Postanowienie SN z 26 października 2011, sygn. III CZP 57/11
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
umorzono postępowanie
Przedmiot
o świadczenie pieniężne
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
apelacja - postępowanie nieprocesowe
Tryb
posiedzenie jawne
Role w sprawie
Skarb Państwa
dłużnik egzekucyjny
Data orzeczenia
26 października 2011
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Dariusz Zawistowski
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 26 października 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Jan Górowski
SSN Wojciech Katner
w sprawie z wniosków U. Towarzystwo Ubezpieczeń S.A. w Ł., Banku
Gospodarstwa Krajowego z siedzibą w W., BRE Banku S.A. z siedzibą
w W., Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej "Ż." sp. z o.o.
w Ż., BP E. SE z siedzibą w H., Krzysztofa A.,
KMR S. sp. z o.o. w P., Banku Handlowego w W. S.A.,
E. S.A. w P., Pawła K., CTL P. sp. z o.o. w G., Andrzeja N., Miejskiej Energetyki
Cieplnej sp. z o.o. w K.,
VB L. P. S.A. we W., Agencji Wydawniczo - Reklamowej "W." sp. z o.o. w W.,
Miasta P., T. - Gospodarowanie Odpadami sp. z o.o. w N., Polskich Kolei
Państwowych S.A. z siedzibą
w W., Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta P., Dyrektora Izby Skarbowej w P.,
Danuty Ś., Skarbu Państwa-Starosty K., Hieronima P., Zakładu Wodociągów i
Kanalizacji sp. z o.o.
w W., K. sp. z o.o. z siedzibą w P., Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w P.,
Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w P.
przeciwko dłużnikowi O. sp. z o.o. w P.
przy uczestnictwie nabywcy nieruchomości Jacka G.
o świadczenie pieniężne,
2
na posiedzeniu jawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 26 października 2011 r.,
na skutek zagadnienia prawnego przedstawionego
przez Sąd Okręgowy
postanowieniem z dnia 10 czerwca 2011 r.,
"Czy w przypadku przyłączenia się wierzycieli do wszczętej
wcześniej egzekucji z nieruchomości (art. 927 k.p.c.), komornik, na
podstawie art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz. U.
2006 Nr 167 poz. 1191 ze zm.) o komornikach sądowych i egzekucji,
ustala i pobiera opłaty egzekucyjne należne z tytułu egzekucji
z nieruchomości osobno w każdej ze spraw egzekucyjnych,
proporcjonalnie do wysokości wyegzekwowanej kwoty przypadającej
dla danego wierzyciela, czy też ustala i pobiera jedną opłatę od
wyegzekwowanej w toku egzekucji z nieruchomości kwoty,
niezależnie od liczby spraw egzekucyjnych, w których wierzyciele
przyłączyli się do egzekucji z nieruchomości?"
umarza postępowanie przed Sądem Najwyższym.
Uzasadnienie
3
Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2011 r. Sąd Rejonowy - działając z
urzędu - w oparciu o art. 759 § 2 k.p.c., zmienił postanowienie Komornika
Sądowego przy Sądzie Rejonowym z dnia 10 grudnia 2010 r. w przedmiocie
wysokości opłaty egzekucyjnej, ustalonej przez komornika oddzielnie dla każdej ze
spraw egzekucyjnych, w której wierzyciele przyłączyli się do egzekucji z
nieruchomości - łącznie na kwotę 305 775,46 zł. Ustalił jedną opłatę egzekucyjną w
wysokości 96 092,40 zł, obliczoną w oparciu o sumę wyegzekwowaną w toku
egzekucji z nieruchomości.
Sąd Okręgowy rozpoznając zażalenie komornika na postanowienie z dnia 28
stycznia 2011 r. powziął wątpliwość czy w przypadku przyłączenia się wierzycieli do
wszczętej wcześniej egzekucji z nieruchomości komornik powinien ustalić i pobrać
jedną opłatę egzekucyjną - od wyegzekwowanej kwoty, czy też osobno opłatę dla
każdej ze spraw egzekucyjnych poszczególnych wierzycieli, odpowiednio do kwot
przypadających tym wierzycielom. Zagadnienie to przedstawił do rozstrzygnięcia
Sądowi Najwyższemu na podstawie art. 390 § 1 k.p.c.
Komornik sądowy M. R., który zaskarżył postanowienie Sądu Rejonowego z
dnia 28 stycznia 2011 r., w piśmie datowanym na 24 października 2011 r., cofnął
zażalenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Treść art. 390 § 1 k.p.c. wskazuje, że Sąd Najwyższy rozstrzyga jedynie tego
rodzaju zagadnienia prawne, które budzą poważne wątpliwości i jednocześnie mają
znaczenie dla sposobu rozpoznania apelacji (zażalenia) przez sąd drugiej instancji.
Cofnięcie przez stronę apelacji lub zażalenia w postępowaniu odwoławczym,
wywołanym ich wniesieniem, uzasadnia umorzenie takiego postępowania przez
sąd drugiej instancji (art. 391 § 1 k.p.c. i art. 397 § 2 k.p.c.). W postępowaniu
toczącym się przed Sądem Najwyższym należało zatem uwzględnić, że Sąd
Okręgowy, w następstwie cofnięcia zażalenia, nie rozpozna tego środka
zaskarżenia merytorycznie. Odpadła tym samym podstawa do rozstrzygnięcia
4
przez Sąd Najwyższy zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd
Okręgowy postanowieniem z dnia 10 czerwca 2011 r.
Zgodnie z art. 355 § 1 k.p.c. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu
postępowania między innymi wówczas, gdy wydanie wyroku stało się zbędne
lub niedopuszczalne. Przepis ten, stosownie do art. 13 § 2 k.p.c., znajduje
odpowiednio zastosowanie w postępowaniu wywołanym przedstawieniem Sądowi
Najwyższemu zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia na podstawie art. 390 § 1
k.p.c. Z tego względu postępowanie toczące się przed Sądem Najwyższym
podlegało umorzeniu.. Z tego względu postępowanie toczące się przed Sądem Najwyższym
podlegało umorzeniu.