Wyrok z 14 stycznia 2025, sygn. V P 86/23
Sygn. akt V P 86/23
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
14 stycznia 2025 roku
Sąd Rejonowy w Rybniku, V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Wiesław Jakubiec
Ławnicy: Andrzej Karwot, Arkadiusz Polaszek
Protokolant : osobiście
po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2025 roku w Rybniku
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództw: N. R., K. B., M. C., A. C., J. G., L. G., B. G., B. H., B. H. (1), K. J., K. K., P. K., S. K., M. K., I. K., K. K. (1), J. K., K. L., I. L., A. Ł., S. Ł., I. M., A. N., G. N., A. O., B. P., E. P., G. S., K. S., S. S., G. S. (1), G. Ś., J. L., D. W., S. W., Z. Z.
przeciwko: Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej (...) Szpitala (...) w R.
o przywrócenie poprzednich warunków pracy i płacy
1. przywraca powódkę N. R. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.;
2. zasądza od pozwanego na rzecz powódki N. R. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia,
3. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
4. przywraca powódkę K. B. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R. ,
5. zasądza od pozwanego na rzecz powódki K. B. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia,
6. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania
7. przywraca powódkę M. C. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
8. zasądza od pozwanego na rzecz powódki M. C. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia ,
9. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania
10. przywraca powódkę A. C. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
11. zasądza od pozwanego na rzecz powódki A. C. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia,
12. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
13. przywraca powódkę J. G. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
14. zasądza od pozwanego na rzecz powódki J. G. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia,
15. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
16. przywraca powódkę L. G. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
17. zasądza od pozwanego na rzecz powódki L. G. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia,
18. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
19. przywraca powódkę B. G. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
20. zasądza od pozwanego na rzecz powódki B. G. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia ,
21. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
22. przywraca powódkę B. H. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
23. zasądza od pozwanego na rzecz powódki B. H. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia ,
24. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
25. przywraca powódkę B. H. (1) na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
26. zasądza od pozwanego na rzecz powódki B. H. (1) kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia’
27. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
28. przywraca powódkę K. J. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
29. zasądza od pozwanego na rzecz powódki K. J. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia ,
30. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
31. przywraca powódkę K. K. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
32. zasądza od pozwanego na rzecz powódki K. K. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia ,
33. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
34. przywraca powódkę P. K. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
35. zasądza od pozwanego na rzecz powódki P. K. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia,
36. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
37. przywraca powódkę S. K. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
38. zasądza od pozwanego na rzecz powódki S. K. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia ,
39. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania
40. przywraca powódkę M. K. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
41. zasądza od pozwanego na rzecz powódki M. K. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia ,
42. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania’
43. przywraca powódkę I. K. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
44. zasądza od pozwanego na rzecz powódki I. K. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia ,
45. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania’
46. przywraca powódkę K. K. (1) na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
47. zasądza od pozwanego na rzecz powódki K. K. (1) kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych)tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia ,
48. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
49. przywraca powódkę J. K. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
50. zasądza od pozwanego na rzecz powódki J. K. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych)tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia,
51. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
52. przywraca powódkę K. L. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
53. zasądza od pozwanego na rzecz powódki K. L. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia ,
54. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
55. przywraca powódkę I. L. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
56. zasądza od pozwanego na rzecz powódki I. L. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia,
57. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
58. przywraca powódkę A. Ł. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
59. zasądza od pozwanego na rzecz powódki A. Ł. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia,
60. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
61. przywraca powódkę S. Ł. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
62. zasądza od pozwanego na rzecz powódki S. Ł. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia,
63. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
64. przywraca powódkę I. M. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
65. zasądza od pozwanego na rzecz powódki I. M. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia,
66. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
67. przywraca powódkę A. N. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
68. zasądza od pozwanego na rzecz powódki A. N. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia,
69. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
70. przywraca powódkę G. N. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
71. zasądza od pozwanego na rzecz powódki G. N. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia
72. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
73. przywraca powódkę A. O. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
74. zasądza od pozwanego na rzecz powódki A. O. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia,
75. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
76. przywraca powódkę B. P. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) wR.,
77. zasądza od pozwanego na rzecz powódki B. P. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia,
78. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
79. przywraca powódkę E. P. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
80. zasądza od pozwanego na rzecz powódki E. P. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia,
81. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
82. przywraca powódkę G. S. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
83. zasądza od pozwanego na rzecz powódki G. S. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia,
84. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
85. przywraca powódkę K. S. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
86. zasądza od pozwanego na rzecz powódki K. S. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia ,
87. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
88. przywraca powódkę S. S. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...)w R.,
89. zasądza od pozwanego na rzecz powódki S. S. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia,
90. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
91. przywraca powódkę G. S. (1) na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) wR.,
92. zasądza od pozwanego na rzecz powódki G. S. (1) kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia ,
93. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
94. przywraca powódkę G. Ś. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
95. zasądza od pozwanego na rzecz powódki G. Ś. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia,
96. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
97. przywraca powódkę J. L. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.
98. zasądza od pozwanego na rzecz powódki J. L. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia,
99. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
100. przywraca powódkę D. W. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
101. zasądza od pozwanego na rzecz powódki D. W. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia,
102. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
103. przywraca powódkę S. W. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
104. zasądza od pozwanego na rzecz powódki S. W. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia,
105. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
106. przywraca powódkę Z. Z. na poprzednie warunki pracy i płacy w zakresie jej zatrudnienia w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) w R.,
107. zasądza od pozwanego na rzecz powódki Z. Z.kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia,
108. zobowiązuje stronę pozwaną do dalszego zatrudnienia powódki na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania;
109. odstępuje od obciążania strony pozwanej kosztami sądowymi.
Sędzia Wiesław Jakubiec
Andrzej Karwot Arkadiusz Polaszek
Sygn. akt V P 86/23
UZASADNIENIE
Powódki: N. R. K. B., M. C., A. C., J. G., L. G., B. G., B. H., B. H. (1), K. J.,K. K., P. K., S. K., M. K., I. K., K. K. (1), J. K., K. L., I. L., A. Ł., S. Ł., I. M., A. N., G. N., A. O., B. P., E. P., G. S.,K. S., S. S., G. S. (1), G. Ś., J. L., D. W., S. W., Z. Z. wniosły przeciwko pozwanemu Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalowi (...) R. pozew o uznanie za bezskuteczne wypowiedzeń zmieniających powódkom warunki pracy i płacy (z marca lub z kwietnia 2023 roku), a w przypadku upływu okresu wypowiedzenia zmieniającego o przywrócenie poprzednich warunków pracy i płacy, zobowiązanie pozwanego do dalszego zatrudnienia powódek na dotychczasowych warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia sprawy, nadto o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu pozwów wskazano, że powódki są zatrudnione u pozwanego zajmując stanowiska pielęgniarek oraz położnych i posiadają wykształcenia wyższe magisterskie oraz uzyskały specjalizację. Do 30 czerwca 2022 roku wyłącznie przy ustaleniu wynagrodzenia zasadniczego były kwalifikowane przez pracodawcę do 7 grupy zawodowej według kwalifikacji wymaganych na danym stanowisku, zgodnie z ówcześnie obowiązującym załącznikiem do ustawy z 26.05.2022 r. o zmianie ustawy o sposobie ustalenia najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych. Współczynnik dla powódek wynosił wówczas 1,06, zaś z dniem nowelizacji ww. ustawy i jej załącznika wynagrodzenia powódek zostało ustalone jednostronnie poprzez zaszeregowanie do nowej grupy zawodowej nr 5, ze współczynnikiem 1,02, podczas gdy w ich ocenie winny być zakwalifikowane go grupy nr 2 (stanowiącej odpowiednik dawnej grupy 7), ze współczynnikiem 1,29. Dodały, że dopiero 29 grudnia 2022 roku otrzymały formalne wypowiedzenia warunków pracy i płacy, przy czym w wypowiedzeniach tych nie wskazano przyczyn dla jakich zaprzestano uznawania dotychczasowych kwalifikacji powódek. Udzielając informacji na żądanie NFZ, pozwany wykazywał i uznawał realnie posiadane przez powódki kwalifikacje. Wszystkie przekazy, związane z procesem legislacyjnym zakresie spornej regulacji, nakierowane były na uwypuklenie celu przyświecającego noweli, tj. wzrost wynagrodzeń dla pracowników sektora służby zdrowia. Nadto wskazały, że pozwany pomija fakt, że na każdej pielęgniarce i położnej ciąży obowiązek stałego aktualizowania wiedzy i doskonalenia zawodowego. Twierdzenia, że dla objęcia poszczególnych stanowisk wystarczające jest wykształcenie średnie, nie ma racji bytu zwłaszcza w kontekście zmian w systemie kształcenia – średnie szkoły kształcące pielęgniarki i położne przestały bowiem istnieć w 1997 roku. Pozwany miał zapewnione przez NFZ środki finansowe na zwiększenie wynagrodzenie obliczone według współczynnika 1,29, tj. dla grupy zawodowej nr 2, które powódki nabyły z mocy prawa z dniem 1 lipca 2022 roku.
