Wyrok z 19 września 2017, sygn. V K 800/17

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 września 2017 r.

Sąd Rejonowy Szczecin- Centrum w Szczecinie w V Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący: SSR Rafał Pawliczak

Protokolant: Patrycja Zielińska

przy udziale prokuratora Anity Sadlak- Magdij

po rozpoznaniu w dniu 19 września 2017 r. sprawy:

D. G.

syna M. i D.

urodzonego (...) w S.

oskarżonego o to, że:

w dniu 9 maja 2017 r. w S., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii posiadał przy sobie znaczną ilość środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste o łącznej masie netto 2.699,48 gram, a nadto w lokalu mieszkalnym położonym w S. przy ul. (...) posiadał środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste o masie netto 6,58 g i żywicy konopi o masie netto 2,17 g oraz susz grzybowy o łącznej masie netto 16,63 g, zawierający w swym składzie chemicznym środek psychotropowy w postaci psylocyny,

tj. o czyn z art. 62 ust. 2 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485),

I.  uznaje oskarżonego D. G. za winnego popełnienia zarzuconego mu przestępstwa i za jego popełnienie, na podstawie art. 62 ust. 2 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485), wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

II.  na podstawie art. 63 § 1 kk zalicza na poczet wymierzonej kary okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania oskarżonego w sprawie od dnia 09 maja 2017 r., godz. 18:45,

III.  na podstawie art. 70 ust. 2 wymienionej ustawy z dnia 29.07.2005 r. oraz art. 44 § 2 kk orzeka przepadek zatrzymanych w sprawie substancji, opakowań, pudełek, walizki, wagi elektronicznej i bibułek,

IV.  na podstawie art. 70 ust. 4 wymienionej ustawy z dnia 29.07.2005 r. orzeka od oskarżonego na rzecz Ośrodka (...) od Środków Psychoaktywnych (...) w C. nawiązkę w kwocie 2200 (dwóch tysięcy dwustu) zł,

V.  na podstawie art. 627 kpk zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym, na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 2 ust. 2 Ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r. , Nr 49 poz. 223 ze zm.) opłatę w kwocie 300 (trzystu) zł.

sygn. akt V K 800/17

UZASADNIENIE

w trybie art. 424 § 3 kpk

D. G. w dniu 9 maja 2017 roku w S. posiadał 2 699,48 g suszu roślinnego postaci ziela konopi innych niż włókniste. Umieścił go w walizce, którą przewoził taksówką.

dowód :

- protokół przeszukania k. 5-7

- protokół oględzin k. 22-27

- opinia fizykochemiczna k. 55-56, 205-213

- zeznania A. Z. k. 16-17

- zeznania Ł. J. k. 9-10

- wyjaśnienia oskarżonego k. 376-377

D. G. w tym samym czasie w S. w mieszkania przy ul. (...) posiadał środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste o masie netto 6,58 g i żywicy konopi o masie netto 2,17 g oraz susz grzybowy o łącznej masie netto 16,63 g, zawierający w swym składzie chemicznym środek psychotropowy w postaci psylocyny.

dowód :

- protokół przeszukania k. 13-15

- protokół oględzin k. 28-29

- opinia fizykochemiczna k. 55-56, 205-213

D. G. ma 24 lata, ma wykształcenie podstawowe, nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Wykonuje prace dorywcze, zarabia 1500 zł miesięcznie. Był 4 razy karany, w tym raz za posiadanie narkotyków.

dowód:

- dane o oskarżonym k. 52,376

- dane K. k. 105-106

Oskarżony ostatecznie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i wyjaśnił w jaki sposób wszedł w posiadanie narkotyków. Sąd przypisał oskarżonemu popełnienie zarzuconego mu czynu mając na uwadze przybliżone wyjaśnienia oskarżonego, a także dowody wskazane wyżej, które, z uwagi na sporządzenie uzasadnienia w trybie art. 424 § 3 kpk, nie zostaną w tym miejscu omówione.

Oskarżony, wbrew przepisom ustawy posiadał substancję psychotropową oraz środek odurzający w ilości pozwalającej na odurzenie się nawet kilku tysięcy osób, a zatem w ilości, którą w świetle Ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, należy uznać za znaczną. Takim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu z art. 62 ust. 2 tej ustawy.

Sąd nie znalazł żadnych okoliczności wyłączających, czy też ograniczających winę tego oskarżonego. Oskarżony dopuścił się zarzucanego mu występku umyślnie w zamiarze bezpośrednim. W postępowaniu nie ujawniły się okoliczności, które uchylałyby bezprawność działania oskarżonego, zaś społeczna szkodliwość czynu była znaczna.

Wymierzając oskarżonemu karę za popełnione przez niego przestępstwo Sąd wziął pod uwagę stopień społecznej szkodliwości zarzuconego mu czynu, sposób życia przed popełnieniem czynu jak i po jego popełnieniu. Sąd uwzględnił również stopień zawinienia oskarżonego.

Na niekorzyść oskarżonego Sąd poczytał ilość posiadanego narkotyku, a także wielokrotną karalność mimo młodego wieku.

Nie zaistniały natomiast okoliczności, które można byłoby uznać za łagodzące.

Biorąc pod uwagę przytoczone okoliczności Sąd uznał, że karą adekwatną do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości zarzuconego oskarżonemu czynu będzie kara 2 lat pozbawienia wolności. Dotychczasowa karalność oskarżonego, w tym za podobne przestępstwo, jak również ilość posiadanego narkotyku świadczą bowiem o wysokiej społecznej szkodliwości czynu i negatywnie o stosunku oskarżonego do porządku prawnego i uzasadniają wymierzenie kary znacznie surowszej niż przewidziana w dolnej granicy ustawowego wymiaru.

Tak orzeczona kara jest w świetle wymienionych okoliczności odpowiednia i osiągnie swoje cele zapobiegawcze i wychowawcze wobec oskarżonego będąc dla niego wystarczającą nauczką, by na drogę przestępnego działania więcej nie powracać oraz zaspokoi potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, wyrażające się w zapewnieniu, że ten kto narusza dobra będące pod ochroną, zostanie sprawiedliwie ukarany.

Po myśli art. 70 ust. 2 Ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz art. 44 § 2 kk orzeczono przepadek posiadanej przez oskarżonego substancji psychotropowej oraz środka odurzającego wraz z opakowaniami, a nadto pozostałych przedmiotów, które służyły do popełnienia przypisanych oskarżonemu czynu.

Na poczet wymierzonej kary, zgodnie z art. 63 § 1 kk, zaliczono okres dotychczasowego pozbawienia wolności oskarżonego w sprawie.

Kierując się ogólną regułą odpowiedzialności za wynik postępowania, na podstawie art. 627 kpk i art. 2 ust. 1 pkt 4 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (t. j. Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.), Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym opłatę w kwocie 300 złotych.