sygn. II CZ 117/11 15 grudnia 2011 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 15 grudnia 2011, sygn. II CZ 117/11

Data orzeczenia 15 grudnia 2011
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący SSN Grzegorz Misiurek
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt II CZ 117/11
POSTANOWIENIE
Dnia 15 grudnia 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa M. G. - prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą
Studio Projektu Budowlanego "F." w P.
przeciwko Powiatowi Ś.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2011 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Okręgowego
z dnia 16 czerwca 2011 r.,
oddala zażalenie.
2
Uzasadnienie
Sąd drugiej instancji postanowieniem z dnia 16 czerwca 2011 r. (k. 322)
odrzucił skargę kasacyjną powoda zaskarżającą wyrok w części oddalającej
apelację powoda w zakresie żądania zasądzenia kwoty 11.648 zł.
Sąd odwoławczy uzasadnił odrzucenie skargi kasacyjnej jej
niedopuszczalnością z powodu zbyt niskiej wartości przedmiotu zaskarżenia we
wskazanej kwocie 11.648 zł (k. 303-305), a więc poniżej progu przesądzającego
o dopuszczalności skargi kasacyjnej, określonego w art. 3982
§ 1 k.p.c. w sprawie
cywilnej o prawa majątkowe.
W zażaleniu powód wywodzi, że z mocy art. 3982
k.p.c. w sprawach zakresu
prawa pracy o dopuszczalności skargi kasacyjnej przesądza wartość przedmiotu
zaskarżenia przekraczająca kwotę 10.000, a powód dochodził roszczenia na
podstawie art. 120 § 1 kodeksu pracy, który jest podstawą odpowiedzialności
odszkodowawczej pracodawcy wobec osoby trzeciej z tytułu szkody wyrządzonej
przez pracownika
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Wbrew stanowisku żalącego, sprawa niniejsza nie jest sprawą z zakresu
prawa pracy, lecz sprawą z zakresu prawa cywilnego o zapłatę wynagrodzenia
dochodzonego pomiędzy stronami dwóch umów o opracowanie dokumentacji
projektowo-kosztorysowej, zawartych w dniu 23 lutego 2007 r. i w dniu 5 marca
2007 r. pomiędzy stronami niniejszego sporu.
Sąd drugiej instancji wyrokiem reformatoryjnym uwzględnił powództwo do
wysokości połowy wynagrodzenia z obu umów, tj. do kwoty 19.093 zł, umorzył
postępowanie co do kwoty 13.176 zł, a w pozostałej części oddalił apelację
powoda, tj. w zakresie żądania zasądzenia kwoty 11.648 zł (k. 290-295), która
stanowiła następnie wartość przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej.
Sprawa niniejsza nie była jednak sprawą, w której powód jako osoba trzecia
dochodził od pozwanego pracodawcy naprawienia szkody wyrządzonej
3
powodowi przez pracownika pozwanego przy wykonywaniu przez niego
obowiązków pracowniczych, lecz sprawą o zapłatę wynagrodzenia dochodzonego
pomiędzy kontrahentami dwóch umów o opracowanie dokumentacji projektowo-
kosztorysowej. Wobec powyższego sprawy tej nie można kwalifikować jako sprawy
z zakresu prawa pracy lecz jako sprawę cywilną o zapłatę, w której
wartość przedmiotu zaskarżenia przekraczająca kwotę 50.000 zł przesądza
o dopuszczalności skargi kasacyjnej z mocy art. 3982
§ 1 k.p.c
Wobec powyższego Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako bezzasadne,
działając na podstawie art. 39814
k.p.c. w z w. z art. 3941
§ 3 k.p.c.