W odpowiedziach na pozwy pozwany wniósł o ich oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniach wskazał, że na mocy nowelizacji ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych, zmianom uległ także załącznik do ustawy – wprowadzono nowe grupy zawodowe, wymogi dla poszczególnych stanowisk, a także zmieniono współczynnik pracy. Pozwany podkreślił, że aktualnie kwalifikacja pracowników do poszczególnych grup zawodowych odbywa się w oparciu o kwalifikacje wymagane na danym stanowisku. Dotychczas kwestia kwalifikacji do poszczególnej grupy nie stanowiła nadto elementu umowy o prace, dopiero aktualny stan prawny nałożył na pracodawcę obowiązek niejako „uzupełnienia” umów o dookreślenie grupy, do jakiej przynależy dane stanowisko pracy. W stosunku do osób, które nie zgodziły się na podpisanie aneksów do umów o pracę, jedyną prawną możliwością realizowania ustawowego obowiązku było złożenie przez pracodawcę oświadczeń o wypowiedzeniu warunków pracy i płacy. Według pozwanego było to jedyne formalne potwierdzenie stanu faktycznego istniejącego od lipca 2022 roku. Pozwany Szpital wskazał, że w zakresie informacji kierowanej do NFZ, wskazał pielęgniarki i położne według kwalifikacji przez nie posiadane, a nie wymagane na dany stanowisku. Zaznaczył, że realnie wynagrodzenie wszystkich pracowników Szpitala, w tym powódek, wzrosło po 1 lipca 2022 roku. Pozwany kierował do Ministerstwa Zdrowia pytania dotyczące sposobu realizacji znowelizowanych zapisów ustawy i jej załącznika. W odpowiedzi uzyskał potwierdzenie słuszności swojego stanowiska w przedmiocie wynagrodzeń i kwalifikowania pracowników do poszczególnych grup zawodowych. Nadto podkreślił, że w jego ocenie kwalifikowanie pielęgniarek i położnych zgodnie wykształceniem posiadanym, a nie wymaganym na danym stanowisku pracy, może doprowadzać do dyskryminacji płacowej w zatrudnieniu. Zakwestionował możliwość przywrócenia powódkom poprzednich warunków pracy i płacy, bowiem powódki nigdy nie były kwalifikowane przez pozwanego do grupy zawodowej nr 2, a zatem niemożliwy jest powrót do stanu, który nie istniał. Ponadto wskazał, że brak jest podstaw do zastosowania zatrudnienia powódek do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego, gdyż spowoduje to nadmierne skomplikowanie rozliczeń między stronami, których dokonanie będzie konieczne po zakończeniu postępowania.
Wobec powoływania się powódek oraz pozwanego na tożsame okoliczności faktyczne w każdej sprawie, a także z uwagi na okoliczności, iż we wszystkich sprawach do rozpoznania pozostawało tożsame zagadnienie prawne oraz zaistniała tożsamość podmiotowa po stronie pozwanej, Sąd zarządził połączenie spraw o sygn. akt VP 58/23 (VP 60/23, VP 68/23, VP 71/23, VP 72/23, VP 99/23, VP 107/23), VP 105/23,VP 104/23, VP 91/23, VP 82/23 do wspólnego rozpoznania ze sprawą VP 86/23.
Sad ustalił, co następuje.
Wszystkie powódki posiadają wykształcenie, określone dla grupy 2 załącznika do ustawy z dnia 26 maja 2022 r. o zmianie ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2022 poz. 1352), który obejmuje pielęgniarki i położne z wymaganym wyższym wykształceniem na poziomie magisterskim oraz pielęgniarki i położne z wymaganym wyższym wykształceniem (studia I stopnia) i specjalizacją, albo pielęgniarki i położne ze średnim wykształceniem i specjalizacją.
1. Powódka N. R. pracuje w pozwanym Szpitalu od 15.12.2016 r., obecnie na Oddziale Anestezjologii. Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa oraz ukończyła specjalizację.
2. Powódka K. B. pracuje w pozwanym Szpitalu od 2019 r., obecnie na Oddziale Onkologii. Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa oraz ukończyła specjalizację.
3. Powódka M. C. pracuje w pozwanym Szpitalu od 1999 r., obecnie na Oddziale Centrum Diagnostyki, pracownia endoskopowa. Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa oraz ukończyła specjalizację.
4. Powódka A. C. pracuje w pozwanym Szpitalu od 15.07.2004 r., obecnie na Oddziale Anestezjologii. Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa oraz ukończyła specjalizację.
5. Powódka J. G. pracuje w pozwanym Szpitalu od 19.06.2006r., obecnie na Oddziale Chirurgii. Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa oraz ukończyła specjalizację.
6. Powódka L. G. pracuje w pozwanym Szpitalu od 2015 r., obecnie na Oddziale Rehabilitacji i Neurologii. Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa oraz ukończyła specjalizację.
7. Powódka B. G. pracuje w pozwanym Szpitalu od 2008 r., obecnie na Oddziale Kardiologii. Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa oraz ukończyła specjalizację.
8. Powódka B. H. pracuje w pozwanym Szpitalu od 2017 r., obecnie na Oddziale Chirurgii Ogólnej. Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa oraz ukończyła specjalizację.
9. Powódka B. H. (1) pracuje w pozwanym Szpitalu od 1988 r., obecnie na stacji dializ Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa oraz ukończyła specjalizację.
10. Powódka K. J. pracuje w pozwanym Szpitalu od 1989 r., obecnie na sali zabiegowej okulistycznej. Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa oraz ukończyła specjalizację.
11. Powódka K. K. pracuje w pozwanym Szpitalu od 2017 r., obecnie na Oddziale Chirurgii. Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa oraz ukończyła specjalizację.
12. Powódka P. K. pracuje w pozwanym Szpitalu od 2018 r., obecnie na Oddziale Położnictwa i Ginekologii. Jest specjalistką położną. Uzyskała tytuł magistra położnictwa i ukończyła specjalizację.
13. Powódka S. K. pracuje w pozwanym Szpitalu od 2017 r., obecnie na Oddziale Chirurgii Ogólnej. Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa oraz ukończyła specjalizację.
14. Powódka M. K. pracuje w pozwanym Szpitalu od 2011 r., obecnie na Oddziale Intensywnej Terapii. Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa oraz ukończyła specjalizację.
15. Powódka I. K. pracuje w pozwanym Szpitalu od 2002 r., obecnie w Centrum Diagnostyki. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa oraz ukończyła specjalizację.
16. Powódka K. K. (1) pracuje w pozwanym Szpitalu od 2019 r., obecnie na Oddziale Centrum Diagnostyki pracownia endoskopowa. Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa oraz ukończyła specjalizację.
17. Powódka J. K. pracuje w pozwanym Szpitalu od 1 marca 2002 r., obecnie na Oddziale Chirurgii. Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa oraz ukończyła specjalizację.
18. Powódka K. L. pracuje w pozwanym Szpitalu od 2017 r., obecnie na Oddziale Położnictwa i Ginekologii. Jest specjalistką położną. Uzyskała tytuł magistra położnictwa i ukończyła specjalizację.
19. Powódka I. L. pracuje w pozwanym Szpitalu od 23.02.2004r., obecnie na Oddziale Chirurgii Ogólnej. Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa oraz ukończyła specjalizację.
20. Powódka A. Ł. pracuje w pozwanym Szpitalu od 1989 r., obecnie na Oddziale Położnictwa i Ginekologii. Jest specjalistką położną. Uzyskała tytuł magistra położnictwa i ukończyła specjalizację.
21. Powódka S. Ł. pracuje w pozwanym Szpitalu od 2017 r., obecnie w Pracowni Badań Angigraficznych Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa i ukończyła specjalizację.
