Zarządzenie z 22 maja 2025, sygn. II K 998/24

Formularz UWŁ

Sygnatura akt

II K 998/24

Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, można wypełnić część 3–8 formularza

1.USTALENIE FAKTÓW

1.  Wyroki wydane wobec skazanego

Lp.

Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny

Data wyroku albo wyroku łącznego

Sygnatura akt sprawy

1.2. Inne fakty

1.2.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1.2.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1.Ocena Dowodów

2.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.2.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Akta dołączone, dane z Noe-Sad, odpisy wyroków,

karta karna,

opinia o skazanym

Dowody z dokumentów sporządzone przez uprawnione organy, w przepisanej formie, brak podstaw do kwestionowania ich wiarygodności.

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.PODSTAWa KARY ŁĄCZNEJ

Lp.

Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznego i sygnatura akt sprawy

Kary lub środki karne podlegające łączeniu

1.

Wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z 28 lutego 2023 r., w sprawie sygn. V K 1369/22

kara 2 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 15 lat

2.

Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z 29 kwietnia 2024 r., w sprawie sygn. II K 826/22

- kara 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat;

- kara 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat;

Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej

Zgodnie z art. 569 § 1 k.p.k. jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów, właściwy do wydania wyroku łącznego jest sąd, który wydał ostatni wyrok skazujący w pierwszej instancji, orzekający kary podlegające łączeniu.

Z uwagi na to, że G. R. został skazany prawomocnymi wyrokami wydanymi przed 23 czerwca 2020 roku i po tej dacie, Sąd zobligowany był do rozważenia, które przepisy zastosować. W orzecznictwie Sądu Najwyższego i sądów powszechnych ugruntowane jest stanowisko, że przepisy art. 81 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 mają w stosunku do art. 4 § 1 k.k. charakter przepisów wyjątkowych, jednakże, nie odnoszą się do kwestii łączenia kar prawomocnie orzeczonych do dnia 23 czerwca 2020 r. z karami prawomocnie orzeczonymi po tej dacie i nie wyłączają stosowania art. 4 § 1 k.k. w sytuacji, gdy jedna z kar, których połączenie sąd rozważa w postępowaniu w przedmiocie wydania wyroku łącznego, została prawomocnie orzeczona do dnia 23 czerwca 2020 r. albo po tej dacie.

Stosownie do treści art. 85 § 1-3 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015 r. do 23 czerwca 2020 r., jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną. Podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu (z zastrzeżeniem art. 89 k.k.) w całości lub w części kary lub kary łączne, z tym jednak wyjątkiem, że jeżeli po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania kary lub kary łącznej sprawca popełnił przestępstwo, za które orzeczono karę tego samego rodzaju lub inną podlegającą łączeniu, orzeczona kara nie podlega łączeniu z karą odbywaną w czasie popełnienia czynu. Karę łączną wymierza się w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 15 lat pozbawienia wolności; karę ograniczenia wolności wymierza się w miesiącach i latach. Zasady zaś wymiaru kary łącznej określone w art. 86 § 1-3 k.k. stosuje się odpowiednio, jeżeli przynajmniej jedną z kar podlegających łączeniu jest już orzeczona kara łączna.

Zgodnie z art. 85 § 1 k.k. i 86 § 1 k.k. w brzmieniu od 24 czerwca 2020 r. jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. Sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 30 lat pozbawienia wolności. Jeżeli najwyższą z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa jest kara 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 30 lat pozbawienia wolności, orzeka się tę karę jako karę łączną. Karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach.

Sąd zastosował wobec skazanego przepisy kodeks karny w brzmieniu obowiązującym od 24 czerwca 2020 r., gdyż połączeniu podlegały wyłącznie kary orzeczone prawomocnie po 24 czerwca 2020 r., które nie zostały jeszcze wykonane.

Skazany G. R. wykonał kary orzeczone wyrokami wymienionymi w punktach od 3. do 10. i w punkcie 12. części wstępnej wyroku łącznego. Brak zatem warunków do połączenia tych kar według stanu prawnego obowiązującego do 23 czerwca 2020 r. Natomiast kara grzywny orzeczona w sprawie wymienionej w punkcie 1. części wstępnej wyroku nie łączy się z karą grzywny orzeczoną w sprawie wymienionej w punkcie 12. części wstępnej wyroku, ponieważ brak zbiegu realnego przestępstw, a nadto kara grzywny orzeczona w sprawie sygn. II K 1320/22 została wykonana. Kara ograniczenia wolności orzeczona w sprawie opisanej w punkcie 2. części wstępnej wyroku była przedmiotem rozpoznania sprawy o wydanie wyroku łącznego w sprawie sygn. XII K 123/15.

Skazany odbywa karę pozbawienia wolności orzeczoną w sprawie sygn. V K 1369/22 (opisanej w punkcie 11. części wstępnej wyroku łącznego). Skazany nie wykonał kary łącznej orzeczonej w sprawie wymienionej w punkcie 13. części wstępnej wyroku łącznego. Przestępstwa w sprawach sygn. II K 826/22 i sygn. V K 1369/22 zostały popełnione zanim zapadł pierwszy nieprawomocny wyrok za którekolwiek z nich. Występuje zatem zbieg realny przestępstw.

