tytułem najmu pojazdu zastępczego. Towarzystwo (...) wskazało, iż za uzasadniony uznało okres najmu 22 dni (od daty początku najmu tj. od dnia 29 września 2022r. do dnia przekazania wyceny kosztów naprawy pojazdu tj. 1 października 2022r., plus jeden dzień na sporządzenie kosztorysu z uwzględnieniem dodatkowych uszkodzeń, plus kolejne 8 dni na przeprowadzenie skutecznej naprawy pojazdu). Ponadto zweryfikowana została stawka za wynajem pojazdu do 119,00 zł netto za dzień najmu. W dniu 13 lutego 2023 roku powód zwrócił się do pozwanej w celu rozważenia ponownego przeanalizowania sprawy. Powód w korespondencji mailowej skierowanej do pozwanej wskazał, iż pozwana dopiero w dniu 19 października 2022 roku zaakceptowała ostateczny kosztorys naprawy, zgodnie z którym warsztat mógł dokonać zamówienia na stosowne części i dokonać naprawy. Zwrot naprawionego pojazdu nastąpił 25 października 2022 roku.

W odpowiedzi na reklamacje pozwana decyzją z dnia 14 marca 2023 roku przyznała dalsze odszkodowanie z tytułu najmu pojazdu zastępczego w kwocie 585,48 zł. W uzasadnieniu decyzji Towarzystwo (...) wskazało, iż za zasadny został uznany okres najmu pojazdu zastępczego przez 26 dni. Towarzystwo (...) nie zweryfikowało jednak przyjętej dobowej stawki najmu pojazdu zastępczego w kwocie 119,00 zł netto. Towarzystwo (...) łącznie wypłaciło powodowi odszkodowanie z tytułu najmu pojazdu zastępczego w kwocie 3.805,62 zł. Towarzystwo (...) wskazało również, iż w przypadku braku akceptacji stanowiska przyjętego przez ubezpieczyciela, istnieje możliwość wystąpienia do sądu powszechnego w celu dochodzenia roszczeń nieuwzględnionych. W dalszym toku postępowania likwidacyjnego stanowisko stron nie uległo zmianie.

Dowód: dowód: decyzja o wypłacie z dnia 05.12.2022r. k.12-13 reklamacja z dnia 13.02.2023r. k.14, pismo pozwanej z dnia 14.03.2023r. k.15

Z opinii biegłego z zakresu techniki motoryzacyjnej K. M. wynika, że stawki za najem pojazdu klasy równorzędnej do klasy pojazdu poszkodowanego wynosiły od 290 zł brutto do 815 brutto za dobę najmu. Stanowi to średnią stawkę na poziomie 430,50 zł brutto za dobę najmu pojazdu zastępczego, biorąc pod uwagę uzasadniony czas naprawy pojazdu marki F. (...) o nr rej. (...) uszkodzonego podczas zdarzenia.

Dowód: opinia biegłego sądowego z zakresu techniki motoryzacyjnej z dnia 23.11.2023r. k.86-107);

Poczynione ustalenia faktyczne Sąd oparł na dokumentach powołanych w treści uzasadnienia, których prawdziwość nie została zakwestionowana przez strony, zeznaniach świadków, w zakresie w jakim znajdowały potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym oraz opinii biegłego sądowego K. M.. Całokształt opinii biegłego był jasny i zrozumiały. Sąd w całości opinią tą podzielił i oparł na niej swoje ustalenia faktyczne co do kluczowej dla sprawy kwestii jaką była wysokość należnego odszkodowania. Tym samym kluczowym dla rozstrzygnięcia sprawy była opinia biegłego sądowego sporządzona na zlecenie Sądu, który w sposób wyczerpujący opisał wszystkie zagadnienia związane z ustaleniem wysokości należnego powodowi odszkodowania.

S ą d zwa ż y ł , co nast ę puje:

Powództwo podlegało uwzględnieniu w całości.

Stosownie do treści art. 805 § 1 i 2 k.c. przez umowę ubezpieczenia majątkowego ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie, polegające na zapłacie określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych posiadacz pojazdu mechanicznego jest obowiązany zawrzeć umowę obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem posiadanego przez niego pojazdu.