22. Powódka I. M. pracuje w pozwanym Szpitalu od 1992 r., obecnie na Oddziale Intensywnej Terapii. Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa i ukończyła specjalizację.
23. Powódka A. N. pracuje w pozwanym Szpitalu od 2002 r., obecnie na Oddziale Intensywnej Terapii. Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa i ukończyła specjalizację.
24. Powódka G. N. pracuje w pozwanym Szpitalu od 2009 r., obecnie na Oddziale Położnictwa i Ginekologii. Jest specjalistką położną. Uzyskała tytuł magistra położnictwa i ukończyła specjalizację.
25. Powódka A. O. pracuje w pozwanym Szpitalu obecnie na Oddziale Anestezjologii. Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa i ukończyła specjalizację.
26. Powódka B. P. pracuje w pozwanym Szpitalu od 2002 r., obecnie na Izbie Przyjęć. Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa i ukończyła specjalizację.
27. Powódka E. P. pracuje w pozwanym Szpitalu od 1991 r., obecnie na Oddziale Położnictwa i Ginekologii. Jest specjalistką położną. Uzyskała tytuł magistra położnictwa i ukończyła specjalizację.
28. Powódka G. S. pracuje w pozwanym Szpitalu od 1984 r., obecnie na Oddziale Położnictwa i Ginekologii. Jest specjalistką położnictwa. Uzyskała tytuł magistra położnictwa i ukończyła specjalizację.
29. Powódka K. S.pracuje w pozwanym Szpitalu od 2015 r., obecnie na Oddziale Rehabilitacji i Neurologii. Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa i ukończyła specjalizację.
30. Powódka S. S. pracuje w pozwanym Szpitalu od 1.08.1992r., obecnie na Oddziale Chirurgii Ogólnej. Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa i ukończyła specjalizację.
31. Powódka G. S. (1) pracuje w pozwanym Szpitalu od 1 listopada 1989 r., obecnie Oddziale Okulistycznym. Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa i ukończyła specjalizację.
32. Powódka G. Ś. pracuje w pozwanym Szpitalu od 1999 r., obecnie na Oddziale Chirurgii Ogólnej. Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa i ukończyła specjalizację.
33. Powódka J. L. pracuje w pozwanym Szpitalu od 14.10.1996r., obecnie na Oddziale Anestezjologii. Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa i ukończyła specjalizację.
34. Powódka D. W. pracuje w pozwanym Szpitalu od 2.01.2008r., obecnie na Oddziale Intensywnej Terapii. Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa i ukończyła specjalizację.
35. Powódka S. W. pracuje w pozwanym Szpitalu od 1998 r., obecnie na Oddziale Chirurgii Dziecięcej. Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa i ukończyła specjalizację.
36. PowódkaZ. Z. pracuje w pozwanym Szpitalu od 1991 r., obecnie na Oddziale Chirurgii Dziecięcej. Jest specjalistką pielęgniarką. Uzyskała tytuł magistra pielęgniarstwa i ukończyła specjalizację.
Do dnia 30 czerwca 2022 roku pozwany wypłacał na rzecz powódek miesięczne wynagrodzenia zasadnicze ustalone przy uwzględnienie współczynnika pracy na poziomie 1,05 przypisanego do 7 grupy zawodowej według kwalifikacji wymaganych na zajmowanych stanowiskach – pielęgniarka lub położna z tytułem magistra na kierunku pielęgniarstwo lub położnictwo ze specjalizacją.
Według art. 3 ust. 1 ustawy z 8 czerwca 2017 roku o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych, od 1 lipca 2022 roku obowiązkiem pozwanego było zakwalifikowanie pracowników do prawidłowej grupy i dokonanie podwyższenia wynagrodzenia zasadniczego powódkom.
Od 1 lipca 2022 roku pielęgniarki i położne posiadające wykształceniem magisterskie + specjalizacja zostały zaszeregowane przez pozwanego do grupy zawodowej nr 2 (najwyższej dla tych stanowisk) określonej w załączniku do ustawy z 26.05.2022 r. o zmianie ustawy o sposobie ustalenia najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r., poz. 1352), tj. przy uwzględnieniu współczynnika pracy 1,29 z wynagrodzeniem brutto wynoszącym 7.304,66 zł brutto. W tym zakresie strony podpisały na przełomie roku 2022/2023 porozumienie oraz wskazano, że rozszerza się im zakres obowiązków m.in. o : okresowe kontrolowanie zgodności stanów leków psychotropowych/ narkotycznych, organizowanie szkoleń dla personelu niższego, nadzorowanie dokumentacji przeciwodleżynowej, uczestniczenie w zespołach problemowych, współuczestniczenie w szkoleniach wewnątrzoddziałowych, sprawowanie opieki merytorycznej nad stażami.
Powódki aż do 30 czerwca 2023 roku otrzymywały wynagrodzenia zasadnicze w wysokości 7.304,66 zł brutto będąc w grupie zawodowej nr 2 o współczynniku 1,29.
Po koniec marca 2023 r. ( a niektóre powódki w kwietniu 2023 r.) otrzymały od pozwanego oświadczenia o wypowiedzeniu umów o pracę (3 miesięczny okres wypowiedzenia) w zakresie warunków pracy:
a) poprzez zakwalifikowania do grupy zawodowej : pielęgniarka/ położona z wymaganym wyższym wykształceniem (studia I stopnia) i specjalizacją lub pielęgniarka/ położona ze średnim wykształceniem i specjalizacją (tj. grupy nr 5 według załącznika do ustawy z 08.06.2017 r. o sposobie ustalenia najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych)
b) wykreślenie obowiązków wskazanych m.in.: w pkt 23 (współpraca z pielęgniarką/ położną/ oddziałową/ koordynującą w zakresie wyboru treści metod dydaktycznych oraz sposobu organizacji szkoleń wewnątrzoddziałowych), w pkt 24 (sprawowanie opieki merytorycznej nad stażami w pielęgniarstwie/ położnictwie), w pkt 30 (współuczestnictwo z pielęgniarką/ położną/ oddziałową/ koordynującą w organizowaniu szkoleń wewnętrznych)
c) zmianę miejsca ich pracy poprzez wskazanie „(...)w R.” i wymienienie wszystkich oddziałów pozwanego Szpitala.
Jako uzasadnienie wypowiedzeń pozwany wskazał potrzebę dostosowania zakresu obowiązków oraz zaszeregowania pracownika do określonej grupy zawodowej do uzasadnionych potrzeb i wymagań pracodawcy i zapewnienia stałej i niezakłóconej pracy oddziałów. Podniósł również, iż dokonane zmiany uwzględnią zasadę równego traktowania w zatrudnieniu poprzez zakwalifikowanie pracowników o zbliżonych zakresach obowiązków do tej samej grupy zawodowej . Nadto wskazał, że przyczyną jest także trudna sytuacja ekonomiczna Szpitala.
Związki zawodowe działające w pozwanym Szpitalu kwestionowały zasadność decyzji pozwanego, jednakże bezskutecznie.
Powódki nie złożyły oświadczeń o odmowie przyjęcia wypowiedzeń, ale wniosły niniejsze powództwa.
Pozwany od 1 lipca 2023 roku pozostawił powódką dotychczasowe ich wynagrodzenie zasadnicze, tj. 7.304,66 zł brutto. Od 1 lipca 2023 roku wynagrodzenie zasadnicze dla grupy nr 2 wyniosło 8.186,15 zł brutto. To wyższe wynagrodzenie za sierpień 2023 r. otrzymały także powódki, którym oświadczenie o wypowiedzeniu warunków nie udało się wręczyć w marcu 2023 r.