1.WYMIAR KARY

Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej

Zgodnie z art. 85a k.k. orzekając karę łączną, sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele kary w zakresie społecznego oddziaływania, a także cele zapobiegawcze, które ma ona osiągnąć w stosunku do skazanego.

Granice kary łącznej pozbawienia wolności kształtowały się od 2 lat i 7 miesięcy do 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd wymierzył skazanemu karę łączną 3 lata i 3 miesiące pozbawienia wolności.

Przy wymiarze kary łącznej Sąd kierował się częściowo zasadą absorpcji, częściowo zasadą kumulacji, uwzględniając stopień zawinienia oskarżonego - wszystkich przestępstw dopuścił się z winy umyślnej, wagę tych czynów, ich znaczny stopień społecznej szkodliwości, bliskość czasową popełnionych czynów, jednorodzajowość przestępstw a przez to tożsamość naruszonych dóbr prawnych i fakt, że wszystkich czynów, za które orzeczono kary podlegające łączeniu dopuścił się w warunkach recydywy specjalnej podstawowej. Sąd wziął również pod uwagę dobrą opinię o skazanym, sporządzoną przez władze zakładu karnego, w którym skazany odbywa karę pozbawienia wolności. Sąd doszedł do przekonania, że zastosowanie zasady mieszanej, zbliżonej do pełnej kumulacji i w konsekwencji ich niewielka redukcja, jest w pełni uzasadnione, gdyż tak ukształtowana kara łączna spełni wobec skazanego cele zapobiegawcze, a przy tym nie jest nadmiernie dolegliwa. Większa absorpcja kar mogłaby wywołać u społeczeństwa błędne przekonanie, że kara łączna jest promocją za wielokrotność przestępstw.

1.Wymiar Środka karnego

Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego

Na podstawie art. 90 § 2 k.k. w zw. z art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. Sąd połączył orzeczone w sprawach sygn. V K 1369/22 i sygn. II K 826/22 środki karne w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i w ich miejsce orzekł łączny środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 15 lat. Zgodnie z art. 43 § 1 k.k. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, zakazy wymienione w art. 39 pkt 2-2b i 3 (tj. zakaz prowadzenia pojazdów) orzeka się w latach, od roku do lat 15. Wyrokiem w sprawie sygn. V K 1369/22 orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów na 15 lat. Granice łącznego środka karnego wyznacza przede wszystkim odpowiednio stosowana treść art. 86 § 1 k.k. Tym samym łączny środek karny wymierza się w granicach powyżej najdłuższego okresu do sumy okresów, na jakie orzeczono środki podlegające łączeniu, nie przekraczając jednak górnych granic dla poszczególnych środków, wynikających z art. 43 § 1 k.k. Jako że środki karne orzeka się w latach, orzeczenie środka łącznego w wysokości powyżej najdłuższego okresu, na jaki orzeczono środek podlegający łączeniu, oznacza, że najniższy środek łączny powinien być o rok dłuższy od tego najdłuższego okresu. Jeżeli choćby jeden z podlegających łączeniu środków został orzeczony w maksymalnym wymiarze przewidzianym dla tego rodzaju środka, wynikającym z art. 43 § 1 k.k., wówczas środek łączny orzeczony zostanie właśnie w tym wymiarze (zob. np. P. Kozłowska-Kalisz [w:] M. Budyn-Kulik, M. Kulik, M. Mozgawa, P. Kozłowska-Kalisz, Kodeks karny. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2025, art. 90; J. Giezek [w:] D. Gruszecka, K. Lipiński, G. Łabuda, J. Giezek, Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz, Warszawa 2021, art. 90.)

1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU łĄCZNym

Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III.

Na podstawie art. 572 k.p.k. Sąd umarzył postępowanie w pozostałym zakresie, z powodów, które zostały podane w części 5. uzasadnienia, tj. dot. podstawy kary łącznej.

IV.

Zgodnie z art. 576 § 1 k.p.k. orzeczono, że w pozostałym zakresie nieobjętym wyrokiem łącznym połączone wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu.

V.

W myśl art. 577 k.p.k., zgodnie z którym w wyroku łącznym należy, w miarę potrzeby, wymienić okresy zaliczone na poczet kary łącznej - na poczet kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej w punkcie I wyroku łącznego zaliczono skazanemu okres odbywania kary pozbawienia wolności orzeczonej w sprawie o sygn. V K 1369/22 od 7 kwietnia 2023 r. do 22 maja 2025 r. oraz okres zatrzymania w tej sprawie w dniu 8 października 2022 r. od godz. 10:15 do godz. 14:30.

1.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

VI.

VII.

Skazany ma obrońcę z urzędu, który stawił się na rozprawie. O wynagrodzeniu obrońcy za pomoc prawną udzieloną skazanemu z urzędu Sąd orzekł w oparciu o art. 29 ust. 1 ustawy z 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze oraz § 17 ust. 5 i § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.

O kosztach sądowych rozstrzygnięto na zasadzie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych - z uwagi na odbywanie kary pozbawienia wolności skazany ma ograniczone możliwości zarobkowe.

1.PODPIS