Legitymacja czynna powoda wynikała z przeniesienia na jego rzecz wierzytelności w trybie art. 509 § 1 k.c., zgodnie z którym wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Sąd uznał umowę cesji za skuteczną. Obejmowała bowiem oznaczoną wierzytelność. Do akt sprawy dołączono umowę cesji tj. upoważnienie do odbioru odszkodowania za wynajem samochodu zastępczego, z której bezsprzecznie wynika, że doszło do przelewu wierzytelności będącej przedmiotem tego postępowania. Dokumenty, które przedłożył na tę okoliczność były w ocenie Sądu autentyczne i ich prawdziwość nie wzbudzała wątpliwości Sądu.

Zgodnie z art. 6 k.c. ten, kto powołując się na przysługujące mu prawo, żąda czegoś od innej osoby, obowiązany jest udowodnić fakty (okoliczności faktyczne) uzasadniające żądanie, ten zaś kto odmawia uczynienia zadość żądaniu, a więc neguje uprawnienie żądającego, obowiązany jest udowodnić fakty wskazujące na to, że uprawnienie żądającemu nie przysługuje. Podkreślić należy, że w przepisie tym chodzi nie o każdy fakt, lecz o fakty mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a więc o fakty prawotwórcze, czyli wskazujące istnienie prawa, oraz fakty niweczące lub tamujące prawo, czyli wskazujące na to, że żądanie strony jest nieuzasadnione. Przepis ten wyraża dwie ogólne reguły: pierwszą - generalnie wymagającą udowodnienia powołanego przez stronę faktu, powodującego powstanie określonych skutków prawnych, oraz drugą regułę, która sytuuje ciężar dowodu danego faktu po stronie osoby, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Pierwsza "zasada obowiązku udowodnienia powoływanego faktu" jest w istocie nieunikniona ze względów racjonalnych, ponieważ odmienna regulacja powodowałaby powstanie niedopuszczalnej łatwości wywodzenia skutków prawnych z prostego powołania się na fakt bez potrzeby jego udowodnienia. Natomiast druga stanowi "ogólną zasadę rozkładu ciężaru dowodu", od której wyjątki wskazywać mogą niektóre przepisy szczególne. Z pierwszej reguły, wyrażonej w art. 6 k.c., wynika, że samo przyznanie faktu przez drugą stronę ewentualnego sporu nie może stanowić wystarczającego dowodu istnienia danego faktu, który musi być zawsze ponadto potwierdzony całokształtem materiału dowodowego lub innymi poznanymi już okolicznościami. Wyrazem tego jest regulacja art. 229 k.p.c. wymagającego, aby przyznanie faktu przez drugą stronę nie budziło wątpliwości, co wymaga właśnie uwzględnienia innych okoliczności. W myśl ogólnych zasad postępowania dowodowego na powodzie spoczywa ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego żądanie, a na stronie pozwanej obowiązek udowodnienia okoliczności uzasadniających jej wniosek o oddalenie powództwa. Samo twierdzenie strony nie jest dowodem, a twierdzenie dotyczące istotnej dla sprawy okoliczności powinno być udowodnione przez stronę to twierdzenie zgłaszającą (por. wyrok SN z dnia 22.11.2001r., I PKN 660/00, Wokanda 2002/7-8/44). Stosownie zaś do treści art. 232 k.p.c. strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne.

W dniu 22 września 2022r. doszło do wypadku komunikacyjnego, w którym szkodę na mieniu w postaci samochodu marki F. (...) poniósł poszkodowany P. G.. Koniecznym stało się wynajęcie samochodu zastępczego przez poszkodowanego. W razie wypłaty odszkodowania przez Towarzystwo (...) powód był upoważniony do odbioru odszkodowania i przeznaczenia go na poczet wynajmu pojazdu zastępczego przez poszkodowanego na podstawie umowy cesji wierzytelności z dnia 29 września 2022 roku.

Powód wykazał zawarcie z poszkodowanym P. G. umowy najmu pojazdu M. (...) o numerze rejestracyjnym (...) w dniu 29 września 2022 roku. Powód wykazał również, że doszło do podpisania z poszkodowanym upoważnienia do odbioru odszkodowania za wynajem pojazdu zastępczego, tj. zawarcia z poszkodowanym umowy cesji wierzytelności.