Od 1996r. zawody pielęgniarki i położnej są odrębnymi zawodami, mają odrębne zadania, inaczej są szkolone. Od co najmniej 2017 r. pozwany uwzględniał zdobywane przez pracowników wykształcenie i kwalifikował ich od razu do wyższych grup wynagrodzeń. Dyrektor pozwanego Szpitala w 2018 r. informował, że wykwalifikowany personel wpływa na akredytację Szpitala i na wysokość składki jakie Szpital musi płacić na ubezpieczenie. Przed nowelizacją ustawy pielęgniarki z wykształceniem magisterskim oraz osoby z licencjatem i specjalizacją były kwalifikowane do grupy 7, która była najwyższa dla tej kategorii stanowisk. Po nowelizacji przepisów grupa zawodowa nr 2 była dokładnie odpowiednikiem dotychczasowej grupy nr 7 w zakresie wymaganych kwalifikacji pracownika. Gdy pod koniec 2022 r. pracodawca dokonywał przyporządkowania pracowników do danej grupy, to pielęgniarki z wyższym wykształceniem i specjalizacją zostały zakwalifikowane do grupy 2.. Do maja 2022 r. Dyrektor pozwanej przekazywał wykaz osób posiadających wykształcenie wyższe wraz z ich numerem pesel i wskazanie do jakiej grupy kwalifikuje się dany pracownik i otrzymywał środki na wynagrodzenie dla tej grupy. Od grudnia 2022r. nie zmieniły się żadne okoliczności, które spowodowały konieczność zmiany zakwalifikowania powódek do niższej grupy. Wobec żadnej innej grupy zawodowej zatrudnionej w Szpitalu, w tym również pielęgniarek i położnych nie posiadających ww. wykształcenia, pozwany nie dokonał zmiany (degradacji) grup i wynagrodzenia. W Zarządzeniach Dyrektora pozwanego szpitala, wskazywano, że pracownicy będą przekwalifikowani do wyższych grup, jeśli uzyskają wyższe wykształcenie i tak przez wiele lat było. Przełożeni zachęcali pielęgniarki/ położne do podnoszenia kwalifikacji i podejmowania studiów. Były zawierane umowy o dokształcanie i udzielane chętnie urlopy szkoleniowe oraz ustalanie dogodnych grafików dyżurów.
Dowód: dokumenty w aktach osobowych powódek: N. R. K. B., M. C.,A. C., J. G., L. G., B. G., B. H., B. H. (1), K. J., K. K., P. K., S. K., M. K., I. K., K. K. (1), J. K., K. L.,I. L., A. Ł., S. Ł.,I. M.,A. N., G. N., A. O., B. P., E. P., G. S., K. S., S. S., G. S. (1), G. Ś., J. L., D. W., S. W., Z. Z.,
dokumenty w aktach spraw: V P 86/23, VP 82/23, V P 56/23, V P 87/23, V P 105/23, VP 96/23- pismo PIP z 10.03.2023 r. k. 13-19, pismo z 30.04.2019 r. k. 68, pisma Ministra Zdrowia k. 70-72v, k. 80-81, wydruki z Internetu k. 73-75, stanowisko (...) k. 78-79, protokół k. 82-84, wydruki wyroków i uzasadnień z innych spraw k. 85-88, k. 237-240v, k. 257-268, k. 298-312v, k. 384-419, k. 484-499, k. 514-519, zarządzenie nr (...) z załącznikiem k. 420-422, wynagrodzenia k. 478-479, opinia prawna k. 480-483, pismo z 04.11.2024 r. k. 520, komunikaty NFZ, korespondencja Szpitala z NFZ, komunikat z 05.07.2021 r., pisma z 01.10.2021 r., pismo z 11.10.2021 r., e-mail z załącznikiem z 14.10.2021 r., pismo z 02.11.2021 r., pismo z 11.10.2021 r. z załącznikiem i wykazem pracowników, pismo z 02.08.2022 r. wraz z załącznikiem dot. wyceny świadczeń, pismo z 29.08.2022 r., ogłoszenie o naborze na stanowisko pielęgniarek z kwietnia 2022 r., lutego 2023 r., ogłoszenia o konkursach na stanowisko pielęgniarek oddziałowych z 10.2019 r., wystąpienia pokontrolne PIP z 31.10.2022 r. wraz z informacją realizacji tego wystąpienia z 06.12.2022 r., wyciągu odpisu stanowisk pracy pielęgniarek na oddziale rehabilitacyjnym, protokołu ze spotkania z 17.01.2023 r., 23.01.2023 r., 24.01.2023 r., 27.01.2023 r., 31.01.2023 r., 06.02.2023 r., 08.02.2023 r., 09.02.2023 r., 16.02.2023 r., 16.03.2023 r., pisma z 15.02.2023 r. wraz załącznikami, 16.02.2023 r., pisma z 23.02.2023 r., 22.03.2023 r., 16.03.2023 r., informacji o sytuacji finansowej pozwanego z miesiąca luty, marzec, kwiecień 2023 r. k. 100-224v, zestawienie k. 241-242v, opisy stanowiskowe z uwzględnieniem zmiany po 09.2023 r., wykazy wymagań z NFZ, pisma pozwanego z 16.01.2023 r. i 26.10.2023 r. wraz z załącznikami, wykaz pielęgniarek zakwalifikowanych do grupy 2, komunikat nr (...) z 08.07.2024 r., zestawienie wynagrodzenia wypłaconego pielęgniarkom k. 352-382v,
Pisma z 22.03.2021 r., 22.08.20218 r., 23.03.2021 r., 6.02.2019 r.; zakresy obowiązków k. 203-215, regulamin wynagradzania k. 352 i nast., akta osobowe A. M. i A. Ś., regulamin pracy 398 i nast., porozumienie w sprawie podwyżek k. 536 i nast., opis stanowisk k. 546 i nast., regulamin organizacyjny k. 764 i nast.,.
zeznania świadków: R. K. k. 226v-227v, K. M. k. 227v-228, M. K. (1) k. 243v-244v, P. N. k. 244v-245, R. A. k. 269v, E. G. k. 269v-271,M. K. (2) k. 271-271v, S. M. k. 271v, przesłuchanie powódek: M. C. k. 423v-424v, B. G. k. 424v-425, K. K. (1) k. 425-425v, I. K. k. 425v-426, A. N. k. 426, G. N. k. 426-426v, M. K. k.426v, S. W. k. 426v-427, K. J. k. 427, A. Ł. k. 427-427v, B. H. (1) k. 476v-477, P. K. k. 477, Z. Z. k. 500v-501, przesłuchanie za pozwanego J. M. k. 501-502
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci w/w dokumentów, które Sąd uznał za wiarygodne, wzajemnie ze sobą korelujące i rzeczowe, a także w oparciu o zeznania świadków R. K., K. M., M. K. (1), P. N., R. A., E. G., M. K. (2), S. M., przesłuchanie powódek: M. C., B. G., K. K. (1), I. K., A. N., G. N., M. K., S. W., K. J., A. Ł., B. H. (1), P. K., Z. Z.i przesłuchania za pozwanego J. M., które wraz z dowodami z dokumentów tworzyły spójny i logiczny obraz przedstawiający stan faktyczny sprawy.
Sąd zważył, co następuje.
Powództwa należy uznać za zasadne.
Zgodnie art. 45 § 1 k.p., w razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas określony lub umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy - stosownie do żądania pracownika - orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu - o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu.
W myśl art. 42 §1 k.p. przepisy o wypowiedzeniu umowy o pracę stosuje się odpowiednio do wypowiedzenia wynikających z umowy warunków pracy i płacy.
Zgodnie z art. 30 § 4 k.p., który na podstawie art. 42 § 1 k.p. ma zastosowanie do wypowiedzenia wynikających z umowy warunków pracy i płacy, w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas określony lub umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony lub o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinna być wskazana przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy. Celem regulacji zawartej w art. 30 § 4 k.p. jest umożliwienie pracownikom obrony przed wypowiedzeniem umowy o pracę, a zatem ujęcie przyczyn wypowiedzenia powinno być na tle konkretne i precyzyjne, aby umożliwiło pracownikom rzeczową obronę w razie ewentualnego procesu. W konsekwencji pracodawca nie wywiązuje się z obowiązku wynikającego z art. 30 § 4 k.p. wówczas, gdy albo w ogóle nie wykazuje przyczyny wypowiedzenia, albo kiedy wskazana przyczyna jest niedostatecznie jasna i konkretna, a w rezultacie niezrozumiała dla pracownika.
Wskazana w wypowiedzeniach przyczyna winna być zatem konkretna, rzeczywista i musi wypowiedzenie uzasadniać. Nie budzi również wątpliwości fakt, że ciężar dowodu wykazania zasadności przyczyny wypowiedzenia powódkom umów o pracę spoczywał na stronie poznanej.
Tutejszy Sąd podziela stanowisko Sądu Najwyższego zgodnie z którym mniej korzystne dla pracowników postanowienia zakładowego regulaminu płacowego wymagają dokonania indywidualnych wypowiedzeń zmieniających art. 42 § 1 k.p. albo zawarcia niebudzących wątpliwości porozumień zmieniających art. 11 k.p. (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 kwietnia 2019 roku sygn. akt I PK 123/18).
