Wyrok z 14 kwietnia 2025, sygn. II K 1470/24

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 1470/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

S. S. (1)

w dniu 17 stycznia 2024 roku około godziny 20:40 w N. na drodze publicznej ul. (...) prowadził pojazd mechaniczny – samochód osobowy marki M. o nr rej. (...) nie stosując się do orzeczonego w dniu 3 listopada 2023 roku przez Sąd Rejonowy w (...) zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 (sześciu) miesięcy, sygn. akt (...), a także nie stosując się do decyzji właściwego organu – (...) (...) o sygnaturze (...) z dnia 29 maja 2023 roku o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2.  OCena DOWOdów

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

S. S. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Treść art. 244 kk penalizuje nierespektowanie orzeczeń Sądu dotyczących zakazu zajmowania stanowiska, wykonywania zawodu, prowadzenia działalności, zajmowania stanowiska lub wykonywania zawodu lub pracy w organach i instytucjach państwowych i samorządu terytorialnego, a także w spółkach prawa handlowego, w których Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego posiadają bezpośrednio lub pośrednio przez inne podmioty co najmniej 10% akcji lub udziałów, wykonywania czynności wymagających zezwolenia, które są związane z wykorzystywaniem zwierząt lub oddziaływaniem na nie, prowadzenia pojazdów, wstępu do ośrodków gier i uczestnictwa w grach hazardowych, wstępu na imprezę masową, przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, nakazu okresowego opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym, zakazu kontaktowania się z określonymi osobami, zakazu zbliżania się do określonych osób lub zakazu opuszczania określonego miejsca pobytu bez zgody sądu, zakazu posiadania wszelkich zwierząt albo określonej kategorii zwierząt albo nie wykonuje zarządzenia sądu o ogłoszeniu orzeczenia w sposób w nim przewidziany.

Z kolei odpowiedzialności z art. 180 a kk podlega sprawca, który na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu, prowadzi pojazd mechaniczny, nie stosując się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami (...) Warunkiem zaistnienia odpowiedzialności karnej w myśl art. 180a k.k. jest nie tyle samo zachowanie polegające na kierowaniu pojazdem bez posiadania uprawnień (taki czyn penalizowany jest przez art. 94 § 1 k.w.), lecz zachowanie takie musi być powiązane z niezastosowaniem się do wydanej uprzednio decyzji administracyjnej o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi.

Zebrany w sprawie materiał dowodowy potwierdził, że S. S. (1) w dniu 17 stycznia 2024 roku około godziny 20:40 w N. na drodze publicznej ul. (...) prowadził pojazd mechaniczny – samochód osobowy marki M. o nr rej. (...) nie stosując się do orzeczonego w dniu 3 listopada 2023 roku przez Sąd Rejonowy w (...) zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 (sześciu) miesięcy, sygn. akt (...), a także nie stosując się do decyzji właściwego organu – (...) (...) o sygnaturze (...) z dnia 29 maja 2023 roku o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B.

Oskarżony miał świadomość wydanej decyzji administracyjnej, jej obowiązywania i ważności, jak również wydanego wyroku, którym orzeczono środek karny, mimo tego kierował samochodem po drodze publicznej.

Mając na uwadze zarówno wiek oskarżonego, jak i posiadane przez niego wykształcenie, a w konsekwencji doświadczenie życiowe należy przyjąć, że mógł on rozpoznać bezprawność swojego postępowania i zachować się zgodnie z obowiązującą normą prawną. W toku postępowania nie zostały ujawnione żadne okoliczności wyłączające winę oraz bezprawność popełnionego czynu. Okoliczności faktyczne sprawy nie pozwoliły przyjąć, iż oskarżony znajdował się w takiej sytuacji motywacyjnej, która ograniczałby lub wyłączałaby możliwość zachowania się zgodnie z obowiązującym prawem. Przyjmując nawet za wiarygodną wersję oskarżonego, że zmuszony był zawieźć swoją ciężarną partnerkę do lekarza z uwagi na niepokojące objawy (co budzi wątpliwości, bowiem nie wspomniał o tym podczas kontroli drogowej, a nadto początkowo twierdził, że udało im się załatwić wizytę u lekarza, który im pomógł, co zostało skutecznie zanegowane przez prowadzącego postępowanie k. 25 w związku z czym zmienił wyjaśnienia podając, że podczas jazdy lekarz telefonicznie ich uspokoiła, ustalając termin wizyty na następny dzień, co również jest wątpliwe, uwzględniając stan ciąży (7 miesiąc) i dolegliwości jakie miała, przy czym obrona nie wykazała, że wizyta następnego dnia istotnie miała miejsce, szczególnie, że z przedłożonej dokumentacji medycznej K. S. (1) okoliczność ta nie wynika) - nie sposób uznać za usprawiedliwienie przestępnego działania oskarżonego kierowanie przez niego samochodem od momentu, kiedy lekarz telefonicznie poinformowała jego partnerkę, że nie wymaga ona pomocy medycznej. Jak przyznał S. S. (1) po tej rozmowie pojechali jeszcze do apteki, a następnie jechali ulica (...). Oskarżony na tej trasie również kierował samochodem, mimo, że sytuacja tego nie wymagała.