Bezsporne w niniejszej sprawie pozostawało przyjęcie okresu 26 dni najmu pojazdu zastępczego odpowiadającemu rzeczywistemu czasowi likwidacji szkody i naprawy pojazdu. Spór dotyczył wysokości kosztów najmu pojazdu, to jest wysokości dobowej stawki najmu. Strona powodowa ustaliła wysokość odszkodowania z tytułu najmu pojazdu zastępczego na kwotę 11.602,59 zł, przyjmując stawkę dzienną wynajmu na kwotę 350,00 zł netto, natomiast strona pozwana wypłaciła poszkodowanemu kwotę 3.805,62 zł, przyjmując stawkę dzienną wynajmu na kwotę 119,00 zł brutto uwzględniając okres najmu na 26 dni.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do stawki najmu pojazdu zastępczego przypomnieć należy, iż w myśl art. 361 § 2 k.c., w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Szkoda jest rozumiana jako utrata lub zmniejszenie aktywów, bądź powstanie lub zwiększenie pasywów osoby poszkodowanej. Przy ustaleniu szkody stosuje się ogólne zasady prawa odszkodowawczego, choć odszkodowanie należne od ubezpieczyciela odpowiedzialności cywilnej zawsze wypłaca się w pieniądzu. Zasadą jest całkowita kompensata doznanego uszczerbku, wykluczone jest jednak nieuzasadnione wzbogacenie poszkodowanego. Stosownie do art. 361 § 1 k.c., zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła (adekwatny związek przyczynowy). Normalny związek przyczynowy zachodzi wtedy, gdy w danym układzie stosunków i warunków oraz w zwyczajowym biegu rzeczy, bez zaistnienia szczególnych okoliczności, szkoda jest rezultatem typowym, w zwykłej kolejności rzeczy, a więc nie będącym rezultatem jakiegoś zupełnie wyjątkowego zbiegu okoliczności. Wypożyczenie samochodu zastępczego w niniejszej sprawie pozostawało w normalnym związku przyczynowym ze zdarzeniem szkodzącym.

Uzasadnioną stawkę wynajmu pojazdu zastępczego Sąd ustalił w oparciu o opinię biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej z dnia 23 listopada 2023 roku. Z opinii biegłego z zakresu techniki motoryzacyjnej K. M. wynika, że stawki za najem pojazdu klasy równorzędnej do klasy pojazdu poszkodowanego wynosiły od 290 zł brutto do 815 brutto za dobę najmu. Stanowi to średnią stawkę na poziomie 430,50 zł brutto za dobę najmu pojazdu zastępczego, biorąc pod uwagę uzasadniony czas naprawy pojazdu marki F. (...) o nr rej. (...) uszkodzonego podczas zdarzenia. Przyjmując wskazaną powyżej uzasadnioną stawkę dobową 430,50 zł brutto, 26 dni najmu daje to łącznie 11.193,00 zł. Ubezpieczyciel wypłacił z tytułu najmu samochodu zastępczego kwotę 3.805,62 zł, natomiast powód domagał się kwoty 7.387,38 co oznacza, że roszczenie zgłoszone w niniejszej sprawie jest zasadne co do całości żądanej kwoty. Wobec powyższego Sąd w pkt. 1 wyroku z dnia 12 września 2024 roku zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 7.387,38 zł.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. Na koszty, które pozwany winien zwrócić powodowi składa się opłata od pozwu w kwocie 400 zł, koszty wynagrodzenia pełnomocnika procesowego będącego radcą prawnym w wysokości 1800 zł (§2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, tekst jedn. Dz.U.2018.265 ze zm.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł oraz zaliczka na powołanie biegłego 800 zł, co daje łącznie 3.017,00 zł.

O kosztach sądowych nieuiszczonych przez strony Sąd orzekł w punkcie 3. wyroku i z tego tytułu, na podstawie z art. 113 ust. 1 w zw. z art. 83 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, przy zastosowaniu art. 98 § 1 k.p.c., nakazał stronie pozwanej uiścić na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Jastrzębiu-Zdroju kwotę 286,64 zł tytułem nieuiszczonych przez stronę części wydatków na biegłego sądowego.

J. ę bie-Z., dnia 03.10.2024 r.

Sędzia Aleksandra Wilkos

Sygnatura akt I C 355/23upr

ZARZĄDZENIE

1.  (...)

2.  (...)

3.  (...)

(...)

(...)