Zgodnie z art. 477 2 §2 k.p.c. uznając wypowiedzenie umowy o pracę za bezskuteczne albo przywracając pracownika do pracy, sąd na wniosek pracownika nakłada w wyroku na pracodawcę obowiązek dalszego zatrudnienia pracownika do czasu prawomocnego zakończenia postępowania.
Do 30.06.2022 r. pielęgniarki z tytułem zawodowym magister pielęgniarstwa albo położne z tytułem zawodowym magister położnictwa, które uzyskały tytuł specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa lub dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia zatrudnione w pozwanym Szpitalu otrzymywały miesięczne wynagrodzenie zasadnicze ustalone przy uwzględnieniu współczynnika pracy na poziomie 1,06 przypisanego do 7 grupy zawodowej według kwalifikacji wymaganych na danym stanowisku (załącznik do ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r . o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1801)). Pozwany szpital nie kwestionował wówczas takiej kwalifikacji pomimo, że wskazane było w ówcześnie obowiązujących przepisach również, że zaliczenie do danej grupy dotyczy kwalifikacji wymaganych na danym stanowisku.
Według art. 3 ust. 1 ustawy z 08.06.2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1801, z 2022 r. poz. 1352) do dnia 1 lipca 2022 r. podmiot leczniczy dokonuje podwyższenia wynagrodzenia zasadniczego pracownika wykonującego zawód medyczny oraz pracownika działalności podstawowej, innego niż pracownik wykonujący zawód medyczny, którego wynagrodzenie zasadnicze jest niższe od najniższego wynagrodzenia zasadniczego, ustalonego jako iloczyn współczynnika pracy określonego w załączniku do ustawy i kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym ustalenie, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, do wysokości nie niższej niż najniższe wynagrodzenie zasadnicze, z uwzględnieniem następujących warunków:
1) sposób podwyższania wynagrodzenia zasadniczego ustalają, w drodze porozumienia, strony uprawnione w danym podmiocie leczniczym do zawarcia zakładowego układu zbiorowego pracy, zwanego dalej „porozumieniem”;
2) podmiot leczniczy, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa, zawiera porozumienie z pracownikiem wybranym przez pracowników podmiotu leczniczego do reprezentowania ich interesów;
3) jeżeli porozumienie nie zostanie zawarte, sposób podwyższania wynagrodzenia zasadniczego ustala w drodze zarządzenia w sprawie podwyższenia wynagrodzenia, zwanego dalej „zarządzeniem”: a) kierownik podmiotu leczniczego, b) podmiot tworzący, o którym mowa w art. 4 pkt 1 - w przypadku podmiotów leczniczych działających w formie jednostek budżetowych i jednostek wojskowych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 7 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej;
4) ustalony w drodze porozumienia albo zarządzenia sposób podwyższenia wynagrodzenia zasadniczego zapewnia proporcjonalny dla każdej z grup zawodowych średni wzrost tego wynagrodzenia.
W ust. 2 tegoż artykułu wskazano, że pracownikowi wykonującemu zawód medyczny oraz pracownikowi działalności podstawowej, innemu niż pracownik wykonujący zawód medyczny, zatrudnionym w niepełnym wymiarze czasu pracy najniższe wynagrodzenie zasadnicze oblicza się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy określonego w ramach stosunku pracy. W związku z powyższym od dnia 2 lipca 2022 r. wynagrodzenie zasadnicze pracownika wykonującego zawód medyczny oraz pracownika działalności podstawowej, innego niż pracownik wykonujący zawód medyczny, nie może być niższe niż najniższe wynagrodzenie zasadnicze ustalone w sposób określony w ust. 1 na dzień 1 lipca 2022 r. (ust.4).
Zgodnie z zawartą umową o pracę powódkom przysługiwało wynagrodzenie zasadnicze według odpowiednich kategorii zaszeregowania, premia i dodatki na zasadach i warunkach określonych w przepisach o wynagrodzeniu i w układzie zbiorowym pracy. Pozwany Szpital z uwagi na brak możliwości ustalenia wynagrodzeń powódek w drodze porozumienia ze związkami zawodowymi lub przedstawicielami pracowników, ustalił je zarządzeniem nr (...). W pozwanym szpitalu kwestia kwalifikacji wymaganych na stanowiskach zajmowanych przez powódki i innych osób zatrudnionych w pozwanym szpitalu została uregulowana dopiero ww. zarządzeniem w związku z tym nie ma znaczenia dla rozpoznawanej sprawy, gdyż w dacie zarządzenia powódki już były zatrudnione na stanowisku pielęgniarki specjalistki, a zatem wymogi kwalifikacyjne dotyczące ich stanowisk należałoby oceniać według poprzednich regulacji tego dotyczących a takich w pozwanym szpitalu nie było.
W tej kwestii należałoby się odwołać do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z 20 lipca 2011 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami (Dz.U. z 2021 r. poz. 2359). Zgodnie z przepisami ww. rozporządzenia w punkcie I ppkt 32 Załącznika określono kwalifikacje niezbędne do m.in. zajmowania stanowiska pielęgniarki specjalisty. Są to ujęte alternatywnie wymagania:
- tytuł magistra na kierunku pielęgniarstwo i tytuł specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa lub promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej, lub organizacji i zarządzania, lub w innej dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia
- tytuł zawodowy magistra w zawodzie, w którym może być uzyskiwany tytuł specjalisty w dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia, i licencjat pielęgniarstwa lub średnie wykształcenie medyczne w zawodzie pielęgniarka i tytuł specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa lub promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej, lub organizacji i zarządzania, lub w innej dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia
- licencjat pielęgniarstwa i tytuł specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa lub promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej, lub organizacji i zarządzania
- średnie wykształcenie medyczne w zawodzie pielęgniarka i tytuł specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa lub promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej, lub organizacji i zarządzania
W każdym przypadku wymagany jest dwuletni staż pracy w zawodzie.
Z Rozporządzenia nie można zatem jednoznacznie wywnioskować czy tytuł magistra jest kwalifikacją wymaganą i niezbędną do piastowania omawianego stanowiska. Jasne jest natomiast jakie kwalifikacje nie są konieczne oraz to, że z pewnością aby zostać pielęgniarką specjalistką należy uzyskać tytuł specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa lub promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej, lub organizacji i zarządzania.
Należy zatem stwierdzić, że minimalne kwalifikacje wymagane do zatrudnienia na stanowisku pielęgniarki specjalisty powinny zostać określone przez pracodawcę z uwzględnieniem regulacji Rozporządzenia z Ministra Zdrowia z 20 lipca 2011 r..
Należy wskazać, że powódki w większości przypadków uzyskały tytułu magistrów w trakcie zatrudnienia u pozwanego, zatem za jego aprobatą, która dodatkowo znalazła odzwierciedlenie w przypisaniu powódkom 2 grupy zawodowej od 1 lipca 2022 roku. Pracodawca korzystał z ich wiedzy i umiejętności nie tylko w ramach uzyskanych specjalizacji, ale także w ramach uzyskanego wykształcenia – magister pielęgniarstwa i magister położnictwa. Nie ulega wątpliwości że podnoszenie wykształcenia pracowników personelu medycznego wypływa na wyższą jakość świadczonych przez nich usług, a dodatkowo także stanowi obowiązek pracowniczy wynikający z art. 61 ust. 1 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej z dnia 15 lipca 2011 r. (Dz. U. z 022 poz. 2702). Obowiązek aktualizowania swojej wiedzy i umiejętności zawodowych oznacza nieustanne doskonalenie się, podwyższenie kwalifikacji, dążenie do opanowania i wdrażania do praktyki działania najnowszych osiągnięć technicznych i technologicznych, które sprawiają, że udzielenie świadczeń zdrowotnych z jednej strony będzie bardziej efektywne, z drugiej strony natomiast jak najmniej uciążliwie dla pacjentów. Ustawodawca nie wskazał ani sposobu aktualizowania, ani doskonalenia zdrowotnego, co oznacza, że zarówno wiedzę teoretyczną, jak i umiejętności zawodowe mają doskonalić w dowolnej formie, w ramach samodoskonalenia zawodowego bądź w sposób zinstytucjonalizowany. Zauważyć należy, iż pozwany Szpital nie wskazał powódką w wypowiedzianych im warunkach jakich kwalifikacji, wiedzy od powódek już nie wymaga skoro dla pozwanego – jak twierdzi- pozostaje bez różnicy jakie wykształcenie posiada pielęgniarka (położna).