Oskarżony dopuścił się zarzucanego mu przestępstwa umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Zamiarem swym S. S. (1) obejmował całość znamion przedmiotowych przestępstwa z art. 180a k.k. i z art. 244 k. Oskarżony zatem w płaszczyźnie intelektualnej miał świadomość tego, że została wydana decyzja administracyjna o cofnięciu mu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B oraz orzeczony wyrokiem sądowym zakaz kierowania pojazdami mechanicznymi w związku z czym powinien był się do nich stosować. W płaszczyźnie woluntatywnej natomiast uświadomione przez oskarżonego zachowania objęte były chęcią ich popełnienia.

Czyn oskarżonego cechuje wyższy niż znikomy stopień społecznej szkodliwości. Przy jego ocenie Sąd wziął pod uwagę dobra, jakie S. S. (1) naruszył – prawidłowe funkcjonowanie organów samorządu terytorialnego i wymiaru sprawiedliwości oraz dobra chronione ubocznie - życie, zdrowie i mienie, w aspekcie ich funkcjonowania w ramach komunikacji publicznej. Sąd uwzględnił również postać zamiaru oskarżonego oraz brak jakiegokolwiek powodu do łamania decyzji administracyjnej oraz orzeczonego środka karnego. Nie posiadał uprawnień do kierowania tego typu pojazdem, a decydując się na prowadzenie samochodu, wykazał się lekceważącym stosunkiem do obowiązującego porządku prawnego oraz orzeczenia Sądu. Oskarżony swoim zachowaniem okazał całkowity brak poszanowania podstawowych norm współżycia społecznego, a w szczególności zawartego w aktach o najwyższej randze obowiązku poddania się prawomocnemu wyrokowi Sądu i ostatecznej decyzji administracyjnej. Zachowanie oskarżonego było konsekwencją celowego i przemyślanego działania. Nie sposób podzielić stanowiska oskarżonego, iż jego zachowanie było usprawiedliwione bowiem stan zdrowia jego ciężarnej partnerki wymagał pomocy lekarza. Oskarżony zamiast jednak wezwać karetkę pogotowia czy też taksówkę sam zdecydował się kierować samochodem – w sumie nie wiadomo do jakiego miejsca, bo nie mieli ustalonej wizyty lekarskiej - mimo orzeczonego środka karnego i decyzji o cofnięciu mu uprawnień. Co więcej, jak się okazało nie korzystali oni z pomocy lekarza, a skończyło się na rozmowie telefonicznej i ustaleniu terminu wizyty na następnym dzień. Stan zatem K. S. (2) (S.) nie był poważny. Oskarżony mimo, uzyskania takiej informacji dalej kierował samochodem, zawożąc jeszcze swoją partnerkę do apteki, a stamtąd jechał ulicą (...). Co więcej, orzekając oskarżonemu zakaz kierowania pojazdami mechanicznymi oraz wydając decyzje o cofnięciu uprawnień wyeliminowano go jako kierowcę z ruchu drogowego, uznając, iż nie daje on gwarancji bezpieczeństwa nie tylko dla siebie, ale i innych uczestników. Tymczasem mimo takiego orzeczenia i decyzji przewoził on swoją ciężarną partnerkę, narażając jej życie i zdrowie. Dodatkowo, kierując wtedy pojazdem przekroczył on znacznie dozwolona prędkość.

Mając na uwadze powyższe ustalenia należało uznać, że oskarżony w sposób umyślny,
z zamiarem bezpośrednim nie stosował się do prawomocnego wyroku Sądu oraz decyzji administracyjnej, wyczerpując przedmiotowe i podmiotowe znamiona zarzucanego mu przestępstwa z art. 244 kk i art. 180a kk w zw. z art. 11 § 2 kk.

