Postanowienie SN z 4 listopada 2011, sygn. I CZ 114/11
Data orzeczenia
4 listopada 2011
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący
SSN Józef Frąckowiak
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 4 listopada 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSA Agnieszka Piotrowska
w sprawie z powództwa B. M.
przeciwko H. A. Towarzystwo Ubezpieczeń S.A. w W.
o zadośćuczynienie i odszkodowanie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 4 listopada 2011 r.,
zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 24 marca 2011 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
2
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny oddalił wniosek powódki B.
M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie oraz doręczenie
uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 3 lutego 2011 r. oraz odrzucił jej wniosek o
sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wspomnianego wyroku. W zażaleniu
powódka, zarzucając naruszenie art. 168 § 1 k.p.c. poprzez niezasadne oddalenie
wniosku o przywrócenie terminu, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia
w całości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Trafnie Sąd Apelacyjny, wskazując na utrwalone w orzecznictwie Sądu
Najwyższego stanowisko, podkreślił dwie sprawy. Po pierwsze, jeżeli strona jest
reprezentowana w procesie przez pełnomocnika przy ustalaniu winy, o której mowa
w art. 168 § 1 k.p.c., należy mieć na uwadze zachowanie pełnomocnika. Po drugie
zawinione zachowanie osób, którymi posługuje się pełnomocnik obciążają
pełnomocnika i są traktowane tak jak zawinione zachowanie samego
pełnomocnika. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik powódki wskazuje, że nie
złożenie wniosku o sporządzenie oraz doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu
Apelacyjnego z dnia 3 lutego 2011 r., w przewidzianym terminie nastąpiło bez jego
winy, lecz niewątpliwie wskutek niedbalstw pracownika kancelarii, który nie tylko, że
nie nadał sporządzonego wniosku w urzędzie pocztowym, to dodatkowo
wprowadził pełnomocnika w błąd. Tego rodzaju zachowanie nosi znamiona winy.
Skoro, w myśl utrwalonego orzecznictwa, strona odpowiada za zawinione
zachowanie swojego pełnomocnika, a ten za zawinione zachowanie osób, którymi
się posługuje, w rozpoznawanej sprawie brak podstaw do przywrócenia terminu, na
podstawie art. 168 § 1 k.p.c. (vide. post. SN z 30 maja 2007 r., III CSK 167/07,
niepubl.; post. SN z 10 kwietnia 2008 r., IV CZ 25/08, niepubl.; post. SN
z 17 kwietnia 2008 r., I CZ 32/08, niepubl. oraz post. SN z dnia 9 sierpnia 1974 r.,
II CZ 149/74, OSP 1975, nr 2, poz. 39. Obciążenie pełnomocnika skutkami
zawinionego zachowania podległego mu pracownika znajduje pełne uzasadnienie
zważywszy, że naczelną zasadą przyjmowaną przy odpowiedzialności za
nienależyte wykonanie zobowiązania jest odpowiedzialność dłużnika za zawinione
3
zachowanie osób, którymi posługuje się on przy wykonaniu zobowiązania. Zasada
ta w pełni odpowiada także wymogom stawianym stronie i jej pełnomocnikowi
w świetle art. 168 § 1 k.p.c. Brak bowiem uzasadnienia, aby skutkami zawinionego
zachowania pełnomocnika strony lub pracownika kancelarii pełnomocnika obciążać
drugą stronę procesu.
Mając powyższe względy na uwadze Sąd Najwyższy, na podstawie art. art.
39814
k.p.c. w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.