Załącznik do ustawy z dnia 26 maja 2022 r. o zmianie ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2022 poz. 1352) oraz „Załącznik do ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych - stanowi tabelka określająca: liczbę porządkową, grupy zawodowe według kwalifikacji wymaganych na zajmowanym stanowisku i przypisany im współczynnik pracy. Jak wynika z jej treści:
- do grupy 2 (L.p) - współczynnik - 1,29 został przypisany grupom: farmaceuta, fizjoterapeuta, diagnosta laboratoryjny, psycholog kliniczny, inny pracownik wykonujący zawód medyczny inny niż określony w lp. 1, 3 i 4 z wymaganym wyższym wykształceniem na poziomie magisterskim i specjalizacją, pielęgniarka z tytułem zawodowym magister pielęgniarstwa albo położna z tytułem magister położnictwa z wymaganą specjalizacją w dziedzinie pielęgniarstwa lub w dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia
- do grupy 5 (L.p) - współczynnik - 1,02 został przypisany grupom: farmaceuta, fizjoterapeuta, diagnosta laboratoryjny, pielęgniarka, położna, technik elektroradiolog, psycholog, inny pracownik wykonujący zawód medyczny inny niż określony w lp. 1-4 z wymaganym wyższym wykształceniem na poziomie magisterskim; pielęgniarka, położna z wymaganym wyższym wykształceniem (studia I stopnia) i specjalizacją, albo pielęgniarka, położna ze średnim wykształceniem i specjalizacją.
Do ustawy dodany jest załącznik zatytułowany: „Współczynniki pracy”, w którym określono „Grupy zawodowe według kwalifikacji wymaganych na zajmowanym stanowisku” i przynależne grupom „Współczynniki pracy”. Do grupy 2 zakwalifikowano m.in pielęgniarki z tytułem zawodowym magister pielęgniarstwa albo położna z tytułem zawodowym magister położnictwa, z wymaganą specjalizacją w dziedzinie pielęgniarstwa lub dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia. Dla tej grupy zawodowej współczynnik pracy określono na 1,29
Natomiast zgodnie z pkt 5 tabeli m.in. dla pielęgniarki albo położnej z wymaganym wyższym wykształceniem (studia I stopnia) i specjalizacją albo pielęgniarki, położnej ze średnim wykształceniem i specjalizacją współczynnik ten wynosi 1.02.
Spór w niniejszej sprawie dotyczył głównie tego, czy do powódek zastosowanie powinien mieć punkt 2 tabeli odpowiadający ich posiadanemu i uznawanemu dotychczas przez pozwanego wykształceniu, czy pkt 5.
Analiza przepisów ustawy z 8.06.2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1801) nie może nastąpić w oderwaniu od zasad uregulowanych Kodeksem Pracy. Zasada ustalania wynagrodzenia za pracę tak aby odpowiadało w szczególności rodzajowi wykonywanej pracy i kwalifikacjom wymaganym przy jej wykonywaniu, a także uwzględniało ilość i jakość świadczonej pracy wynika również z art. 78 KP. Konstytucja nie precyzuje przy tym żadnych zasad ustalania wynagrodzenia za pracę, w szczególności nie wymaga, by wynagrodzenie odpowiadało "ilości i jakości" pracy” (wyrok z 10 stycznia 2005 r., sygn. K 31/03). Konstytucja nie wyklucza różnicowania wysokości minimalnego zatrudnienia, jeżeli przemawiają za tym szczególne względy.
Uzasadnienie projektu przedmiotowej ustawy jednoznacznie wskazywało, że „ustawa ma służyć zwiększeniu zainteresowania kształceniem w zawodach medycznych, promowaniu podejmowania zatrudnienia na terenie kraju oraz zachęcanie już zatrudnionej kadry do podwyższania kwalifikacji zawodowych w drodze specjalizacji”. Ustawodawca w założeniu zakładał, że posiadane przez pracownika wykształcenie i kwalifikacje będę wykorzystywane przez pracodawcę, co znajdzie wyraz w zakresie wyznaczonych obowiązków.
Posiadanie przez powódki wykształcenia wymaganego dla 2 grupy zaszeregowania wskazanej w Załączniku do ustawy obowiązującym po 1 lipca 2022 r. jest okolicznością niesporną. Pozwany nie kwestionował również, że do 30.06.2022 r. zaszeregowane były one do grupy 7 załącznika w obowiązującym uprzednio brzmieniu. Kwalifikacje grupy 7 z poprzedniego Załącznika i grupy 2 z obecnego są zbieżne. Pracodawca nie mógł zatem zakwalifikować powódek do innej kategorii zaszeregowania (tj. np. do grupy 5) przewidującej odmienne wynagrodzenie w inny sposób niż poprzez wypowiedzenie lub porozumienie zmieniające.
Nie sposób przyjąć wykładni prezentowanej przez pozwanego, że do czerwca 2022 r. przepisy wiązały wysokość zasadniczego wynagrodzenia z posiadanymi kwalifikacjami a od lipca 2022 r. już z wymaganymi. Nic się w tym zakresie nie zmieniło. I poprzednio i obecnie „współczynniki pracy” powiązano formalnie z „kwalifikacjami wymaganymi”, chociaż interpretacja wskazywana przez samego ustawodawcę i stosowana przez pracodawców prowadziła do uwzględniania wykształcenia posiadanego. Zresztą w przygotowanym już w 2023 r. projekcie nowelizacji ww. przepisów ustawodawca wskazał, że konieczne jest jednoznaczne ustalenie, że dla zakwalifikowania do konkretnej grupy istotne będą kwalifikacje posiadane na zajmowanym stanowisku, a nie wymagane przez pracodawcę. Ministerstwo Sprawiedliwości przygotowując nowelizację przepisów zauważyło, że płace pracowników medycznych nie są ustalane w sposób sprawiedliwy, nie zależą bowiem od okoliczności obiektywnych takich jak wykształcenie, staż pracy, doświadczenie zawodowe, zakres obowiązków, lecz występuje dowolność przyporządkowywania przez pracodawcę pracowników do poszczególnych grup zawodowych wskazanych w załączniku do ustawy warunkowana w głównej mierze sytuacją finansową zatrudniającego pracownika podmiotu. Taka sytuacja nie może mieć miejsca w państwie prawa.
Należy zauważyć, że wypowiedzenie zmieniające musi być uzasadnione i spersonifikowane, a wskazane przyczyny prawdziwe i konkretne. Pozwany w wypowiedzeniu zmieniającym podał nieprawdziwe przyczyn i nie przedłożył należytego uzasadnienia (oprócz ogólników), w tym w szczególności nie wskazał jakie okoliczności doprowadziły do zmiany wymaganych przez niego kwalifikacji na danym stanowisku. Od momentu sporządzenia ostatnich aneksów umów z powódkami do momentu złożenia wypowiedzeń zmieniających nie uległy bowiem de facto zmianie obowiązki jakie wykonywały powódki. W odpowiedzi na pozew oraz w toku sprawy pozwany wyjaśnił, że faktyczną podstawą wypowiedzeń była zmiana finansowania dokonana przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Do 30 czerwca 2022 r. NFZ przekazywał szpitalom środki dedykowane bezpośrednio na wynagrodzenia związane z konkretnym pracownikom. Do tej daty Szpital przekazywał płatnikowi listę pracowników z ich danymi i zaznaczeniem ich kwalifikacji, a w konsekwencji otrzymywał środki na wynagrodzenie dla danej osoby. Od lipca 2022 r. NFZ przekazuje środki zbiorczo. Z tej puli środków Szpital musi wypłacić wynagrodzenia, opłacić wydatki na swoje funkcjonowanie. Pozwany szpital starał się wykazać, że znalazł się w trudnej sytuacji finansowej. Z powyższego wynika, że zmiana w postawie pozwanego tj. wymaganie od pracowników niższych kwalifikacji niż faktycznie posiadają (i niż pracodawca wymagał przed 1 lipca 2022 r.) było podyktowane jedynie brakiem środków na wynagrodzenia w budżecie, a nie brzmieniem przepisów ustawy z 2017 r. Podkreślić przy tym należy, iż próby szukania oszczędności pozwanego na wynagrodzeniach pracowniczych dotknęły, z spośród wszystkich zatrudnionych w pozwanym Szpitalu grup zawodowych, jedynie pielęgniarek i położnych mających wykształcenie wyższe magisterskie i specjalizację.