☒

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

S. S. (1)

I

I

Analizując kwestię wymiaru kary
z punktu widzenia dyrektyw opisanych w art. 53 k.k., Sąd zwrócił przede wszystkim uwagę na stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego przestępstwa, wynikający z opisanych wyżej okoliczności, jak również stopień zawinienia.

Nie bez znaczenia była okoliczność, iż popełniony przez oskarżonego czyn były wyrazem jego negatywnego i lekceważącego stosunku do istniejącej w obrocie prawnym decyzji i orzeczenia sądowego. Jako okoliczność łagodzącą Sąd uznał uprzednią niekaralność za przestępstwo podobne, przyznanie się przez oskarżonego do popełnienia zarzucanego mu czynu, jak również gotowość poniesienia konsekwencji swojego zachowania. Powyższego jednak nie można przeceniać, uwzględniać okoliczności ujawnienia przestępstwa.

Mając na uwadze wyżej naprowadzone okoliczności Sad przychylił się do wniosku oskarżonego, popieranego przez obrońcę i wymierzył mu karę 200 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł. Oskarżony posiada stały, wysoki dochód, będzie zatem w stanie uiścić karę grzywny w takiej wysokości, szczególnie, że sam ją zaproponował. Sąd mając na względzie okoliczności przedmiotowej sprawy, charakter naruszonych dóbr, granice grożącej oskarżonemu kary oraz indywidualną sytuację sprawcy przestępstwa stwierdził, iż zachodzą pozytywne przesłanki do zastosowania wobec niej dobrodziejstwa z art. 37a § 1 k.k.

Zdaniem Sądu orzeczona oskarżonemu kara jest sprawiedliwą reakcją na zachowanie S. S. (1). Jej dolegliwość nie przekracza stopnia winy, jak również odpowiada wadze popełnionego przez niego czynu. Wykonanie orzeczonej kary pozwoli oskarżonemu zrozumieć nie tylko nieopłacalność, ale i naganność jego zachowania. Nadto będzie stanowiło czytelny komunikat dla najbliższego otoczenia oskarżonej o konieczności dawania posłuchu decyzjom administracyjnym oraz orzeczeniom sądowym, a zwłaszcza tym mającym na celu zapewnienie bezpieczeństwa na drogach. Wymierzona kara grzywny, zdaniem Sądu spełni swe ustawowe cele, zaś orzeczenie jej w mniejszej wysokości byłoby niczym nieuzasadnionym przejawem pobłażania, sprzecznym z celami kary i niepożądaną z punktu widzenia społecznego oddziaływania oraz celów wychowawczych – reakcją karną na karygodne zachowanie oskarżonego.

Zdaniem Sądu w ten sposób zostaną osiągnięte wobec S. S. (1) o cele prewencji indywidualnej oddziaływujące w ten sposób, że oskarżonego ostatecznie -rzeczywiście zrozumie, iż popełnianie przestępstw w ostatecznym rozrachunku nie popłaca.

S. S. (1)

II

I

Z uwagi na to, że S. S. (1) został skazany za przestępstwo z art. 244 kk należało obligatoryjnie orzec środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Sąd zastosował ten środek w minimalnym wymiarze 1 roku.. Oskarżony, występujący z obrońcą zresztą sam zawnioskował go w takiej wysokości.

Jednocześnie w toku postępowania nie ujawniono okoliczności, które przemawiałyby za odstąpieniem od orzeczenia tego środka. W ocenie Sądu wymierzony S. S. (1) środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w orzeczonym wymiarze należy uznać za konieczny, a zarazem wystarczający dla osiągnięcia celów kary.

S. S. (1)

III

I

Sąd zobowiązany był także na mocy art. 43a § 2 k.k. orzec oskarżonemu środek karny w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, w granicach od 5.000 do 60.000 złotych. Mając na uwadze sytuację życiową oraz finansową oskarżonego, Sąd wymierzył S. S. (1) świadczenie pieniężne w wysokości bliżej dolnej ustawowej granicy. Oskarżony zaproponował świadczenie pieniężne w kwocie 6000 zł, co Sąd zaakceptował. Kwota ta zatem pozostaje w graniach finansowych możliwości oskarżonego.

5.  Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

6.  inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

IV

Sąd mając na uwadze treść art. 627 kpk, jak również uzyskiwany przez oskarżonego wysoki dochód, sięgający 12 000-13 000 zł miesięcznie obciążył go w całości poniesionymi przez Skarb Państwa wydatkami w kwocie 40 zł oraz opłatą od orzeczonej kary w kwocie 400 zł.

7.  Podpis