Bezspornym pozostaje, że zarówno zakres obowiązków powódek czy miejsce wykonywania przez nich pracy nie uległo zmianie. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że powódki cały czas wykonywały (zarówno przed 1.07.2022 r., po grudniu 2022 r., jak też po złożonych ich wypowiedzeniach warunków) te same obowiązki, z kolei w większości umów o pracę powódek było już wskazane jako miejsce pracy- pozwany Szpital. Przykładem tego, że wypowiedzenia przez pozwanego warunków pracy powódką nie było decyzją przemyślaną i na siłę próbowano znaleźć argumenty które miałyby uzasadniać przekwalifikowanie ich (zdegradowanie) do grupy zawodowej nr 5 było irracjonalne wskazanie w wypowiedziach warunków, że powódki zajmujące stanowiska położnych będą musiały pracować na innych oddziałach Szpitala, a powódki zajmujące stanowiska pielęgniarek z kolei pracować będą musiały m.in. na oddziale ginekologiczno- położniczym. Świadkowie wskazywali, że nie było takiej praktyki (i nic się nie zmieniło w tym względzie) aby pielęgniarki/ położne były w pozwanym Szpitalu rotowane na inne oddziały. Sam pozwany wskazał w piśmie procesowym, że takie sformułowanie nie było zmianą miejsca pracy.
Widoczne jest również to, że pozwany nie dokonał przed dokonanym wypowiedzeniem zmieniającym żadnej analizy czynności które wykonują poszczególne powódki albowiem np. zmniejszył niektórym zakres obowiązków, których te konkretne powódki w ogóle nie wykonywały.
Argumentacja pozwanego odwołująca się do wymogów związanych z finansowaniem szpitala przez Narodowy Fundusz Zdrowia w zakresie kwalifikacji personelu nie jest trafna albowiem zmiana finansowania podmiotu (pracodawcy) nie może wpływać na uprawnienia pracownicze (zakwalifikowanie do grup wynagrodzenia) .
Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego z 22.11.2013 r. ( Dz.U. z 2021 r. poz. 290) określa wskaźniki zatrudnienia pielęgniarek i położnych oraz kwalifikacje pielęgniarek i położnych w zakresie specjalizacji i kursów kwalifikacyjnych z uwzględnieniem specyfiki i profilu komórki organizacyjnej podmiotu leczniczego. Z Rozporządzenia tego wynika obowiązek świadczeniodawcy (tu: Szpitala) do określenia liczby i kwalifikacji personelu niezbędnego do zapewnienia opieki.
Obowiązki te, w realiach sprawy niniejszej, nie przeniosły się na uporządkowanie struktury organizacyjnej szpitala w zakresie stanowisk pielęgniarskich i wymagań kwalifikacyjnych z nimi związanych. Nie jest w żaden sposób uregulowana kwestia ile stanowisk specjalistów pielęgniarstwa opieki paliatywnej przewiduje szpital, ilu specjalistów pielęgniarstwa chirurgicznego, internistycznego ratunkowego, anestezjologicznego, operacyjnego, ginekologiczno-położniczego i innych i jakie są obowiązki i uprawnienia poszczególnych pracowników związanych z tytułem specjalisty z konkretnej dziedziny. Przeciwko stanowisku pozwanego przemawia również fakt, że dla potrzeb umowy z NFZ szpital musi wykazać się m.in. potencjałem ludzkim – wyspecjalizowanym personelem. Na każdym oddziale zasadniczo musi być określona ilość lekarzy specjalistów i dwie pielęgniarki specjalistki.
Akta sprawy jednoznacznie wskazują, że po uzyskaniu specjalizacji w jakiejkolwiek dziedzinie (paliatywnej, pediatrycznej, pulmonologicznej i innych) pielęgniarki, niejako z automatu, były zatrudniane na stanowisku pielęgniarki specjalisty niezależnie od potrzeb szpitala.
Zauważyć należy, iż pielęgniarka mająca ukończoną specjalizację ma szereg uprawnień i kwalifikacji również do wykonywania samodzielnie specjalistycznych czynności. To od Szpitala i bezpośrednich przełożonych powódek zależało, czy ich kwalifikacje były w pełni wykorzystywane. W ten sposób w odbiorze innych pielęgniarek/ położonych (nie mających takich kwalifikacji) nie pojawiłaby się negatywna ocena wyższego wynagradzania pielęgniarek mających tytuł magistra i specjalizacji.
Skoro powódki wykazane były jako osoby zajmująca stanowisko przypisane do 7 grupy zawodowej na podstawie ustawy z 8.06.2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych -według stanu prawnego na 1 lipca 2021 r.- to należy przyjąć, że pracodawca wymagał od nich kwalifikacji wykazanej w tej grupie zawodowej czyli – tytułu zawodowego magister pielęgniarstwa i tytułu specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa lub dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia. Grupa zawodowa 2 określona w załączniku do obecnie obowiązujących przepisów ustawy reguluje wynagrodzenie zasadnicze m.in. pielęgniarki z tytułem zawodowym magister pielęgniarstwa albo położna z tytułem magister położnictwa z wymaganą specjalizacją w dziedzinie pielęgniarstwa lub w dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia czyli takiej samej grupy jak poprzednio uregulowano w grupie 7. Zauważyć należy niekonsekwencję stanowiska pozwanego, który twierdzi, że nie uznaje tytułu magistra pielęgniarkom/położnym, które mają specjalizację (i nie chce zakwalifikować ich do grupy 2), a jednocześnie pielęgniarkom/położnym, które mają tylko tytuł magistra ten tytuł uznaje, traktuje jako wymagane na danym stanowisku i prawidłowo kwalifikuje do grupy 5. Słuchani w sprawie świadkowie strony pozwanej i dyrektor Szpitala przyznali, że pracodawca uznaje tytuł magistra i specjalizację powódek ale jej nie wymaga. W tym stwierdzeniu jest jednak sprzeczność, bo słowo uznawanie oznacza wymaganie. Niekonsekwencja stanowiska pozwanego widoczna jest w tym ,że m.in. już po dokonanych wypowiedzeniach zmieniających , gdy pracownice A. M. i A. Ś. uzyskały tytuł magistra to otrzymały od pracodawcy pismo, że uznaje ich nowe kwalifikacje i zaszeregowuje do wyższej grupy.
Przeprowadzone postępowanie nie potwierdziło, że w tym przedmiotowym okresie sytuacja ekonomiczna pozwanego Szpitala miała drastycznie się pogorszyć (wręcz przeciwnie-świadek M. K. (2) wskazała, że m.in. kontrakt z NFZ w 2023 r. urósł o 20 % w stosunku do roku poprzedniego). Nie potwierdziło się również to, że faktycznie celem wypowiedzenia warunków było przestrzeganie przez pozwanego zasad równego traktowania albowiem powódkom pomimo, że zostały przeniesione do grupy 5 pozostawiono dotychczasowe wynagrodzenie, które nadal w sposób znaczący różniło się od wynagrodzenia innych pielęgniarek/ położonych (nie mających takiego wykształcenia) a zakwalifikowanych do grupy 5. Co więcej wszystkie inne pielęgniarki/ położone są kwalifikowane przez pozwanego do grup mając na uwadze posiadane przez nich wykształcenie i kwalifikacje. Wskazane wyżej przykłady wskazują, że pozwany nie posiada uporządkowanej struktury organizacyjnej. Pozwany wyłączył np. pielęgniarki oddziałowe i koordynujące ze stosowania ustawy (pomimo, że jest taki obowiązek)- zakwalifikował pielęgniarki oddziałowe do grupy 2 i przyznał jej wynikające z tej grupy wynagrodzenie bez względu czy posiada wymagane dla tej grupy wykształcenie, a z kolei pielęgniarki koordynujące nawet jeśli spełniały wymogi tej grupy otrzymały wynagrodzenie niższe.
Nie trafny jest również argument pozwanej, że powódkom nie pogorszyła się sytuacja w wyniku wypowiedzenia warunków, gdyż pozostawiono im dotychczasowe wynagrodzenie. Pozwany stara się nie dostrzegać tego, że gdyby powódki pozostałyby w grupie 2 to od lipca 2023 r. ich wynagrodzeniu musiałoby wzrosnąć.
Sąd w pełni zgadza się ze stanowiskiem zawartym w prawomocnym wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – Nowej Huty z 14.12.2023 r. (sygn. IV P 796/22), który w bardzo podobnym stanie faktycznym uwzględnił powództwa argumentując następująco:
Po pierwsze, jak stanowi art. 3 ustawy z dnia 8 czerwca 2017 roku podmiot leczniczy dokonuje podwyższenia wynagrodzenia zasadniczego pracownika. Zatem w ocenie sądu celem ustawy zarówno w pierwotnym brzmieniu jak również nowelizacji do ustawy było podwyższenie wynagrodzenia pielęgniarek i położnych. Również ustawa nowelizująca, która weszła w życie w dniu 29 czerwca 2022 r. miała na celu podwyższenie wynagrodzenia tych grup zawodowych, o czym świadczy znaczący wzrost współczynników pracy dla danych grup zawodowych. Skoro tak, to powódka powinna być zakwalifikowana do grupy zawodowej, z którą powiązane są współczynniki gwarantujące jej wzrost wynagrodzenia, ponieważ spełnia wymagania do zakwalifikowania jej do danej grupy zawodowej. Tymczasem przy interpretacji ustawy nowelizującej, którą prezentuje strona pozwana powódka pomimo zwiększenia współczynników pracy wynikających z ustawy nowelizującej, to faktyczne zwiększenie współczynnika pracy byłoby niewielkie i nieadekwatne do celu ustawy nowelizującej.
Po drugie, w ocenie sądu ustawodawca kształtując załącznik do ustawy nowelizującej podtrzymał kryterium wykształcenia pracowników jako jeden z podstawowych wskaźników zróżnicowania wynagrodzenia. Zdaniem sądu ustawa nowelizująca i załącznik do tej ustawy nie może zostać zinterpretowany w ten sposób, że wykształcenie powódki nie ma praktycznie żadnego znaczenia przy ustaleniu wysokości jej wynagrodzenia. Nawet gdy w ocenie strony pozwanej wykształcenie wyższe pielęgniarki czy położnej nie miało zasadniczego znaczenia dla zakresu obowiązków i jakości wykonywanej przez nią pracy, a dla wykonywania pracy na tych stanowiskach wystarczy wykształcenie średnie, powiązane z prawem wykonywania zawodu, to jednak ustawodawca tworząc ustawę, a następnie ustawę nowelizującą przyznał wykształceniu pielęgniarki i położnej zasadnicze znaczenie prawne wpływające na wysokość minimalnego wynagrodzenia. Zdaniem sądu nie można pogodzić z celem ustawy faktu, że prawie wszystkie pielęgniarki i położone z wykształcaniem wyższym zatrudnione u strony pozwanej nie zostałaby zakwalifikowane do grupy 5, w sytuacji w której ustawodawca wyraźnie różnicuje wynagrodzenie pielęgniarek i położonych mających wykształcenie wyższe od tych, które tego wykształcenia nie posiadają. Gdyby ustawodawca zamierzał w ustawie nowelizującej zerwać związek wynagrodzenia pielęgniarek i położnych z ich wykształceniem i powiązać z samym wymogiem wykonywania pracy na danym stanowisku, pominąłby w załączniku sformułowania dotyczące wymogu wyższego wykształcenia a pozostawił jedynie te, które dotyczą wymogu wykonywania zawodu pielęgniarki lub położonej. Natomiast nie sposób twierdzić, że celem racjonalnego ustawodawcy, który pozostawił w grupie 5 powiązanie wymogu przynależności do danej grupy z wyższym wykształceniem pielęgniarki i położnej było to, aby tak można było zinterpretować ustawę nowelizującą, żeby każda lub niemal każda pielęgniarka lub położna zatrudniona u strony pozwanej mogła zostać zakwalifikowana do grup zawodowych niepowiązanych z wykształceniem wyższym, które to wykształcenie na gruncie ustawy gwarantuje prawo do dużo wyższego wynagrodzenia minimalnego.
Wreszcie zdaniem sądu nie było celem ustawodawcy w ustawie nowelizującej, aby masowo zdegradować pielęgniarki i położne, poprzez zakwalifikowani ich do grup o niższym współczynniku pracy, tj. niepowiązanych z osiągniętym wykształceniem magisterskim, pomimo, że przed nowelizacją ich wynagrodzenia było związane z uzyskanym wykształceniem i przez to odpowiednio wyższe. Zdaniem sądu, ani treść ustawy nowelizującej ani treść załączników, nie prowadzi do wniosku, aby taki miał być cel ustawodawcy zwłaszcza, że z ustawą nowelizującą jest związany wyraźny wzrost współczynników pracy ".
„(...) skoro strona pozwana wypowiedziała warunki pracy i płacy to sytuacja powódki pogorszyła się w stosunku do tej, w której znajdowała się ona uprzednio i jest to pogorszenie faktyczne i realne, albowiem zdaniem sądu wymagane kwalifikacje powódki uprawniały ją do zakwalifikowania do innej grupy zawodowej, z którą wiązało się uzyskanie wyższego wynagrodzenia minimalnego. Zatem kłóci się to z celem nowelizacji z dnia 8 czerwca 2017 roku, która miała polepszać sytuację osób pracujących w zawodach medycznych, a nie ją pogarszać i powodować zaszeregowanie pracowników do niższych grup zawodowych. Powyższe uzasadnia twierdzenie, że pracodawca nie może od dnia 1 lipca 2022 roku, dowolnie zmieniać wymaganych kwalifikacji tylko po to, by płacić pracownikom medycznym mnie j".
Zasadność stanowiska powódek znajduje potwierdzenie również w wielu innych prawomocnych orzeczeniach sądowych w sprawach o podobnych okolicznościach faktycznych i prawnych (zob.: wyrok SO w Rybniku z 11.01.2024 r. sygn. IV Pa 38/23, , wyroki SO w Łomży sygn. III Pa 35/23 ,wyrok SO w Katowicach z 15.05.2024 r. sygn.. XI Pa 37/24, wyrok SO w Bielsku Białej z 4.04.2024 r. sygn.. IV Pa 9/24, wyrok SO w Kielcach z 23.02.2024 r. sygn.. V Pa 72/23, SR w Rybniku z 19.03.2024 r. V P 14/23 , wyrok SR w Sandomierzu sygn. IV P 40/23, wyrok SR w Bytomiu z 21.06.2023 r. sygn. V P 137/23 itp.).
Mając na uwadze cały zebrany w sprawie materiał w pełni uzasadnionym okazała się konieczność przywrócenia powódek: N. R. K. B., M. C., A. C., J. G., L. G., B. G., B. H., B. H. (1), K. J., K. K., P. K., S. K., M. K., I. K., K. K. (1), J. K., K. L.,I. L., A. Ł., S. Ł., I. M., A. N., G. N., A. O., B. P., E. P., G. S., K. S., S. S., G. S. (1), G. Ś., J. L., D. W., S. W., Z. Z. do pracy w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) Szpitalu (...) R.na poprzednie ich warunki pracy i płacy (pkt 1, 4, 7, 10, 13, 16, 19, 22, 25, 28, 31, 34, 37, 40, 43, 46, 49, 52, 55, 58, 61, 64, 67, 70, 73, 76, 79, 82, 85, 88, 91, 94, 97, 100, 103, 106 wyroku).
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i §1 1 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. i § 9 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 22 października 2015 r. zasądzając od pozwanego na rzecz każdej powódki kwotę 360 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnia się orzeczenia do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (pkt 2, 5, 8, 11, 14, 17, 20, 23, 26, 29, 32, 35, 38, 41, 44, 47, 50, 53, 56, 59, 62, 65, 58, 71, 74, 77, 80, 83, 86, 89, 92, 95, 98, 101, 104, 107 wyroku).
Zgodnie z treścią art. 477 2 §2 k.p.c. Sąd przywracając powódki do pracy, nałozył na pozwanego obowiązek dalszego zatrudnienia wszystkich powódek na poprzednich warunkach pracy i płacy do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. (pkt 3, 6, 9, 12, 15, 18, 21, 24, 27, 30, 33, 36, 39, 42, 45, 48, 51, 54, 57, 60, 63, 66, 59, 72, 75, 78, 81, 84, 87, 90, 93, 96, 99, 102, 105, 108 wyroku).